1962 – December : Sinter Klaas Door de zorgen van de KWB bracht de Heilige man, met zijn grote boek en zijn zwarte knecht, die maand een bezoek aan de kinderen van de K.W.B.-leden.
1962 – Barre winter De winter van 1962 was er een om nooit te vergeten. Het vroor tot -25 graden. De Schelde was dicht van Antwerpen tot Temse. De bevroren golven aan zee vormden een muur van ijs. Het dierenvoer was vervroren zodat er schaarste heerste, ook veel waterleidingen waren stuk gevroren. (KH) Veel kinderen uit Leest fietsten naar hun school te Mechelen op de dichtgevroren Leuvense vaart. Een onvergetelijke ervaring.
1962 – Decembernummer “De Band” : Soldaat L. HUYSMANS vanuit Westhoven “Eerst en vooral moet ik me verontschuldigen voor het lang uitblijven van mijn eerste briefje, ik had er nog niet aan gedacht maar bij ’t leger is er veel te denken. Ik ben in Turnhout binnengegaan de 2de juli om het vaderland zo goed en zo kwaad mogelijk te dienen maar na 5 dagen achtte men mij daar zeker overbodig want ze hebben me dan naar Westfalen, Duitsland gewalst. Hier heb ik dan 2 maanden Genie opleiding gehad en ook een paar bruggen gebouwd. Nu de opleiding achter de rug is hebben ze me in de keuken van de O/Off. gezet als hulpkok. Dat betekent dat ik van de Vlaggegroet af ben, van dril, oefeningen, enz. Langs deze weg maak ik gebruik om al mijn vrienden te groeten en vooral mijn lotgenoten. De beste groeten aan de redactie van De Band voor het regelmatig opsturen van De Band, Parochieblad en Zondagsvriend. Nogmaals hartelijke dank en tot later.”
1962 – Decembernummer “De Band” : Nieuws van de Landelijke Jeugd “Het is wel een hele tijd geleden dat er nog een verslag in De Band gestaan heeft van de Landelijke Jeugd, we zullen dat eens vlug herstellen. Op het ogenblik staan we er goed voor; het aantal leden is zo ongeveer veertig, maar ze zijn niet altijd aanwezig. Het is zeer opvallend als er een feestje is of er is iets speciaal op de vergadering dan is het ledenaantal groot, dan wanneer het op de gewone zondagen minder is. Beste ouders, zet er uw kinderen toe aan naar onze vergaderingen te komen, ze krijgen er een gezonde ontspanning en leren er zich aan elkaar aanpassen. De laatste tijd is het ’s zondags steeds goed weer geweest, zodat we heel de tijd buiten konden spelen. Vanzelfsprekend beginnen we onze namiddag met de formatie en een aanmoedigend woordje van Z.E.H. Pastoor, dan komt de beurt aan het spel. Zo deden we over een paar zondagen een dropping met de Zonnebloemen; ze moesten allemaal in een afgeschermde auto; op de vraag of ze allemaal goed zaten was het antwoord ”ja, maar we zijn precies haringen in een kaske”. Aan het vliegplein te Grimbergen mochten ze uitstappen (het was hoog tijd ook), van daaruit zijn ze vertrokken in twee groepen te voet en om het eerst weer in het lokaal. Of ze de volgende nacht goed geslapen hebben moet ge niet vragen. Een volgende zondag was het een beruchte dag voor de Madeliefjes. Ze waren in het lokaal gezellig aan het knutselen, één van de Madeliefjes moest naar de winkel voor een schaar ; toen er een tijdje later een paar naar buiten gingen ontdekten ze een brief aan de deur met de belangrijke mededeling : “Meisje geschaakt, zoek brief met voorwaarden”. Ge moet natuurlijk niet vragen hoe bang ze allen waren, ze gingen op zoek en vonden zes brieven met voorwaarden die ze moesten vervullen alvorens het meisje terug te krijgen. Het was een herrie van belang, ze dachten er reeds aan de politie er bij te halen, maar dat was ten strengste verboden vanwege de kidnappers. Na een hele namiddag zoeken werd hun moeite beloond; tussen de struiken vonden ze hun Madeliefje en toen volgden vragen met de vleet. Tot hun grote verbazing vernamen ze dat de boze ontvoerders niemand anders waren dan de ZONNEBLOEMEN. Op zondag 11 november hebben we onze St. Maartensviering gehouden; alhoewel het zeer koud was hebben we een aangename dag gehad. Beste mensen van Leest, in naam van heel de Landelijke Jeugd ben ik u zeer dankbaar voor het goed onthaal met St Maarten. Het heeft weer een lege plaats gevuld in onze kas. De volgende vergaderingen is ieder Madeliefje en iedere Zonnebloem op post. Vloeberghen Maria.”
1962 – Decembernummer “De Band” : Soldaat Hieronymus VERBRUGGEN. -Saffraenberg (niet gedateerd) : “Allo Leest…hier Saffraenberg. Hier dan eindelijk een brief van den Tomme, hoor ik sommige redactieleden van De Band tegen elkaar reeds zeggen als zij mijn epistel onder ogen krijgen. Inderdaad, ik ben reeds sinds de 1ste oktober bij het leger en heb tot nu toe niet van mij laten horen. Samen met mijn verontschuldigingen voor mijn te grote onverschilligheid (mea culpa 3x), beloof ik jullie in de toekomst een beetje meer van mij te laten horen. Jullie vragen zich waarschijnlijk af hoe het met mij gaat ? Wel, ik begin de meeste kenmerken, die aan alle schachten eigen zijn, stilaan maar zeker af te leggen en de onwennigheid van de eerste weken verdwijnt meer en meer. Vandaag de dag ken ik de sergeanten reeds in deze mate, dat ik automatisch begin aan te voelen wat toegelaten is en niet zonder tegen de lamp te vliegen. Hier in Safraenberg is het aangenaam soldaatje te spelen. Primo, bij de Luchtmacht is men wel wat minder streng dan bij de kaki’s, en secundo, wij mogen elke week naar huis. Voor mijn part mogen sommige zgn. “Durs” beweren dat dit laatste voor hen geen rol speelt, ik blijf bij mijn mening dat in vergunning of verlof komen, toch de schoonste dagen van een soldatenleven zijn. Het enige waarover ik zou kunnen klagen zijn de talrijke en veelal onaangename karweien, die men ons ’s avonds voor de voeten schuift. Maar kom, anders zouden wij het hier wellicht te goed hebben. Als slot dank ik jullie ten zeerste voor het toezenden van de “Zondagsvriend” en groet allen hartelijk.”
-H. Verbruggen vanuit Brustem, niet gedateerd (gepubliceerd in “DB” van februari ’63) : “Als ik deze brief begin te schrijven, zijn de “mannen van Milac” in Leest wellicht bezig met zenuwachtige haast de laatste schikkingen te treffen voor het welslagen van hun jaarlijkse grote knalavond. Het lijkt me bijna overbodig jullie een fantastisch succes toe te wensen, zodanig ben ik ervan overtuigd dat het een schitterend geslaagde avond zal worden. Jullie verdienen trouwens meer dan wie ook, dat uw onversaagde ijver om De Band tussen Leest en zijn soldaten gaaf en solied te houden door de mensen van de parochie geapprecieerd wordt en dat de sympathie die uw werk verdient tot uiting moge komen door een talrijke aanwezigheid van de mensen op uw toch reeds gunstig gekende jaarlijkse feestavond. Ik voel mij ook ten zeerste verplicht jullie welgemeend te danken voor de mooie en praktische brievenmap die mij ter gelegenheid van de Week van de Soldaat van uwentwege bezorgd werd. Het geeft altijd een aangenaam warm gevoel door een geschenk eraan herinnerd te worden dat een aantal onbaatzuchtige mensen vrijwillig en spontaan ten dienste staan van ons, jongens in het leger. Nu de daverend hardnekkige vriesperiode definitief voorbij schijnt te zijn, voel ik mij ook noodgedwongen terug uit mijn schelp te komen om nog wat nieuws over mijn persoonlijke status in het leger mee te delen. Wel, ik ben voor het ogenblik (en dit waarschijnlijk tot het einde van mijn dienst) gekazerneerd te Brustem op het Militair Vliegveld, waar de Belgische en Nederlandse leerling-piloten opgeleid worden om op straaljager te vliegen. Ik zit hier op de weerkundige dienst en mijn job bestaat er hoofdzakelijk in te “plotten”. Waarschijnlijk vergt dit woord voor de oningewijde wel een beetje uitleg. Plotten is het op de weerkaart vastleggen van meteorelogische berichten, die volgens internationale, nationale en regionale codes en codevormen uitgewisseld worden tussen de verscheidene burgerlijke en militaire weerkundige stations. Deze codeberichten worden alle uren per teleprinter over gans West-Europa doorgeseind. Elk codebericht bestaat als regel uit een of meerdere groepen van vijf cijfers, veelal voorafgegaan door een codewoord zoals bv. “SYNOP” voor het waarnemen aan het aardoppervlak, “SHIP” voor de weerrapporten van schepen, “AIREP” voor een weerrapport van verkeersvliegtuigen, etc. Zo bestaan er een twintigtal verschillende codes. Voor elk codebericht geldt een codevorm, waarmee de volgende van de te rapporteren gegevens is vastgelegd. Deze codevorm wordt weergegeven door middel van symbolenletters. De opeenvolging van de symbolenletters noemt men de symbolische vorm van het codebericht. Op de plaats van elke symbolenletter wordt in het weerkundig bericht een cijfer ingevuld waarvan de betekenis is omschreven in codetabellen met codecijfers. Wilt u mij verontschuldigen voor deze nogal sterk didactisch getinte uitleg, maar ik vond geen ander middel om u te verklaren hoe de meteorologische berichten worden doorgegeven en waarin mijn werk hier bestaat. Zo zal ik nog gedurende 7-1/2 maand tijdens mijn legerdienst met het weder af te rekenen hebben, totdat ik moe en afgemat (HM !) van de “depressieve toestand” waarin een soldaat tijdens zijn dienst (vooral in de week) verkeerd, terug definitief zijn burgerpak mag aantrekken. Ik groet u allen.”
Hieronymus ‘Jeroom” “Tomme” Verbruggen was te Leest geboren op 25 september 1937 en hij overleed er op 6 juni 2017. Den “Tomme” was o.a. Ridder in de Leopoldsorde, Ererechter in handelszaken en Erevoorzitter van het Davidsfonds Leest. Hij was gehuwd met de directrice van de meisjesschool Paula Bradt die hem vier kinderen schonk : Koen, Machteld, Frank en Veerle. (Foto’s onderaan)
1962 – Zondag 2 december : 1ste Grote Duivenkampioenenviering van het verbond Noord-Zuid te Kapelle-op-den-Bos Vorig duivenseizoen werd er een Noord-Zuid duivenbond gesticht bij de afdeling Kapelle-op-den-Bos waarbij Battel, Heffen, Hombeek en Leest samensloten. Deze bond bestond uit ongeveer een 500-tal aangesloten duivenmelkers. Die zondag werd door dit verbond een eerste grote duivententoonstelling met kampioenenviering ingericht in de zaal “De Toekomst”. Het werd een groot succes. Ongeveer een 250-tal diertjes van de beste liefhebbers stonden er ten toon. Achtereenvolgens werden de kampioenen naar voor geroepen om uit handen van de voorzitter een diploma en een geldprijs te ontvangen. De uitslagen van de Leestenaars : Uitslag Kampioenschappen 1962 : Quiévrain : 1ste getekende, oude duiven : Jaak Publie, Leest. 1ste en 2de Getekende : 2. Jaak Publie, Leest. 3. Juul Geerts Leest. Jaarlingen : 3. Jaak Publie, Leest. Algemeen Kampioen : 1. Jaak Publie, Leest. (GvM, 5/12) (Zijn foto’s onderaan)
Jaak Publie was te Leest geboren op 15 april 1900 en hij overleed te Mechelen op 20 januari 1995. Jaak was gehuwd met Bertha Boey (°Hombeek 9/7/1903, +Mechelen 23/12/1990).
Foto’s : -Hieronymus ‘Jeroom” “Tomme” Verbruggen met zijn echtgenote Paula Bradt. -Op latere leeftijd. -Den “Tomme” hijst de Vlaamse Leeuw tijdens een Posse Leest. Op de achtergrond de woonst van de familie Verbruggen-Bradt in de Kouter. -Twee foto’s van de Algemeen Kampioen van het voorbije duivenseizoen Jaak Publie.
