MYSTERIE IN JAPAN

Brett vindt verstekeling in kerstboom (en die wil niet weg)

De Amerikaanse Brett hoort een soort nies en ziet dan een lange staart en twee oogjes in haar kerstboom...

FIJNE KERSTDAGEN

De kerstboom is versierd

Oud en Nieuw wordt gevierd

Veel geluk en liefde voor komend jaar

Wens ik jullie met elkaar

Prachtige mammatuswolken zorgen voor spektakel aan de hemel in Antwerpen

Wolken zijn er in alle soorten en maten, maar zonet konden heel wat mensen genieten van een bijzonder exemplaar in de provincie Antwerpen: de mammatuswolk. Samen met een ondergaande zon zorgde deze wolk voor heel wat spektakel aan de hemel. Je kan hem trouwens spotten in de buurt van onweerswolken.Wanneer er onweer nadert of wegtrekt kijk je best eens omhoog. Want je maakt dan kans om mammatuswolken te spotten.

Deze bolvormige uitstulpingen ontstaan soms bij een stevige bui, meer bepaald door dalende luchtstromen in het aambeeld van een cumulonimbus, een onweerswolk. Het is trouwens aan hun vorm dat ze hun naam danken, want die is afgeleid van het Latijnse ‘mamma’ wat ‘uier’ of ‘borst’ betekent. Deze mammatuswolken waren bij zonsondergang te zien in de provincie Antwerpen met heel wat spectaculaire foto’s als gevolg.

Ook cumulonimbus zelf, de onweerswolk, is vaak de moeite waard. Dit woord is afkomstig van het Latijnse cumulus en nimbus. Dat staat voor ‘gehoopt’ en ‘regenbui’. Deze wolk torent hoog uit boven zijn soortgenoten. Waar andere wolken amper enkele kilometers groot zijn strekt een onweerswolk zich gemakkelijk uit over een lengte van meer dan 10 km.

Met andere woorden, een cumulonimbus reikt vaak van een kilometer boven de grond helemaal tot aan het uiteinde van de eerste laag van onze atmosfeer. En als hij daar op het einde van de troposfeer tegen de volgende laag op ‘botst’ wijkt hij uit naar de zijkanten, waardoor je die karakteristieke aambeeldvorm krijgt.

Daarnaast ziet het bovenste gedeelte van de wolk er ook gladder uit doordat hij daarboven vooral uit ijskristallen bestaat. Vanonder zijn dat eerder waterdruppels.En dan is er nog de altostratus undulatus asperitas die je bij onweer kan spotten. Een hele mond vol waarbij ‘alto’ verwijst naar hoog, ‘stratus’ naar gelaagd, ‘undulatus’ naar golvend, en ‘asperitas’ naar ruw.

Lijkt het plots alsof je onder het oppervlak van een woeste golvende zee staat, dan is de kans groot dat je naar dit zeldzaam weerfenomeen aan het kijken bent. De wolkensoort is overigens niet alleen zeldzaam maar ook relatief nieuw.

Pas in 2015 voegde de Wereld Meteorologische Organisatie hem toe aan de officiële Wolkenatlas. Ook deze wolken kan je spotten in de buurt van onweersbuien of daar waar verschillende luchtsoorten met elkaar in contact komen.

Maar hoe ze precies ontstaan hebben wetenschappers nog niet kunnen uitdokteren.

“Vrienden vroegen plots of ik mijn haar blauw geverfd had”: Ano ontdekt via TikTok-video dat ze tweelingzus heeft.

Een Georgische tweeling die snel na de geboorte van elkaar gescheiden werd, heeft elkaar per toeval teruggevonden via... TikTok.

De tweeling zag elkaar voor het eerst op een brug in Tbilisi. 

Tako Khvitia en Ano Sartania (21) wisten negentien jaar lang niet van elkaars bestaan af. Tot die laatste plots een filmpje doorgestuurd kreeg, met de vraag waarom ze haar haar blauw geverfd had.

Voor Tako en Ano ging het meteen fout bij de bevalling. Hun moeder was vanwege onverwachte complicaties enkele dagen in coma beland, hun vader maakte van de gelegenheid gebruik om hen op de zwarte markt te verkopen. Gocha Gakharia maakte die egoïstische keuze omdat hij ervan uitging dat hij niet hun biologische vader was. Onterecht, zou later blijken.

Toen zijn vrouw later ontwaakte, maakte hij haar wijs dat de baby’s overleden waren. Ano en Tako werden allebei geboren op 20 juni 2002, maar ze hadden geen idee van elkaars bestaan. 

De meisjes kwamen zo terecht in een illegaal adoptiecircuit dat rijke families op hun wenken bediende. Ano groeide op in de hoofdstad Tbilisi, Tako belandde 250 kilometer verderop in Zugdidi. Zoals het een tweeling betaamt, ontwikkelden ze dezelfde passies. En ook het lot hielp een handje: op elfjarige leeftijd namen ze zowaar deel aan dezelfde danswedstrijd in Tako. 

Toeschouwers stelden toen al een opmerkelijke gelijkenis vast, maar verder werd er niet bij stilgestaan. In november 2021 werd het grote geheim alsnog ontsluierd. Vrienden van Ano stelden toen plots de vraag waarom ze haar haar blauw geverfd had. De jongedame viel echter compleet uit de lucht. Op het bijhorende TikTok-filmpje zag ze wel iemand die sprekend op haar leek. Ano lijkt altijd geweten te hebben dat er méér was. “Waar ik ook heen ging, ik had altijd het gevoel dat iemand mij aan het volgen was”, verklaarde ze.

Haar nieuwsgierigheid was geprikkeld en dus postte ze de video bedoeld om dierbaren terug te vinden. Een vriend van de mysterieuze ‘dubbelgangster’ merkte de post op en stuurde haar de contactgegevens van Tako door. Via het telefoontje ontdekten de meisjes dat ze elkaars tweelingzus waren. Niet veel later spraken ze af in een metrostation in Tbilisi, het begin van een hartverwarmende vriendschap.

“Altijd gevoel dat iemand me volgde” Ano lijkt altijd geweten te hebben dat er méér was.  Zonder het zelf te beseffen, was ik toen dus al verbonden met mijn tweelingzus.”

Op Instagram tonen de meisjes - vaak in matchende outfit - hoe onafscheidelijk ze geworden zijn. Drie weken geleden reisden ze bijvoorbeeld samen naar Leipzig om er een film over hun leven in te blikken. De locatie is niet toevallig gekozen: hun moeder blijkt naar die Duitse stad verhuisd te zijn. DNA-onderzoek bevestigde dat Gocha Gakharia wel degelijk hun vader is. “Nu wil hij ons weer zien, maar daar komt natuurlijk niets van in huis”, stelt Ano duidelijk. Verder speurwerk leerde de zussen dat ze nóg een zus en een broer hebben.

Tussen 1950 en 2006 werden meer dan 100.000 kinderen slachtoffer van het beruchte illegale adoptiecircuit in Georgië. 

Grote vulkanische uitbarsting in IJsland: lava spuit door spleet van 4 kilometer tot 150 meter hoog

De vulkaan in het IJslandse Grindavik is na wekenlang sluimeren dan toch tot uitbarsting gekomen. Dat meldt het IJslandse Meteorologische Instituut (IMO).

Op beelden is te zien hoe de lava metershoog uit een lange spleet spuit. De intensiteit van de uitbarsting neemt wel al af. Dat is geen aanwijzing van hoelang de uitbarsting nog zal duren, maar toont dat de eruptie in een “staat van evenwicht” komt, klinkt het.

De IJslandse meteorologische dienst publiceerde foto’s van de uitbarsting waarop te zien is dat gloeiende lava metershoog de lucht in wordt gespoten. Door de uitbarsting is ongeveer een 4 kilometer lange scheur in de aarde ontstaan waaruit 100 tot 200 kubieke meter lava per seconde stroomt, wat volgens de meteorologische dienst veel meer is dan bij eerdere uitbarstingen in het gebied.

Het schiereiland Reykjanes, ongeveer 40 kilometer ten zuidwesten van de hoofdstad Reykjavik, bleef acht eeuwen gespaard van uitbarstingen, tot maart 2021. Sindsdien zijn er nog twee uitbarstingen geweest, in augustus 2022 en juli 2023, volgens vulkanologen een teken van hernieuwde vulkanische activiteit in de regio. Sinds november zijn in het gebied rond Grindavik duizenden kleine aardbevingen geregistreerd, die wegen en gebouwen in het vissersplaatsje beschadigden.

Volgens mij zitten de oorlogen er voor iets tussen, al dat geweld van bommen op de aarde, dat kan niet goed zijn, met alle gevolgen vandien....

“Geen flauw idee hoe hij weer in z’n wei geraakt is”:

wekenlang zocht iedereen mee naar damhert Rudolf, tot hij het zelf welletjes vond

Baasje An is blij dat hertenbok Rudolf (rechts in beeld) na bijna drie weken terug thuis is. 

Een oproep op Facebook, updates van buren die hem zagen huppelen en een dierenarts met een verdovingsgeweer: de inspanningen om damhert Rudolf weer thuis te krijgen in Ranst, waren niet min.

Maar net zoals hij besloot de poten te nemen tijdens storm Ciarán, was het ook Rudolf zelf die bepaalde wanneer het tijd was om zijn vrijbuitersbestaan op te geven.

“Hij stond maandag doodleuk weer in zijn wei!”

Hond aan wagen gebonden en meegesleurd over asfalt

Norman Rendall, een 65- jarige boer uit Timsbury, is veroordeeld tot acht maanden gevangenis.

Op 17 april 2023 bond de man zijn hond Daisy vast achter zijn wagen. Hij reed bijna 200 meter, terwijl Daisy met haar pootjes schuurde over het asfalt.

Z’n husky liep ernstige verwondingen op, negen dagen later werd ze ingeslapen.

ZE ZOUDEN HEM OOK EENS AAN EEN AUTO MOETEN BINDEN, DAN ZOU HIJ MISSCHIEN WETEN WAT HIJ DEZE HOND HEEFT AANGEDAAN! AAN SOMMIGE MENSEN ZOU JE TWIJFELEN OF ZE NOG MENS ZIJN HE !!!

Beer bedelt vriendelijk op achterste poten om eten 

Een beer in Roemenië is mogelijk de vriendelijkste beer die je al ooit hebt gezien. Het beest steelt niet zomaar eten, maar bedelt vriendelijk om een broodje.

En dat nog wel op zijn achterste poten!

Dan kan je hem wel iets geven van je eigen eten...!

North Casino Mini Mart Bus vol kinderen bolt recht naar tankstation, maar Isabelle (14) voorkomt ramp

Isabelle ‘Izzy’ Miller is nog maar veertien, maar ze ontpopte zich tot een echte heldin.

Ze redde afgelopen woensdag mogelijk heel wat levens toen ze kon voorkomen dat een bus tegen een tankstation crashte. Op beelden van het tankstation is te zien hoe de bus plots in beweging komt voor de Casino High School in het Australische Casino, zo’n 80 km landinwaarts van Byron Bay.

Izzy stapt samen met andere leerlingen op de bus om naar huis te rijden, maar ze beseft dat ze op de verkeerde zit. Net wanneer ze rechtstaat om af te stappen, komt de bus in beweging.

De chauffeur staat dan buiten te babbelen met een leerkracht. De bus bolt recht naar het tankstation van de North Casino Mini Mart, waar op dat moment meerdere wagens worden volgetankt.

Een leraar loopt wanhopig achter de bus in een poging om het gevaarte nog van koers te doen veranderen. In de volle bus breekt paniek uit, maar Izzy reageert slim en grijpt het stuur beet. Ze slaagt erin om de bus weg te sturen van het tankstation en kan dan ook remmen en zo alle schade vermijden.

Op de beelden is nog te zien hoe een tankende man erbij staat en ernaar kijkt. Hij lijkt de ernst van de situatie niet te beseffen terwijl op de bus leerlingen in paniek slaan. “Iedereen was in paniek... niemand deed iets om de bus tegen te houden, dus ik liep naar de voorkant en stuurde ze weg van een aanrijding”, zegt Izzy aan tv-programma ‘Today’.

“Het was vrij angstaanjagend om te beseffen dat iets ergs had kunnen gebeuren als ik niets deed.” Goede reactie meisje!

Zeer zeldzaam: olifantentweeling geboren in Kenia en de overlevingskansen zijn gunstig

Een olifant in een wildpark in Kenia is bevallen van een tweeling. Dat is uiterst zeldzaam. Als het al gebeurt, dan overlijdt meestal één van de twee kleintjes.

Maar de overlevingskansen voor deze gezonde vrouwtjestweeling zijn gelukkig gunstig. Moeder Alto beviel van een tweeling in het Samburu National Reserve, een bekend nationaal park in Kenia.

Natuurbeschermingsorganisatie Save the Elephants maakte het nieuws via Instagram bekend. “De twee schattige vrouwenkalfjes zijn naar schatting een paar dagen oud en zijn deze week voor het eerst gespot door onderzoekers van het nationaal park”, schrijft Save the Elephants.

12

GRAPJE

Australiërs ontdekken uniek natuurfenomeen tijdens wandeling 

Twee Australische wandelaars doen een machtige ontdekking. Wanneer ze een steen in een waterpoel gooien, ontstaat er een weerkaatsing op de rotswand.

Het lijkt wel een magische poort naar een andere dimensie die zich lijkt te openen op de muur.

“Wat we ook proberen, hij blijft terugkomen”

Een gezin uit Schelle wordt al maandenlang geteisterd door een steenmarter. Het dier heeft zich verschanst achter de muren en plafonds van hun woning en veroorzaakt daar ernstige schade en overlast.

“We kunnen amper slapen van het lawaai en de urinegeur is niet meer te harden”, klinkt het.

De steenmarter veroorzaakte zelfs al schade aan de wagen. Yelle (36) en haar gezin worden zelfs tot in huis geteisterd door marter.

Na ettelijke vergeefse ingrepen om de marter definitief weg te krijgen, is het gezin nu ten einde raad. “Wie kan ons helpen?”

Mooie beestjes, maar ze kunnen heel wat schade aanrichten!

“Wat is er in hemelsnaam aan de hand?”: ontdekking krachtigste kosmische straal sinds ‘Oh-My-God-deeltje’ verbaast wetenschappers

Astronomen hebben een deeltje afkomstig uit de ruimte waargenomen met een extreem hoge energie. De wetenschappers gaven het de naam ‘Amaterasu’, naar de Japanse zonnegodin. Het is de krachtigste kosmische straal ooit geobserveerd sinds het zogenaamde ‘Oh-My-God-deeltje’.

En wat het verhaal nog mysterieuzer maakt: de astronomen hebben geen flauw idee wat Amaterasu naar de aarde heeft geslingerd. Wetenschappers hebben een verbazingwekkende ontdekking met de wereld gedeeld. Op 27 mei 2021 namen zij met het Telescope Array-observatorium in Utah waar hoe onze atmosfeer reageerde op een deeltje vanuit de ruimte. Dit observatorium is gespecialiseerd in het observeren van kosmische straling en bestaat uit 507 detectoren, elk zo groot als een pingpongtafel. Samen bestrijken ze een uitgestrekt gebied van maar liefst 700 km².

Het ging hier weliswaar om een deeltje met een extreem hoog energieniveau van meer dan 240 exa-elektronvolt (EeV). Dat is 244,000,000,000,000,000,000 elektronvolt. T

er vergelijking, de gemiddelde energie van een elektron in het noorderlicht is ‘maar’ 40,000 elektronvolt. Het deeltje bevat zelfs nog miljoenen keer meer energie dan de deeltjes die wij kunnen creëren in de krachtigste deeltjesversneller ooit gebouwd, de Large Hadron Collider.

Dat dit een uitzonderlijke waarneming is, bevestigt ook John Matthews van de University of Utah. “Het regent continu geladen deeltjes op aarde. Elke seconde vliegt er een door jouw handpalm wanneer je jouw hand uitsteekt. Maar die hebben allemaal een lage energie. Eentje met hoge energie, dat is er een per eeuw op een vierkante kilometer. De kans dat er zo een door jouw hand vliegt is dus zeer klein.” Er is ook een mysterieus tintje aan dit hele verhaal. Want wetenschappers hebben geen flauw idee van welke bron deze kosmische straling afkomstig is.

“Normaal zou je zonder problemen naar de hemel moeten kunnen kijken en zeggen ‘dat daar is de bron’. Dat we dit niet kunnen is het grote mysterie dat deze deeltjes omhult waardoor je denkt: wat is er in hemelsnaam gaande?” Volgens de astronomen is er dus waarschijnlijk een onbekende bron die dit soort energierijke straling uitstuurt.

“Het kunnen afwijkingen zijn in de structuur van ruimtetijd, kosmische snaren die botsen, … .  “Er is momenteel gewoon geen logische conventionele verklaring voor wat we ontdekt hebben.”

Volgens de astronomen is er dus waarschijnlijk een onbekende bron ergens in The Local Void of is onze kennis over de fysica van dit soort deeltjes gewoonweg ontoereikend. Verder onderzoek zal dit moeten uitwijzen. Ze hopen dan ook dat het Amaterasu-deeltje hen nu nieuwe inzichten zal verschaffen in kosmische straling met een hoge energie en waar het vandaan komt.

DE GELEERDEN EN ASTRONOMEN ..... ZULLEN DE RUIMTE NOG OM ZEEP HELPEN!!!!

Zeesterren zijn ‘hoofden zonder lichaam’ die over bodem van oceaan kruipen

Zeesterren zijn fascinerende dieren. Ze kunnen hun maag uitstulpen om hun prooi op te eten en bewegen doen ze met duizenden buisvoetjes op de onderzijden van hun armen. Ze kunnen zo'n arm zelfs afwerpen om aan een roofdier te ontsnappen, en deze later terug laten groeien.

Maar nieuw onderzoek toont aan dat ze misschien nog wel een vreemdere eigenschap bezitten: het gebrek aan een lichaamsbouw. Volgens de wetenschap zijn het dus gewoon hoofden die kunnen kruipen.We zijn gewend aan dieren met een tweezijdige symmetrie. Dit betekent dat hun lichamen een linker- en rechterhelft hebben, die zo goed als elkaars spiegelbeeld zijn. Daarnaast hebben de meeste dieren ook een duidelijke kop, romp en staart en een even aantal poten.

Maar volwassen zeesterren trekken zich helemaal niets van onze verwachtingen aan. Zeesterren hebben namelijk een radiale symmetrie, wat betekent dat er verschillende symmetrieassen door hun lichamen lopen. En de opdeling in kop, romp en staart is ook nergens te bekennen. Dat lijkt logisch, maar in werkelijkheid zijn alle vijf armen identiek.

In het centrum van de volwassen zeester zitten voornamelijk cellen die tot de kop behoren. De middellijn van elke arm behoort ook grotendeels aan de kop toe, de zijkanten bestaan daarentegen uit cellen die in het achterlijf van dieren voorkomen. In tegenstelling tot wat eerder werd gedacht, bestaan zeesterren dus juist bijna volledig uit een kop met een klein stukje staart. De romp ontbreekt.