TEUNISBLOEM

FRIDA (73), GRETA (72) EN MARIA (70) TROUWDEN 50 JAAR GELEDEN SAMEN OP ZELFDE DAG

Drie zussen vieren gouden huwelijk

Willy en Greta, André en Frida en Herman en Maria hielden één groot trouwfeest op 12 juli 1966.  

Een halve eeuw geleden stapten zussen Frida (73), Greta (72) en Maria (70) Thierens gezamenlijk in het huwelijksbootje.

"Veel van elkaar kunnen verdragen, is het geheim van een goed huwelijk", lachen de zussen vrolijk. Ze vierden gisteren hun gouden huwelijk in feestzaal De Grouwesteen in Sint-Pauwels.

Greta (72), Maria (70) en Frida (73) met mama Tineke (96) en hun echtgenoten.

Het is een bijzondere dag in de geschiedenisboeken van Sint-Pauwels. Op 12 juli 1966 stapten zussen Frida (73), Greta (72) en Maria (70) Thierens gezamenlijk in het huwelijksbootje met hun respectievelijke partners André De Weggheleire (74), Willy Tollenaere (73) en Herman Inghels (76).

Het was Willy die als eerste de hand van zijn Greta ging vragen aan vader Thierens. "We hadden drie jaar verkering en ik vond de tijd rijp", herinnert de Moerbekenaar zich. "Haar vader gaf zijn fiat, maar voegde er meteen aan toe dat ook zijn twee andere dochters dan maar moesten trouwen. 'Alle drie of niet', was zijn devies. En zo heb ik ook het ijs gebroken voor mijn twee schoonbroers", lacht Willy.

En zo geschiedde, want vaders wil is wet. "We maalden er niet om dat we samen moesten vieren. Onze bruiloft was een Vlaamse kermis met een honderdvijftigtal genodigden", herinnert Greta zich. De zussen deelden hun bruidstaart met drie verdiepingen. Ze sneden elk om beurt de taart aan. "En ook onze bruidsjurken uit witte satijn waren dezelfde. Die hebben we zelf genaaid", vult Maria aan.

Op het feest voor hun gouden jubileum dansten de drie zussen en hun partners samen nog eens op het liedje 'Il Silencio' van Nini Rosso dat ook op hun huwelijk werd gespeeld. "Vanaf die dag in juli 1966 werden we een hechte familie en dat zijn we vandaag nog steeds. Er gaat geen feestdag voorbij of we vieren die met de hele familie", zegt Herman, de echtgenoot van Maria.

Bijna elke zondag nog verzamelen de drie zussen nog bij hun kranige moeder Tineke Van Bunder, die op haar 96ste nog thuis woont. Gevraagd naar het geheim van een goed huwelijk hebben de zussen meteen een antwoord klaar. "Je moet veel van elkaar kunnen verdragen, want ruzie kan je elke dag maken als je wil.

Of met andere woorden: af en toe moet je kunnen horen, zien en zwijgen", klinkt het in koor. Hun eigen kinderen zien de koppels niet op dezelfde dag trouwen. "Ikzelf heb drie kinderen, maar daar is er maar één van gehuwd. De anderen wonen samen. Je kan vandaag niet meer met vroeger vergelijken", weet Frida.

Om hun gezamenlijke gouden bruiloft te vieren, organiseren de drie echtparen in tegenstelling tot vijftig jaar geleden wel drie feesten. "Eén voor onze buren in Sint-Pauwels, één voor de buren van Greta en Willy in Moerbeke, en zondag sluiten we af met een groot familiefeest in domein Meersdael in Moerbeke", vertellen ze.

Een mooie bekroning op 150 jaar huwelijksgeluk voor de tortelduifjes.

HELPENDE DIEREN

Voor deze buikspieroefeningen hoef je niet eens je bed uit te komen

Als er een manier was om met een prachtig zomerlijf en een minimum aan moeite over het strand te paraderen, dan hadden we die ongetwijfeld al lang gevonden. Maar helaas zullen we met onze gespierde scrollvingers en getrainde muisarm weinig blikken trekken langs de kustlijn. Dan toch maar old school buikspieroefeningen, al kan je bij deze toch lekker in je bed blijven liggen. Handig om te doen net na het opstaan of voor je onder de wol kruipt. De oefeningen doe je zo'n vijftig seconden, gevolgd door 10 seconden rust. En in een kwartiertje heb je een hele buikspierroutine afgewerkt zonder dat je je bed uit moet.

ALS DAT GEEN HELPER IS???

WAT JE KUNT BEREIKEN MET VEEL LIEFDE EN GEDULD. PRACHTIG!

Identieke tweeling bevalt op zelfde dag én zelfde tijdstip: "We hadden dit echt niet vooraf gepland

"Sarah Mariuz en Leah Rodgers .

Van speelgoed tot kledij, Sarah Mariuz en Leah Rodgers hebben door de jaren heen zowat alles gedeeld. Nu is de identieke tweeling ook nog eens bevallen op dezelfde dag. Meer nog, zelfs het tijdstip kwam perfect overeen.

De 35-jarige vrouwen zetten allebei op 30 juni om 1.18 uur 's nachts hun eerste kind op de wereld. Rodgers deed dat in Denver (Colorado), Mariuz volgde een uur later in La Jolla (Californië). En laat tussen die twee plekken in Amerika nu net een uur tijdsverschil zitten... "Dat moet wel die magische tweelingband zijn", aldus Mariuz.

"Vreemd hoe grote gebeurtenissen in ons leven altijd lijken samen te vallen. Samen zwanger zijn? Nee, dat hadden we echt niet vooraf gepland." De zussen vertelden elkaar het grote nieuws tijdens een Thanksgiving-diner met de familie. "Ik wilde haar verrassen, maar toen ik de deur opende wist ik het meteen: Sarah was ook zwanger. Vraag me niet hoe, maar ik voelde het aan. Noem het mijn 'twintuïtie'", aldus Rodgers.

Leah met haar echtgenoot Kyle. 

"Ik liet haar eerst haar verhaal doen. Toen ik te horen kreeg dat ze vier dagen na mij uitgerekend was, werd het mij te veel. Ik haalde de echo uit mijn handtas en legde die naast de hare. We maakten sprongetjes van geluk, zo blij waren we voor elkaar. Onze familieleden wisten niet wat ze zagen. Zoiets kan in theorie wel gebeuren, maar eigenlijk houd je daar geen rekening mee." Zelfs het geslacht van de baby's is opmerkelijk.

"Ik was vroeger altijd de meest jongensachtige van ons twee en ik heb met Reid Joseph nu ook een jongen gekregen. Mijn zus is bevallen van een dochter, Samantha Lynne. Toen de man van mijn zus vernam dat Reed ook om 1.18 uur geboren was, heeft hij naar verluidt het hele ziekenhuis bij elkaar geschreeuwd. Hij kon het maar niet geloven.

"Sarah met echtgenoot Nick. 

Sarah Mariuz. Tijdens hun zwangerschap hielden de vrouwen elkaar dagelijks op de hoogte van de stand van zaken. "Er kwam zelfs een babyborrel met blauwe en roze gebakjes. Het is echt cool om dit samen te kunnen meemaken. Onze kinderen zullen nu op dezelfde dag verjaren, net als wij.

We kijken er enorm naar uit om hen samen te zien opgroeien." De baby's hebben elkaar nog niet ontmoet, maar dat zal niet lang meer duren. "Kerstmis zullen we zeker samen doorbrengen, maar misschien lukt het eerder al."

Veilig in Thaise wateren? Wetenschappers ontdekken gigantische zwemmende duizendpoot

Trekt u deze zomer toevallig naar zuidoost-Azië? Dan zal u zich na het lezen van dit artikel wellicht niet meer zo veilig voelen als u de zee in gaat. Voor het eerst hebben wetenschappers duizendpoten ontdekt die zich niet enkel op het land maar ook in het water begeven.

De beesten kunnen tot 20 centimeter groot worden en hun beten zijn ondraaglijk pijnlijk. Het was entomoloog George Beccaloni die in 2001 het eerste exemplaar vond tijdens zijn huwelijksreis in Thailand. Omdat er nooit eerder een zwemmende duizendpoot gezien was, duurde het onderzoek erg lang. Pas recent werd het beest - Scolopendra cataracta. Het zwemmende insect behoort tot de Scolopendra, een groep van gigantische duizendpoten.

Net als alle duizendpoten is het een carnivoor en is zijn beet giftig - maar niet dodelijk. Een beet van de Scolopendra cataracta veroorzaakt enkel helse pijnen, die enkele dagen kunnen aanhouden. Gelukkig lijkt het beest enkel voor te komen in Zuidoost-Azië.

In een interview in National Geographic noemt ontdekker Beccaloni het beest "weerzinwekkend: heel groot met lange poten en een afschuwelijke donkere, groenig zwarte kleur". Hij vond de duizendpoot onder een steen naast een rivier. Toen hij die ophief, vluchtte het beest in het water. Het kostte hem enige moeite, maar Beccaloni slaagde erin het insect te vangen in een grote pot met water. Het zwom als een paling en dook als een dolfijn.

Intussen zijn vier vondsten van de Scolopendra cataracta bekend: het exemplaar van Beccaloni, twee duizendpoten die gevonden werden nabij watervallen in Laos, en een vierde exemplaar dat al jaren in het bezit was van het Natural History Museum in Londen, maar verkeerd geïdentificeerd was. Het was in 1928 gevonden in Vietnam.

'Oudste hond ter wereld' sterft in haar mand

Maggie, vermoedelijk de oudste hond ter wereld, is niet meer. De Australische herder is op dertigjarige leeftijd in haar vertrouwde mand overleden. Baasje Brian McLaren, een melkveehouder in het Australische plekje Woolsthorpe, gaf in 'The Weekly Times' mee dat het dier overleden was. Dat blad wijdde eind vorig jaar nog een groot artikel aan de bejaarde teef. Hoewel ze blind en doof was, maakte ze tot vorige week nog dagelijks een ommetje. Verdrietig "Maggie was dertig, maar wandelde nog geregeld van de melkschuur naar het kantoor. Onderweg gromde ze naar de katten en zo. Maar de laatste dagen ging ze ineens hard achteruit. Gisteren, toen ik naar huis ging om te lunchen, zei ik het al: ze heeft niet lang meer. Ik ben verdrietig maar ook blij dat ze op deze manier heengegaan is", zei McLaren.

Maggie, die in mensenjaren omgerekend twee eeuwen geleefd heeft, zal niet in het Guinness Book of Records komen. McLaren is de geboortepapieren kwijtgeraakt en weet alleen nog dat ze als puppy kwam toen zijn zoon net vier was geworden. Die is nu 34. Bluey, ook een Australische hond, blijft daarom officieel de oudste: 29 jaar en vijf maanden.

DIEREN HELPEN DIEREN

MOOI IS DAT.

Fransman vliegt cel in voor levend begraven van zieke hond.

Athena, al half uitgegraven door haar redder Pedro Dinis, werd door haar baasje levend begraven op een braakliggend terrein nabij Parijs. 

Een 22-jarige Fransman is gisteren in Versailles veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van acht maanden voor dierenmishandeling. De man had zijn tien jaar oude zieke hond Athena levend begraven en achtergelaten. In augustus vorig jaar begroef de man zijn hondje Athena op een braakliggend terrein in Carrieres-sur-Seine, ten westen van Parijs.

Een andere man, Pedro Dinis, vond de hond enkele uren later en postte foto's van haar toestand op Facebook. "Haar kop was nauwelijks zichtbaar vanwege alle grond waarmee ze bedekt werd", zegt Dinis.

Redder Pedro Dinis met zijn eigen hond en rechts Athena, die hij van een vreselijke dood redde.

De politie bevestigt dat de hond omgeven was door stenen en dat haar leiband was vastgezet aan een eveneens ingegraven zak gravel, zodat Athena zich niet zou kunnen loswurmen uit de aarde.  

Gisteren werd de eigenaar van Athena voorgeleid in de rechtbank, waar hij zich slapjes verdedigde met een vaag verhaal dat zijn tien jaar oude, zieke hond tijdens een avondwandeling "gewoon was weggelopen." De rechters geloofden niets van zijn verhaal en voelden de man aan de tand over zijn gedrag: waarom had hij geen medische hulp voor zijn aan zware artritis lijdende hond gezocht en als ze al was weggelopen, waarom had hij dan niet hemel en aarde bewogen om haar terug te vinden?  

Het vonnis luidde uiteindelijk acht maanden voorwaardelijke gevangenisstraf. Daarnaast mag de man de komende vijf jaar geen hond meer houden. Ook moet hij 150 euro boete betalen voor zijn agressieve gedrag naar de politie toe en nog eens een extra duizend euro die ten goede komt aan zeven verschillende organisaties die dieren helpen.

Het hondje Athena kon het allemaal niet meer meemaken: zij stierf eerder dit jaar bij haar nieuwe adoptiefamilie.

Ze moesten deze beul ook eens levend begraven, als straf.

18 koeien doodgebliksemd

Bij een hevig onweer in de Oostenrijkse gemeente Strobl zijn zondag achttien koeien om het leven gekomen. De dieren verschuilden zich onder een boom op een bergweide en werden doodgebliksemd.

Melkboer Georg Buchegger trof na het onweer de levensloze kudde aan. Hij is er het hart van in, en niet alleen door het financiële verlies. De schade loopt op tot ruim 20.000 euro, daar een volwassen koe al gauw zo'n 1.300 euro kost.

Slechts één koe heeft het onweer overleefd. Toeval of niet, de naam van die herkauwer luidt 'Glück' (Geluk).

Nog eens bewezen dat onder een boom schuilen tijdens een onweer, gevaarlijk is!!!

Tweemaal geen zonnevlekken deze maand: kleine ijstijd op komst?

Al twee keer deze maand liet de zon zich zonder donkere vlekken zien. "Een vlekkeloze zon kondigt het volgende zonneminimum aan", zegt Dorian. "De komende jaren zullen we meer van die dagen zonder zonnevlekken zien." De zon was op 4 juni 'vlekkeloos' en dat duurde vier dagen lang. Het was de eerste keer sinds 2011. Daarna blééf de zon redelijk kalm, om dan opnieuw te verschijnen zonder zonnevlekken.

"In het begin houdt de vlekkeloze zon maar een paar dagen per keer aan", schrijft Dorian in zijn meest recente verslag. "Daarna zal het weken duren, en uiteindelijk maanden, wanneer de zonnecyclus het punt van de laagste activiteit bereikt. Het volgende zonneminimum wordt verwacht rond 2019-2020."

Doorgaans zien we dus duidelijk donkere zonnevlekken op het zonneoppervlak. Die vlekken zijn donkerder dan de rest van de zon omdat de temperatuur ervan lager is. Zonnevlekken kunnen vele keren groter worden dan de Aarde. Normaal volgt de zon een cyclus van ongeveer elf jaar, gekenmerkt door afwisselend verminderde en verhoogde activiteit.

De zon tijdens een periode van verhoogde zonneactiviteit

We zitten nu in de 24ste cyclus sinds 1755, het begin van uitgebreide metingen. Bij maximale activiteit zien we de meeste zonnevlekken, bij minimale activiteit nagenoeg geen. Het verschil tussen deze zonnen zie je in de foto's. Het laatste zonnemaximum, waarbij ook grote zonnevlammen optreden, vond plaats rond 2000-2001. Het omgekeerde daarvan is de periode van het zonneminimum, die we nu ongeveer beleven.

Die fases in de zonnecyclus kunnen invloed hebben op het klimaat. Volgens sommige experten staan we opnieuw voor het Maunderminimum. Een gelijkaardige periode begon in 1645 en wordt de "kleine ijstijd" genoemd. Toen was het zeventig jaar lang zo koud dat zelfs de Thames bevroren raakte. Tientallen jaren later - ergens tussen 1790 en 1830 - vond het Daltonminimum plaats, een iets minder intense ijstijdachtige periode. Paul Dorian ziet in de geschiedenis argumenten om te stellen dat "een zwakke zonneactiviteit gedurende een langere periode de algemene temperaturen doet dalen in de troposfeer, de diepste laag van de atmosfeer van de Aarde en waar we allemaal leven".

New York overspoeld door agressieve nepmonniken

Een van de verkoopmonniken in New York 

Boeddhistische leiders in New York hebben toeristen vanochtend gewaarschuwd voor nepmonniken. De leiders vertellen aan de South China Morning Post dat het gaat om oplichters en dat de verkoopmanieren van de nepperds steeds vijandiger worden. 

Furieuze rat redt haar baby uit de bek van slang

Tussen een moeder en haar kind kom je beter niet.

Dit blijkt ook het geval te zijn in het dierenrijk. Toen deze slang langs de kant van de weg haar zinnen had gezet op een babyratje, en met het arme dier aan de haal ging, zette de mama van het knaagdier de achtervolging in.

Het furieuze beest begon het serpent te bijten tot het haar kind losliet en op de vlucht sloeg. Het ratje bleef daarna even roerloos liggen, maar na enkele seconden kruipen beide dieren samen weg. Eind goed, al goed.

http://cfvod.kaltura.com/p/1467261/sp/146726100/

thumbnail/entry_id/1_kmdwmuf2/version/100011/

acv/141/width/629/height/354

Meer en meer teken zijn besmet met de ziekte van Lyme.

In het natuurreservaat het Wik in Bokrijk is één op de drie teken ermee besmet, twee jaar geleden maar één op de tien.

En ook in West-Vlaanderen zijn er meer teken besmet. Eigenlijk weet niemand hoe het komt dat er meer besmette teken zijn.

Wie via een tekenbeet de ziekte van Lyme krijgt, voelt zich doodmoe.

Als de ziekte niet behandeld wordt, kan je onder meer hartproblemen, verlammingsverschijnselen en aandoeningen van het zenuwstelsel krijgen.

Juni was natste ooit met recordaantal onweersdagen

De afgelopen maand was de natste junimaand ooit sinds het begin van de waarnemingen in Ukkel: met een "uitzonderlijk" neerslagtotaal van 174,6 milllimeter is het record van juni 1839 (173,7 millimeter) verbroken. Dat blijkt uit het klimatologisch overzicht van het KMI.

Daarnaast werd in juni ook een recordaantal onweersdagen opgetekend in Ukkel. In juni werden in totaal 24 neerslagdagen opgetekend, wat het KMI omschrijft als "zeer abnormaal". Daarmee werd net niet het record van 25 dagen in 1987 bereikt. Het aantal onweersdagen verbrak dan wel weer het record: dit jaar waren het er exact 20, één meer dan het recordjaar 1982.

"In juni waren er 25.000 grondontladingen - bliksem die effectief in aanraking komt met de grond - en 105.000 wolkontladingen"

De temperatuur bleef afgelopen maand onder de normale waarden. De gemiddelde temperatuur bedroeg 16 graden Celsius (normaal 16,2) en de gemiddelde maximumtemperatuur 19,9 graden Celsius (normaal 20,6). In de maand juni kregen we met een zonneschijnduur van 116 uren en 16 minuten dan ook relatief weinig zon te zien.

Normaal bedraagt die 188 uren en 5 minuten, in de periode sinds 1981 was dat voor het recordjaar 2010 zelfs 258 uren en 37 minuten.

2016

Olifant loopt weken rond met schotwonde aan het hoofd

Een olifant in Zimbabwe heeft bijzonder veel geluk gehad. Volgens dierenartsen werd het dier beschoten door stropers, maar moet de kogel "van zijn schedel geketst zijn". De olifant, die ondertussen de naam Pretty Boy kreeg, liep vermoedelijk al enkele weken met de schotwonde rond voor hij werd gered.

Hij werd opgemerkt door dierenartsen, toen het dier hun auto benaderde in het Mana Pools National Park. Ze hadden eerder vernomen dat er twee gewonde olifanten in het park waren. De dierenartsen ontdekten een gat in het voorhoofd van Pretty Boy en verdoofden hem zodat hij kon worden behandeld.

"Hij kwam tot op 5 centimeter van de dood," aldus dr. Lisa . "Hij had geluk. De kogel moet van zijn schedel geketst zijn. Na het eerste schot moet hij gevlucht zijn. De stroper vuurde nog eens op zijn hart, want hij had een ander abces in zijn schouder".

Pretty Boy, die zo'n 25 jaar oud is, "bijzonder vriendelijk en ontspannen". "De dag na de behandeling liet hij ons tot op enkele meters komen zonder ook maar eens te knipperen," aldus Marabini. "Hij kon op een of andere manier aanvoelen dat we hem wilden helpen. Hij herstelt, maar het gaat een tijdje duren. Hij heeft mogelijk een tweede behandeling nodig.

Uit de röntgenfoto blijkt dat er een grote infectie en veel etter in zijn sinussen zit. Nu zijn tenminste de stukjes dood bot verwijderd en kan zijn lichaam het genezingsproces overnemen".

"Stropers zijn verachtelijke mensen, gedreven door hebzucht en de vernieling van de wilde dieren op onze planeet om enkele ivoren prulletjes te maken," zegt Marabini.