“Het is een vaststaand feit dat de boeren hier in de omtrek zich meer toeleggen op de teelt van grove groenten dan op veehouderij, en deze dan meer als bijzaak beschouwen. Op de meeste vergaderingen wordt dan ook steeds over eerstgenoemd onderwerp gehandeld. Om nu eens een verandering te hebben, werd door het gildebestuur beroep gedaan op de heer Hellemans om te spreken over “HOEVE INRICHTING”. Om over nieuwbouw en openlucht stallen te spreken zoals in de Kempen zijn onze bedrijven doorgaans te klein, zegde spreker. Van meer belang is de aanpassing en verbetering van bestaande hoevegebouwen en de toelage verleend voor deze. Achtereenvolgens besprak hij :
-DE VERLUCHTING van de stallen, door het aanbrengen van draineerbuizen en trekschouwen om vochtigheid te weren en temperatuur te regelen.
-VERLICHTING : 1 m2 venster nodig voor 10 m2 grond oppervlakte ; licht ontsmet en dood de ziektekiemen.
-BEVLOERING : kort ligbed in poreus materiaal, voedergangen en krib in harde steen, doch niet te glad ; plaatsen van reukafsluiter tot het weren van amoniakgeur uit de aalput. Voor deze werken wordt tot 25 % toelage verleend.
-ZOLDERING : bij voorkeur in geklikt hout (toegelaten voor levering) beton welfsel en holle brikken die het nadeel hebben vochtig te zijn. Voor deze verbeteringen is het geen kwestie van grote kosten maar de bijzonderste vereiste is een beetje goede wil.
Verder besprak de heer Hellemans de verbetering op werkbesparing. Hoe doet men het in de Kempen ? Hoe het doen op onze kleine bedrijven ? Wat met de melkbewaring ? Op de meeste bedrijven is er plaats voor alles doch geen plaats voor melkbewaring ; een degelijk melkhuis. We moeten de rendabiiteit van het melkvee hoog en de zuivelmarkt gezond houden door zuivere en gezonde melk te leveren. In ons land zijn ongeveer een millioen koeien die 10 millioen liter melk per dag voortbrengen, hiervan gaat 23% naar verbruiker, 68% wordt boter en het overige kaas en room. Met de steun van de regering werden in België zes kaasfabrieken opgericht. Voor een kg kaas wordt 16 à 17 liter melk van goede kwaliteit verbruikt. Tot slot besprak hij in ’t kort de inrichting van onze woningen ; de wet op het bouwen ; leningen ; premiën voor nieuwbouw en verbeteringen. Deze welgelukte avond werd naar gewoonte besloten met het gebed. (M.V.)”
1961 – Maartnummer “De Band” : Omhalen “stoelgeld” in de kerk storend tijdens preek
Op Verzoek.
“Het is niet de eerste maal dat ons gevraagd wordt de welwillende aandacht van de bevoegde overheid te vragen en te vestigen op het feit dat het omhalen van het “stoeltjesgeld” onder de preek zeer storend is voor de aanwezigen in de kerk. Men voegde er aan toe dat een “preek” toch wel een godsdienstonderrichting is, bestemd voor de gelovigen, waarvan in de huidige omstandigheden veel van teloor gaat. Het zal zeker ook niet plezierig zijn voor de omhaler zelf (noot : Georges Gobien). Anderzijds wordt er op gewezen dat zulks vroeger ook gebeurde, en juist om het storende ervan, werd de geldomhaler verzocht het stoelgeld om te halen voor en na de preek..”
1961 – 1 maart : Laatste dag voor de inregelstelling betaling taksplaten
Uiterlijk voor 1 maart dienden de bezitters van fietsen, met of zonder motor, voertuigen en honden, op straffe van boete, zich in regel stellen met de verplichte aangifte en aanschaffing van de respectievelijke taksplaat. (G.v.A., 19/1/1961)
“Eugeen Keuleers en Vitalia Huysmans, wonende Mechelbaan 4, hebben hun gouden bruiloft gevierd. Eugeen werd geboren op 22 maart 1885 en Vitalia op 29 juni 1889. Zij huwden te Leest op 25 februari 1911 en woonden 25 jaar in Leest. Uit hun huwelijk werden 6 kinderen geboren. Zij verhuisden toen naar Heffen waar ze 14 jaar in de Kapelstraat woonden en daarna 11 op de Mechelbaan. Zij woonden aanvankelijk op een boerderij, en later ging Eugeen hovenieren. De drie broers en de zuster van Eugeen zijn allen nog in leven (samen tellen ze meer dan 350 jaar) en waren op het feest aanwezig, naast de kinderen, de 16 kleinkinderen en reeds 3 achterkleinkinderen. Te 10 uur droeg Z.E.H. Huybrechts, pastoor, een plechtige dankmis op in de parochiekerk. Te 11 uur werden de feestelingen verwelkomd op het gemeentehuis door dhr Huys, burgemeester, die hen na een heildronk, van harte binnen 10 jaar een diamanten jubileum toewenste, en hen een mooie clubzetel overhandigde. De viering werd besloten met een serenade, gebracht door de Kon. Fanf. “De Vreugdegalm”. In naam van de fanfare huldigde dhr Huys, Eugeen om zijn 60 jaar lidmaatschap der fanfare waarvan 45 jaar als muzikant. De fanfare schonk hem eveneens een luxueuze clubzetel.”
1961 – 4 maart : Bericht aan de inwoners : Huisvuil
“De burgemeester der gemeente Leest, heeft de eer aan de inwoners ter kennis te brengen dat vanaf zaterdag 4 maart 1961, voor het afhalen van het huisvuil over het ganse grondgebied der gemeente zal gezorgd worden. Het afhalen zal geschieden om de week elke zaterdag. Het bruto gewicht (bak met afval gevuld) mag niet meer dan 35 kg bedragen. De vuilnisbakken dienen van stevige handvatten te worden voorzien, de emmers van een goed hengsel. De vuilnisbakken moeten, de dag dat de afhaling geschiedt, door de inwoners zelf zo dicht mogelijk bij de openbare weg worden neergezet, zonder dat ze echter een hindernis mogen vormen voor het verkeer. Zij mogen niet langer dan één uur na het afhalen van het huisvuil blijven buitenstaan. Het is verboden in de vuilnisbakken om het even welk voorwerp te stoppen dat gevaar voor verwonding of besmetting van het personeel van de reinigingsdienst kan opleveren. Zo is het streng verboden in de bakken buitengebruik gestelde elektrische buislampen zogenaamd T.L.-buizen te leggen. Deze en alle andere kwetsende voorwerpen, dienen aan het personeel van de reinigingsdienst persoonlijk ter hand gesteld, zorgvuldig ingepakt en gebeurlijk met opschrift T.L.-buis. Hopende, geachte inwoners, dat deze dienst u ten volle zal bevredigen en u bovenstaande onderrichtingen zult in acht nemen, groeten wij u zeer; Hoogachtend, de Burgemeester, (get.) E. Verschueren. (DB-1961)
Voordien brachten de mensen hun huisvuil zelf naar het “stort”. Voor de mensen van het dorp was dit een tijdlang gelegen aan de “Stenen Beek” in de Juniorslaan en later in de Molenstraat aan de beek, achter het St.-Apolloloniakapelletje. Dit stort krioelde van de ratten.
Foto’s :
-De winkelier Georges Gobien haalde in die tijd het “stoeltjesgeld” op.
-De prijzen van de taksplaten in Leest en enkele buurtgemeenten.
-Burgemeester Emiel Verschueren ondertekende het bericht over het huisvuil.
In zaal Weduwe Huybrechts, aanvang 19u30. Het orkest “Danny Rivers” zorgde voor een gezellige avond. (DB)
1961 – Zondag 19 februari – G.v.A. : Familiefilmavond
De Boerengilde van Leest richtte een filmavond in waarop alle filmliefhebbers uitgenodigd waren. De voorstelling ging door in “Ons Parochiehuis” om 19 uur. Op het programma : “ernst, lach, spanning en…muziek.” Werden vertoond : een kluchtfilm, een landbouwdocumentaire “Wij landbouwers gaan mee met onze tijd. Wij willen technisch vooruitstrevende bedrijven, rationeel ingericht en economisch verantwoord”. Een prachtige kleurenfilm : “De schoonste dag van mijn leven” met de Wienersangerknaben”. (G.v.A., 17/2)
1961 – Maandag 20 februari : Algemene Vergadering over Veeziektenbestrijding
Deze jaarlijkse algemene vergadering vond plaats op maandag 20 februari om 19u30 bij de gebroeders Apers in het Brughuis. De ingenieur De Meuter, een veeteeltconsulent, sprak er over de nieuwe wetgeving inzake de bruccellosebestrijding en over de toekomst van de veehouderij in Euromarktverband.
1961 – 25 februari : Waterleiding
“Aan de gemeentes Hombeek, Leest en Heffen zal de waterleiding eerst worden toegewezen. Voor deze gemeenten is deze beslissing van vitaal belang, aangezien de vestiging van nieuwe fabrieken in het Mechelse de kans groter maakt om industrie in deze aanpalende gemeenten te bekomen. Er werden 480 werkdagen voorzien voor de aanleg van deze waterleiding. De watertoren zal worden gebouwd op het grondgebied van de gemeente Leest en wel in de Juniorslaan”. (KH-GvM)
In 1963 werden de eerste Hombeekse bewoners aangesloten op de waterleiding, dit tegen 408 fr huur per jaar. Tot 36 kubieke meter was het verbruik gratis en men betaalde 8 fr. per bijkomende kubieke meter. Het aandeel van de gemeente Hombeek voor het waterleidingsnet bedroeg 3.317.000 fr. daarbij inbegrepen de 57.458 fr voor de watertoren te Leest. (KH)
De watertoren van Leest werd in 1963 gebouwd (zie verder in deze Kronieken)
1961 – Zondag 26 februari : C.V.P.- poll in gans het Arrondissement Mechelen
Het poll-reglement van kracht in het Arrondissement Mechelen voorzag dat met het oog op de samenstelling van de kandidatenlijsten voor de verkiezingen voor Kamer, Senaat en Provincie, alle regelmatig ingeschreven C.V.P.-leden van de partij opgeroepen werden om deel te nemen aan de poll. Te Leest ging die poll door in de Parochiezaal van 7u15 tot 11 uur.
1961 – 26 februari : Maurits Dourlens werd Maurice Van Camp
G.v.A. van 24 februari : “Maurits Dourlens, uit Leest, veranderde van naam en nationaliteit. Vanaf 26 jan. l.l. (Noot : er staat wel degelijk “jan.”) : heet hij nu Van Camp, terwijl zijn nationaliteit van Fransman Belg werd.”
De moeder van Maurice was een Française, Yolande Louise Hélène Dourlens. (°Blendecques 8/3/1910, +28/5/1973) Maurice werd geboren in Leest op 15 november 1942, zijn moeder huwde Karel Lodewijk Van Camp (°Leest 4/2/1920, +Mechelen 19/6/1997) in Leest op 14 juli 1949. Maurice was een uitstekend wielrenner en in de kranten kwamen zijn prestaties tot zijn naamsverandering onder zijn oorspronkelijke naam te staan. Zijn bijnaam in Leest was : “de Jitte van den Bats”.
1961 – Maartnummer “De Band” : Pater Clementiaan vanuit Sint Niklaas
“Beste vrienden van De Band ! Toen wij begin februari onze Milacavond hielden te Leest, heb ik u bij mijn dank- en afscheidswoord gezegd : “ik zeg u geen vaarwel, maar tot weerziens”. En hier zijn we dan, als ’n goede vriend, die niet alleen als priester bij u aan huis kwam, maar die u allen heeft mogen leren waarderen om uw goedheid en eenvoud. Uw genegenheid en sympathie; en ik ben oprecht blij u langs deze weg te mogen bedanken, u te kunnen groeten en ook enkele regels aan onze vrienden soldaten te mogen richten. Dat het arbeidsveld veel verschilt van dat uwer landelijke gemeente moet ik u wel niet vertellen. ’n Stad is geen dorp, het uiterlijke alleen reeds verschilt er zo enorm veel van. Ook de mensen –alhoewel in de grond overal dezelfde- moeten anders worden aangesproken en op ’n andere manier worden geïnteresseerd aan hun eigen midden en aan het godsdienstig leven. Gelijk een jonge recruut zich moet aanpassen aan zijn nieuwe omgeving, kazerne, kameraden en legeroversten, moeten wij ons ook als priester en als medemens in de verschillende sociale middens weten aan te passen. Gelukkig, de ervaring en de aard van onze apostolaat vergemakkelijken veel onze taak. Sint-Niklaas en Leest : ze liggen eigenlijk niet zo ver van elkander, slechts ‘n 25 km, maar in onze geest en onze gedachten raken ze aan elkaar. ’n Mens leeft van herinneringen, staat er ergens geschreven. Hoe ouder men wordt, hoe meer dat men zulks ondervindt. Dat zullen zelfs onze soldaatjes –die nog in de fleur zijn van hun leven- wel ondervinden ; want hoe dikwijls denken zij niet aan hun lieve thuis en aan hun dorpje, daar langs de Zenne ? Over Leest moet ik u niet meer vertellen, dat zult u doen in De Band, die ik steeds met nieuwsgierigheid zal openslaan, in die stille ogenblikken dat wij tussendoor eens op onze kamer kunnen zijn of even voor het slapen gaan, om er dan te kunnen van dromen. Misschien beste vrienden, interesseert het u iets te vernemen over Sint Niklaas en ons nieuw werkterrein ? De stad Sint Niklaas telt nagenoeg 50.000 inwoners. Alom is het bekend dat het ’n zeer nijvere stad is in het hart van het welige Waasland. Door haar gestadige economische en industriële ontwikkeling is ze geworden één der schitterendste parels aan de kroon van Oost-Vlaanderen. Onder de verschillende nijverheden die hier gedijen neemt de textielnijverheid veruit de belangrijkste plaats in; ik zou kunnen zeggen, de atmosfeer is hier textiel en haast in alle straten van de stad ademt men “textiel”. Overal winkels en magazijnen van bonneterie met hun werkhuizen van weverij, spinnerij en twijnderij. Bij ’n heel groot gedeelte van de bevolking moet men zeggen dat het weven hen als ’t ware in het bloed zit. Wie eens naar Sint Niklaas op bezoek komt –en allen zijn welkom- zullen niet alleen in bewondering staan voor de Grote Markt van deze stad – maar zullen hun ogen ruimschoots de kost kunnen geven aan de schone winkels van kledingsstoffen en fantasie-artikelen- daarvoor komt men natuurlijk het best in de week. Sjaals, sjerpen of hoofddoeken vindt men er in ’n bonte kleurenwemeling. Wie een mooi tapijt wenst in zijn kamer of ’n voettapijtje voor zijn bed, brenge een bezoek aan de tapijtweverijen dezer stad. En om de lezers van De Band te doen watertanden kan ik er al vast op wijzen, dat ze in de verschillende winkels en magazijnen, naast de voetmatjes en traplopers, wandtapijten zullen te bezichtigen krijgen die als echte meesterwerken kunnen aangezien worden. Ook de bidmatjes waarop de Oosterlingen hun gebeden uitvoeren zijn van ’n onberispelijk schoon, werkelijk een schoonheid. Dat is de omgeving, beste vrienden, waarin wij thans ’n goei maand leven. Wat nu het kerkelijk leven betreft, wel er zijn nu in de stad zes parochies. De hoofdkerk is de Sint Niklaaskerk. Onze Paterskerk sedert 26 februari parochiekerk geworden is de H. Hartkerk. Wij bedienen dus deze ; ’s zondags zijn er zeven missen ; om kwart na vijf ’s morgens de eerste mis, dan om 06u30, 7u30, 10 u, 11u30 en ’s avonds te 18 uur. De meeste van onze parochianen zijn werklieden, voor de rest enkele nieuwe straten met veel burgerij ; in ’t geheel 25 straten met een bevolking van ongeveer 5.000 zielen. Daarvoor zijn we voor ’t ogenblik slechts nog maar met 2 Paters. En hiermee ga ik sluiten. Ik wens u allen van harte het beste, vele, vele groeten aan onze vrienden de soldaten, aan alle zieke en bejaarde mensen van Leest. Pater Clementiaan te Sint Niklaas.”
Foto’s :
-Maurice Van Camp op oudere leeftijd.
-Zijn doodsbrief en gedachtenisprentje.
-Twee afbeeldingen van de zeer populaire pater Clementiaan.
