Archief

Klimaat

Vandaag is het 1 december en begint de meteorologische winter.  Koning Winter is evenwel in de verste verte niet te bespeuren.  Weermannen en –vrouwen voorspellen voor vandaag recordtemperaturen, de zoveelste op rij.

In mijn tuin staan alle hortensia’s nog in blad, normaal moesten daar nu alleen nog kale stengels te zien zijn.  Hier en daar is een sierstruik aan het botten, die denken precies dat de lente in aantocht is.  Voor zover het nodig was, nogmaals een teken dat de seizoenen aan het veranderen zijn. 

Gelukkig is gisteren in Parijs de jaarlijkse klimaatconferentie van de Verenigde Naties van start gegaan, de eenentwintigste op rij.  Het is de bedoeling op wereldschaal afspraken te maken om de uitstoot van broeikasgassen drastisch te verminderen, zodat de klimaatopwarming beperkt blijft tot 2 graden Celsius ten opzichte van het pre-industriële niveau.  Zal het een succes worden?

Sta me toe daaraan aan te twijfelen.  In België is er na meer dan zes jaar onderhandelen tussen de verschillende deelregeringen nog steeds geen akkoord hierover tot stand gekomen.  Hoe zouden de bijna 200 deelnemende landen in Parijs er dan wel in slagen om tot een sterke milieureddende overeenkomst te komen?  Afwachten maar, alhoewel vele doemdenkers er van overtuigd zijn dat, wat er in Parijs ook mag worden beslist, men op alle vlakken te laat zal komen om de opwarming van de aarde nog te stoppen, wat tot nooit geziene natuurrampen zal leiden, en het voortbestaan van de mensheid in gevaar brengt.

De aardoven wordt ondertussen constant verder opgewarmd, en de temperatuur ervan stijgt met het jaar.  Nu ben ik aan het overwegen om de fruitbomen in mijn tuin te rooien, en te vervangen door olijfbomen en wijnstruiken.  Ik wacht nog af tot 11 december, de laatste dag van de grote klimaatconferentie in Parijs .  Als daar niks ernstigs uit de bus komt, begin ik ermee.  Geen tijd meer te verliezen dan!

Leider - lijder

KRC Genk, mijn favoriete voetbalploeg, verloor gisteren de vierde match op rij.  Een tijdje geleden waren ze bijna leider in de competitie, nu zijn ze afgezakt naar de middenmoot en is de club in crisis, het is een lijder geworden. 

Leider of lijder, het verschil tussen beide hoor je niet, maar het tweede doet verdomd pijn aan de ogen!

Tevreden

Vandaag, 1 november 2015, zou mijn moeder 90 jaar zijn geworden.  Ik schrijf wel zou, want ze overleed al zeven jaar geleden, na een korte ziekte.  Allerheiligen was thuis vroeger dan ook nooit een ingetogen dag, maar een feestdag.  Op haar verjaardag bakte mijn moeder altijd hopen boekweitkoeken met spek.  Met een huisgezin van negen kinderen, de aangetrouwden en de kleinkinderen erbij, kwam men al vlug aan meer dan dertig tafelgenoten.  De avond ervoor maakte ze het deeg al gereed, want dat moest één nacht rusten.  De dag zelf bakte ze kilo’s spek, die ze daarna in de boekweitkoeken verwerkte.  Zoals zij boekweitkoeken kon bereiden, zo heb ik er nooit meer gegeten.  Als de gasten het huis binnenkwamen, werden ze bedwelmd door de heerlijke geuren van het bakken.  De boekweitkoeken, besmeerd met Luikse siroop of bestrooid met kandijsuiker, gingen vlot naar binnen.   Na de koffie werden de dranken bovengehaald, en werd het een zotte bende, op Allerheiligendag, haar verjaardag.

Eén uitspraak van mijn moeder blijft me altijd bij.  “Er is maar één goede TE, en dat is TEvreden,” was haar lijfspreuk.  En dat typeerde haar volledig: altijd tevreden, genietend van de kleine dingen, steeds positief ingesteld, wat het leven voor haar ook in petto had.

When I’m Sixty-Four

In het jaar 1967, ik was toen zestien, brachten The Beathles het nummer “When I'm Sixty-Four” uit.  Ik herinner me nog goed hoe ik er toen over fantaseerde hoe ikzelf en de wereld er zouden uitzien als ik 64 zou zijn.

Vandaag is het zover, ik heb het geluk gehad om 64 jaar te worden.  Hoe de wereld is veranderd in de bijna 50 jaar nadat het liedje van The Beatles werd uitgebracht, is me nu volledig geopenbaard.  Niets dat toen deed vermoeden dat ik getuige zou zijn van één van de wonderbaarlijkste periodes in de geschiedenis van de mensheid.  Niemand die ooit op aarde leefde, mocht zo een ingrijpend veranderende wereld en samenleving ervaren als mijn generatie.

Alle toekomstvoorspellingen die ik me als zestienjarige voorstelde, zijn zwaar overtroffen, zoals bijvoorbeeld:

-       Altijd en overal bereikbaar zijn met een telefoon op zak;

-       De eerste mensen op de maan;

-       Een stem die de weg wijst in de auto, en die op de meter na weet waar iemand zich bevindt (ongelooflijk gemakkelijk);

-       Een type- en rekenmachine in één, met onbeperkte mogelijkheden, en teksten verbeteren zonder Tipp-Ex, ze noemen het een personal computer;

-       Alle kennis van de wereld bereikbaar met een vingerknip op een computerscherm, weg met de dure dikke encyclopedieën en de discussies allerhande (google weet het wel);

-       Online contacten via de sociale media;

-       Niet meer uit huis hoeven te gaan om te shoppen, thuis prijzen vergelijken van al de winkels, bestellen en betalen, en het pakje wordt aan huis geleverd;

-       Auto’s die zonder bestuurder in het verkeer rijden en parkeren;

-       Thuis zelf de bankzaken regelen, en geld uit de muur halen in een kastje aan de bank;

-       Honderden televisiezenders beschikbaar in kleur, en een enorme keuze uit films die men onmiddellijk kan bekijken, aangeleverd via de kabel;

-       Vanuit  de luie zetel van televisieprogramma veranderen met een afstandsbediening, (het woord zappen werd geboren), en programma’s bekijken op het ogenblik dat men zelf bepaalt;

-       De belastingbrief indienen zonder papier en zonder briefomslag;

-       Eerste mensen op de maan;

-       Niet meer naar de kerk moeten gaan op zondag, en niet meer te moeten gaan biechten, zonder een doodzonde te plegen;

-       Niet meer mogen roken in de dokterswachtzaal of in het ziekenhuis, zelfs niet meer op café of in restaurant.

Zelf heb ik ondertussen grijze haren gekregen, maar dat dat ging gebeuren, was zelfs in het jaar 1967 perfect voorspelbaar.

https://www.youtube.com/watch?v=tGtSpsYURAQ

Kom op tegen…wat?

Het is een veertiental dagen geleden dat ik nog iets op mijn blog plaatste.  In die tijd hebben meerdere verontrustende berichten mij bereikt.  Een korte samenvatting van al dat slechte nieuws:

-        Greenpeace liet weten dat er in de meeste van onze kleding giftige chemicaliën zitten, hormoon verstorende en kankerverwekkende substanties.  Langs onze huid komen die stoffen in ons lichaam terecht, en via de wasmachine belanden ze in de oppervlaktewateren, en tenslotte zitten ze terug in onze voeding;

-        De Wereldgezondheidsorganisatie deelt mee dat rood vlees kankerverwekkend is.  Een biefstuk, hamburgers, worsten en charcuterie komen op dezelfde zwarte lijst terecht als asbest en sigaretten;

-       Op 21 oktober verspreidde Greanpeace volgend persbericht: "Pesticiden op appels in je supermarkt -

-        De Waalse minister van Onderwijs Joëlle Milquet heeft de Waalse kleuterscholen gevraagd geen vochtige doekjes meer te gebruiken. Uit onderzoek blijkt dat de doekjes op lange termijn schadelijk kunnen zijn voor de gezondheid van de kinderen.  Vochtige doekjes bevatten bijvoorbeeld schadelijke bewaar- en kleurstoffen, en geven eveneens aanleiding tot een heleboel afval dat giftig en moeilijk afbreekbaar is;

-        Het drinkwater in Vlaanderen en Brussel is soms niet zo zuiver als we denken. Uit een analyse die de reportagemakers van 'Terzake' liet uitvoeren, blijkt dat zes van de dertig waterstalen niet aan de Europese normen voldoen;. 

-        Een stukje uit de Knack: “Hoe gezond is de lucht die we inademen eigenlijk? Met die vraag in het achterhoofd trok Terzake een week lang op pad met een fijnstofmeter, in Brussel en in het rustige Bonheiden. Het resultaat is hallucinant, want blijkbaar hebben we echt geen idee hoe ongezond de lucht is die we dagelijks inademen.”

-        Britse wetenschappers hebben ontdekt dat parabenen in verzorgingsproducten kanker kunnen veroorzaken.Parabenen zijn de meest gebruikte groep cosmetische substanties: ze worden in bijna 99% van de verzorgingsproducten -crème, shampoo, lippenstift en deodorant- aangetroffen. De functie van parabenen is om het product tegen bederf te beschermen. Parabenen doden bacteriën; dat is goed, maar wat doen ze met de gebruikers?

Tot zover een beknopte bloemlezing van alarmerende berichten in de media gedurende de laatste veertien dagen.

Ondertussen worden we constant geconfronteerd met de slogan: “Kom op tegen kanker.”

Mijn bedenking bij dit alles: wanneer komen ze eindelijk eens voor de dag met de slogan: “Kom op tegen de kankerverwekkers.  Weg ermee!!!”

Bierprijs

De Tijd 22 januari 2015:

AB InBev verhoogt bierprijs

AB InBev Belgium, de Belgische dochter van biergigant AB InBev, gaat vanaf 1 februari de prijs van zijn pilsbieren op vat met zo'n 3 procent verhogen. De Belgische marktleider geeft daar een opmerkelijke reden voor: de dalende volumes.

----------------------------------------------------

De Tijd 7 oktober 2015

Bierreus AB InBev biedt 42,15 pond per aandeel van rivaal SABMiller. Dat komt neer op 92,3 miljard euro.

Het is al het derde bod van AB Inbev. Het pokerspel begon met een bod van 38 pond, wat al snel opgedreven werd tot 40 pond. Die twee biedingen bleven binnenskamers, maar AB InBev komt nu naar buiten met een verhoogd bod.

 ---------------------------------------------------

Zonder verdere commentaar

Dagblad

Even weggebleven van mijn blog, en ondertussen is er veel gebeurd.  Eén dagblad, meer bepaald dat van 29 september 2015 met haar bijlagen, heb ik speciaal aan de kant gehouden omdat er opmerkelijke weetjes in stonden. 

Bijvoorbeeld het hoofdartikel: “NASA ontdekt vloeibaar water op Mars,” met daaronder in kleinere letters, maar niet minder belangrijk: “Kans op leven op rode planeet is plots een heel stuk groter.”  In het verslag staat dat wetenschappers van de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA bewijzen hebben gevonden van vloeibaar water op mars.  Wat me verwondert is dat dit stromend water pas nu is ontdekt.  Het zou namelijk niet gaan om kleine hoeveelheden, doch om enkele meters brede rivieren, die in de Marszomer van berg- en kraterhellingen naar beneden stromen, en donkere sporen nalaten in de Marsbodem.  We kunnen ons de bedenking maken waarom men dat nu pas ontdekt heeft, als men weet dat er al sinds 1960 enkele tientallen ruimtevluchten naar die planeet zijn ondernomen, met aan boord van de satellieten uiterst gesofisticeerde apparatuur en de sterkste telescopen.  Als zo’n grote hoeveelheden water nog niet werden waargenomen,  is het ook niet verwonderlijk dat de kleine groene Marsmannetjes nog niet in het vizier van de onderzoekers kwamen.  Hoe lang is het nog wachten tot men ook die gaat ontdekken?  In elk geval nog tot het jaar 2019.  Dan pas landt de Exomars, een robot van de Europese Ruimtevaartorganisatie ESA, op de rode planeet, en die zal onderzoeken of er al dan niet leven is of was op onze zusterplaneet.  Een gokje: de groene Marswezentjes zullen zich verstoppen voor de Aardecamera’s, en er spelletjes mee spelen.

Iets verder in krant staat een artikel met de vette titel: “Armageddon dreigt voor VW.”   De grootste autoconstructeur ter wereld zou gesjoemeld hebben met de software van dieselmotoren, en dit zou de VW-groep miljarden euro’s aan boete kunnen kosten.  Alles draait errond dat door het geknoei met de software miljoenen wagens met dieselmotoren tijdens het dagelijks gebruik op de weg veel meer schadelijke stoffen, zoals CO2 en fijn stof, zouden uitstoten dan blijkt uit de testresultaten. 

Twee bladzijden verder staat dan weer te lezen: “Belasting op vervuilende dieselwagen gaat omhoog.”  De Vlaamse regering heeft bepaald dat wie vanaf vanaf 1 januari 2016 een nieuwe of een tweedehands dieselauto koopt die te veel CO2 en fijn stof uitstoot, meer verkeersbelasting en Belasting op de Inverkeerstelling zal moeten betalen. 
Kort op de bal gespeeld van de Vlaamse regering, zou ik zeggen.

Bij de familieberichten staat het overlijdensbericht van Jean Vaes, de jongste broer van mijn vader.  Op 30 november zou hij 88 jaar zijn geworden.  Hij was de langstlevende mannelijke telg van het groot gezin.  Nu is echt de volgende generatie aan de beurt.

In de bijlage, de Goednieuwskrant, kom ik te weten dat twee ex-collega’s van mij, Caroline en Jack, in het huwelijksbootje zijn gestapt, weliswaar niet met elkaar, want vooral dat laatste zou me ten zeerste hebben verwonderd.

Ouder worden

Sommige kwaaltjes van het ouder worden, kunnen ook een positieve nevenwerking hebben. Dat het gehoor achteruit gaat, is in de meeste gevallen zeer vervelend. Het mankement kan wel in je voordeel spreken, als je vervelende opdrachtjes (al of niet bewust) niet hebt gehoord, zoals bijvoorbeeld: “Denk je er aan om straks ook nog even de afwas te doen?”

Het achteruitgaand geheugen, dé aantasting waar velen voor vrezen, kan zelfs voordelen opleveren. Iedereen weet dat er tegenwoordig moet bespaard worden, ook op VRT, VTM en andere Vlaamse zenders. De programmering staat dan ook bol met herhalingen, zoals De Kampioenen en Witse, die in de vakantieperiode door de VRT worden uitgezonden in volle primetime. Natuurlijk hebben we alle afleveringen vroeger al gezien, maar vooral als je ouder wordt, kunnen we ons door het slabakkend geheugen niet alles meer herinneren. Zo kunnen alle uitzendingen tot in den treure worden herbekeken alsof we ze voor het eerst zagen. Wel één nadeel kan opduiken als je met twee zit te kijken. Zo keken we onlangs naar een oude aflevering van Witse, toen mijn vrouw juist voor de ontknoping zei: “Nu weet ik weer hoe het gaat aflopen.”
“Zwijgen hé,” heb ik toen geroepen, en dat bevel spreek ik thuis niet zo dikwijls uit!

De rug, wie heeft er al eens geen last van? En het is niet zoals bij de wijn, die met het ouder worden, beter wordt. Bij de rug kun je zeggen: “Hoe ouder, hoe fouter.” Ook dat kan van pas komen. Er zijn zo’n dagen dat je echt geen zin hebt om uit de zetel op te staan, en je jezelf alleen maar wilt afzonderen met een spannend boek.
Tot je dan hoort zeggen, want je kunt niet altijd de dove spelen natuurlijk: “Heb je er nog aan gedacht om het gras af te rijden, morgen voorspellen ze regen!” Op zo’n momenten kan een oude rug van pas komen, als niet te negeren excuus.

Dan heb je nog de ogen, ook die laten mensen dikwijls in de steek als de jaren oplopen. Er zijn wel hulpmiddelen natuurlijk om dat probleem op te lossen, zoals een bril bijvoorbeeld, maar op sommige dagen kan de kwaal zo erg zijn dat lijkt of er zwarte sneeuwvlokken uit de lucht vallen. Dan is er maar een remedie, en dat is rusten. Dat ze mensen binnenkort willen laten werken tot hun 67^ste, dat is er ver over. Slechte ogen kunnen dan helpen om van die lopende band af te geraken. Als je baas dan naar je toekomt, en in je oren schreeuwt: “Kijk eens wat je nu weer gedaan hebt, zie je niet dat daar een kras opstaat!” Dan kun je in alle (on)eerlijkheid antwoorden: “Echt niet gezien baas, mijn ogen hé.” Lang zul je daar niet meer moeten werken, gegarandeerd.

De wereldberoemde ex-voetballer Johan Cruijff deed ooit de historische uitspraak: “Ieder nadeel heb zijn voordeel.” En gelijk had hij. Ik zou zeggen, zoals Monty Python: “Always look on the bright side of life.”

https://www.youtube.com/watch?v=u2UP86bciVA