NIEUWE TRUC VAN DIEVEN

Huiseigenaar redt kat uit erbarmelijke situatie, nu dreigt huurder klacht in te dienen bij de politie

Een huiseigenaar uit het Engelse plaatsje Skegness heeft onlangs de kat van zijn huurder in beslag genomen. Dierenliefhebber Michael beschreef de kat als "zeer vriendelijk" maar zei: "de eigenaar is duidelijk niet in staat om er voor te zorgen." Hij was "geschokt" toen hij zijn flat vond in Skegness, Lincolnshire, bedekt met uitwerpselen en afval van vuilniszakken die de wanhopige kat had opengescheurd voor voedsel. Michael gelooft dat de uitgehongerde kat, die hij Bob heeft genoemd, alleen op toiletwater overleefde. Het uitgehongerde dier was zonder eten achtergelaten in een appartement vol uitwerpselen.

Nu dreigt zijn baasje echter klacht in te dienen bij de politie wegens diefstal. Huiseigenaar Michael Moody (40) had van meerdere huurders meldingen gekregen over een kat die dag en nacht zat te miauwen in een van zijn eigendommen. Bezorgd ging hij daarom een kijkje nemen. Eenmaal ter plaatse trof hij een uitgehongerde kat aan. In het appartement lagen overal uitwerpselen en afval uit vuilniszakken, die het dier had opengescheurd op zoek naar voedsel. Met water uit de toiletpot had hij weten te overleven.

“Ik denk dat mijn huurder gewoon wat gezelschap wou”, zegt Michael. “Maar hij moet eerst voor zichzelf leren zorgen voor hij een huisdier neemt. Ik had nog nooit zoiets ergs gezien. Wij moesten de touwtjes wel in handen nemen. Als het van mij afhangt, krijgt hij zijn kat niet meer terug.” Uiteindelijk liet hij zijn huurder ook weten dat hij de kat had weggehaald.

Daarop dreigde die meteen om naar de politie te stappen wegens diefstal. Maar daar is Michael niet bang voor: “Ik geloof dat ik het juiste heb gedaan. Of dat nu legaal is of niet. Ik hoop dat ik een warme thuis kan vinden voor deze kat.”

“Ik voel me niet anders”: ‘harigste meisje ter wereld’ vindt liefde van haar leven

Ooit werd Supatra Sasuphan (17) het meest behaarde meisje ter wereld genoemd. Nu gaat ze met een compleet nieuwe look door het leven én heeft ze de liefde van haar leven gevonden.

Supatra krijgt af te rekenen met het syndroom van Ambras. Concreet betekent dat dat ze al vanaf haar geboorte extreem behaard was, van haar armen, benen en rug tot zelfs haar gezicht. In de vroege kinderjaren bereikten die fijne lanugoharen een lengte van ruim tien centimeter. Zeven jaar geleden kreeg ze een vermelding in het Guinness Book of Records als ‘harigste tiener’. “Deze aandoening maakt me wel speciaal. Dit is de gelukkigste dag uit mijn leven”, verklaarde het meisje uit de Thaise hoofdstad Bangkok toen. “Sommige mensen proberen heel hard om een wereldrecord te vestigen, maar ik moest gewoon enkele vragen beantwoorden. Eigenlijk voel ik me ook niet anders, ik heb bijvoorbeeld veel vriendjes op school.”“Ik ben wel eens gepest geweest. ‘Apenkop’ of ‘Chewbacca’, riepen ze dan. Maar daar zijn ze intussen mee gestopt.

Ik ben het intussen al zo gewend dat ik al dat haar niet meer voel. Als het echt lang hangt, is het soms wel moeilijk om te kijken. Ik hoop dat er ooit een remedie tegen gevonden wordt.” Tot nu toe blijft het syndroom onbehandelbaar, zelfs een laserbehandeling leverde niet het gewenste resultaat op. En dus moet Supatra zich heel vaak scheren.

Het resultaat -kijk naar dat gladde gezichtje- mag alvast gezien worden.Via haar sociale media laat het meisje nu weten dat ze getrouwd is. “Je bent meer dan mijn eerste liefde, je bent de liefde van mijn leven”, klinkt het daar.

Sinds de zestiende eeuw zijn er wereldwijd ongeveer vijftig gevallen van aangeboren uitgebreide hypertrichose bekend. De pechvogels van dienst werden vroeger weerwolven genoemd, vandaar dat de aandoening in de volksmond ook weerwolfsyndroom genoemd wordt.

Deze familie wilde af van hun 'zwangere' buikjes.

Het resultaat na amper zes maanden is indrukwekkend

Voor de 32-jarige fotograaf Jesse Ding was de zwangerschap van zijn vrouw de motivatie die hij nodig had om te gaan sporten. Of meer bepaald, de buikjes op de familiefoto die er allemaal lichtjes zwanger uitzagen.

Op amper zes maanden tijd brachten hij en de rest van de familie daar verandering in. Iedereen kan wel wat steun gebruiken bij het behalen van zijn goede voornemens.

In het geval van Jesse en zijn familie was dat heel makkelijk, want ze wonen samen en besloten - na enige overtuiging door Jesse - samen iets aan hun buikjes te doen. EN DAT IS HUN GOED GELUKT !

Gemeenten nemen maatregelen tegen storm, noodnummer geactiveerd

In de rest van het land geldt code geel. Volgens het KMI is het dan erg moeilijk om met een geopende paraplu over straat te stappen. Ook kunnen grote takken van bomen helemaal in beweging komen, kunnen er kleinere bomen omwaaien en kan er lichte schade aangebracht worden aan woningen door bijvoorbeeld verschoven dakpannen en/of beschadigde schoorstenen.

De overheidsdienst raadt iedereen aan om tijdens het noodweer het nummer 1722 te bellen als hij of zij de brandweer nodig heeft bij wateroverlast en/of stormschade. “Bel enkel 112 als jij of iemand in je omgeving zich in een (potentieel) levensbedreigende situatie bevindt”, luidt het advies.

Wetenschappers staan voor raadsel: er valt zwarte sneeuw in dit stadje

Het hele stadje ligt bedekt onder een dikke laag zwarte sneeuw.

In het Kazachse stadje Temirtau valt deze maand zwarte sneeuw. Omdat niemand weet waarom de sneeuw er zwart is, heeft de overheid een team wetenschappers naar de regio gestuurd. Sneeuw zijn ze in Temirtau wel gewoon, het stadje nabij hoofdstad Astana wordt elk jaar bedekt door een dik pak sneeuw. Maar deze winter ziet de sneeuw er helemaal anders uit: geen wit sneeuwtapijt, maar een donkerzwart.

Omdat de inwoners zich zorgen maken over hun gezondheid, heeft de overheid een team wetenschappers naar de regio gestuurd. Op sociale media bespreken inwoners de mogelijke oorzaken van het bizarre weersverschijnsel. Volgens de meesten is de zwarte sneeuw het gevolg van de zware staalindustrie in de buurt. In de stad is namelijk ArcelorMittal Temirtau gevestigd, de grootste staalproducent van het land. ArcelorMittal liet al weten dat de zwarte sneeuw het gevolg kan zijn van vervuiling door de fabriek.

Temirtau is bekend in het land om zijn zware industrie.

“Zo kunnen wij niet leven”, schrijft een inwoner. “We stikken hier.” Velen roepen de overheid op tot actie, want volgens het nationale weersinstituut werd in december boven de stad een concentratie van waterstofsulfide gemeten die elf keer hoger ligt dan de toegestane hoeveelheid.

Wetenschappers slaan alarm: ook uitbraak van deze hongerige zeester bedreigt grootste koraalrif ter wereld

De Great Barrier Reef, het grootste koraalrif ter wereld, heeft er sinds kort weer een serieuze bedreiging bijgekregen. Het gaat om de doornenkronen, een soort zeester die zich ook voedt met het koraal. Ze bevonden zich al langer, maar door de enorme plaag kan het koraal zich nu niet snel genoeg herstellen. De uitbraak werd vorige maand opgemerkt in Swains Reef, een gebied ten zuiden van het Great Barrier Reef.

Het gaat om minstens duizenden exemplaren van de doornenkroon die momenteel een bedreiging vormen. Een zoveelste tegenslag, aangezien het doorgaans kleurrijke koraalrif de twee voorgaande jaren ook al getroffen werd door verbleking.

Belangrijke opmerking daarbij: Swains Reef bleef van dat laatste gelukkig gespaard. Wat de uitbraak heeft veroorzaakt, is voorlopig onduidelijk. Al sinds vorig jaar zijn er operaties aan de gang om de zeesterren uit te roeien, en ook deze maand houden wetenschappers alles nauwlettend in het oog. “Het is verontrustend om zo’n uitbraak te zien ten zuiden van het koraalrif”. “Het staat onder zware druk.” Ook voor de plaag was het zeedier al een van de oorzaken voor het afsterven van het koraal.

Uit onderzoek blijkt dat gedurende de periode tussen 1985 en 2012 het rif gemiddeld 50 procent van de totale hoeveelheid koraal verloor. De helft daarvan werd veroorzaakt door de aanwezigheid van de hongerige doornenkronen. Volgens de wetenschappers is de kans dan ook vrijwel onbestaande dat het koraalrif ooit nog volledig zal herstellen.

Dit is het koudste dorp ter wereld: -62 graden, inwoners blijven binnen, maar Chinese toeristen komen buiten in hun zwembroek

Terwijl we hier al rillen en klappertanden bij temperaturen rond het vriespunt, zijn we maar kneusjes in vergelijking met de inwoners van het Russische Ojmjakon: in dit koudste dorp ter wereld bedraagt de temperatuur momenteel -62 graden Celsius.

Ojmjakon is een dorpje met zo’n 500 inwoners in de Russische autonome republiek Jakoetië en ligt op 741 meter hoogte. Momenteel is het er zo koud dat de wimpers van de inwoners meteen bevriezen wanneer ze buitenstappen.De digitale thermometer die het stadje meer bekendheid moest geven onder toeristen gaf zopas de geest nadat hij een recordtemperatuur van -62 graden Celsius registreerde. “Hij ging kapot omdat het te koud was,”.

Volgens het officiële weerstation in de regio daalde de temperatuur tot -59°C, maar volgens sommige inwoners was het nog een stuk kouder: bij hen daalde het kwik tot -67°C, amper een halve graad warmer dan het record van -67,7° C dat in 1933 werd gemeten.Maar voor deze Chinese toeristen was het nog niet koud genoeg: in niet meer dan een zwembroekje stapten ze in de Yeyemubron. “Deze bevriest zelfs niet in de ijzige kou in Ojmjakon. Horror!

Wij, de lokale inwoners, zijn bang om buiten te komen in de koude. En hier… zwemmen de toeristen…!”

Het afgelegen dorpje, dat gebouwd is op de Siberische permafrost, is het koudste dorp ter wereld. Enkel in Anctarctica worden soms nog lagere temperaturen gemeten, maar daar zijn geen permanent bewoonde nederzettingen.

Ojmjakon was in de jaren 1920 en 1930 een stopplaats voor rendierherders die hun kuddes er lieten drinken aan de warmwaterbronnen. Ojmjakon betekent dan ook ‘het water dat niet bevriest’. Onder de Sovjetregering, die wilde dat de nomadenvolken zich permanent vestigden, werd het dorpje een permanente nederzetting.

De extreem koude temperaturen maken dat de inwoners kampen met bizarre ongemakken: zo bevriest de inkt in pennen, vriezen brillen vast aan het gezicht en laten inwoners hun auto’s permanent draaien zodat ze niet met een platte batterij komen te zitten.

De steenharde grond maakt het ook moeilijk om doden te begraven: dagenlang wordt er een vuur gestookt in een put die geleidelijk aan verder wordt uitgegraven tot het gat diep genoeg is om de kist erin neer te laten. 

OEI, DAT IS WAT TEVEEL VAN HET GOEDE!!!

“Sommigen zeiden dat het niet lang zou duren, wij wisten wel beter”: John (106) en Ann (102) zijn 85 jaar getrouwd

John Betar (106) en Ann Shawah (102) hebben onlangs hun 85ste trouwdag gevierd, waarmee ze vermoedelijk het langst getrouwde echtpaar in de Amerikaanse geschiedenis zijn.

En ze delen graag hun geheim voor een lang en gelukkig leven samen.John Betar (106) en Ann Shawah (102) op hun trouwdag in 1932 en nu.

PROFICIAT HOOR!

BADKAMERTIPS

POMPELMOES

Een pompelmoes kan je een week bewaren op kamertemperatuur. In de koelkast kan dit zelfs tot een maand, maar in afgesloten verpakking in de groentela. De gele roze of rode vrucht met dikke schil kan wel 30 cm worden en is duidelijk zuurder dan een grapefruit. Er zijn tussen de rassen echter grote verschillen etherische olie.

Het vruchtvlees kan afhankelijk van het ras wit of roze-achtig zijn.

Belangrijk om weten: verschillende medicijnen mogen niet gecombineerd worden met pompelmoes aangezien deze vrucht de werking van het medicijn versterkt.

Dat is onder andere het geval met sommige bloeddruk- en cholesterolverlagers. Dit komt door de aanwezigheid van furocoumarinen. De menselijke darm bevat een natuurlijk eiwit die geneesmiddelen helpt afbreken. De furocoumarinen blijken dat eiwit in de darm tegen te werken. Dit geldt trouwens ook voor grapefruit.

BLOEDNEUS

De meeste neusbloedingen ontstaan door kwetsuren van bloedvaatjes vooraan in de neus. Tegen het neustussenschot bevindt zich een kluwen van kleine bloedvaten. Verder zetten die bloedvaatjes uit door verkoudheden of allergie waardoor ze vlotter scheuren met een neusbloeding tot gevolg. Dat soort bloedingen is doorgaans eenvoudig te stelpen.

Ga daarvoor licht voorovergebogen zitten, snuit eerst flink om alle stolsels en vuil uit de neus te verwijderen en druk vervolgens met duiim en wijsvinger de neusgaten gedurende 10 tot 15’ dicht.

Daardoor stopt het uitstromen van het bloed uit de bloedvaatjes en kunnen de bloedplaatjes een korstje beginnen maken die de wonde toedekt. Vervolgens mag je de eerste 12 uur geen druk op de neus zetten door te snuiten, zwaar te heffen of te niezen. Je neus optrekken is wel toegestaan.

- Enkele hondjes dingen naar de prijs van schattigste dieren ooit,

- een babyolifantje knuffelt een meisje en een

- baby trekt op avontuur met een automatische stofzuiger.

Horseback Mountain: de tragische ‘liefdesaffaire’ tussen twee tophengsten

Twee wedstrijdpaarden, beiden nog actief in de Grand National, die verliefd op elkaar raakten en door de andere paarden genegeerd - tot het lot hen definitief van elkaar scheidde.

De hoofdpersonages: de bekroonde toppaarden Simonsig en Triolo D’Alene, twee gecastreerde hengsten. Getraind door de Engelsman Nicky Henderson uit Berkshire, even ten westen van Londen. De twee leerden elkaar kennen kennen tijdens een zomer in het idyllische Hillwood Stud, waar Henderson zijn paarden onderbracht.

“Telkens wanneer we ze samenzetten met een tiental andere paarden, zonderden ze zich onder hun tweetjes snel af. Dan gingen ze een kilometer verder staan. Het moet de kleur geweest zijn, niet? De grijze Simonsig die de kastanjebruine Triolo D’Alene aantrok. Zo waren ze de hele zomer samen.”De daaropvolgende herst en winter leefden ze gescheiden, tot ze de zomer erop hun affaire weer konden herstarten. Alsof er niets gebeurd was.

“Ik weet niet goed hoe ik hun relatie het best kan omschrijven”, vervolgt Henderson. Ik heb al dikwijls vriendschappen tussen paarden gezien, maar nooit zo’n relatie. Het was echt vreemd. Buitengewoon ook, hoe ze na een tijdje compleet buitengesloten en genegeerd werden door de anderen. Elk jaar waren er tien andere paarden, maar ze brachten de tijd alleen onder hun tweetjes door.

”Ook Tracy Vigors, eigenares van Hillwood Stud, begreep snel wat er speelde tussen Simonsig en Triolo D’Alene. “Ze waren meteen de beste maatjes... Ze stonden altijd samen, wandelden samen, aten samen, telkens uit dezelfde trog. Uiteindelijk hebben we ze ook samen in een schuur gezet. We wisten toch dat ze elkaar geen pijn gingen doen. Het was zoals mensen die graag samen op café trekken of gaan winkelen. Honden kunnen dat ook met elkaar hebben.” Beide hengsten kenden succesvolle carrières. Simonsig won 8 van de 13 steeplechases waaraan hij deelnam, Triolo D’Alene schreef er zes op zijn naam waaronder de Hennessy Gold Cup in 2013. 

Ruiter B Geraghty op Simsonig tijdens winst in Cheltenham in 2013.

Tot in november het noodlot toesloeg: Simonsig brak een been tijdens een sprong in Cheltenham en moest afgemaakt worden. Henderson kan moeilijk uitleggen wat Triolo toen voelde: “Wanneer de ene uit de box stapte en ze elkaar weer terugzagen, hoorde je ze altijd roepen. Tot Simonsig nooit meer uit de box stapte...

Ik denk niet dat je kan zeggen dat Triolo huilde - dat deden wij. We zouden ook liegen als we zeggen dat hij een week niet gegeten heeft. Wel kregen we veel brieven en e-mails die troost moesten bieden voor Triolo.”

SPIJTIG DAT DEZE TWEE VRIENDEN NIET KONDEN BIJ ELKAAR BLIJVEN.

“Iedereen vraagt me hoe ik een olifantje van 100 kilo heb kunnen oppakken”: boswachter wordt held nadat hij kalfje redt

Palanichamy Sarathkumar besloot om het olifantje alleen terug naar zijn mama te dragen, zodat de rest van zijn team niet in gevaar zou zijn als moeder olifant zou aanvallen.

Een boswachter uit het zuiden van India krijgt veel lof nadat hij samen met zijn collega’s een olifantje heeft gered uit een put. De 28-jarige Palanichamy Sarathkumar heeft het kalfje opgepakt en in zijn nek gedragen om het terug te brengen naar de mama. “Het beestje was duidelijk moe en in de war. De redding van het kalfje gebeurde op 12 december, maar nu vertelt Sarathkumar hoe de actie is verlopen.

“Net voor ik van plan was om naar huis te gaan na een nachtshift, kregen we de melding dat een vrouwelijke olifant de weg blokkeerde in de buurt van de Vanabhadra Kaliamman tempel”, zegt Sarathkumar. Sarathkumar en zijn collega’s hebben de olifant terug naar de jungle gekregen. Maar wanneer het team in de buurt zoekt naar andere olifanten op de dool, zien ze het baby-olifantje. “Het kalfje zat vast in een put en kon er moeilijk uit omdat een rotssteen in de weg zat. Het beestje was duidelijk moe en in de war”.

“Nu begrepen we ook waarom de eerste olifant zo zenuwachtig was: het was de mama van het kalf.” Het team probeerde mama en kleintje weer samen te brengen, maar het kalfje was te zwak om te stappen.

“Eerst hebben we met z’n vieren het olifantje gedragen. We wilden het naar de mama brengen, die aan de overkant van de weg was.” Maar mama olifant was iets te dicht in de buurt en de kans dat ze de boswachters zou aanvallen, was groot. “Daarom heb ik in een vlaag besloten om - in de plaats van ons allemaal in gevaar te brengen - alleen het kalfje naar de moeder te brengen in de jungle.” Sarathkumar heeft het baby-olifantje van meer dan 100 kg vijftig meter ver op zijn schouders gedragen.

Ter info: Sarathkumar zelf weegt 80 kg. “Iedereen vraagt me hoe ik het olifantje alleen heb kunnen oppakken. Ik was bang om mijn evenwicht te verliezen, maar een collega heeft me geholpen door het kalf tegen te houden tot ik aan de rand van de jungle was”, zegt Sarathkumar.

Sarathkumar heeft het kalfje afgezet in de buurt van een waterpoel in de hoop dat de mama haar kleintje daar makkelijker zou terugvinden. “We hebben uren in de buurt gewacht tot ze zou opdagen, maar ze kwam maar niet af. Uiteindelijk zijn we weggegaan, want onze aanwezigheid zal haar waarschijnlijk tegengehouden hebben.”

De volgende dag is Sarathkumar opnieuw gaan kijken. In sporen in de aarde kon hij de pootafdrukken van een grote en kleine olifant zien: mama en baby waren herenigd. Sarathkumar krijgt veel lof in zijn thuisland voor zijn actie. “Het kalf zou het niet overleefd hebben als het team niet had geholpen”.

PRACHTIG!

Dit stadje in Alaska warmt zo snel op dat algoritmes niet meer kunnen volgen

Amerikaanse wetenschappers hebben een vaststelling gedaan die zo surreëel is dat ze het eerst amper konden geloven. De temperatuur in het plaatsje Barrow in Alaska is zo snel gestegen dat de algoritmes tilt slaan.

Toen onderzoekers van het Amerikaanse klimaatagentschap NOAA (National Oceanic and Atmospheric Administration) vorige week het meest recente klimaatrapport in handen kregen, merkten ze iets vreemds op. De gegevens van het weerstation in Barrow, de meest noordelijke nederzetting van Noord-Amerika, stonden er niet bij.

De temperatuur in het gehucht was dit jaar zo snel gestegen dat computeralgoritmes de data als onrealistisch bestempelden en vervolgens hadden verwijderd uit de database. Algoritmes zijn geschikt om gegevens uit te zuiveren zodat enkel de meest betrouwbare data overblijven maar met uitschieters zoals in het stadje Barrow weten ze zich geen raad.

Wanneer we klimaatverandering vergelijken met een koolmijnramp dan is Barrow de kanarie die ons waarschuwt voor nakend onheil, stellen de wetenschappers. Arctische regio’s warmen sneller op dan andere plaatsen op de planeet met Barrow als uitschieter. Met steeds minder ijs om het zonlicht te reflecteren, blijft de temperatuur alsmaar stijgen.

In Barrow dat recent zijn naam veranderde in Utqiagvik, is de temperatuur in de maand oktober sinds het jaar 2000 met maar liefst 7,8 graden gestegen. Geen wonder dat de computermodellen tilt sloegen. Statistici zullen met nieuwe algoritmes op de proppen moeten komen om toekomstige extremen de baas te kunnen. 

Bultrugwalvis redt snorkelaar van enorme tijgerhaai.

De bultrugwalvis duwt Nan Hauser met zijn neus uit het gevaarlijke gebied waar de enorme tijgerhaai rondzwemt.

Biologe Nan Hauser bestudeert al haar hele leven walvissen. Afgelopen oktober redde een bultrugwalvis haar leven, door haar te beschermen tegen een tijgerhaai van 4,5 meter. “Gedurende al die jaren heb ik geprobeerd om walvissen te beschermen. Maar op het moment dat ze mij wilden beschermen, had ik het niet eens door!”

Het begon als een onschuldig snorkeltochtje voor de kust van Muri Beach op Rarotonga, een van de Cook Eilanden in de Stille Zuidzee. Nan Hauser (63) en haar team waren onder water opnames aan het maken van de bultrugwalvissen die in de buurt zwommen.

Toen een bultrug plots zijn enorme vin gebruikte om de biologe achter te verbergen en haar nadien met zijn hoofd minutenlang wegduwde, dacht de vrouw dat haar laatste uur geslagen had.

Niets was minder waar: het enorme dier probeerde haar te beschermen tegen de enorme tijgerhaai van 4,5 meter lang, die ook in de buurt rondzwom.

Hauser had de haai zelf echter nog niet opgemerkt. “Tien minuten lang bleef hij me maar wegduwen”, vertelde ze. “Het leek uren te duren. Al 28 jaar zwem ik met walvissen, maar dit had ik nog nooit meegemaakt. Ik probeerde weg te geraken uit schrik dat hij misschien mijn benen zou breken met zijn vinnen. Ik kon kalm blijven, maar was er wel van overtuigd dat ik waarschijnlijk zou sterven.”

Ook Hausers team, dat op de boot achtergebleven was – op de onderwatercameraman na, die alles op video vastlegde, maar evenmin besefte wat de walvis aan het doen was – vreesde het ergste.  Gelukkig bleken alle zorgen ongegrond en was de ongebruikelijke handelswijze van het dier er wel degelijk op gericht om Hauser te helpen.

De beelden zijn volgens Hauser uniek: nog nooit zou op beeld vastgelegd zijn dat het in de aard van walvissen zit om andere diersoorten te beschermen, inclusief mensen. Wetenschappers hebben dan ook nog nooit eerder waargenomen hoe een bultrug zich ontfermt over een mens.

Ze ziet de beelden als bewijs van de intuïtie van walvissen, die ze vergelijkt met die van brandweermannen, die zonder verpinken hun eigen leven op het spel zetten om anderen te redden. Buiten beeld zou nog een tweede bultrugwalvis hebben bijgedragen aan haar redding. Het dier zou onophoudelijk met zijn staart hebben geslagen om de tijgerhaai uit de buurt van de andere walvis en Hauser te houden. De biologe hoopt nu dat de beelden kunnen bijdragen tot het onderzoek rond dit speciale gedrag bij walvissen.

“Het is grappig hoe de rollen toen waren omgedraaid. Gedurende al die jaren heb ik geprobeerd om walvissen te beschermen. Maar op het moment dat ze mij wilden beschermen, had ik het niet eens door!”

DAAR WORD JE EVEN STIL VAN... DAT ZO'N KOLOSSEN HET OPNEMEN VOOR DE MENS.

Melania Trump laat eeuwenoude magnolia, die al 38 presidenten zag komen en gaan, verwijderen voor Witte Huis

De magnolia aan de linkerkant, pal voor het Witte Huis, zal deze week worden verwijderd. First Lady Melania Trump heeft opdracht gegeven een eeuwenoude boom weg te halen voor het Witte Huis. Dat doet ze op advies van een Amerikaanse onderzoeksinstantie van het milieu. Die concludeerde dat de magnolia te ziek en beschadigd is om nog te blijven staan.

Het gaat om de historische Jackson Magnolia die al sinds begin negentiende eeuw voor het Witte Huis staat. Het is dan ook de oudste boom op het terrein van de presidentiële woning. Specialisten van de onderzoeksinstantie United States National Arboretum werden ingeschakeld om het lot van de boom te bepalen. In hun rapport is te lezen dat de boom volledig afhankelijk is van kunstmatige ondersteuning. Zonder de kabels en de steunpilaren zou de boom al jaren geleden zijn omgevallen. Zelfs met de kabels begint de boom uit elkaar te vallen.

De uiteindelijke beslissing lag bij Melania Trump. Zij heeft op basis van het rapport de knoop doorgehakt en zal de boom van bijna twee eeuwen oud deze week nog laten verwijderen. Een woordvoerster van de first lady liet weten: “De rapporten hebben haar (Melania Trump) ervan overtuigd dat er alles aan is gedaan om de historische boom te behouden.

Ze was bezorgd om de veiligheid van bezoekers en van leden van de pers, die regelmatig bij de boom staan.”President Andrew Jackson liet de magnolia een paar dagen na zijn inauguratie in 1828 planten ter ere van zijn overleden vrouw. Hij had een stek van haar favoriete boom meegenomen vanaf de familieboerderij in de staat Tennessee. Sindsdien heeft de boom 38 presidenten meegemaakt. Een nieuwe magnolia zal geplant worden op dezelfde plek .

WAT STUK IS MOET GEMAAKT WORDEN EN WAT OUD IS MOET VERVANGEN WORDEN. GOED GEDAAN MELANIEKEN!