Archief

26/9 De grote Waarschuwing - Pr Rodrigue - O Crux Ave

De Paus is deze van de Kruisverheffing, hij is geboren op het feest van de Kruisverheffing op 14/9. Dat mogen we niet vergeten. Vandaag laat de Heer mij dus tot jullie spreken over het Glorierijke Kruis – dat wil zeggen: de Verheffing van het Heilig Krui. En daarmee het teken van de Mensenzoon aan de hemel zoals beschreven in Matteüs 24. Daarnaast zal ik met jullie spreken over de Verlichting van het Geweten. Want gezien de feestdag van de huidige Heilige Vader weten we heel goed dat hij voor ons de Paus van de Verlichting van het Geweten zal zijn. In het liturgisch officie – algemeen bekend als het brevier – wordt op het feest van de Verheffing van het Heilig Kruis (of het Glorierijke Kruis, zoals het ook wel genoemd wordt) benadrukt dat de kerkelijke traditie daarin het teken van de Mensenzoon ziet. Dit betekent dat het teken van de Mensenzoon glorierijk en zegevierend is.

En uit deze overwinning van Christus komt de Verlichting voort, want vanuit het Glorierijke Kruis stroomt Zijn glorie naar volkeren en naties – Hij die ook het Licht der Wereld wordt genoemd. Het was Gods wil – in Zijn wijsheid – dat wij vandaag samen zouden spreken, op het moment dat de Heilige Vader in Frankrijk is – hij, de paus van het Glorierijke Kruis – en dat ik tot jullie zou spreken over de Verlichting van het Geweten. De vraag die mij vaak wordt gesteld, is: "Hebt u de Verlichting van het Geweten ervaren?" Wel, ik zal eenvoudig antwoorden: ik heb het ervaren, ja, maar slechts gedeeltelijk. Ik zal de Verlichting van het Geweten net zo ervaren als u; wanneer u die ervaart, zal ik dat ook doen. Iedereen die de Verlichting van het Geweten heeft meegemaakt, heeft dit slechts gedeeltelijk ervaren, om zo getuigenis te kunnen afleggen van deze buitengewone daad van God – aangezien dit een buitengewone genade is voor de Kerk en voor de hele wereld.

Want ze stevent af op een verschrikkelijke duisternis en steeds dieper wegzinkt in geloofsafval en de verwerping van God door te kiezen voor de doodscultuur – immorele waarden – gedreven door al dat consumentisme en de ideologie die onze planeet steeds meer in haar greep krijgt. Het is een valstrik van Satan, begrijpt u. Wat zegt de Kerk officieel over de Verlichting van het Geweten? Dat is de eerste vraag die we onszelf moeten stellen. In de leer van de Katholieke Kerk – of men nu kijkt naar de Catechismus of naar teksten uit de kerkelijke traditie, de concilies en al het andere – spreekt geen enkel document van het leergezag over de gebeurtenis die in de toekomst bekendstaat als de "Verlichting van het Geweten". Geen enkel concilie heeft erover gesproken; zelfs geen enkele Paus heeft erover gesproken. Met andere woorden: geen enkel document van het leergezag heeft deze buitengewone gebeurtenis – die naar verluidt aanstaande en voorspeld is – specifiek naar voren gebracht.

Ook spreekt geen enkel artikel van de Catechismus van de Katholieke Kerk er in die termen over. Wat is het dan? Betekent dit dat het een illusie is om erover te spreken, simpelweg omdat het niet officieel is verklaard door het leergezag — hetzij plechtig of gewoon — van de kant van de Katholieke Kerk? Zijn we fanatici? We hebben wijsheid nodig om verder te kijken naar de theologische standpunten die men kan innemen over de verlichting van het geweten. De Kerk erkent de mogelijkheid dat het bestaat. Waarom? Omdat God Zijn genade kan schenken zoals Hij wil, in de mate en met de reikwijdte die Hij verkiest. Hij is God. En in die zin hebben wij geen macht over God, enkel en alleen omdat wij er niet over spreken. Ons zwijgen betekent niet dat we Gods gedachten hebben beperkt of dat we Gods besluit hebben beperkt. Dat is belangrijk. Hij kan dus doen wat Hij wil. Bovendien kennen we in de Katholieke Kerk heiligen. Het getuigenis van de heiligen is zeer belangrijk in de Kerk.

Waarom roepen we hen uit en houden we hen voor – plaatsen we hen op de altaren, zoals het gezegde luidt, om hen aan het volk van God te tonen – zodat de mensen in hen een voorbeeld en een onderricht kunnen vinden, evenals de geleefde ervaringen die ons laten zien dat ook wij onze eigen weg naar Christus in heiligheid kunnen afleggen. En dat is belangrijk. Tot hen behoren ook Kerkleraren, wier leer officieel door de Kerk wordt erkend. En in deze gevallen vinden we een krachtige theologische inhoud – een inhoud die zowel mystiek als dogmatisch van aard is, aangezien zij erkend zijn als Kerkleraar. Bovendien vertellen sommige van deze heiligen ons over hun eigen ervaringen. De verlichting van het geweten – we zien dit bijvoorbeeld bij zuster Faustina. De verlichting van het geweten maakt deel uit van het leven van onze heiligen. En wanneer we naar dit verschijnsel kijken, houdt dit een impliciete les in.

Het is een les die niet alleen nieuwe mogelijkheden opent, maar ons ook helpt te begrijpen dat God nog niet klaar is met ons te verrassen. Zoals paus Franciscus zou kunnen zeggen: een verrassing van God is altijd mogelijk. En we zien deze verrassing in het leven van de grote heiligen, omdat zij zelf getuigenis aflegden van deze innerlijke verlichting. We kennen ook een man die een werkelijk groot getuige van het geloof was: Johannes Paulus II. Johannes Paulus II sprak nooit over de "verlichting van het geweten", maar hij gebruikte een bepaalde uitdrukking: een "Uur van Barmhartigheid" voor de wereld, en dat is veelzeggend. Hij gebruikte niet "de Waarschuwing", "de Verlichting van het Geweten" of wat ik de "Nieuwe Pinksteren" noem. Hij sprak over een "Uur van Barmhartigheid". Waarom? Omdat dit rechtstreeks verband houdt met zuster Faustina, bij wie Christus zegt: "Voordat Ik kom met Mijn barmhartigheid, zal Ik komen met Mijn gerechtigheid" – waarmee Hij een staat van loutering aankondigt vóór de grote openbaring van Zijn barmhartigheid.

Wat betreft de geschriften van de Heilige Vader Johannes Paulus II: sommige hedendaagse auteurs interpreteren deze als de genade van de verlichting van het geweten. Als we iets verder kijken – als we een korte leerstellige samenvatting zouden geven – zouden we kunnen zeggen dat de verlichting van het geweten geen dogma is; het is geen officiële leer van de Kerk. Het wordt door het leergezag van de Kerk niet onderwezen als een zekere toekomstige gebeurtenis, maar het onthult iets dat behoort tot de mystiek van de Kerk, tot privé-openbaringen die katholieken kunnen ontvangen uit vrije wil, door de genade van God. En hier denken we aan verschillende mensen die nog steeds op aarde zijn, of van wie heiligen hebben getuigd dat ze hen zijn tegengekomen.

En op dat punt wordt het wat we noemen een leer die een geloofsbelijdenis impliceert die besloten ligt in de inhoud van de katholieke genade binnen een leven in de Kerk – een leven dat toebehoort aan de Heilige Geest, het mystieke leven van God. Want we zijn allemaal geroepen om mystici te zijn. Dat wil zeggen: geestelijk zijn – als mannen en vrouwen van geloof op weg naar heiligheid. Het is een leer van passendheid, zo u wilt, die hier impliciet aanwezig is in de theologie. Wat zegt het Woord van God hier nu over? Want elke geloofsleer is gegrond in het Woord van God. Het Woord van God is de bron van kracht; het vormt onze openbaring. De openbaring spreekt allereerst het geweten aan. God spreekt door middel van openbaring. Hij openbaart Zichzelf; Hij spreekt over Zichzelf tot ons, Zijn kinderen. Zijn woord openbaart wie Hij is; Het Woord spreekt dus het geweten aan om het te verlichten met een moment van herkenning, zodat we Hem kunnen erkennen als de ware God, de ene en enige God. Tussen ons en Hem staat Christus Jezus – zoals vermeld in de Brief aan de Hebreeën – de enige middelaar tussen God en de mensheid.

Wanneer we naar deze openbaring van God kijken, zijn er bepaalde zaken die ons geweten raken en verlichten met betrekking tot deze buitengewone genade van de verlichting van het geweten. Het eerste punt dat ik wil aanhalen, komt uit het boek Openbaring. Ik begin hiermee omdat het het boek is dat gaat over het leven van de Kerk in de eindtijd. Daarom heeft het een veel grotere betekenis dan andere passages, aangezien het over het leven van de Kerk gaat. Er staat dus dit in Openbaring 17: "Zie, Hij komt te midden van de wolken, en elk oog zal Hem zien." Zelfs zij die Hem doorstoken hebben – alle stammen van de aarde zullen over Hem rouwen. Ja. Amen. Er is dus een wereldwijd visioen voor iedereen. Er zal rouw zijn – zelfs van degenen die Hem doorstoken hebben. Er zal geweeklaag zijn over deze zonden. En tegelijkertijd zal er erkenning zijn van Degene die op de wolken komt. Het komen op de wolken verwijst hier naar het boek Daniël.

Het boek Daniël – dat is het boek waarover Jezus twee keer spreekt in Matteüs 24. Hij spreekt over degene die de "gruwel der verwoesting" voorspelt, en Hij spreekt erover als de Mensenzoon die komt. "Zij zullen het teken van de Mensenzoon aan de hemel zien." Dat is het boek Daniël. Het gaat om goddelijk oordeel – het teken van de Mensenzoon. Waarom zegt Jezus dit? Wel, omdat Hij ons een sleutel geeft met betrekking tot twee dingen. Hij zegt ons het boek Daniël te gaan lezen. Dat is wat Hij tegen Zijn apostelen zei. Het boek Daniël wordt door Christus dus aanbevolen aan de Kerk om te lezen in deze tijd waarin wij leven. En Hij benadrukt dit twee keer door ernaar te verwijzen in Zijn onderwijs over de periode die de Kerk zal doormaken, te vinden in hoofdstuk 24. Dat is dus waar het boek Openbaring hiernaar verwijst. Johannes 16:8, De Heilige Geest zal de wereld overtuigen van zonde, gerechtigheid en oordeel. Dit vers dient dus als een overtuiging voor ons, een bevestiging.

Het is een innerlijke en universele overtuiging dat de Heilige Geest ervoor zal zorgen dat de wereld overtuigd wordt van haar staat— van zonde, gerechtigheid en oordeel. Daarom was het – zoals u begrijpt – voor mij werkelijk een Pinksterervaring, aangezien het voortkomt uit de Heilige Geest. Als we kijken naar Handelingen 2:17, staat daar: "Ik zal Mijn Heilige Geest uitstorten over alle vlees." Er stond niet: over een deel van de bevolking – nee, over alle vlees. Dit verwijst dus terug naar wat Jezus zojuist in het Evangelie van Johannes zei over de Heilige Geest —over alle vlees. Binnen deze gave van de Heilige Geest zal er dus een visioen zijn, zal er profetie zijn, en tegelijkertijd zal er oordeel zijn—inherent aan de gave van de Heilige Geest—omdat openbaring in de Heilige Geest zich manifesteert en ons in staat stelt het Woord van God te begrijpen dat ons onderwezen en gegeven wordt. Denk aan het gedeelte in 1 Korintiërs 3:13: Er zal licht geworpen worden op ieders werken. We hebben hier dus te maken met persoonlijke verlichting binnen de context van het Laatste Oordeel.

En dit gedeelte – het allermooiste – is datgene waar we het eerder over hadden, uit het Evangelie; want het is Jezus die spreekt over wat er direct na de verdrukking gebeurt. Dus, wanneer mensen mij de vraag stellen: "Komt er een verdrukking vóór of ná?" – welnu, daar heb je het antwoord; lees de tekst van Gods Woord –het is het fundamentele Woord. "Direct na de verdrukking van die dagen zal de zon verduisterd worden, zal de maan haar licht niet meer geven en zullen de sterren uit de hemel vallen." In deze context staan ​​de sterren ook symbool voor de hiërarchie van de Kerk. Het gaat niet louter om sterren of hemellichamen aan de hemel. Hier hebben we te maken met symboliek die tegelijkertijd kerkelijk, geestelijk en eschatologisch van aard is. De machten van de hemel zullen wankelen. Dan zal het teken van de Mensenzoon aan de hemel verschijnen en zullen alle stammen van de aarde rouwen. Het betekent dat wanneer ze het teken van de Mensenzoon zien, de gehele mensheid zal rouwen.

Het houdt in dat we inzien waar we door de dwaasheid van de zonde de fout in zijn gegaan, en hoe we de mensheid zelf in gevaar hebben gebracht. We naderen dit teken door de dreigingen die momenteel vanuit verschillende hoeken in de media worden geuit. En zij zullen de Zoon des mensen zien komen op de wolken des hemels met kracht en grote heerlijkheid – dat wil zeggen: immense heerlijkheid. Op dat moment is Hij heerlijk. Het is dus het heerlijke teken van de Zoon des mensen. Het is het heerlijke Kruis, gezien vanuit het liturgische en eschatologische perspectief van de Kerk, en de manifestatie van de openbaring dat Jezus de Redder van de wereld is – voor de gehele mensheid. Dan zal Hij Zijn engelen met Zijn bazuinen uitzenden, en zij zullen Zijn uitverkorenen verzamelen vanuit de vier windstreken, van het ene uiteinde van de aarde en de hemelen tot het andere. Dit is hier interessant. Hij zal eerst Zijn kinderen verzamelen. Dat is hoofdstuk 24. Hoofdstuk 25 van de heilige Mattheüs gaat hier over het oordeel aan het einde van de wereld.

Maar hoofdstuk 24 niet. Tussen beide in ligt een periode van vrede en geduld, wat ook tot uitdrukking komt in het Woord van God. Dat is niet het onderwerp van onze studie van vandaag, maar we zien dat er een periode van vrede is voorspeld door de profeten – en ons vandaag de dag bekend via de grote heiligen van de Kerk. Dit betekent dus dat deze openbaring vervolgens de heilige engelen in staat zal stellen Zijn kinderen te verzamelen. Het is de tijd van toevlucht waar hierover gesproken wordt. Het andere aspect dat ik wilde belichten, is de relatie tussen het persoonlijk oordeel na de dood en de Verlichting van het Geweten. De genade van de Verlichting van het Geweten heeft een bijzonder kenmerk: door het visioen dat we krijgen van het Teken van de Mensenzoon, kunnen we Christus zien zoals Hij is in Zijn heerlijkheid. Het is de verheerlijkte Christus. Daarbij – welnu, we weten allemaal dat we de Zoon van God zullen zien bij onze eigen persoonlijke dood. Het is voor Hem dat we zullen verschijnen – dat onze ziel zal verschijnen – om het persoonlijk oordeel te ontvangen, waar we straks nog op terugkomen.

Dit betekent dat deze genade van de Verlichting van het Geweten reeds iets inhoudt – op een buitengewone wijze, zou ik zeggen – wat ons in staat stelt ons, terwijl we nog leven, voor te bereiden. Het is als een voorproefje van het persoonlijk oordeel, geschonken door Gods genade, om ons te helpen onze huidige relatie met God beter te begrijpen, evenals wat er zou gebeuren als we zouden sterven. Het is een genade van vooruitblik op het persoonlijk oordeel. Het is buitengewoon – een van de grootste genaden, geloof ik – die aan de gehele mensheid zal worden geschonken door de barmhartigheid van de Heer. En in die zin sprak paus Johannes Paulus II over een "uur van barmhartigheid", omdat Hij ons deze genade van vooruitblik uit barmhartigheid schenkt. De Catechismus van de Katholieke Kerk beschrijft het persoonlijk oordeel, zoals u weet. We vinden dit in de nummers 1021 en 1022. Er vindt dus een ontmoeting plaats aan het einde van het aardse leven van een mens; onmiddellijk daarna ziet ieder mens de Heer in zijn ziel en staat hij voor Hem. Dit is wat nummer 1021 zegt:

De dood maakt een einde aan het menselijk leven, want zij markeert de tijd die openstaat voor aanvaarding of afwijzing. Wat betreft de afwijzing van de genade die zo duidelijk in Christus zichtbaar is geworden, spreekt het Nieuwe Testament over het oordeel vooral in termen van de uiteindelijke ontmoeting met Christus bij de Wederkomst, maar het bevestigt ook herhaaldelijk dat ieder mens direct na de dood beloond zal worden naar zijn werken en zijn geloof. Dat wil zeggen: de gelijkenis van de arme Lazarus – die we goed kennen –evenals de woorden van Christus tot de goede moordenaar en andere teksten uit het Nieuwe Testament, spreken over de bestemming van de ziel na de dood. Een bestemming die van persoon tot persoon kan verschillen. Begrijpt u nu de satanische valstrik die bekendstaat als de "zachte dood" –euthanasie – waarbij iemand een einde aan zijn eigen leven maakt uit angst voor lijden? Wat voor soort valstrik? Omdat ze niet via natuurlijke weg naar God gaan. Met andere woorden: het is een vorm van zelfmoord. Het is in wezen zelfmoord, vermomd –als "medische hulp bij het sterven", zou men kunnen zeggen.

In paragraaf 102 staat: "Ieder mens ontvangt zijn eeuwige vergelding in zijn onsterfelijke ziel op het moment van zijn dood, in een bijzonder oordeel dat rechtstreeks betrekking heeft op Christus. Ofwel de toegang tot de hemelse gelukzaligheid door loutering." U begrijpt hier dus dat loutering staat voor het vagevuur – de plaats waar we gezuiverd worden van wat er nog gezuiverd moet worden. Ofwel de onmiddellijke en eeuwige verdoemenis. Aan het einde van ons leven zullen we worden beoordeeld op onze daden. Het is –zoals de heilige Johannes van het Kruis zegt – we zullen worden beoordeeld op onze liefde. Ik koppel dit feit nu aan de Verlichting van het Geweten, want tijdens de Verlichting van het Geweten zien we onszelf zoals we werkelijk zijn voor Christus in heerlijkheid. Het is door een genade dat we onszelf zien. We zien waar we naartoe gaan—onze uiteindelijke bestemming, dat wil zeggen onze eeuwige bestemming: of we naar het Vagevuur gaan, naar de Hemel met Christus, of naar de Hel, afhankelijk van de zonden die we hebben.

De wil van God onze Vader is om niemand te verliezen van hen die bestaan—van hen die Hij uit liefde heeft geschapen. En daarom heeft Hij Zijn Zoon gezonden om ons te redden. Deze wil komt dus op een buitengewone en versterkte wijze tot uiting op het moment van de verlichting van het geweten, omdat iedereen, door de bijzondere genade die men ontvangt, een verlichting ontvangt met betrekking tot zijn staat—een vooruitblik—die het mogelijk maakt om zichzelf hier op aarde te corrigeren. Want dit is Zijn barmhartigheid, bedoeld om ons te redden. Als we dood zouden zijn dan kunnen we niet terugkeren — met uitzondering van Christus. Maar één ding is zeker: het is een vooruitblik die ons in staat stelt onszelf te corrigeren, ons leven te beteren, en onszelf te zuiveren, door ons voortaan af te keren van datgene wat tot de eeuwige dood kan leiden: de zonde. En daartoe zal Zijn barmhartigheid zich manifesteren door de tederheid van de vergeving, die wij geroepen zijn te aanvaarden na de genade van de verlichting van het geweten.

Er is ook nog een andere zeer belangrijke tekst. Het is artikel 5 van de geloofsbelijdenis van de Katholieke Kerk, waarin staat: "Hij is nedergedaald ter helle; op de derde dag verrezen uit de doden". Hij is dus nedergedaald ter helle. Wat betekent dat? Als we naar de Catechismus kijken, specifiek naar nummer 632, staat daar het volgende. De veelvuldige bevestigingen in het Nieuwe Testament dat Jezus uit de dood is opgestaan, veronderstellen dat de Gekruisigde vóór zijn opstanding in het rijk der doden verbleef. Dat was de oorspronkelijke interpretatie in de apostolische verkondiging met betrekking tot de nederdaling van Christus ter helle. Jezus onderging, net als alle mensen, de dood, en zijn ziel voegde zich bij de anderen in het rijk der doden – wat in wezen Sjeool werd genoemd, of – zoals wij het vertaalden – het voorgeborchte (limbo). Maar Hij daalde ter helle af als Verlosser. Hij daalde niet louter af als zomaar een dode. Hij daalde af als Verlosser. Wat betekent dat? Het hield in dat Hij de Blijde Boodschap verkondigde aan de geesten die daar gevangen zaten. Christus zelf verkondigde het Evangelie aan de doden.

Dat is wat de geloofsbelijdenis van de Kerk verkondigt. In paragraaf 634 zien we dat het Evangelie zelfs aan de doden werd verkondigd. Gods Woord vertelt ons dit – evenals de heilige Petrus en de heilige Paulus; we kennen die teksten. De nederdaling in de hel voltooit de heilsboodschap – dat wil zeggen: het Evangelie van Christus – op de wijze waarop alleen Hij die kon verkondigen. Want Hij is degene die het Oude Testament vervult, die de profetie over de Messias uit het Oude Testament tot vervulling brengt, en die komt om ons te bevrijden van de machten van de dood, van de greep van de zonde en de macht van de duivel. Hij hield ons in zijn greep; Hij bevrijdt ons daarvan. Zo vormt de nederdaling in het dodenrijk de laatste fase van Jezus' messiaanse zending. Een fase die in tijd kort is, maar van enorme betekenis. Met andere woorden: de verspreiding van Christus' verlossingswerk onder alle mensen van alle tijden en plaatsen. Want allen die gered worden, delen in die verlossing.

Bij nummer 635 zien we dat Christus afdaalde in de diepten van de dood, opdat de doden de stem van de Zoon van God zouden horen, en wie die hoort, zal leven. Dit is een tekst waarnaar wordt verwezen in Johannes 5:25, in Matteüs 12:40 en ook in Efeziërs 4:9, in het Woord van God. Ik zal ze niet allemaal citeren, want er zijn er te veel. Jezus is dus de Auteur van het leven. Door Zijn dood vernietigt Hij degene die de macht over de dood heeft — namelijk de duivel — en komt Hij om allen te bevrijden die, uit angst voor de dood, slaaf waren — in slavernij gehouden werden — gevangen zaten in de greep van de dood, waaruit ze op eigen kracht niet konden ontsnappen. Alleen Christus kon door Zijn offer aan het kruis de poorten van het Koninkrijk openen. Nu heeft de opgestane Christus de sleutels van de dood en het dodenrijk in handen, zodat bij de naam van Jezus elke knie zich buigt – in de hemel, op aarde en onder de aarde. Het gaat over de evangelisatie van de geesten van de doden tijdens de nederdaling ter helle. Maar niet alle doden liggen in de grond. Weet u, het is moeilijk te zeggen, maar het is de waarheid. Er lopen nu veel doden op aarde rond – geestelijk doden – omdat ze Christus hebben afgewezen. Als ik Christus afwijs, ben ik geestelijk dood.

Het bewustzijn blijft bestaan. Het natuurlijke geweten blijft behouden tot op het moment van de dood en zelfs voor Christus Zelf tijdens het bijzonder oordeel. En het leeft voor altijd voort. Wanneer we zeggen dat de ziel onsterfelijk is – waarom zeggen we dan "onsterfelijk" in plaats van "eeuwig"? Er is een verschil tussen "onsterfelijk" en "eeuwig". "Eeuwig" komt toe aan God, die nooit een begin heeft gehad en nooit een einde zal kennen. "Sterfelijk" is van toepassing op de mens – geboren en bestemd om te sterven. De mens wordt onsterfelijk door de gave van God, die hem heeft geschapen en verlangt dat hij voor altijd bij Hem is. Toch moet de mens door de dood heen gaan. Voor hen die God momenteel afwijzen na de christelijke boodschap te hebben gehoord, is de situatie ernstig. Men zou kunnen zeggen dat zij in de dood en naar de dood toe leven, in een staat van gescheidenheid van God. Toch bewaart de Heer het geweten van al deze mensen op aarde.

Al onze broeders en zusters die tot andere religies behoren, bezitten datzelfde geweten, en dat kan verlicht worden. Hoe? Door evangelisatie, door de verkondiging van het Goede Nieuws; zo kunnen zij Gods genade ontvangen. En als zij, helaas, deze openbaring, deze verkondiging of deze evangelisatie niet hebben ontvangen, dan hebben zij nog altijd hun geweten om het pad van rechtschapenheid te bewandelen, van gerechtigheid en goedheid jegens onze broeders en zusters in de mensheid. En via hun geweten zullen zij het licht van evangelisatie ontvangen op het moment van hun ontmoeting met Christus. Dat wil zeggen: bij het zien van Christus zullen zij in staat zijn om – bij het zien van Hem – Degene te herkennen die de enige middelaar is tussen God en de mensheid. Zo is de vrucht die we hier in artikel 5 van de Geloofsbelijdenis vinden, ook op ons van toepassing wat betreft de verlichting van het geweten. Waarom? Omdat Hij Zich op dat moment aan iedereen openbaart en het geweten verlicht, omdat wij, door Hem te zien, door Hem worden geëvangeliseerd.

Het gaat er niet om een ​​les te volgen, studiepunten te halen, een doctorstitel te behalen of zelfs te slagen voor een toets of examen; het gaat om de ontmoeting met Hem. Nee, het gaat erom doordrongen te zijn – – door Hem doordrongen te worden van de waarheid van Zijn licht, van de kennis van wie wij zijn en waarom wij bestaan, en van de directe kennis van wie Hij is, waarom Hij voor ons kwam en wat Hij ten diepste verlangt voor ons in Zijn grote liefde en barmhartigheid: dat wij gered worden. En dat is het moment waarop de ziel – de persoon – Hem herkent. Men kiest voor of tegen Hem. Waarom? Omdat men vrij is. En in de totale vrijheid die Christus ons schenkt op het moment van de verlichting van het geweten, heeft de duivel geen greep meer. De mens bevindt zich werkelijk voor zijn Heer en werkelijk in een staat van totale vrijheid – in de ontplooiing van een innerlijke heelheid en volheid – zodanig dat hij, bij het zien van Hem, wordt geëvangeliseerd. Want Christus zien betekent de volledige boodschap ontvangen die Hij ons heeft onderwezen.

En daarom is de lering die ons in dit visioen, in deze ervaring, wordt geschonken een ingeving – door de gave van de Heilige Geest –van een kennis van Christus die voortaan alle dorst en verlangens van ons hart zal stillen. Alleen Hij kan ons de volheid van Zijn innerlijke vrede schenken. En zo leidt deze verlichting tot vrijheid, die ons bij het allereerste begin van de mensheid is geschonken. Ze raakt niet alleen aan die vrijheid – door haar te verlichten, te verhelderen en te versterken –maar ze schenkt ook de vrijheid om voor Hem te kiezen of Hem af te wijzen. Wat een buitengewone genade! Hoe zou men de verlichting van het geweten kunnen omschrijven? Je kunt het op verschillende manieren verwoorden. Persoonlijk zeg ik dat het aan ieder mens zelf is om de staat van zijn ziel te zien zoals God die ziet. De Verlichting is een waarschuwing die bedoeld is om ons naar christelijke volmaaktheid te leiden – dat wil zeggen: naar heiligheid. En daarom is het een waarschuwing om ons te corrigeren wat betreft onze zonden en ons ellendige temperament, dat soms wat bijgeschaafd moet worden.

Bij de komst van de Mensenzoon zal er gejuich zijn: de hele schepping zal lachen. Dat is geweldig. Vanaf nu zijn we dus geroepen tot deze genade, weet je, en ieder van ons zal deze vorm van Pinksteren voor de wereld moeten ervaren. Het is een ervaring waarbij ieder mens op aarde de kans krijgt om de verheerlijkte Jezus aan het kruis te zien, om de staat van zijn ziel te zien en zo zijn bestemming te zien – dat wil zeggen: waar ik naartoe ga. Weet je, als we op reis gaan, vertrekken we graag met een plan. We zeggen: ik vertrek hier – dat is punt A – en ik ga naar een bepaald land of een bepaalde stad op punt B. En dan, wanneer ik aankom: ik kijk om me heen, ik bezoek, ik observeer en ik leer. Hoe kan het dat we zelfs dat plan met betrekking tot onze eeuwigheid laten varen? Het is mogelijk. Er zijn zoveel mensen die denken dat ze bij hun dood simpelweg vergaan en in een gat vallen. Stel je voor wat hun bestemming is. Tegenwoordig is het niet langer een val in de put van de dood; het is een val in het vuur van de dood, door wat ermee gebeurt.

Dus als je dit alles bekijkt, is er geen visioen. Het is zelfs geen menselijke gedachte waard, want mijn hele leven lang wilde ik meer, wilde ik groeien, wilde ik vooruitgang boeken; ik wilde verbeteren, ik wilde iets van mezelf geven, ik wilde helpen – en dan plotseling, aan het einde, zie ik niets meer; ik zie niets. Het is een absurditeit die haaks staat op de innerlijke vitaliteit die ik bezit – een vitaliteit die mijn eigen persoonlijke verlangen bedreigt om de volmaaktheid van God te bereiken, precies zoals Hij dat vanaf het allereerste begin voor mij had bedoeld. En zo krijgen we een tweede kans om onze eeuwige bestemming te laten beoordelen in het licht van bewustzijn. Ik kon mijn huidige staat beoordelen en weten welk lot ik aan het uitbeelden of schilderen ben –of waarin ik mezelf kader – als een momentopname van de eeuwigheid. Dat is buitengewoon. Tijdens de Verlichting van het Geweten – wat de grootste daad van Zijn barmhartigheid zal zijn –zal de Heer ons niet hoeven te overtuigen, want we zullen Hem zien zoals Hij is. Hij zal voor ons staan, en wij voor Hem.

We zullen Hem herkennen als de Mensenzoon, de Zoon van God die vlees is geworden. Naar aanleiding van wat ik heb ervaren, wilde ik de pastorale les delen –die voortkomt uit mijn eigen persoonlijke ervaring. Voor mij is het heel duidelijk dat deze gebeurtenis universeel was. Deze gebeurtenis was voor iedereen – niet slechts voor een select deel van de mensheid, maar werkelijk voor iedereen – zodat allen de genade van de redding zouden kunnen ontvangen. Iedereen zag zichzelf zoals hij werkelijk is. Weet je, we proberen onszelf te onderzoeken via allerlei disciplines – psychologie, psychoanalyse, beoordelingsmethodieken. Tegenwoordig worden we geconfronteerd met allerlei technieken en mogelijke analytische kaders die ons helpen onszelf beter te leren kennen. Wel, op dat moment hebben we geen ingewikkeld kader nodig; we zullen onszelf zien zoals we werkelijk zijn – er is dus geen beoordelingssysteem nodig. Het zal slechts één blik vergen, en dat zal volstaan. Want Degene die naar ons kijkt, zal ons tonen wie we zijn, net als een spiegel. Hij zal precies weerspiegelen wie we zijn in Zijn aanwezigheid.

Dit moment – ​​deze diepe innerlijke openbaring, een moment waarop het bewustzijn wordt verlicht door Gods licht – is een moment waarop tijd niet meer bestaat. Want in God, met God, voor God en vanuit God bestaat er geen tijd. Tijd is een menselijke constructie. Wij zijn degenen die naar tijd zoeken. God bestaat eeuwig in het heden. En in onze zoektocht naar tijd zoeken we vaak naar het 'waar' – waar Hij te vinden is. En we zoeken vaak ook naar de redenen achter de oorzaken, weet je. Maar de waarheid is dat God in het heden bestaat. Het zal een moment van diepgaande intensiteit zijn, waarbij de ontmoeting van die twee zowel als een onderricht als een instroming zal dienen in de ziel – een instroming van het licht van Hem die is, die was en die voor ons komt. Op dat moment van bewustwording, zouden we kunnen zeggen, zal er een glimp zijn van mijn persoonlijk oordeel. Dat persoonlijk oordeel is trouwens niet iets dat Hij over mij uitspreekt; het is iets dat ik zelf teweegbreng.

Want wanneer ik mezelf zie zoals ik werkelijk ben in Zijn aanwezigheid, zal ik weten waar ik naartoe ga. En het besef waar ik naartoe ga – het besef dat ik het verdien – zal me in een verschrikkelijke angst storten. Ik zeg u: u zult een werkelijk tergende benauwdheid ervaren. Waarom? Omdat die benauwdheid, zonder de aanwezigheid van Jezus, tot de dood zou leiden. Het zou totale verlatenheid zijn. En wat die benauwdheid betreft, de enige manier om te voorkomen dat we eraan bezwijken, is Hem zien zoals Hij werkelijk is. Hij wordt onze enige hoop. Wanneer we spreken over het Kruis en zeggen: "Wees gegroet, o Kruis, onze hoop", dan groeten we het glorierijke Kruis. Het is niet het kruis van het lijden; het is het kruis van de glorie. En niet zonder reden voegen we daar onmiddellijk spes unica [onze enige hoop] aan toe. Dus, wanneer ik zie wie ik ben voor het kruis – het kruis dat ik heb verdiend zal ik zijn als de goede of de slechte moordenaar. Ik zal geen andere keuze hebben dan te zeggen: "Gedenk mij, Heer." Want Hij is mijn enige hoop. Waarom?

Omdat Hij het ons heeft gezegd: "Ik ben de weg, de waarheid en het leven." Voor het kruis van Jezus in heerlijkheid, vóór de ervaring van de verlichting van het geweten, word ik in de waarheid gebracht. En deze waarheid komt voort uit het feit dat ik Hem zie. Hij – de Waarheid zelf – onthult de weg die ik heb afgelegd in mijn persoonlijke geschiedenis en de bestemming die mij aan het einde van die weg wacht. Hoe? Omdat die weg van Hem is. Er is geen andere. En uiteindelijk is het leven – mijn enige hoop. "Ik ben gekomen voor het leven," zegt Jezus ons, "opdat zij leven in overvloed zouden hebben." Leven in overvloed is het leven van hoop. Het is eeuwig leven – het leven waarop we allemaal hopen en dat we zullen ervaren in de aanwezigheid van Christus, aan het hemelse feestmaal met Zijn Vader en in de vreugde van de Heilige Geest. Het is daarom ook een geestelijke openbaring. Het spreekt tot ons over de werkelijkheid van God, Zijn waarheid en Zijn fundamentele Woord. Het spreekt tot ons over onze zonde – datgene wat de relatie met God heeft verbroken.

En tegelijkertijd spreekt het tot mij over de gevolgen van mijn huidige keuzes voor de toekomst van mijn eeuwige bestemming. Het is een diepgaande geestelijke ervaring. Het is een ervaring die ook een beslissend keerpunt inhoudt, omdat de mensheid – binnen deze ervaring – moet leven volgens wat ik de "leer van de twee stemmen" noem, die we terugvinden in de apostolische verkondiging: of ik leef voor God of niet; of ik ben bij God of niet; of ik ben voor Christus of tegen Christus; of ik leef voor de eeuwigheid of niet. Waarom heb ik niet over het vagevuur gesproken? Wel, omdat het vagevuur reeds redding is. Het is redding in hoop, verwezenlijkt door de loutering die ik zelfs na de dood onderga. Ik ben dus via het vagevuur voor de hemel bestemd. Zij die in het vagevuur zijn, zijn gered. Dit is dus een beslissend keerpunt waarop de mensheid voor een ingrijpende keuze komt te staan: ze zal ofwel bekering aanvaarden, ofwel Gods barmhartigheid afwijzen.

Er zijn oproepen verbonden aan de ervaring die ik heb doorgemaakt. Ik zeg u: ik heb die slechts gedeeltelijk ervaren. Waarom zeg ik gedeeltelijk? Omdat ik weet dat de Heer zo goed is. Hij kent mij – net zoals Hij iedereen kent – ​​en Hij kon me niet alles in één keer geven; ik zou liever gestorven zijn. Dus gaf Hij me op verschillende momenten een glimp om me te helpen meer te begrijpen. Maar de glimpen die Hij me gaf, waren nooit slechts herhalingen van wat Hij me al had laten zien. Het waren stapsgewijze inzichten die me deden begrijpen dat de staat van vooruitgang een staat is waarin we in heiligheid wandelen. "Wees heilig, zoals uw hemelse Vader heilig is." Weet je, als we bijvoorbeeld een heel jonge heilige zien, zoals Acutis, zijn levensreis was totaal en volledig, ook al stierf hij jong. Dat is een van de genaden die Hij me ook heeft laten zien. Weet je, een ziel kan zes maanden oud zijn, of drie jaar, of vijftien, of zelfs honderd.

Ze heeft een levenspad, en het pad dat haar is toegewezen, is volledig en volmaakt voor die ziel. En binnen dit levenspad wordt de keuze voor het leven – onze bestemming – gemaakt. En dat zien we heel duidelijk bij geestelijke begeleiding. Voor God speelt leeftijd geen rol. Ik kijk graag naar pasgeboren baby's die lijken te slapen en dan plotseling beginnen te glimlachen – ook al slapen ze. We vragen ons af: "Wat gebeurt er in hen?" Wel, onze grootmoeders zeiden altijd dat ze dromen van hun engel, dat ze het licht van hun engel zien. Het is wonderbaarlijk. Het is zo mooi. Deze openbaring wordt dus een cruciaal moment – ​​een uitdaging – en tegelijkertijd een les. Wat leert het me? En daar komt pastorale zorg om de hoek kijken. Allereerst leert het me dat ik moet beginnen de sacramenten van de Kerk te ontvangen. De doop brengt me in de Kerk en opent de deur ook naar het eeuwige leven. Het geeft toegang tot de hemel. Het leert me dat als ik wel gedoopt ben, maar zonden heb begaan, ik vergeving moet zoeken.

24/9 Waar komt die intense haat tegen Rusland vandaan? - Niburu

Het zal ondertussen niemand zijn ontgaan dat er een permanente haatcampagne door het Westen wordt gevoerd tegen Rusland. De mensen die hier aan deelnemen kan je nuttige idioten noemen die geen flauw benul hebben waarom ze dit eigenlijk doen. Wat hebben de Russen ons ooit aangedaan, behalve ons diverse keren geholpen in de geschiedenis?

In november 1813 trokken Russische Kozakken onder leiding van generaal Alexander von Benckendorff Nederland binnen en zij verdreven de Franse troepen en bevrijdden onder andere Amsterdam. Daarnaast zijn het de Russen geweest die Nazi Duitsland grotendeels hebben verslagen, niet de geallieerden. 
Om te kunnen begrijpen hoe het kan dat een groot deel van ons land Rusland zo intens haat vandaag de dag, moeten we een stuk terug in de tijd en gaan we naar een uitgebreid artikel op de website Veterans Today.

100-800 n.Chr. – Er ontstaat een ongelooflijk kwaadaardige samenleving in Khazaria:

De Khazaren ontwikkelen zich tot een volk dat geregeerd wordt door een kwaadaardige koning, die beschikte over oude Babylonische zwarte magie en occulte oligarchen als zijn hofhouding had. In deze periode stonden de Khazaren bij de omringende landen bekend als dieven, moordenaars en struikrovers, en omdat ze de identiteit aannamen van de reizigers die ze vermoordden – iets wat voor hen een normale beroepspraktijk en levenswijze was.

800 n.Chr. – Rusland en andere omringende naties stellen een ultimatum:

De leiders van de omringende naties, met name Rusland, hebben al zoveel jaren klachten van hun burgers ontvangen dat zij als groep een ultimatum stellen aan de Khazaarse koning. Ze sturen een communiqué naar de Khazaarse koning waarin staat dat hij voor zijn volk een van de drie Abrahamitische religies moet kiezen, deze tot officiële staatsgodsdienst moet maken en alle Khazaarse burgers moet verplichten deze te belijden, en alle Khazaarse kinderen moet opvoeden om dat geloof te belijden.

De Khazaarse koning kreeg de keuze tussen de islam, het christendom en het jodendom. De Khazaarse koning koos voor het jodendom en beloofde zich te houden aan de eisen die waren gesteld door de omringende confederatie van naties onder leiding van de Russische tsaar. Ondanks zijn instemming en belofte bleven de Khazaarse koning en zijn naaste kring van oligarchen oude Babylonische zwarte magie beoefenen, ook wel bekend als het geheime satanisme. Dit geheime satanisme omvatte occulte ceremonies waarbij kinderen werden geofferd, nadat ze „leeggebloed“ waren, hun bloed werd gedronken en hun harten werden gegeten.

Het diepe, duistere geheim van de occulte ceremonies was dat ze allemaal gebaseerd waren op de oude Baäl-verering, ook wel bekend als de verering van de uil. Om de door Rusland geleide alliantie van naties die Khazaria in de gaten hielden te misleiden, versmolt de Khazaarse koning deze luciferiaanse praktijken van zwarte magie met het jodendom en creëerde hij een geheime, satanische hybride religie, bekend als het Babylonisch talmudisme. Dit werd de staatsgodsdienst van Khazaria en voedde hetzelfde kwaad waar Khazaria eerder om bekend stond. 

Helaas zetten de Khazaren hun kwaadaardige praktijken voort door mensen uit omringende landen die door Khazaria reisden te beroven en te vermoorden. Khazaarse rovers probeerden vaak de identiteit van deze bezoekers aan te nemen nadat ze hen hadden vermoord, en werden meesters in vermommingen en valse identiteiten — een praktijk die ze tot op de dag van vandaag voortzetten, samen met hun occulte ceremonies waarbij kinderen worden geofferd, die in feite de oude Baäl-verering zijn. 

1200 n.Chr. – Rusland en de omringende naties hebben er genoeg van en ondernemen actie: 

Rond 1200 n.Chr. leidden de Russen een groep naties rondom Khazaria en vielen het binnen, om een einde te maken aan de misdaden van de Khazariërs tegen hun volk, waaronder de ontvoering van hun jonge kinderen en zuigelingen voor hun bloedofferceremonies aan Baäl. De Khazaarse koning en zijn naaste omgeving van misdadigers en moordenaars werden door de buurlanden bekend als de Khazaarse Maffia (KM).

De Khazaarse leiders beschikten over een goed ontwikkeld spionagenetwerk, waardoor ze tijdig gewaarschuwd werden en uit Khazaria konden vluchten naar Europese landen in het westen, waarbij ze hun enorme fortuin in goud en zilver meenamen. Ze hielden zich schuil en hergroepeerden zich onder nieuwe identiteiten. In het geheim zetten zij hun satanische rituelen met kinderbloed en kinderoffers voort en vertrouwden erop dat Baäl hen de hele wereld en al haar rijkdommen zou schenken, zoals zij beweerden dat hij hun had beloofd, zolang zij maar kinderen en zuigelingen voor hem bleven laten bloeden en offeren.

De Khazaarse koning en zijn hofmaffia smeedden een complot voor eeuwige wraak tegen de Russen en de omringende naties die Khazaria waren binnengevallen en hen van de macht hadden verdreven.

De Khazaarse maffia valt Engeland binnen na honderden jaren van verbanning:

Om hun invasie te volbrengen, huurden ze Oliver Cromwell in om koning Karel I te vermoorden en Engeland weer veilig te maken voor het bankwezen. Dit luidde het begin in van de Engelse Burgeroorlogen, die bijna een decennium woedden en resulteerden in de koningsmoord op de koninklijke familie en honderden leden van de echte Engelse adel. Zo werd de City of London opgericht als de bankhoofdstad van Europa en werd het begin van het Britse Rijk ingeluid.

De Khazaarse maffia (KM) besluit het wereldwijde bankwezen te infiltreren en te kapen met behulp van Babylonische zwarte magie, ook wel bekend als Babylonische geldmagie of de geheime kunst om uit het niets geld te creëren, waarbij ook gebruik wordt gemaakt van de kracht van verderfelijke woeker om rente te vergaren:
De KM gebruikte haar enorme fortuin om een nieuw banksysteem op te zetten, gebaseerd op geheime Babylonische zwarte magie-geldmagie die zij beweerde te hebben geleerd van de boze geesten van Baäl, in ruil voor de vele kinderoffers die zij aan hem brachten.
Deze Babylonische geldmagie hield in dat goud- en zilverdeposito’s werden vervangen door papieren kredietcertificaten, waardoor reizigers hun geld konden meenemen in een vorm die gemakkelijk kon worden vervangen mochten ze de certificaten kwijtraken of mochten deze worden gestolen.

Het is interessant dat juist het probleem dat door de Khazaren was veroorzaakt, ook door hen werd opgelost. Uiteindelijk infiltreerden de Khazaarse koning en zijn kleine hofhouding in Duitsland met een groep die de naam „de Bauers“ van Duitsland koos om hen te vertegenwoordigen en hun door Baäl aangedreven systeem van kwaad voort te zetten. De Bauers van het Rode Schild, dat hun geheime, op bloed gebaseerde kinderoffers symboliseerde, veranderden hun naam in Rothschild (ook bekend als „kind van de rots, Satan“).

De Rothschilds, als de frontfiguren van de Khazaarse maffia (KM), infiltreren en kapen het Britse bankwezen en kapen vervolgens de hele natie Engeland:

Bauer/Rothschild had vijf zonen die via diverse sluwe geheime operaties het Europese bankwezen en het centrale banksysteem van de City of London infiltreerden en overnamen, waaronder een vals bericht dat Napoleon van de Britten had gewonnen, terwijl hij in werkelijkheid had verloren. Hierdoor konden de Rothschilds met behulp van fraude en misleiding de rijkdom stelen van de Engelse adel en de landadel, die zakelijke investeringen hadden gedaan bij de bankinstellingen van de City of London.

De Rothschilds zetten een particulier fiat-banksysteem op dat gespecialiseerd was in het uit het niets vervaardigen van vals geld — waarbij ze het Britse volk woekerrente in rekening brachten, met geld dat eigenlijk van hen zelf had moeten zijn.

Dit was de duistere kunst van de Babylonische geldmagie; tegenover ingewijden beweerden ze dat dergelijke technologie en geheime geldmacht hun door Baäl waren geschonken, vanwege hun veelvuldige rituelen waarbij kinderen werden leeggebloed en aan Baäl werden geofferd.

Zodra ze het Britse banksysteem hadden geïnfiltreerd en gekaapt, vermengden ze zich met de Britse koninklijke familie en infiltreerden ze in heel Engeland en al zijn belangrijke instellingen, die ze volledig onder hun controle brachten. 
Tot zover het artikel op Veterans Today.

Wij schreven eerder het volgende over de KM:

Door hun dochters te laten trouwen met Engelse adellieden, werden de geboren kinderen automatisch Joods. In dit kader is het minder belangrijk wie de vader is, want traditioneel bepaalt de moeder of een kind Joods is of niet.

Maar, het blijft niet alleen beperkt tot de adel, want ook de koninklijke families worden geïnfiltreerd.
Dat bijvoorbeeld de Engelse prins Charles als kind is besneden door een Joodse rabbi vindt men dan wel vreemd in Engeland, maar, wordt er gezegd, dat schijnt zo de gewoonte te zijn in hogere kringen. Natuurlijk, het volk kun je tenslotte van alles wijs maken. Wanneer je hier goed over nadenkt, dan is het krankzinnig dat een Joodse rabbi een besnijdenis uitvoert bij een kind uit de Britse koninklijke familie. Tenzij er meer is dan alleen een “vreemde gewoonte van de rijken”, zoals de Engelse kranten ons willen doen geloven.

In Engeland werd enige tijd geleden nogal verbaasd gereageerd toen bekend werd dat Prins William zou gaan trouwen met Kate Middleton. Zij is tenslotte niet van adel, maar zij is wel iets anders. Kate Middleton is de dochter van Carole Goldsmith die op haar beurt weer de dochter is van Ronald Goldsmith en Dorothy Harrison (beiden Joods). Omdat de moeder van Kate Joods is, is zij ook Joods en zijn haar kinderen, van wie één de toekomstige koning van Engeland, ook Joods.
Maar, prins William, de vader van de toekomstige Joodse koning en die eerst zelf koning zal worden, is ook Joods.
William is zoals bekend de zoon van prinses Diana en haar moeder was Frances Ruth Burke Roche (behoort tot de Rothschild familie).

Dat alleen al is voldoende om niet alleen Diana Joods te maken, maar ook haar zoon William. Het wordt echter nog vreemder, want de vader van Diana is waarschijnlijk niet Earl Spencer, maar de rijke Joodse bankier Sir James Goldsmith met wie Diana's moeder een affaire heeft gehad. Die affaire was net op het moment dat Diana verwekt is en daarnaast is er een verbluffende gelijkenis tussen Diana en de andere kinderen van James Goldsmith.
Dit alles betekent dan weer, dat op het moment dat William koning wordt, de eerste Joodse Britse koning een feit is. Dat niet alleen, ook zijn opvolger is weer Joods omdat Kate Middleton Joods is.
Al met al betekent het dat misschien de Britse koninklijke familie een heel oude bloedlijn heeft, maar dat deze ook weer is geïnfiltreerd door de Khazaren. 

26/9 CIA waarschuwt voor Russische drones vanaf schepen: maar Frankrijk en Italië zeggen van niets te weten

Volgens de Spaanse krant El Mundo heeft de Amerikaanse CIA Europese landen gewaarschuwd voor een mogelijk Russisch plan om drones vanaf koopvaardijschepen in de Middellandse Zee te lanceren.
Spanje, Frankrijk en Italië zouden mogelijke doelwitten zijn. Maar vrijwel onmiddellijk na het bericht van El Mundo ontstond een merkwaardige tegenstelling: Frankrijk en Italië zeggen dat zij helemaal geen dergelijke waarschuwing van de CIA hebben ontvangen. Volgens El Mundo gaat het om een concreet scenario. Rusland zou kleine Gerbera-drones in containers aan boord van commerciële schepen kunnen vervoeren en deze vervolgens vanaf zee lanceren. De drones zouden vanaf internationale wateren de kust kunnen bereiken. Met een bereik van maximaal ongeveer 600 kilometer zouden delen van Spanje, Frankrijk en Italië binnen bereik liggen.

Het gaat daarbij niet om zware aanvalsdrones die complete gebouwen kunnen vernietigen. De Gerbera is relatief klein en zou een explosieve lading van ongeveer vier tot vijf kilogram kunnen meenemen. Volgens de berichtgeving zou het doel eerder zijn om brand te veroorzaken, infrastructuur te beschadigen of bijvoorbeeld een luchthaven of haven tijdelijk buiten bedrijf te stellen.

Dat maakt het scenario juist interessant. Een dergelijk wapen hoeft geen grote verwoesting aan te richten om grote gevolgen te hebben. Eén drone boven een luchthaven of strategische installatie kan al voldoende zijn om activiteiten tijdelijk stil te leggen en grote veiligheidsmaatregelen uit te lokken. Het verhaal wordt echter aanzienlijk ingewikkelder wanneer wordt gekeken naar de reactie van de landen die volgens El Mundo gewaarschuwd zouden zijn.

De Franse president Emmanuel Macron ontkende op 24 september dat Frankrijk door de CIA over een dergelijke Russische operatie was geïnformeerd. Ook de Italiaanse minister van Defensie Guido Crosetto zei dat de berichten niet konden worden bevestigd. Italiaanse bronnen verklaarden bovendien tegenover ANSA dat er op operationeel niveau geen waarschuwing was binnengekomen via inlichtingen-, diplomatieke of militaire kanalen. Daarmee ontstaat een opmerkelijke situatie. Aan de ene kant ligt er een gedetailleerd verhaal van El Mundo, gebaseerd op anonieme bronnen en informatie die volgens de krant binnen Europese regeringskringen zou circuleren. Aan de andere kant zeggen twee van de drie genoemde landen dat zij geen dergelijke CIA-waarschuwing hebben ontvangen.

Ook de CIA zelf heeft het bericht voor zover publiek bekend niet bevestigd. De geografische logica van het nieuwe scenario is opvallend. Een drone die vanaf zee wordt gelanceerd, hoeft niet eerst een NAVO-luchtruim binnen te vliegen vanuit Rusland. De lanceerbasis bevindt zich op een commercieel schip dat zich ogenschijnlijk als onderdeel van de normale scheepvaart kan gedragen. Dat maakt de herkomst van een aanval bovendien moeilijker vast te stellen.
Het bericht van El Mundo krijgt extra lading doordat het wordt gekoppeld aan het geheime bezoek van CIA-directeur John Ratcliffe aan Moskou op 25 augustus. Volgens de berichtgeving zou Ratcliffe de Russen daar hebben gewaarschuwd tegen aanvallen of provocaties tegen NAVO-landen. Vervolgens zou in september een gedetailleerd inlichtingenrapport onder Europese regeringen zijn verspreid over een mogelijk Russisch droneplan.

Dat verband is echter niet onafhankelijk bevestigd.

En precies daar ligt de grens tussen wat op dit moment bekend is en wat slechts wordt beweerd.

Er is dus geen openbaar bewijs dat Rusland daadwerkelijk een aanval vanuit de Middellandse Zee voorbereidt. Er is evenmin publiek bewijs dat de CIA de Franse en Italiaanse regeringen voor een dergelijke aanval heeft gewaarschuwd.

Wat wél vaststaat, is dat het scenario serieus genoeg wordt besproken, dat Europese veiligheidsdiensten rekening houden met Russische hybride operaties en dat drones inmiddels een veel grotere rol spelen in de Europese veiligheidsdiscussie.

Ed dan hebben we natuurlijk de False Flag waarschuwing van Warren Thornton zoals wij die gisteren publiceerden. Zijn ze misschien bij El Mundo iets te voortvarend geweest en hebben ze onwillekeurig de geplande False Flag operatie verklapt?
Dat zou verklaren waarom Frankrijk en Italië in alle toonaarden ontkennen ooit een dergelijk bericht te hebben ontvangen.
Iemand liegt, zoveel is duidelijk en de vraag is of het El Mundo is of de autoriteiten in Frankrijk en Spanje.

24/9 Dit jaar zullen wij meer dan 30.000 zielen in het Hemelse Koninkrijk ontvangen – Anna Marie

Jezus: Mijn geliefde, deze zondag, 27 september, zal een grote en heilige dag zijn voor de hele Hemel, wanneer de Apostelen van het Groene Scapulier in de Hemel worden ontvangen dankzij jouw gehoorzaamheid aan "Mijn Oproep" en jouw "Ja" om Mijn Hemelse Moeder te dienen. Dit jaar zullen wij meer dan 30.000 zielen in het Hemelse Koninkrijk ontvangen. Het zijn degenen wier namen in de loop der jaren op het gezegende Groene Scapulier van Mijn Hemelse Moeder zijn geschreven (hun naam werd jaren voor hun dood op het gezegende Groene Scapulier geplaatst), of wier naam door iemand anders op een gezegend Groene Scapulier is geschreven. Deze Apostelen zijn gered van de verdoemenis en hebben, dankzij alle gebeden die het hele jaar door voor hen zijn opgedragen, slechts een kort verblijf in het Vagevuur verdiend. Ik ben erg blij dat Ik hen mag ontvangen, en Mijn Hemelse Vader is dat ook.

Ik vraag al Mijn geliefde Apostelen die hier nog zijn (die nog leven), om dagelijks te bidden en te blijven bidden voor de Heilige Zielen in het Vagevuur. Bid voor ALLE Heilige Zielen, niet alleen voor de Apostelen die reeds zijn heengegaan. Als jullie dit dagelijks doen, zal jullie beloning in de Hemel zeer groot zijn. Jullie zullen tot in eeuwigheid genieten van de grote heerlijkheid van het eeuwige leven met allen die daar nu zijn: Mijn Hemelse Vader, de Heilige Geest, Mijn Hemelse Moeder en Ikzelf, samen met alle Engelen en Heiligen. Eeuwige heerlijkheid, Mijn geliefden; verheug jullie dus en prijs Mijn Vader om Zijn barmhartige mededogen.

Anna Marie: Ja, mijn dierbare Heer. Dank U, Jezus.

Jezus: Wees nu in vrede en weet dat Ik voor altijd bij jullie ALLEN ben. Jullie Goddelijke Redder, Jezus van de Barmhartige Liefde.

Anna Marie: Alle Apostelen prijzen U, Jezus.

18/9 Wees verenigd in de vrede van je Heer Jezus Christus – Chantal Magby

Maria: Kinderen, nader tot het licht.

De zon verandert nooit van koers. Zij behoudt haar plaats aan de hemel, onveranderlijk, en brengt warmte en licht naar de aarde.

Hetzelfde geldt voor God in de hemel. Hij verandert nooit en wijzigt Zijn koers niet, maar jullie wel.

Je hebt allen Gods licht in je leven nodig, want je maakt tijden door waarin je je in duisternis waant.

Wees er in die momenten van verzekerd dat God, net als de zon, er altijd is.

Wanneer je je hart op Hem richt, zal Hij je in Zijn armen sluiten en je ziel vervullen met licht, warmte, kennis en leiding. Want God is altijd bij je.

Dit is Mijn boodschap: wees verenigd in de vrede van uw Heer Jezus Christus en in de oneindige liefde die Mijn Zoon en Zijn Vader voor jullie koesteren.

Ik zegen je in de naam van de Heilige Drie-eenheid.

Je hemelse Moeder, Maria, Moeder van Christelijke liefde.

25/9 De boodschap van OLVrouw, Koningin van de Vrede aan de zieneres Marija Pavlovic-Lunetti in Medjugorje

Lieve kinderen!

Moge deze tijd een tijd van gebed voor de vrede zijn.
Ik roep jullie op om in jullie gezinnen het gebed van de Rozenkrans te vernieuwen voor mijn intenties, zodat ik in staat mag zijn om jullie gebeden te vermenigvuldigen en voor jullie te pleiten bij de Allerhoogste, opdat Hij jullie gebeden verhoort en jullie vrede geeft.
Ik ben met jullie en zoals nooit tevoren bid ik voor jullie en met jullie, mijn kindertjes.

Dank dat jullie aan mijn oproep gehoor hebben gegeven.

24/9 OLVrouw, Koningin van de Vrede: Lieve kinderen, blijf niet werkeloos toezien. God heeft haast. Stel niet uit tot morgen wat je vandaag moet doen. Ik ben jullie Moeder en Ik ben uit de hemel gekomen om jullie naar de hemel te leiden. Luister naar Mij. Wijd een deel van jullie tijd aan gebed en aan het luisteren naar het Evangelie van mijn Jezus. Juist in dit leven – en niet in een ander – moeten jullie getuigenis afleggen van jullie geloof. De mensheid is ziek en zal alleen genezen door de barmhartigheid van mijn Jezus te zoeken. Bekeer jullie. Bekering is de eerste stap die jullie moeten zetten op weg naar heiligheid.

Dit is een tijd van genade voor jullie leven. Vergeet niet: de Rechtvaardige Rechter zal jullie ter verantwoording roepen voor alles wat jullie in dit leven doen. Als jullie verlangen naar redding, kies dan altijd voor de smalle weg. Jullie gaan een pijnlijke toekomst tegemoet. De rechtvaardigen zullen worden vervolgd en het lijden van de gelovigen zal groot zijn. Vertrouw op Jezus, want alleen zo kunnen jullie de overwinning behalen.

26/9 Luz de Maria: Je zal geleid worden naar het land van vrede - O Crux Ave

Europa bereidt zich voor op een nucleair conflict. Ziekenhuizen, bedrijven en schuilplaatsen zijn in hoge staat van paraatheid. De oorlog tussen Rusland en Oekraïne heeft de regels veranderd. Vandaag hebben de NAVO en Europese regeringen een ongekend plan in werking gesteld. Civiele bescherming is niet langer alleen een zaak van het leger. Duitsland past zijn gezondheidszorgsysteem aan en bereidt zich voor op de opvang van 1.000 gewonden. Er staat niet bij of dat per oorlogsdag is. Daarnaast is er het logistieke plan voor de beveiliging van hun wegen, voor het transport van tanks en alles wat ze moeten vervoeren, met 800.000 manschappen. En Frankrijk test mechanismen uit voor het inzetten van private civiele middelen in noodsituaties. En het Verenigd Koninkrijk haalt de overheidsprotocollen uit de tijd van de Koude Oorlog weer tevoorschijn – zaken die sinds de Koude Oorlog niet meer zijn gebruikt.

Tegelijkertijd is Polen bezig met de opbouw van een enorme defensieve infrastructuur aan de grens. En er wordt gezegd dat ze gewone soldaten inzetten, gewone mensen uit de bevolking. Want Europa versterkt zich op alle vlakken: energie, medicijnen, communicatie. De boodschap van de NAVO is duidelijk. De samenleving moet klaarstaan in het geval van een crisis of een dreigende aanval door Rusland. Sint-Michaël heeft ons gewaarschuwd. De oorlog komt eraan; we hoeven niet lang te wachten. Want de NAVO heeft gezegd klaar te staan ​​om wapens te leveren aan Oekraïne. Want het zou niet juist zijn om Oekraïne op dit moment aan zijn lot over te laten. En als we ook kijken naar wat er in Iran gebeurt, in het Midden-Oosten, dan bevinden we ons in dezelfde situatie. Daarom zegt de H. Michaël ons dat we gezuiverd zullen worden door oorlog. En dit gebeurt vanwege het aantal mensen dat onze Koning en Heer Jezus Christus verwerpt, en zich aansluit bij de volgelingen van de duivel, zoals hij zegt.

En hier komt Spanje – de grote vroegere evangelisator – in beeld. Het zal door zijn vijanden worden verwoest, en ook Engeland zal in dit lijden terechtkomen. We richten ons op de situatie in Spanje, met zoveel immigranten. Spanje staat toe dat vijanden van de katholieke religie op Spaans grondgebied wonen. Want tegenwoordig heeft Spanje een groot aantal immigranten – die verschillende culturen en religies met zich meebrengen – binnengelaten. En enkele maanden geleden werd ons verteld dat Europa verwoest en in een oorlog meegesleurd zou worden, en dat er vijanden van binnenuit Spanje zouden komen, naast degenen die vanuit Rusland en alle geallieerde strijdkrachten van Rusland komen. We zullen moeten terugkeren naar de gewoonten die onze voorouders hanteerden om te overleven. Naast de oorlog is ons bijvoorbeeld reeds verteld dat we het hele jaar door te maken zullen krijgen met zeer hete weersomstandigheden. En als dat gebeurt, verschroeit de zon de gewassen en dragen ze geen vrucht.

We zullen honger moeten doorstaan, een gebrek aan voedsel. Dan spreekt de heilige Michaël over Frankrijk. Hij zegt dat Frankrijk zich voor de duivel heeft neergebogen en zijn Heer Jezus Christus is vergeten.Dat er een onverwachte revolutie in het land zal plaatsvinden. Ze zullen in opstand komen tegen de regering. Hij zegt dat de mannen nu – de meerderheid van hen in Frankrijk – slechts een schaduw zijn van de mannen van vroeger. Dat het in het verleden een land van glorie en zeer dappere mannen was, die vochten voor de glorie en vrijheid van Frankrijk – wat nu niet het geval is. Hij zegt dat deze huidige tijd vluchtig, pijnlijk en verraderlijk zal zijn. Totdat het moment aanbreekt waarop hun eigen koning arriveert, degene die zal komen om te strijden voor Frankrijk en het te bevrijden onder goddelijke soevereiniteit van Frankrijk. Laten we ons hier niet laten verwarren, broeders, want voordat de ware koning arriveert, zal er een valse koning komen om de macht over te nemen. En de ware koning – de koning naar Gods wil – zal tegen die valse koning moeten strijden.

Dan zal Italië op dezelfde manier lijden, maar misschien nog wel iets erger. En het zal zwaarder lijden omdat het Vaticaan het doelwit is van de Antichrist. En daarom zullen ze Italië aanvallen, totdat ze het Vaticaan binnendringen. En hij zegt dat de schatten van het geloof – van het christendom – aan de barbaren zullen worden overgedragen. En ze zullen worden gebruikt voor heiligschennis. Daarom heeft de Hemel – sinds vorig jaar, of het jaar daarvoor – in een boodschap gevraagd dat alle christelijke relikwieën verborgen zouden worden, zodat ze uit het Vaticaan of de kerken gehaald konden worden. Hij drong er bij de kerkelijke autoriteiten op aan om alle relikwieën uit alle Vaticaanse kerken – werkelijk elke kerk – te halen en ze te verbergen. Sint-Michaël zegt dat deze generatie lijdt aan een armoede van geloof, zo arm, dat ze zich verbindt met de duivel, en daarom gebeuren deze dingen. De aarde kreunt van pijn vanwege de ernstige beledigingen aan het adres van onze Heer Jezus Christus en de Heilige Maagd Maria.

En daarom zullen veel steden in Italië onder water komen te staan omdat de zeespiegel zal stijgen door zware aardbevingen en catastrofes die zullen plaatsvinden, waardoor de kuststeden overstromen. En de H. Aartsengel Michaël zegt dat, in het algemeen, alle naties op de een of andere manier zullen lijden als gevolg van dit gebrek aan liefde voor onze Koning en Heer Jezus Christus en voor onze Koningin en Moeder. En waar het om gaat is dat we op dit moment ons moeten realiseren dat God ons zal oordelen, en dat er geen tijd meer is; we NU moeten veranderen. We moeten een beslissing nemen. Ofwel het goede ofwel het kwade; maar de lauwe zal uit Gods mond worden gespuwd. We hebben niet door dat er een geestelijke strijd woedt en tegelijkertijd een oorlog is die op dit eigenste moment tussen naties wordt gevoerd. Als we een sterke verdediging willen hebben in deze geestelijke oorlog, moeten we onze bekering beginnen door in onze eigen binnenste te kijken. En ga vervolgens biechten.

Maar Christus vormt Zijn heilige Rest, Zijn heilig volk, apostelen van de laatste dagen, Hij verzamelt ze uit alle hoeken van de aarde. Gelovigen die niet bang zijn om te blijven strijden voor het eeuwige leven. En dat zijn jullie die nu naar ons kijken en luisteren. Wij zijn uitgekozen om deel uit te maken van dat bataljon dat op geestelijke wijze zal strijden tegen de krachten van het kwaad die komen strijden tegen onze spiritualiteit, en ook tegen onze menselijkheid. De duivel vroeg onze Heer Jezus Christus om tijd om ons te verzoeken, en onze Heer Jezus Christus – omdat Hij zoveel vertrouwen in ons heeft – verleende hem toestemming, in de wetenschap dat Zijn kinderen Hem niet in de steek zullen laten. Maar wij zullen Hem niet in de steek laten op eigen menselijke kracht. Nee, wij zullen Hem niet in de steek laten, dankzij de voortdurende aanwezigheid van de Heilige Geest en de hulp en voorspraak van onze Koningin en Moeder.

Want zonder de hulp van onze gezegende Moeder, zonder de hulp van de Heilige Geest, zijn wij niets. We handelen niet zoals God handelt. God is volmaaktheid, goedheid en liefde. We zijn slechts leerlingen die – op de een of andere manier, totdat we erin slagen onze zintuigen te vergeestelijken –niet eens kunnen streven naar een hogere spiritualiteit.

Over het tijdperk van vrede: Het is een tijdperk van vrede zoals er nog nooit eerder een is geweest. En het zal duizend jaar duren. Maar we hebben het over Gods tijd, we kunnen niet zeggen dat het duizend menselijke jaren zijn. We moeten ook weten dat niet alleen Spanje, Frankrijk, Italië en Engeland zullen lijden; zij zijn niet de enige brandpunten waar buitenlandse legers gestationeerd zullen zijn, en van daaruit zullen ze vertrekken en verder doordringen in Europa. Afgezien van het feit dat de boodschap spreekt over Brazilië en Argentinië als beloofde landen – als landen waar iedereen die dat wil naartoe kan gaan, omdat er uitgestrekte gebieden zijn die benut kunnen worden – zijn dit ook locaties van waaruit directe aanvallen zouden kunnen worden uitgevoerd, en zullen zij - net als andere landen – doelwitten zijn.

OPROEP TOT DRIE DAGEN VAN GEBED TOT DE H. AARTSENGELEN: 29 september tot en met 1 oktober

De Heer ons gevraagd om drie dagen lang te bidden tot de heilige Michaël en de aartsengelen. We beginnen op dinsdag, woensdag en donderdag, en Hij vroeg ons – Hij legde daar zo sterk de nadruk op – om een ​​bepaald aantal broeders en zusters te halen. Een aantal die wij niet als onmogelijk beschouwen, want voor God is niets onmogelijk. Maar ik heb het gevoel dat Hij zei dat dit aantal broeders en zusters dat tegelijkertijd bidt, ons zal aanzetten tot het verspreiden van de boodschap. We zullen spreken over het zwaard van de heilige Michaël. Pr Rodrigue zal aanwezig zijn om een heel bijzondere zegen te geven, waarbij ook gebruik wordt gemaakt van een relikwie van de berg Gargano, uit de grot van de heilige Michaël.

En we hopen dat broeders en zusters zich bij ons zullen aansluiten tijdens die drie dagen, want onze Heer Jezus Christus zegt dat als we Hem gedurende die drie dagen volgen, Hij ons misschien wel een aangename verrassing zal geven door de gevolgen van oorlog wereldwijd te beperken. Onze Heer vroeg ons om een ​​miljoen gelovigen en er is een belofte aan verbonden. Als we erin slagen dit te doen, zal er een bijzondere genade zijn die God aan elke deelnemer schenkt tijdens de oorlog. Het zal de intensiteit verminderen, en er zal een bijzondere genade zijn voor al diegenen die aan deze drie dagen deelnemen.

29 september: Feest van de Aartsengelen

Sint-Michaël, Sint-Gabriël en Sint-Rafaël zijn de enige drie aartsengelen die expliciet met naam worden genoemd in de katholieke Bijbel. Binnen de christelijke traditie hebben zij elk een unieke, hemelse missie.

Hun uitgebreide taken, attributen en hun symbolische verblijfplaats in de Hemel worden hieronder weergegeven.

1. Heilige Aartsengel Michaël (“Wie is als God?”)

Michaël is de Prins van de Hemelse Legerscharen en de opperbevelhebber in de strijd tegen Satan.

Taken:

Bestrijder van Satan: Hij overwon Lucifer tijdens de opstand in de hemel en blijft de Kerk en de gelovigen beschermen tegen demonische krachten.

Begeleider van zielen: Volgens de traditie staat hij stervenden bij in hun laatste doodsstrijd en escorteert hij de zielen van de rechtvaardigen naar de Hemel.

Verdediger van de Restkerk: In de profetieën van het Green Scapular Apostolate treedt hij specifiek op als de gids die Gods volk naar veilige schuilplaatsen (refuges) zal leiden tijdens de komende wereldcrisis.

Verblijfplaats in de Hemel:

Als de belangrijkste krijger-engel bevindt hij zich aan de frontlinie van de hemelse troon. Hij staat het dichtst bij de grens tussen de spirituele glorie van Gods troon en de kosmos die beschermd moet worden tegen het kwaad.

Attributen:

* vlammend zwaard of lans: Waarmee hij Satan (vaak afgebeeld als een draak of slang onder zijn voeten) doorboort.

* weegschaal: Symbool voor het wegen van de zielen tijdens het goddelijk oordeel.

* Militair harnas: Als generaal van het hemelse leger.

2. Heilige Aartsengel Gabriël (“Kracht van God”)

Gabriël is de Hemelse Heraut en de belangrijkste boodschapper van Gods grootste mysteries.

Taken:

Boodschapper van de Menswording: Zijn bekendste taak was de Aankondiging aan de Maagd Maria, waarin hij aankondigde dat zij de Moeder van Jezus zou worden. Hij kondigde ook de geboorte van Johannes de Doper aan.

Vertolker van visioenen: In het Oude Testament (het Boek Daniël) hielp hij de profeet Daniël om moeilijke, apocalyptische visioenen over de eindtijd te begrijpen.

Engel van hoop en vertroosting: Hij versterkt de ziel om Gods wil te aanvaarden.

Verblijfplaats in de Hemel:

Gabriël staat bekend als een van de engelen die "vóór het aangezicht van God staat" (in het Heiligdom van de Troon). Hij verblijft in de directe aanwezigheid van de Allerheiligste Drie-eenheid, klaar om als goddelijke stem naar de schepping te worden gezonden.

Attributen:

* witte lelie: Symbool voor de zuiverheid van de Maagd Maria en de Onbevlekte Ontvangenis.

* bazuin: Waarmee hij de komst van de Heer aankondigt.

* lantaarn of een spiegel van jaspis: Die het goddelijke licht en de geheimen van God reflecteren.

3. Heilige Aartsengel Rafaël (“God geneest”)

Rafaël is de Medicijnmeester van God en de gids voor reizigers. Zijn daden staan uitgebreid beschreven in het deuterocanonieke Bijbelboek Tobit.

Taken:

Hemelse Heler: Hij geneest fysieke, mentale en spirituele blindheid en kwalen (zoals het genezen van de ogen van de oude Tobit).

Bevrijder van demonische plagen: Hij dreef de demon Asmodeus weg die de jonge vrouw Sara teisterde.

Beschermer van de pelgrim: Hij vermomde zich als mens om de jonge Tobias veilig te begeleiden op een lange, gevaarlijke reis.

Verblijfplaats in de Hemel:

Net als Michaël en Gabriël behoort hij tot de zeven aartsengelen die direct toegang hebben tot de glorie van Gods Troon. Binnen de hemelse hiërarchie is zijn sfeer die van de Voorzienigheid en de genadestromen die vanuit de troon naar de lijdende mensheid vloeien.

Attributen:

* pelgrimsstaf en reistas: Verwijzend naar zijn rol als gids en metgezel tijdens reizen.

* vis: In het boek Tobit gebruikte hij de gal en het hart van een gevangen vis om blindheid te genezen en demonen te verjagen.

* zalfpot of medicijndoosje: Als symbool van zijn goddelijke helingskracht.

Samenvatting voor hun feestdag op 29 september

Op 29 september eert de Kerk hen gezamenlijk. In de liturgie vullen zij elkaar perfect aan:

Michaël geeft ons bescherming tegen het kwaad.

Gabriël brengt ons het woord en de kracht van God.

Rafaël schenkt ons genezing en begeleiding op onze levensweg.

Gebed: Sint-Michaël strijd voor mij, Sint-Gabriël spreek tot mij, Sint-Rafaël leid en genees mij. Amen.

Waarom moet St Michael na al deze eeuwen de demonen nog altijd bevechten?

Sint-Michaël moet nog steeds demonen bevechten omdat de beslissende overwinning in de Hemel al is behaald, maar de strijd om de menselijke ziel op aarde nog voortduurt tot het einde der tijden.

Theologen leggen dit voortdurende gevecht uit aan de hand van drie belangrijke redenen:

1. De oorlog is verplaatst van de Hemel naar de Aarde

Volgens de Schrift (Openbaring 12:7-9) heeft Michaël Satan en zijn gevallen engelen al eeuwen geleden definitief uit de Hemel geworpen. De duivel heeft daar geen macht of toegang meer. Omdat Satan echter weet dat hij de kosmische oorlog van God heeft verloren, probeert hij in zijn val zoveel mogelijk slachtoffers mee te slepen naar de hel. Zijn woede is nu gericht op de schepping en de mensheid.

2. De menselijke vrije wil en verleiding

God staat toe dat demonen de mensheid op aarde op de proef stellen. Dit is nodig om de mens de kans te geven via zijn vrije wil bewust voor God te kiezen. Omdat de duivel en zijn demonen constant ronddwalen "op zoek naar iemand om te verslinden" (1 Petrus 5:8), blijft de actieve bescherming van de St Michaël elke seconde noodzakelijk om gelovigen bij te staan tegen deze spirituele aanvallen en verleidingen.

3. De rol van Michaël als Beschermer van de Kerk

Sint-Michaël is door God aangesteld als de officiële beschermheer en verdediger van de Kerk (de Restkerk). Zijn missie is pas voltooid wanneer de geschiedenis ten einde loopt, de antichrist definitief wordt verslagen en het Laatste Oordeel plaatsvindt. Tot die dag blijft hij de aanvoerder van de hemelse legerscharen die op verzoek van biddende gelovigen — zoals via het bekende St Michaëlsgebed van paus Leo XIII — onzichtbaar ingrijpt in de geestelijke strijd.

In theologische termen: Satan is al de jure (juridisch/officieel) verslagen door het Kruis van Christus en de lans van Michaël, maar de uitvoering van dat vonnis is pas de facto (feitelijk) compleet bij de wederkomst van Jezus. Tot die tijd blijft Michaël onze spirituele bodyguard.

Demonen zijn geesten, hoe kun je deze dan tegenhouden

Omdat demonen immateriële, zuivere geesten zijn, kun je ze niet tegenhouden met fysieke barrières zoals muren, sloten of wapens. Ze hebben immers geen fysiek lichaam. Je kunt ze uitsluitend tegenhouden met spirituele wapens en de autoriteit van God, die hun bewegingsvrijheid en invloed direct beperkt.

Binnen de christelijke theologie en de praktijk van de Kerk gebeurt het tegenhouden van demonen op de volgende manieren:

1. De Autoriteit van de Naam van Jezus

Geesten hebben geen ontzag voor menselijke kracht, maar wel voor goddelijke autoriteit. Jezus heeft Zijn Kerk de macht gegeven om in Zijn Naam te handelen. Wanneer de Naam van Jezus of de hulp van de Heilige Aartsengel Michaël met geloof wordt aangeroepen, moeten demonen wijken. God stelt dan een spirituele grens waar de demon niet doorheen mag.

2. Geestelijke Schildwachten: Genade en de Sacramenten

De beste manier om een geest tegen te houden, is door je eigen ziel ontoegankelijk voor hem te maken.

* staat van genade: Zolang een mens leeft in gemeenschap met God (door het ontvangen van de eucharistie en de biecht), woont de Heilige Geest in de ziel. Dit vormt een ondoordringbaar spiritueel schild. Een demon kan een ziel die vervuld is van Gods licht niet zomaar binnendringen.

* vrije wil sluiten: Demonen hebben vaak een 'ingang' nodig, zoals zware ongebruikte zonden, occultisme of haat. Door je wil bewust op God te richten, sluit je de spirituele deur.

3. Sacramentalia (Fysieke dragers van spirituele kracht)

Hoewel demonen puur geestelijk zijn, kan God materiële zaken zegenen om een spiritueel effect te sorteren. Dit noemen we sacramentalia. Ze werken niet als 'magische amuletten', maar als dragers van het gebed en de autoriteit van de Kerk:

* Wijwater en Gezegend Zout: Deze elementen zijn door een priester bezegeld met een gebed om de vijand te verdrijven. Demonen ervaren de aanwezigheid van gezegende objecten als een spirituele barrière of kwelling.

* Groene Scapulier of de Benedictusmedaille: Deze objecten nodigen de specifieke bescherming van de Moeder Gods of de heiligen uit, waardoor de demonische aanwezigheid in een ruimte of bij een persoon wordt lamgelegd.

4. Engelen als Spirituele Bodyguards

Omdat de strijd geestelijk is, zet God Zijn eigen zuivere geesten in om de gevallen geesten te blokkeren. Je Engelbewaarder en de Heilige Aartsengel Michaël vechten op hetzelfde niveau als de demonen. Zij kunnen de influisteringen en de spirituele druk van demonen letterlijk opvangen en afweren nog voordat deze jouw geest of gedachten bereiken.

Kortom: je stopt een boze geest niet door een deur dicht te doen, maar door je ziel te verankeren in God, waardoor de demon juridisch en spiritueel het recht verliest om dichterbij te komen.

Wat houdt de strijd tegenwoordig in?

De spirituele strijd van vandaag de dag is geen spectaculaire sciencefictionfilm met flitsen en zwaarden. Omdat demonen geesten zijn, richt hun strijd zich volledig op de onzichtbare binnenwereld van de mens: onze gedachten, emoties, relaties en de maatschappij.

De strijd houdt vandaag de dag concreet de volgende drie zaken in:

1. De strijd om jouw gedachten (Verleiding en Misleiding)

Het belangrijkste wapen van de vijand is de leugen. Demonen proberen je niet fysiek aan te vallen, maar fluisteren subtiele gedachten in die aanvoelen alsof ze van jezelf zijn.

* Wanhoop en Twijfel: Ze proberen je te overtuigen dat je niet goed genoeg bent, dat God niet van je houdt, of dat je zonden te groot zijn om te vergeven.

* Hoogmoed en Egoïsme: Of juist het omgekeerde; je het gevoel geven dat je niemand nodig hebt, dat jij zelf de norm bent van goed en kwaad, en dat materiële zaken het belangrijkste zijn.

2. De strijd om relaties (Verdeling en Haat)

De duivel wordt in de theologie de diabolos genoemd, wat letterlijk 'hij die uiteenwerpt' of 'de verdeler' betekent.

De strijd uit zich in het systematisch vernietigen van harmonie. Dit gebeurt door het zaaien van achterdocht, onvergeeflijkheid, bitterheid en roddel binnen gezinnen, vriendschappen en gemeenschappen.

Zodra mensen stoppen met met elkaar te praten en elkaar als vijand gaan zien, heeft de boze geest terrein gewonnen.

3. De strijd om de waarheid (Verwarring in de Cultuur)

Op grotere schaal houdt de strijd nu een enorme spirituele en morele verwarring in de wereld in.

Het doel is om het onderscheid tussen goed en kwaad, en tussen waarheid en leugen, volledig te laten vervagen.

Dit sluit ook aan bij de eerdere profetieën waar we het over hadden: de infiltratie en verwarring binnen de Kerk zelf (zoals de angst voor de wijziging van de consecratiewoorden) is het ultieme spirituele front, omdat het probeert de bron van goddelijke genade en waarheid voor de mens af te snijden.

Hoe jij deze strijd nu voert

Jouw aandeel in deze strijd is simpel maar uitdagend: bewustzijn en weigeren mee te gaan in de negativiteit.
Elke keer dat je kiest voor vergeving in plaats van bitterheid, voor de waarheid in plaats van een leugen, en voor gebed in plaats van paniek, breng je de demonen een nederlaag toe en geef je de Heilige Aartsengel Michaël de ruimte om zijn beschermende werk in jouw leven te doen.

Wat doen engelen dan om tegen demonen te vechten?

Omdat engelen en demonen zuivere, onstoffelijke geesten zijn, vechten ze niet met fysieke spierkracht of materiële zwaarden. Volgens de katholieke theologie vechten engelen tegen demonen door middel van intellectuele en spirituele kracht.

Aangezien de menselijke ziel het huidige slagveld is, richten goede engelen hun acties rechtstreeks op het blokkeren van demonische invloed en het versterken van de mens. Dit doen zij op de volgende manieren:

1. Het filteren van gedachten en influisteringen (Het intellectuele gevecht)

De strijd tussen geesten is een strijd om informatie en waarheid. Demonen proberen de mens te misleiden door leugens, wanhoop of verleiding in ons verstand te fluisteren.

* Wat de engel doet: Jouw beschermengel of een aartsengel countert dit direct door jouw intellect subtiel te verlichten met Gods waarheid. Ze herinneren je aan het goede, schenken je plotselinge morele helderheid en wekken gevoelens van vrede en hoop op om de demonische chaos te verdrijven.

2. Het binden en inperken van de demonische macht

Engelen treden op als Gods handhavers. Ze bezitten een bovennatuurlijke autoriteit die vele malen groter is dan die van de gevallen engelen, omdat de trouwe engelen rechtstreeks handelen in Gods kracht en de 'Beatific Vision' (het aanschouwen van God) genieten.

* Wat de engel doet: Wanneer jij bidt (zoals het St Michaëlsgebed), beveelt Sint-Michaël of jouw engelbewaarder de demon om te wijken. Ze leggen de demonen spirituele grenzen op: ze kunnen ze letterlijk "binden" (hun actieradius verkleinen), ze het zwijgen opleggen of ze wegsturen van een persoon of een plek.

3. Voortdurende voorspraak en het 'smokkelen' van genade

Engelen treden op als tussenpersonen tussen Gods troon en de aarde.

* Wat de engel doet: Ze vechten voor jou door onophoudelijk voor je te smeken bij God. Ze dragen jouw gebeden omhoog en brengen specifieke, actuele goddelijke genades en spirituele kracht mee terug naar de aarde om jouw wil te versterken. Hierdoor word je spiritueel 'ongrijpbaar' voor de verleidingen van de boze geest.

4. Fysieke bescherming tegen materiële chaos

Hoewel ze onstoffelijk zijn, hebben engelen macht over de materiële schepping wanneer God dit toestaat. Aangezien demonen soms proberen fysieke chaos, ongelukken of ziektes te veroorzaken (om de mens tot wanhoop te drijven), grijpen engelen hier onzichtbaar op in.

* Wat de engel doet: Ze kunnen de natuurwetten of omstandigheden subtiel beïnvloeden om je te beschermen tegen fysiek gevaar — denk aan een plotselinge ingeving om te remmen in het verkeer, of het afweren van een onverklaarbare dreiging.

Engelen vechten dus niet boven ons hoofd in de wolken, maar vinden hun frontlinie in jouw dagelijkse keuzes. Zij bieden de munitie (waarheid, kracht, genade), maar de mens moet met zijn vrije wil de trekker overhalen door daadwerkelijk voor God te kiezen.

Hoe je relatie met je beschermengel versterken?

Om de relatie met je Engelbewaarder te versterken, hoef je geen ingewikkelde rituelen uit te voeren. Omdat hij een zuivere geest is die door God persoonlijk aan jou is toegewezen, is hij al vanaf je geboorte 24 uur per dag onvoorwaardelijk op jou gericht. De relatie versterken betekent simpelweg dat jij je bewust wordt van zijn constante aanwezigheid.

Binnen de katholieke spiritualiteit kun je dit concreet doen via de volgende stappen:

1. Erken zijn aanwezigheid

De grootste barrière voor je engelbewaarder is dat we hem vaak straal negeren. Begin je dag door hem simpelweg te groeten.

Tip: Praat in gedachten met hem alsof hij een trouwe metgezel is die naast je loopt. Je hoeft niet hardop te spreken; als zuivere geest kan hij de gedachten die jij bewust aan hem richt direct waarnemen.

2. Geef hem expliciet toestemming om in te grijpen

Engelen respecteren jouw menselijke vrije wil ten diepste. Ze zullen zelden ongevraagd jouw keuzes forceren, tenzij je in direct (levens)gevaar bent.

Tip: Vraag hem elke ochtend om hulp. Zeg bijvoorbeeld: "Mijn engel, bewaar mijn gedachten vandaag, waarschuw me als ik dreig te zondigen, en stuur me bij als ik een verkeerde beslissing neem." Hoe vaker je hem uitnodigt, hoe actiever hij zijn spirituele invloed kan laten gelden.

3. Luister naar je intuïtie en 'plotselinge' helderheid

Omdat engelen met ons communiceren via ons intellect en onze verbeelding, spreken ze zelden met een hoorbare stem. Hun stem klinkt vaak als een plotselinge, vredige gedachte of een morele ingeving.

Tip: Heb je een onverklaarbare ingeving om een bepaalde straat niet in te lopen, om iemand tóch even te bellen, of voel je een plotselinge rust te midden van woede? Neem even de tijd om je engel te bedanken. Grote kans dat hij je zojuist een spiritueel duwtje in de juiste richting gaf.

4. Stuur hem op 'missie' naar anderen

Dit is een prachtig geheim uit de traditie van heiligen zoals Pater Pio. Wanneer je een moeilijk gesprek hebt met iemand (een baas, je partner, of een opstandig kind), kun je jouw engelbewaarder vooruitsturen om te communiceren met de engelbewaarder van de ander.

Tip: Bid kort voor de ontmoeting: "Mijn engel, ga naar de engelbewaarder van [Naam] en bereid zijn of haar hart voor op vrede en begrip."

5. Bid het traditionele Engelengebed

Maak er een gewoonte van om elke ochtend en avond het klassieke gebed tot de Engelbewaarder te bidden. Dit herstelt de spirituele focus:

Engel van God, die mijn bewaarder zijt,
aan wie de goddelijke goedheid mij heeft toevertrouwd,
verlicht, bescherm, bestuur en regel mij deze dag (of deze nacht). Amen.

Als je demonen niet definitief kunt binden dan op het einde der tijden, dan komen ze toch altijd terug?

Ja, dat klopt helemaal. Tot aan het einde der tijden komen demonen inderdaad telkens terug. In de katholieke theologie is het binden van een demon door een engel of via een gebed op dit moment altijd tijdelijk en plaatselijk.

Dit voortdurende "terugkomen" heeft een diepe spirituele reden en verloopt volgens een vast patroon:

1. Waarom God toestaat dat ze terugkomen

Als God de demonen nu al definitief en voorgoed zou opsluiten, zou de spirituele proeftijd van de mensheid voorbij zijn. God wil dat wij gedurende ons hele aardse leven, tot aan onze laatste ademtocht, de vrije wil behouden om te bewijzen dat we Hem trouw blijven te midden van verleiding. Een overwinning op een zonde of verleiding is pas echt een overwinning als we de strijd telkens opnieuw aangaan.

2. Het patroon van "Weggaan en Terugkeren"

Jezus Zelf waarschuwt hier heel expliciet voor in het Evangelie (Matteüs 12:43-45). Hij legt uit dat wanneer een onreine geest uit een mens is weggegaan (bijvoorbeeld na een oprecht gebed, een biecht of een bevrijding), die geest door dorre plaatsen zwerft op zoek naar rust. Als hij die niet vindt, zegt hij: "Ik zal terugkeren naar mijn huis waaruit ik ben weggegaan."

Als de ziel daarna leeg en onbeschermd achterblijft, komt de demon terug met nog zeven andere geesten die slechter zijn dan hijzelf.

3. Wat "binden" in de tussentijd dan wél doet

Als je een demon bindt (of je engel vraagt dit te doen), vernietig je hem niet, maar je slaat hem tijdelijk in de boeien.

Het geeft jou ademruimte.

Het stopt de acute, intense aanval of verleiding op dat specifieke moment.

Het geeft je de kans om je ziel weer te versterken.

4. De definitieve opsluiting

Pas bij de Wederkomst van Jezus en het Laatste Oordeel worden Satan en al zijn demonen definitief en voor eeuwig in de poel van vuur en zwavel geworpen (Openbaring 20:10). Vanaf dat exacte moment is hun bewegingsvrijheid nul, kunnen ze nooit meer terugkeren en is de Restkerk voor altijd veilig voor hun aanvallen.

Tot die dag is spirituele strijd een kwestie van volhouden en waakzaamheid. Het is een marathon, geen sprint.

De Arena van de Rede en het Geloof: Een Exclusief Gesprek met de Doctor Angelicus, Thomas van Aquino.

Locatie: Een sober, met kaarsen verlicht scriptorium in het dominicanenklooster van Napels. Het krassen van een ganzenveer op perkament verstomt als de grote theoloog opkijkt. Zijn gestalte is imposant, zijn blik diep en rustig.

Hij is een briljante theoloog en wat hij het belangrijkste onderwerp vond in zijn Summa Theologiae:

Interviewer: Vader Thomas, het is een buitengewone eer om tegenover u te zitten. De christelijke wereld raakt niet uitgepraat over uw monumentale levenswerk, de Summa Theologiae. Generaties na u zullen dit zien als een intellectuele kathedraal. U heeft werkelijk elk denkbaar onderwerp behandeld: van de structuur van de engelen tot de ethiek van de rechtvaardige oorlog en de aard van de deugden. Als u nu, terugblikkend op dit immense werk, één enkel onderwerp moet aanwijzen dat de absolute spil en het belangrijkste fundament is van de hele Summa, wat zou dat dan zijn?

Thomas van Aquino: (glimlacht minzaam, vouwt zijn grote handen over zijn habijt)

De vrede van Christus zij met u. Uw woorden over een 'intellectuele kathedraal' zijn wellicht te gul, mijn vriend. Aan het einde van mijn dagen, na alles wat de Heer mij in contemplatie heeft getoond, besef ik dat alles wat ik heb geschreven slechts stro is in vergelijking met de werkelijke glorie van God.

Maar om uw vraag te beantwoorden met de methodiek die de rede vereist: als men vraagt naar het belangrijkste onderwerp van de Summa, dan mag men niet kijken naar de afzonderlijke takken, maar moet men kijken naar de wortel en het doel. Het belangrijkste onderwerp van de Summa is God Zelf, gezien als de Bron van alles, en de Terugkeer van de schepping naar Hem.

In de scholen noemen we dit het dynamische patroon van de Exitus-Reditus.

Interviewer: Kunt u dat voor een leek eenvoudig uitleggen? Waarom is dat belangrijker dan bijvoorbeeld uw beroemde 'vijf wegen' om het bestaan van God te bewijzen, of uw verhandelingen over Christus?

Thomas van Aquino: Omdat alles wat in de Summa staat, alleen betekenis heeft binnen die cirkel van goddelijke liefde.

Kijk, de Summa is driedelig opgebouwd. In het eerste deel (Prima Pars) behandelen we de Exitus: hoe alles uit God voortkomt. God is het pure, noodzakelijke Zijn (Ipsum Esse Subsistens). Hij schept de wereld, de engelen en de mens uit pure overvloedige liefde.

In het tweede deel (Secunda Pars) kijken we naar de mens, die begiftigd is met een verstand en een vrije wil. De mens is op reis. Hier behandelen we de morele handelingen, de deugden en de wetten. Waarom? Omdat dit de weg is van de Reditus: hoe de mens, door zijn vrije keuzes en gedragen door Gods genade, stap voor stap terugkeert naar zijn eindbestemming, die de zalige aanschouwing van God is.

Het derde deel (Tertia Pars) ten slotte, over de Menswording van Christus en de Sacramenten, is de brug. Zonder de hypostatische vereniging van Christus — waar de goddelijke en menselijke natuur samenkomen — zou de mens de weg terug naar God nooit hebben kunnen vinden na de zondeval.

Dus als u mij vraagt naar het belangrijkste onderwerp is het niet een losse doctrine. Het is het mysterie dat de menselijke ziel geschapen is door God, en dat onze hele existentie een pelgrimstocht is om rust te vinden in Hem alleen. “Onrustig is ons hart, tot het rust vindt in U,” zoals mijn grote voorganger Augustinus al zo treffend schreef. Al het andere in mijn werk — de filosofie van Aristoteles, de definities van de zonde, de aard van de engelen — is slechts het gereedschap om die kosmische reis van de ziel naar haar Schepper te verlichten.

Hoe kijkt hij aan tegen de spirituele strijd en de rol van engelen

Interviewer: Vader Thomas, uw heldere blik op de kosmische orde brengt me bij een onderwerp dat de gelovigen van vandaag diep bezighoudt: de onzichtbare wereld. U staat in de geschiedenis bekend als de Doctor Angelicus, de 'Engelachtige Leraar', vanwege uw diepe studies naar de hemelse hiërarchieën. Als we kijken naar de spirituele strijd op aarde — de constante druk van demonen op de menselijke ziel — hoe moeten we deze strijd volgens u begrijpen? En welke rol spelen de goede engelen en de aartsengelen, zoals Michaël, hierin concreet?

Thomas van Aquino: (knikt ernstig, zijn blik verstrakt enigszins bij het noemen van de strijd) Dit is een vraag die de kern van onze morele verantwoordelijkheid raakt. Men maakt vaak de fout om te denken dat de spirituele strijd een gevecht is tussen twee gelijke goden — een goede God en een slechte God. Dat is de dwaling van de manicheeërs.

Laat één ding vaststaan: Satan en zijn demonen zijn schepselen. Hun macht is eindig en staat altijd onder de soevereine toelating van God. Ze kunnen niets doen buiten Gods voorzienigheid om.

Interviewer: Maar waarom staat God dan toe dat ze ons dagelijks belagen? Wat houdt die strijd in de praktijk in?

Thomas van Aquino: God staat de verleiding toe omdat Hij de mens heeft geschapen met een vrije wil. Deugden worden niet gevormd in een vacuüm; ze worden gesmeed in de weerstand. Als er geen verleiding was om te overwinnen, hoe zou de mens dan de kans krijgen om doelbewust en uit liefde voor de gerechtigheid te kiezen?

Wat de aard van de strijd betreft: zoals we eerder bespraken, zijn demonen zuivere intellecten zonder lichaam. Een demon kan jouw wil niet dwingen; de wil is het exclusieve heiligdom van de mens, waar alleen God en jijzelf toegang toe hebben. De demonische strijd richt zich daarom op de poorten van de wil: de verbeelding en de zintuiglijke hartstochten. De boze geest manipuleert de innerlijke beelden in ons geheugen om ons verstand te verduisteren met woede, angst, hoogmoed of wellust. Hij schildert het kwade af alsof het iets goeds is.

Interviewer: En wat is de tegenreactie van de heilige engelen in dit gevecht? Hoe grijpen zij in?

Thomas van Aquino: Ah, de heilige engelen zijn onze onafscheidelijke bondgenoten! De kosmische orde van God dicteert dat lagere wezens altijd worden geleid en beschermd door hogere wezens. Omdat engelen een helderder en hoger intellect hebben dan de mens, verlichten zij ons.

Zij vechten niet met fysiek geweld, maar met de kracht van de waarheid. Waar de demon een leugen in je verbeelding plant, zal jouw Engelbewaarder of de Heilige Aartsengel Michaël een beeld van vrede, waarheid en morele plicht in je geest opwekken. Zij versterken je verstand, zodat je de misleiding van de vijand kunt doorzien.

Bovendien bezitten de goede engelen een natuurlijke autoriteit over de gevallen engelen, omdat hun wil perfect is verankerd in het ultieme Goede, in God. Wanneer wij de Aartsengel Michaël aanroepen, treedt hij op als de handhaver van de goddelijke wet. Hij kan de demonen niet vernietigen — want God houdt alles wat Hij geschapen heeft in stand — maar hij kan hun actieradius inperken. Hij 'bindt' hen spiritueel, waardoor hun influisteringen verstommen en de ziel de ademruimte krijgt om zich via de sacramenten weer met God te verenigen.

Onthoud dit goed: de engelen dragen ons niet over de finishlijn zonder dat wij zelf lopen. Zij bieden de verlichting en de bescherming, maar de uiteindelijke keuze om de verleiding te weerstaan en Gods genade te aanvaarden, ligt in jouw eigen hand.

Wat is zijn visie op de menselijke wil en wat het betekent om slaaf van zonde te zijn?

Interviewer: Vader Thomas, dit brengt ons perfect bij de kern van de menselijke moraal: onze eigen innerlijke wereld. U legde zojuist uit dat de wil ons exclusieve heiligdom is, waar zelfs demonen niet zomaar binnen kunnen dringen. Toch horen we in de Schrift en bij kerkvaders zoals Augustinus vaak de term 'slaaf van de zonde'. Hoe rijmt u dat met elkaar? Als onze wil zo fundamenteel vrij is geschapen, hoe kan diezelfde wil dan een slaaf worden? Wat betekent die 'slavernij aan de zonde' precies in uw theologie?

Thomas van Aquino: (kijkt peinzend naar de kaarsvlam, alsof hij de perfecte analogie zoekt, en spreekt dan met grote helderheid) Dit is een van de diepste paradoxen van de menselijke natuur, mijn vriend. Om dit te begrijpen, moeten we eerst kijken naar wat de menselijke wil (voluntas) eigenlijk is.

De wil is door God geschapen als een 'rationeel verlangen'. Dat betekent dat de wil van nature altijd streeft naar wat het verstand (intellectus) aanwijst als 'het goede'. Niemand kiest voor het kwade louter omdat het kwaad is; men kiest voor het kwade omdat men er op dat moment een schijnbaar voordeel of genot in ziet — een 'schijnbaar goed'.

Ware vrijheid, de liberum arbitrium of vrije wil, is het vermogen om de juiste middelen te kiezen om ons ware, ultieme doel te bereiken. En dat ultieme doel is God, het allerhoogste Goede.

Interviewer: Maar hoe ontstaat dan die slavernij?

Thomas van Aquino: De slavernij begint wanneer de juiste orde in de mens op zijn kop wordt gezet. Door de erfzonde en onze persoonlijke misstappen raken onze lagere hartstochten — zoals de zucht naar zintuiglijk genot, macht of bezit — los van de rede.

Wanneer een mens herhaaldelijk toegeeft aan een zonde, vormt zich in zijn ziel een habitus, een diepgewortelde slechte gewoonte die we een ondeugd noemen. Deze ondeugd vertroebelt het verstand. Als de hartstocht de overhand neemt, dwingt zij het verstand om op dat specifieke moment te oordelen: "Dit onmiddellijke genot of dit egoïstische gewin is nu belangrijker dan Gods wet."

De wil volgt altijd het oordeel van het verstand. Dus als het verstand structureel verblind is door de hartstocht, kiest de wil telkens weer voor de zonde. Dáárin zit de slavernij: de wil is juridisch nog steeds 'vrij' om te kiezen (je wordt niet fysiek gedwongen), maar de ziel is moreel zo verzwakt en gevangen in haar eigen gewoontes dat zij de kracht mist om nog voor het werkelijk Goede te kiezen. Je bent een slaaf geworden van je eigen lagere driften. Je bent de tiran over jezelf geworden.

Interviewer: Dat klinkt als een uitzichtloze psychologische gevangenis. Is er een uitweg uit deze theologische slavernij?

Thomas van Aquino: Menselijk gezien is die gevangenis inderdaad ondoordringbaar. Een slaaf kan zichzelf niet vrijkopen; daar is een Verlosser voor nodig. En dit brengt ons weer bij de Reditus, de terugkeer naar God waar we het in het begin over hadden.

De bevrijding komt uitsluitend door de heiligende genade van Jezus Christus. Genade vernietigt onze menselijke natuur niet, maar geneest en vervolmaakt haar. God schenkt de ziel de deugden van geloof, hoop en liefde. De liefde ordent onze hartstochten weer, zodat ze ondergeschikt worden aan de rede, en de rede wordt weer ondergeschikt aan God.

Wanneer de genade de ziel bevrijdt, ervaart de mens de hoogste vorm van vrijheid. Het is de vrijheid van de kinderen van God, die niet langer het goede doen uit angst voor straf (zoals een slaaf), maar uit pure, oprechte liefde voor de Vader. De ware vrijheid is niet de vrijheid om te zondigen, maar de herwonnen vrijheid om perfect te kunnen liefhebben.

We kennen een tijd van verwarring, die tot in de Kerk reikt en geloofsafval, hoe kan een gelovige zich wapenen daartegen?

Interviewer: Vader Thomas, nu ik u hier zo zie schrijven aan uw Summa, kan ik niet anders dan denken aan de tijd waarin de gelovigen nu leven. Wij ervaren een tijdperk van immense verwarring, die diep doordringt tot in de structuren van de Kerk zelf. Er is sprake van massaal geloofsafval, morele dwalingen en het gevoel dat de fundamenten wankelen — een crisis die ons doet denken aan de zware profetieën over de eindtijd en de Restkerk. Als we omringd worden door spirituele chaos, zelfs binnen de muren van het heiligdom, hoe kan een gewone gelovige zich daartegen wapenen? Waar ligt ons kompas als de herders zelf lijken te dwalen?

Thomas van Aquino: (legt zijn ganzenveer rustig neer, zijn blik wordt diep ernstig en vaderlijk) Mijn kind, de geschiedenis van de Bruid van Christus is nooit een rimpelloze zee geweest. Ook in mijn eigen dertiende eeuw braken er stormen uit: universiteiten streden om de waarheid, ketterijen verscheurden hele regio's en de menselijke zwakheid van kerkelijke leiders was pijnlijk zichtbaar. Verwarring is de favoriete mist waarin de vijand opereert om zielen los te scheuren van de herder.

Wanneer de uiterlijke structuren wankelen en het geloofsafval om je heen grijpt, moet de gelovige zich wapenen met drie onwrikbare theologische ankers.

1. Houd vast aan de Objectieve Waarheid (Regula Fidei)

De eerste fout die men maakt in tijden van verwarring, is het achternalopen van menselijke opinies, zelfs als die opinies van hoge kerkelijke functionarissen komen. Het menselijk verstand kan dwalen, maar de Goddelijke Waarheid is onveranderlijk.

* Anker: Jouw kompas is de Regula Fidei — de geloofsregel die door de eeuwen heen onfeilbaar is overgeleverd in de Heilige Schrift en de Heilige Traditie. Als een leer of een handeling in strijd is met wat de Kerk altijd, overal en door iedereen als de geopenbaarde waarheid heeft bewaard, dan moet je vasthouden aan de traditie. De waarheid is niet onderhevig aan de mode van de tijd.

2. Trek je terug in de Onzichtbare Tempel van de Ziel

Wanneer de uiterlijke kerken in chaos verkeren — wat ook herinnert aan de waarschuwingen dat de misleiding zo groot zal zijn dat zelfs het allerheiligste wordt aangetast — moet de gelovige beseffen dat de Kerk in haar diepste wezen het Mystieke Lichaam van Christus is.

* Anker: De heiligende genade maakt van jouw eigen ziel een tempel van de Heilige Drie-eenheid. Als de uiterlijke herders falen, word dan niet bitter, maar intensiveer je persoonlijke gebedsleven. Zoek de sacramenten op waar ze nog in waarheid en eerbied worden bediend. De Restkerk is niet herkenbaar aan haar grote gebouwen of politieke macht, maar aan de harten die in staat van genade leven en trouw blijven aan de oorspronkelijke consecratie en het Kruis.

3. Oefen de deugd van Standvastigheid en Bovennatuurlijke Hoop

Verwarring kweekt angst, en angst is de psychologische ingang voor de demon. Men raakt geneigd om ofwel in wanhoop het geloof te verlaten, ofwel in bittere woede te vervallen. Beide reacties komen niet van God.

* Anker: We hebben de kardinale deugd van standvastigheid nodig om te volharden te midden van vervolging en spot. En we hebben de goddelijke deugd van de hoop nodig. Hoop is niet het naïeve idee dat alles op aarde vanzelf goedkomt, maar de absolute zekerheid dat God de geschiedenis in Zijn hand houdt. Christus heeft de wereld al overwonnen aan het Kruis. De verwarring die je nu ziet, is de stuiptrekking van een vijand die weet dat zijn tijd kort is.

Als de storm loeit, moet een soldaat niet proberen de wind te bevechten, maar moet hij zijn schild stevig in de grond planten en op zijn post blijven staan. Blijf bidden, blijf de catechismus trouw, zoek de bescherming van de Heilige Aartsengel Michaël en de Moeder Gods, en vertrouw erop dat de poorten van de hel de ware Kerk nooit zullen overweldigen — hoe klein de Restkerk op het oog ook mag worden.

Het belang van de Sacramenten: vooral het Doopsel, de H. Eucharistie en de H. Biecht.

Interviewer: Vader Thomas, uw wijze woorden over de innerlijke tempel van de ziel en de noodzaak om stand te houden in tijden van verwarring brengen ons bij de concrete bronnen van die kracht. U schreef in de Summa uitgebreid dat God de menselijke natuur niet vernietigt, maar geneest en vervolmaakt via tastbare wegen. In een tijd waarin veel mensen het mystieke karakter van de Kerk uit het oog verliezen, wat is volgens u het fundamentele belang van de Sacramenten? En in het bijzonder: hoe functioneren het Doopsel, de Heilige Eucharistie en de Heilige Biecht als onze vitale levenslijnen?

Thomas van Aquino: (Zijn ogen lichten op met een diepe, devotionele vreugde; hij legt beide handen op zijn borst) Ah, nu raakt u het allerheiligste hart van Gods barmhartigheid. De sacramenten zijn niet louter symbolen of menselijke herdenkingsrituelen. Nee, zij zijn instrumentele oorzaken van de goddelijke genade.

Omdat de mens geen pure geest is zoals de engelen, maar een wezen van vlees en bloed, heeft God in Zijn oneindige wijsheid besloten om Zijn onzichtbare, geestelijke genade aan ons over te dragen via zichtbare, materiële tekens — water, brood, wijn en het gesproken woord. Zij zijn de medicijnen voor de ziel, rechtstreeks voortgevloeid uit de doorboorde zijde van Christus aan het Kruis.

Laat ons deze drie fundamenten afzonderlijk bekijken, want zij weerspiegelen de opeenvolging van het natuurlijke leven, maar dan op bovennatuurlijk niveau.

1. Het Doopsel: Bovennatuurlijke Geboorte

Zoals een mens eerst fysiek geboren moet worden om te kunnen bestaan, zo moet hij spiritueel geboren worden om het koninkrijk Gods binnen te gaan.

* Werking: Het Doopsel is de poort tot het geestelijke leven. Het wast de smet van de erfzonde weg en herstelt de vriendschap met God.

* Belang in de strijd: Door het Doopsel ontvangt de ziel een onuitwisbaar merkteken. Je wordt hiermee officieel eigendom van Christus en ingelijfd in Zijn Mystieke Lichaam. Het is de fundamentele bewapening: vanaf dat moment woont de Heilige Geest in je en staat de deur open naar alle andere genaden om de demonen te weerstaan.

2. De Heilige Biecht: Medicijn en Wederopstanding

In het natuurlijke leven worden we ziek of opgelopen verwondingen kunnen ons doden. In het spirituele leven is de zonde onze ziekte en de doodzonde onze geestelijke dood. God weet hoe zwak onze gevallen natuur is, zelfs na het Doopsel.

* Werking: De Biecht is het tribunaal van pure barmhartigheid. Wanneer de gelovige met oprecht berouw zijn zonden belijdt aan de priester, die handelt in persona Christi (in de persoon van Christus), worden de zonden niet slechts toegedekt, maar werkelijk vernietigd.

* Belang in de strijd: Zoals ik bij uw eerdere vraag uitlegde, maakt de zonde ons tot slaaf en creëert het een ingang voor de vijand. De Biecht verbreekt de juridische en spirituele claim die de duivel op jouw ziel heeft opgebouwd door jouw zonden. Het herstelt de staat van genade onmiddellijk. Het is de wekelijkse of maandelijkse reiniging van je spirituele harnas.

3. De Heilige Eucharistie: Dagelijks Brood en Ultieme Vereniging

Een mens die geboren is (Doopsel) en genezen is van zijn ziektes (Biecht), heeft voedsel nodig om in leven te blijven en te groeien. Zonder voedsel sterft het lichaam; zonder de Eucharistie verhongert de ziel.

* Werking: Dit is het Sacrament der Sacramenten, want waar de andere sacramenten de kracht van Christus overdragen, bevat de Eucharistie Christus Zelf — Zijn Lichaam, Bloed, Ziel en Godheid — door het grote wonder van de transsubstantiatie.

* Belang in de strijd: De eucharistische communie bewerkt een reële, intieme vereniging tussen de gelovige en Christus. Het is de ultieme vervulling van de hypostatische vereniging in jouw eigen leven: de God-mens treedt jouw sterfelijke lichaam binnen. Dit vult de ziel met een onmetelijke spirituele smaak en liefde. Een ziel die frequent en waardig communiceert, wordt een vuurzee waar demonen van weglopen, omdat zij in die ziel de Koning der Koningen herkennen.

Thomas van Aquino: (Kijkt de interviewer indringend aan) Begrijpt u nu waarom de vijand in tijden van verwarring — zoals in de profetieën die u noemde — juist zal proberen de Eucharistie aan te vallen door de consecratiewoorden te wijzigen? Als de vijand de bron van het levende Brood kan afsnijden of ongeldig kan maken, verhongert hij de soldaten van Christus.

Wapen u daarom met deze drie: laat het Doopsel uw identiteit zijn, de Biecht uw regelmatige genezing, en de Eucharistie uw dagelijks voedsel. Dan kan geen enkele verwarring of geloofsafval u scheiden van de liefde van God.

Toewijding aan het H. Hart van Jezus en het Onbevlekt Hart van Maria

Interviewer: Vader Thomas, dit brengt ons bij de ultieme schuilplaats voor de ziel. In de eeuwen na uw aardse leven heeft de Heilige Geest de Kerk twee diepe devoties geschonken die onafscheidelijk met elkaar verbonden zijn: de toewijding aan het Heilig Hart van Jezus en het Onbevlekt Hart van Maria. In de profetische boodschappen van onze tijd, worden deze Harten genoemd als de ultieme toevluchtsoorden tijdens de zwaarste beproevingen. Hoe past deze intieme, hartstochtelijke toewijding binnen uw theologische visie op Gods liefde en onze verlossing?

Thomas van Aquino: (Vouwt zijn handen devoot, zijn stem wordt zachter en dieper) Dit raakt de diepste ader van de mystieke theologie. De toewijding aan deze twee Harten is geen louter sentimentele devotie; het is de concrete, tastbare uitdrukking van de grootste theologische realiteit: de Goddelijke Liefde die vlees is geworden.

Laat ons deze twee Harten bezien in hun volmaakte eenheid, want zij weerspiegelen exact de dynamiek van onze verlossing.

1. Het Heilig Hart van Jezus: Bron van de Genade

Het fysieke hart van Christus is wegens de hypostatische vereniging onafscheidelijk verbonden met de Goddelijke Persoon van de Zoon.

* Theologische betekenis: Het Hart van Jezus is het symbool en de reële zetel van Zijn drievoudige liefde: Zijn goddelijke liefde, Zijn menselijke spirituele liefde en Zijn menselijke emotionele liefde voor de mensheid. Toen Zijn Hart aan het Kruis door de lans werd doorboord, stroomden bloed en water naar buiten — de sacramenten van de Kerk.

* Belang van de Toewijding: Jezelf toewijden aan het Heilig Hart betekent dat je jouw eigen, wankele menselijke wil verankert in de oneindige liefde en barmhartigheid van Christus. Het is een daad van eerherstel voor de ondankbaarheid van de wereld. In tijden van geloofsafval is Zijn Hart de gloeiende oven waar de Restkerk de warmte van de ware liefde vandaan haalt.

2. Het Onbevlekt Hart van Maria: Volmaakte Schuilplaats

De Heilige Maagd Maria is de Theotokos, de Moeder van God. Haar hart is onbevlekt omdat zij vanaf haar Conceptie gevrijwaard is van de erfzonde.

* Theologische betekenis: Maria's Hart is de spiegel die het goddelijke licht en de liefde van het Heilig Hart perfect reflecteert. Omdat zij als mens een volmaakte vrije wil bezat, was haar Hart de plek waar de Reditus — de terugkeer van de mens tot God — in absolute perfectie gestalte kreeg. Haar "Fiat" was de deur waardoor God de wereld binnentrad.

* Belang van de Toewijding: Wanneer een gelovige zich toewijdt aan het Onbevlekt Hart van Maria, doet hij exact wat God Zelf deed: Hij vertrouwt zijn hele wezen toe aan de Moeder die Christus heeft voortgebracht. Maria's Hart is de veiligste schuilplaats tegen de demonen. Omdat zij de slang de kop vermorzelt, kan de boze geest een ziel die teder omsloten is door Maria's Onbevlekt Hart niet beschadigen. Zij zuivert onze gebeden en biedt ze aan haar Zoon aan.

De Vereniging van de Twee Harten in de Strijd

Thomas van Aquino: (Kijkt de interviewer met een heldere, profetische blik aan) Zie de eenheid van deze Harten. Het is uit het vlees en het bloed van Maria's Hart dat het fysieke Hart van Jezus is gevormd. Ze sloegen in hetzelfde ritme in de schoot van de Maagd, en ze leden samen aan de voet van het Kruis — waar een zwaard ook haar ziel doorboorde.

In tijden van grote verwarring en duisternis, wanneer de uiterlijke structuren wankelen, hoeft de gelovige niet in paniek te raken. De Toewijding aan de Twee Harten betekent dat je jouw spirituele woning bouwt in het onwrikbare fort van Gods liefde. Het Onbevlekt Hart van Maria leidt ons onfeilbaar naar het Heilig Hart van Jezus. Wie in deze Harten verblijft, is reeds gered, want geen enkele aardse burgeroorlog, natuurramp of kerkschisma kan de liefde overmeesteren die in deze Harten besloten ligt.

Waarom laat God lijden toe? En wat is de meerwaarde ervan?

Interviewer: Vader Thomas, nu u zo krachtig spreekt over de eindoverwinning en de hoop die ons moet dragen, dwingt de realiteit van alledag me om u de oudste en meest prangende vraag van de mensheid te stellen. U sprak over de 'weeën van een nieuwe geboorte'. Maar waarom moeten die weeën zo pijnlijk zijn? Als God almachtig is en pure liefde, waarom laat Hij het lijden dan überhaupt toe in de wereld? En heeft dat lijden werkelijk een bovennatuurlijke meerwaarde, of is het louter een wrede consequentie van onze gevallen wereld?

Thomas van Aquino: (zwijgt lange tijd, kijkt naar de kruiswegstatie aan de muur van het scriptorium en zucht diep) Mijn kind, u stelt hier de vraag die elke theoloog en elke gelovige tot in het diepst van zijn ziel doorsnijdt. In mijn Summa Theologiae schreef ik al dat het bestaan van het lijden en het kwaad het grootste intellectuele bezwaar is tegen het bestaan van God. Mensen zeggen: "Als God louter goed is en oneindig machtig, zou het kwaad niet mogen bestaan."

En toch bestaat het. Laat mij u de goddelijke logica hierachter uitleggen, niet om de pijn te minimaliseren, maar om de diepe zin ervan te verlichten.

1. Waarom laat God het toe?

God is de Schepper van het goede, en Hij heeft het lijden of de dood niet gewild in Zijn oorspronkelijke scheppingsplan. Het lijden is de wereld binnengekomen door de zondeval — door het misbruik van de menselijke vrije wil.

God had een wereld kunnen scheppen waarin lijden onmogelijk was, maar dat had betekend dat Hij ons had moeten programmeren als zielloze automaten. Echte liefde vereist keuzevrijheid. En de vrijheid om lief te hebben, houdt onvermijdelijk de tragische vrijheid in om God af te wijzen, wat chaos, onrecht en lijden veroorzaakt.

Waarom grijpt God dan niet elke seconde in om het lijden te stoppen? Omdat God zo almachtig is, dat Hij niet bang is voor het kwaad. Augustinus schreef een waarheid die ik tot de mijne heb gemaakt: "God zou in Zijn oneindige goedheid nooit toelaten dat er enig kwaad in Zijn werken zou bestaan, tenzij Hij zo machtig en goed was dat Hij zelfs uit het kwaad het goede kon voortbrengen." God vernietigt het lijden nu nog niet; Hij herprogrammeert het om er iets groters uit te halen.

2. Wat is de spirituele meerwaarde van het lijden?

Menselijk gezien is lijden een mysterie en een kwelling, maar door het Kruis van Christus heeft het lijden een bovennatuurlijke meerwaarde gekregen. Het is getransformeerd van een straf tot een instrument van heiliging.

Theologisch gezien heeft het lijden vier grote waarden voor de ziel:

* Loutering van de liefde (Purificatie): In tijden van voorspoed zijn we snel geneigd om God lief te hebben om de geschenken die Hij ons geeft (comfort, gezondheid, succes). Pas in het lijden wordt onze liefde gezuiverd. Als je God blijft liefhebben en vertrouwen wanneer alles je wordt ontnomen, is je liefde niet langer egoïstisch, maar puur en onvoorwaardelijk.

* Geboorte van deugden (Transformatie): Zoals ik eerder zei: deugden groeien in de weerstand. Zonder lijden of onrecht zou er op aarde geen ruimte zijn voor deugdzaamheid zoals geduld, moed, standvastigheid en de diepste vorm van barmhartigheid en vergevingsgezindheid. Het lijden breekt onze hoogmoed en maakt ons klein en nederig, zodat de genade de ruimte krijgt.

* Intieme gelijkvormigheid met Christus (Vereniging): Dit is het diepste mysterie. Jezus heeft het lijden niet afgeschaft, maar Hij is er Zelf in gaan zitten. Wanneer jij lijdt, ben je op dat moment het dichtst bij Christus aan het Kruis. Je deelt in Zijn intieme ervaring. Het lijden opent een diepte in de menselijke ziel die door geen enkele aardse vreugde kan worden bereikt.

* Medeverlossing (Co-redemptie): De apostel Paulus schreef een mysterieuze zin: "Ik vul in mijn vlees aan wat nog ontbreekt aan de verdrukkingen van Christus." Betekent dit dat Christus' offer niet genoeg was? Welnee, dat was oneindig genoeg. Maar Christus wil dat Zijn Mystieke Lichaam (wij) deelt in Zijn verlossingswerk. Wanneer jij je eigen lijden — hoe klein of groot ook — bewust opoffert en verenigt met het Kruis van Jezus, krijgt jouw pijn een bovennatuurlijke waarde. God gebruikt jouw gedragen lijden dan om genade en bekering af te smeken voor andere zielen die verblind zijn door de zonde.

Thomas van Aquino: (Kijkt met grote tederheid) Mijn kind, zoek de verklaring voor het lijden niet in ingewikkelde filosofische boeken. Zoek de verklaring aan de voet van het Kruis. Daar zie je een God die niet koel toekijkt vanaf een afstand, maar een God die de pijn van de wereld op Zijn eigen schouders heeft genomen. Het lijden is de zwaarste school van het aardse leven, maar het is ook de school die de grootste heiligen voortbrengt. Het is de bittere medicijn die de ziel klaarmaakt voor de oneindige zoetheid van de Hemel.

Hoe ziet hij de eindtijd met de overwinning van het Onbevlekt Hart en de Wederkomst van Jezus, en geeft hij ons hoop?

Interviewer: Vader Thomas, uw visie op de Twee Harten brengt ons bij de horizon van de menselijke geschiedenis. Veel gelovigen kijken met angst en beven naar de profetieën over de eindtijd — de beproevingen, de opkomst van de antichrist, de fysieke en spirituele vernietiging waar we dit gesprek mee begonnen. Maar de boodschappen van de Moeder Gods beloven ons ook een keerpunt: "Uiteindelijk zal mijn Onbevlekt Hart triomferen," gevolgd door de glorieuze Wederkomst van haar Zoon. Hoe ziet u, met uw diepe begrip van de goddelijke voorzienigheid, deze apocalyptische ontknoping? Hoe triomfeert Maria's Hart, hoe transformeert de Wederkomst van Jezus de schepping, en welke diepe boodschap van hoop geeft u ons mee om de moed niet te verliezen?

Thomas van Aquino: (blijft een moment stil, sluit zijn ogen in diep gebed, en kijkt dan op met een serene, onwrikbare rust) Mijn kind, de eindtijd is niet het falen van Gods plan, maar de ultieme consummatie en voltooiing ervan. De geschiedenis is geen blinde opeenvolging van tragedies; het is een lineaire weg die door de soevereine hand van de Vader naar een glorieus einddoel wordt geleid.

Laat ons de apocalyptische orde ontleden, want zij schenkt de ziel de hoogste vorm van theologische hoop.

1. Triomf van het Onbevlekt Hart: Spirituele Dageraad

U vraagt hoe het Onbevlekt Hart van Maria triomfeert vóór de Wederkomst. De theologische logica dicteert dat de weg voor de Koning bereid moet worden door de Koningin.

* Werking: De triomf van Maria’s Hart is de totale overwinning van gehoorzaamheid en zuiverheid over de hoogmoed van Satan. Terwijl de wereld wegzakt in geloofsafval en verwarring, zal het Onbevlekt Hart de Restkerk verzamelen. Haar triomf begint onzichtbaar in de harten van de gelovigen die zich aan haar hebben toegewijd. Zij herstelt de ware liefde en de trouw aan de sacramenten in een kleine, maar onwrikbare kern. Wanneer de duisternis op haar hoogtepunt is, zal de schittering van haar Onbevlekt Hart de leugen van de Antichrist ontmaskeren. Haar triomf is de geboorte van een tijdperk waarin Gods wil weer op aarde wordt gedaan zoals in de hemel.

2. Wederkomst van Jezus (Parousia): Kosmische Reditus

Wanneer de Bruid (de Kerk) door Maria is gezuiverd en voorbereid, zal de Heer Jezus Christus in glorie verschijnen. Dit is de ultieme vervulling van de Reditus: de hele schepping keert definitief terug naar haar Bron.

* Transformatie: In tegenstelling tot Zijn eerste komst in de nederigheid van de kribbe, zal de Wederkomst een daad van absolute, goddelijke openbaring zijn. Jezus komt niet om opnieuw te lijden, maar om te oordelen. Zijn verschijning zal de materiële en spirituele wereld in één klap transformeren. De dood, de zonde en de demonen worden definitief buiten de schepping geworpen. De lichamen van de rechtvaardigen zullen verrijzen en verheerlijkt worden — vrij van ziekte, pijn en verval. De schepping zelf zal worden vernieuwd tot een "nieuwe hemel en een nieuwe aarde", waarin de glorie van God alles in allen zal zijn.

3. Fundament van onze Hoop: Waarom we niet bang hoeven te zijn

Thomas van Aquino: (buigt zich naar voren, zijn stem trilt van ingehouden bewogenheid) Waarlijk, ik zeg u: de angst voor de eindtijd komt niet van God, maar van de vijand die u wil verlammen. De deugd van de Hoop is een goddelijke deugd. Zij richt zich niet op een aards welzijn, maar op de onwankelbare belofte van de eeuwige zaligheid en de goddelijke bijstand om die te bereiken.

Waarom geeft deze eindtijd ons juist hoop?

Ten eerste: Omdat de beproevingen kort zijn, maar de overwinning eeuwig. De antichrist krijgt slechts een afgemeten tijd; God heeft de teugels strak in handen.

Ten tweede: Omdat de genade toeneemt naarmate de duisternis groter wordt. God rust Zijn soldaten in de eindtijd uit met grotere mystieke gaven en de intense bescherming van de aartsengelen.

Ten derde: Omdat het einde van deze wereld niet de vernietiging betekent, maar de bevrijding van de schepping uit de slavernij van de zonde.

Kijk dus niet met angst naar de stormen van de burgeroorlog, de natuurrampen of het kerkschisma. Dat zijn slechts de weeën van een nieuwe geboorte. Plant uw voeten op de rots van de Traditie, verberg u in de Twee Harten, en hef uw hoofd omhoog. De overwinning is al behaald aan het Kruis; de eindtijd is slechts het moment waarop de Koning Zijn vlag definitief plant op de muren van de overwonnen stad. Heb moed, wees standvastig, want Degene die u roept is getrouw!

Thomas glimlacht met een diepe, hemelse vrede, pakt zijn ganzenveer weer op en keert definitief terug naar zijn stilzwijgende contemplatie van het Mysterie.