Vervolg

Dokter Marcel STUYCK verongelukt

In het eerste nummer van 1963 publiceerde “De Band” een In Memoriam : “Rond Kerstmis en meer bepaald op kerstavond wanneer reeds bij de mensen van goeden wil de kerstbomen met allerlei zaken versierd zijn en de verlichting luister bijbrengt, kon overal in onze goede gemeente een feestelijke stemming waargenomen worden. Van ’s morgens reeds zag men nog mensen bezig om toch het kerstgebeuren zo waardevol mogelijk te vieren, om nadien het feest der geboorte van het kleine kindeke tijdens de nachtmis nog intenser te beleven. Zo wou men in ieder huisgezin, om daarna rond de rijkversierde kerstboom, gezamenlijk in intieme huiskring, de ouders omringd van hun kinderen, gehuwden en anderen, de betekenis ervan nog meer aan en beter aan te voelen.
Helaas ! Onze gemeente, gelegen aan de Zenne, werd opgeschrikt door een droeve mare; wie zou het kunnen voor waarheid genomen hebben, ware het niet dat de werkelijkheid geen tegenspraak dulde ! Dokter Stuyck was niet meer ! Op de baan te Heffen, niet ver van zijn dorp, werd hij bij het oversteken van de baan door een auto verrast, tegen de grond gesmakt om zielloos te blijven liggen. Zijn ziel was ten hemel gegaan op die dag voor Kerstmis, terwijl ook de zijnen zich aan ’t voorbereiden waren om Kerstmis te vieren, om zich in huishoudelijke kring rond die kerstboom te scharen. De verslagenheid in de gemeente was dan ook algemeen en spontaan. Op zaterdag 29 december 1962 werd wijlen Dr. Stuyck ten grave gedragen. Voorafgegaan door de Koninklijke Fanfare St.-Cecilia en onder het spelen van treurmarsen, stappende langs de met sneeuw bedekte en gladde weg, ging de droevige stoet kerkwaarts. Ook de klokken der dorpskerk lieten hun droeve klanken horen, want een trouw kind was heengegaan. Onze Sint-Niklaaskerk was veel te klein om dezen te bergen die door hun aanwezigheid een bewijs van meevoelen wilden betuigen.
Nadat het “In Paradisum” was gezongen toog de stoet naar het gemeentelijke kerkhof, waar door de secretaris der Kon. Fanfare St.-Cecilia, de heer Lauwers, een laatste afscheidsgroet werd uitgesproken, gevolgd door de heer Voorzitter van het Geneesherenverbond. Hieruit citeren wij : de eenvoudige en aangrijpende manier waarop deze eminente spreker de talrijke menigte toesprak om te zeggen wat en hoe wijlen Dr. Stuyck was. “Collega Stuyck”, aldus spreker, “was een goed dokter, zonder grootdoenerij, een trooster voor zijn zieken en waar men hem riep was hij present, hij hield van zijn zieken, de noodlijdenden. In hem ondergaan we een groot verlies, een trouwe vriend. Wij zullen hem niet meer zien, maar hij zal door niemand vergeten worden.” Kon het eenvoudiger ? Kon het meer aangrijpend uitgedrukt ? Wij weten het allemaal : er is een tijd van komen en gaan maar... ’t is de manier dat zijn heengaan kenmerkte, want vergeten wij niet, dat hij in dienst van zijn zieken de hoogste tol heeft betaald ! Wij verhopen dat zijn echtgenote en kinderen de nodige kracht moge gegeven worden zich te troosten ten overstaan van het smartelijk verlies, en er moge van overtuigd zijn dat hun vader en echtgenoot het kerstfeest heeft mogen vieren in den Hemel ! Besluiten wij met dezelfde woorden die eens werden uitgesproken : “Wij zagen ons vader zo gaarne, maar O.L. Heer zal hem nog liever gezien hebben”.
Wijlen dokter Stuyck, weldoener, echt Kristen Vlaming, rust zacht in de schoot van Moeder Vlaanderen ! L.B.”

Zijn weduwe Maria Magdalena De Bot was te Mortsel geboren op 25 september 1909 en overleed op 6 augustus 1988.

Dokters in Leest.

Dokter Stuyck was de eerste echte dokter in het dorp. Na zijn dood zat Leest een periode zonder dorpsarts. Leestenaars gingen toen naar een dokter in Willebroek of naar dokter Kluppels in Battel of dokter Marinus in Hombeek. In 1964 kwam dokter Gémin zich te Leest vestigen en later kwam dokter Julien Van Medegael als dorpsdokter. In navolging kwam zijn familie, broer Marcel Van Medegael als kinesist en schoonbroer Germain Annaert als apotheker zich ook in Leest vestigen. Deze familie-monopolie werd onderbroken door de komst van dokter Rudi Goyvaerts en kinesist Vicky De Laet. Dokter Rudi Goyvaerts overleed veel te vroeg aan kanker in 1988 . Dokter Michael Deruyver nam vanaf dan zijn praktijk over op de Dorpsplaats . Dokter Deruyver verhuisde later naar de Molenstraat, waar hij werd opgevolgd door zijn zoon Dominique Deruyver.

Foto’s :
-De overlijdensverklaring van Henri Jacobs.
-De doodsbrief van dokter Stuyck.
-Zijn gedachtenisprentje.
-Zijn laatste rustplaats op het kerkhof van Leest.