Hij opende de rots.

Opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.

Tot tweemaal toe gebruikt de Heer Jezus deze woorden, in vers 15 en vers 16. Daarmee krijgen ze een bijzondere nadruk. Toen het volk Israël in de woestijn had gezondigd tegen de Here God, moest Mozes een koperen slang op een paal omhoog steken. Want God had 'vurige' slangen onder het volk gezonden, die de mensen met hun dodelijke beet bedreigden. Maar ieder die gebeten was en naar de koperen slang keek, bleef in leven. Zo is ook de Heer Jezus een middel tot leven en heil. Iedere zondaar die in Hem gelooft, heeft eeuwig leven. Daarom liet de Heer Jezus Zich aan een kruispaal slaan.

God is rechter.

Deze Psalm lijkt helemaal niet gericht te zijn aan het adres van een gelovige. Toch kan een kind van God van deze Psalm heel wat leren. Gods vijanden, de hoogmoedigen, wordt de les gelezen en Gods volk wordt een hart onder de riem gestoken. Deze Psalm geeft ook zicht op het Messiaanse vrederijk, waarin de Heer Jezus het koningschap zal aanvaarden en rechtvaardig zal oordelen (vers 2). Jezus Christus zal Gods wil vervullen. Dan zullen de brutalen niet meer de halve wereld hebben, maar ontvangen de zachtmoedigen haar helemaal. Jezus Christus zal verhogen wie zich voor Hem hebben gebogen. Ook zal Hij vernederen wie zichzelf in hoogmoed op de troon van het leven hebben gezet.

De principes van het vrederijk, het koninkrijk van God zoals dat straks in zichtbare vorm gestalte zal krijgen, mogen ook nu al vorm krijgen in ons leven. Zelfs als Gods vijanden de overhand lijken te hebben, mogen we God loven,. zijn wonderen in de schepping zien en in ons leven laten zien dat Hij bij ons is (vers 1). In onze tijd overkomt ons soms het gevoel dat de aarde op haar grondvesten staat te schudden en de wereld op instorten staat. Maar God heeft de aarde geschapen en houdt die in zijn Scheppershand. De wanorde die door de zonde van de mens wordt veroorzaakt, brengt God niet in de war. Dat is een zeker rustpunt voor ons.

Zo mogen we in verwondering en verwachting van zijn koninkrijk leven, in afhankelijkheid van onze machtige God. Afhankelijkheid lijkt zwakheid, maar is in werkelijkheid Gods kracht die in ons werkt. 'Heft uw hoorn niet op naar de hoge.' Laten we onszelf niet verheffen en denken dat we het in eigen kracht kunnen rooien. God is de hoorn van ons heil (Ps. 18:3). Hij zal de hoornen van de rechtvaardigen verhogen (vers 11). Het is beter zich te vernederen onder Gods hand en door Hem verhoogd te worden, dan in hoogmoed zichzelf te verheffen en ten val te komen.

SANSEVIERIA

Het opgaande scherpgepunte blad heeft geleid tot de weinig vleiende volksnaam 'vrouwentong'! U kent waarschijnlijk die plant wel, vooral in België staan er veel voor de ramen: de sansevieria. Ze is een eenvoudig te verzorgen plant en geniet een grote populariteit. Waarom 'vrouwentong'? Heeft iemand weleens onderzoek gedaan naar eventuele verschillen tussen een mannentong en een vrouwentong? Het is mij niet bekend hoe oud deze kamerplant is, maar Jakobus waarschuwde al 1950 jaar geleden over de gevaren van de tong. En wie kent niet uit eigen ervaring de ravage die één enkele opmerking kan aanrichten? De planten zijn gemakkelijk te vermeerderen. Ook dat is herkenbaar. Onze kinderen vertonen immers dezelfde kenmerken als wijzelf. Voor de sansevieria hoef je geen boek te raadplegen, die groeit vanzelf. Maar wat onze tong betreft?!

ONZE VADER DRAAGT ONS

De jonge vader die op het strand wandelde, tilde zijn zoontje op om hem op zijn schouders te zetten. De jongen zat vrolijk rond te kijken, elk beentje stevig vastgehouden door de handen van zijn vader. Hij had een mooi uitzicht dat hij anders nooit gehad had. En hij was veilig voor het blinkende hete zand op het strand, de woelige golven, de scherpe schelpen of glasscherfjes in het zand. Hij kon eindeloos verder gaan zonder moe te worden. Zittend op de brede schouders van zijn vader, hoefde hij niet te hollen om hem bij te houden.

Toen ik naar hen keek, moest ik denken aan Mozes die tegen de Israëlieten zei: 'De Here God droeg u, zoals een man zijn kind draagt' (Deut. 1:31). En God verzekert ons: 'Tot de ouderdom ben Ik dezelfde en tot de grijsheid toe zal Ik u torsen; Ik heb het gedaan en Ik zal dragen, Ik zal torsen en redden' (Jes. 46:4). Opgetild worden en veilig gedragen worden is niet alleen voor kleine jongens op het strand; het geldt ook voor oude mensen met grijze haren. De vader op het strand herinnerde me eraan dat er Eén is die ons optilt en draagt. Het is onze hemelse Vader Zelf.

Dag aan dag draagt Hij ons.

Mensen die hoog op de maatschappelijke ladder staan, hebben niet altijd gelegenheid om zich om anderen te bekommeren. Positie schept verplichtingen, of je dat nu wilt of niet. Of zoals Wim Kan het zei: Als je linkse jongens met veel geld laat omgaan, worden ze rechts. Daarom waarderen wij het echt, als rijken hun leven inzetten voor armen, als mensen die het goed hebben, zorgen voor hen die het minder hebben, als mensen echt belangeloos handelen. Wij christenen horen daarin uit te blinken. Lijken wij op Christus?

David bezingt in deze Psalm de grootheid van de Here God. Hij beschrijft Hem in zijn zegetocht voor zijn volk uit.

Bij God is er geen sprake van afstand tot het volk. Ondanks zijn grootheid, of juist in zijn grootheid, houdt Hij Zich dagelijks met hen bezig. Dat is indrukwekkend. Wij mogen dat ook voor onszelf als een bemoediging opvatten. Want God is Dezelfde. Als we bedreigd worden door vijanden, als we het gevoel hebben er alleen voor te staan, als de dood dichtbij komt, Hij draagt ons. Hij weet wat we meemaken. Sterker nog: Hij gaat voor ons uit! Iedere dag draagt Hij ons. Dat wil niet zeggen dat wij altijd juichend door het leven gaan. Wij kunnen ons soms behoorlijk uitgeput en ellendig voelen, zoals David eerder al heeft gezegd. Maar juist dan, als we die nood aan de Here God voorleggen, mogen we leren op Hem te vertrouwen. Hij is ons heil. Het Nieuwe Testament werpt daar nog meer licht op. Hij die rijk was, is ter wille van ons arm geworden. In zijn grootheid heeft Hij ons liefgehad en Zichzelf voor ons overgegeven. Omdat wij geneigd zijn vooruit te denken en ons zorgen te maken, staat het hier heel precies: Hij draagt ons dag aan dag.

Oordeelt niet.

JE BENT TEVREDEN MET WAT JE HEBT...

... totdat je weet dat je iets beters kunt krijgen. Zo luidde een reclamespot. Een draaitafel voor langspeelplaten was mooi. Twintig jaar geleden. Nu willen we meer. Een cd-speler bijvoorbeeld. Geen gekraak meer, geen ruis, geen plaat die blijft 'hangen'.

Wat zou het fijn zijn als wij christenen zo dachten over onze omgang met God. Meer bidden. Vaker en beter lezen in de Bijbel. Niet meer 'even gauw', maar alle tijd voor de Heer. Ons leven zou er anders uit gaan zien. Andere mensen zouden meer aan ons zien. En jaloers worden op de vrede, rust en liefde die ons leven dan vult. En misschien ook het Grote Aanbod van God aannemen.

Want wat is beter dan gratis en voor niets vergeving van je zonden te krijgen, met als bonus een eeuwig leven, en daarbovenop als extra prijs de status van kind en erfgenaam van de Eigenaar van de hele wereld en het hele heelal? Het aanbod geldt nog steeds. Wie laat dat nou lopen? Veel mensen zijn tevreden met wat ze hebben. En laten we hen lopen als ze iets beters kunnen krijgen?

Mijn schuldige daden zijn voor U niet verborgen.

Als we deze Psalm eens rustig doorlezen en op ons in laten werken, denken we onwillekeurig al snel aan de Heer Jezus. Het is soms net of Hij aan het woord is. Dat werpt een heel bijzonder licht op dit gebed. David heeft geen gemakkelijk leven gehad. Thuis was hij het achtergestelde zoontje, later werd hij opgejaagd en met de dood bedreigd door niemand minder dan de koning. Jaren heeft hij als een verschoppeling rondgezworven. Goede vrienden verlieten hem. Ook een paar van zijn eigen zoons hebben zich tegen hem gekeerd. Niemand begreep wat er in hem omging. Zelfs zijn eigen vrouw verachtte hem om zijn enthousiasme voor de Here God.

Het is indrukwekkend deze Psalm in gedachten uit de mond van de Heer Jezus te horen. De Heer heeft alles meegemaakt wat ons ook maar zou kunnen treffen. Daar heeft Hij bewust voor gekozen. We lezen dat in de Hebreeënbrief. Dat is bemoedigend, want Hij kan volkomen met ons meelijden. Hij begrijpt iedere klacht, ieder gebed. Maar er is méér. Veel van de teksten in deze Psalm zijn zo duidelijk ook op de Heer Jezus van toepassing, dat wij ons kunnen proberen te verplaatsen in wat Hij heeft doorgemaakt. We mogen Hem bewonderen om Wie Hij was in het lijden. Wij mensen hadden Gods eer geroofd. God kon niet meer ongeremd zijn liefde tonen. De zonde maakte dat onmogelijk. De Heer Jezus heeft God die mogelijkheid weer teruggegeven. Er moest oordeel over de zonde plaatsvinden, zonder dat de hele mensheid voor eeuwig verloren zou gaan. 'Wat Ik niet geroofd heb, moet Ik toch teruggeven,' horen we nu uit de mond van onze Heer. En dan: 'mijn schuldige daden'. Hij was absoluut zondeloos, maar wat heeft Hij zich één gemaakt met ons. Alsof Hij de dader was. Zo liet Hij Zich straffen. Hij werd voor ons tot zonde gemaakt.

DE BELANGRIJKSTE KEUZE IN JE LEVEN

Een bekende voorganger in Amerika zou een dienst leiden in de gevangenis. Een van de gevangenen had de taak op zich genomen een inleidend woord te spreken. Voor de dienst begon, stond hij op en zei tegen zijn medegevangenen: 'Jaren geleden woonden er twee jongens in een stadje in North-Georgia. Zij gingen samen naar school, zij speelden samen en gingen samen naar de zondagsschool. Eén van de jongens ging op een dag niet meer naar de zondagsschool. Hij vond godsdienst allemaal onzin. De andere jongen bleef naar de zondagsschool gaan. De ene jongen nam Christus aan, de andere verwierp Hem. De jongen die Christus afwees, toen hij nog jong was, staat nu voor jullie en hij houdt deze inleiding. De andere jongen, die de keuze maakte vóór Christus, is de eerwaarde spreker van deze avond die ik nu graag het woord geef.' Zo moet ieder mens in zijn leven de keuze maken. Hij kan de Heer Jezus aannemen als zijn Heer en Heiland en hij kan Hem ook afwijzen. De keuze die je maakt, zal gevolgen hebben voor je verdere leven, maar ook voor de eeuwigheid. Waar zul je de eeuwigheid doorbrengen?

De Here hoort ... dat hemel en aarde Hem loven.

Het is goed om God vandaag te prijzen met liederen en dankbare gebeden. David roept de mensen daartoe op aan het eind van deze Psalm. Een lied dat u wellicht ook kent, zegt: 'Een heerlijk morgenlicht breekt aan, de Zoon van God is opgestaan.' Wie kunnen God prijzen? De gelovigen, mensen die nieuw leven van God ontvangen hebben; die geloven in de lichamelijke opstanding van Christus. Bij hen is het licht in het hart, het stralende en hartverwarmende licht van een nieuw leven. God gaf zijn Zoon voor ons, om ons voor eeuwig te verlossen en vrij te maken. Geweldig! Alle aardse beslommeringen worden zo nietig als je het vergelijkt met de herstelde relatie met God de Vader.

Wij mogen weten dat de Here God onze lofzangen maar ook onze smeekbeden hoort. Wij zullen niet altijd ontvangen wat wij van Hem vragen, maar Hij wil ons wel zijn vrede geven. Daarvoor is het nodig zijn Woord te lezen, te kennen, te geloven en te gehoorzamen. Wij mogen ons in God verheugen, hoe de omstandigheden ook mogen zijn. De Heer Jezus heeft dit leven met God voor ons mogelijk gemaakt. Dank U wel, Heer Jezus. U bent groot voor mij omdat U gehoorzaam bent geweest tot de dood en de weg van lijden en sterven bent gegaan tot eer van uw Vader en tot redding van ons. De Heer is niet in de dood gebleven, maar opgestaan en verheerlijkt. Hij zit nu aan Gods rechterhand, waar Hij voor ons bidt. In Hem mogen we ook deze week ons fundament vinden. Een heerlijk morgenlicht is in ons leven aangebroken, bruisend van eeuwig leven. Wat een uitgangspunt! Wat een voorrecht om dat te mogen ervaren. Wij mogen de week die voor ons ligt heel bewust met God leven. Laten we ons hart helemaal openzetten voor het licht van God, zodat zijn licht alle schuilhoeken van ons hart kan bereiken en reinigen. En laat ons gebed zijn dat door ons heen ook deze week een heerlijk morgenlicht mag stralen, tot eer van God. Misschien kunnen we zo tot zegen zijn voor de mensen rondom ons.

Tot U komt al wat leeft.

Mensen kunnen wel eens trots zijn op de dingen die ze in hun leven bereikt hebben. Een directeur kan trots zijn op de positie die hij heeft verworven. De therapeute kan trots zijn omdat haar patiëntje nu al zo goed kan lopen. De hardloper vindt het geweldig dat hij nationaal kampioen is geworden. De schrijfster is trots omdat haar boek een bestseller is geworden.

Maar het hoogst bereikbare is toch wat anders. Daar kun je niet naar toeklimmen. Het ligt veel hoger dan de top van de Mount Everest, de hoogste berg op aarde. Het hoogst bereikbare is een plek bij God. Niet door eigen inspanning, maar door genade. Nee, het hoogst bereikbare in het leven is geen berg, een goede baan of succes. Zelfs niet het lopen op de maan of een andere planeet. Het hoogste wat een mens bereiken kan is God Zelf. God, de Schepper van hemel en aarde. Er is een tijd geweest dat Hij voor iedereen onbereikbaar was. De mensen waren zondig, ofwel: 'ongerechtigheden hadden de overhand over hen'. Door de zonde is contact met God, die heilig is, onmogelijk.

Wij mogen dankbaar zijn dat God Zelf hier iets aan gedaan heeft: Hij heeft onze overtredingen verzoend. Nu kunnen mensen die dat willen tot Hem naderen, en zelfs bij Hem wonen. Als je bij Hem woont, ben je ver gekomen!

Het lijkt in deze Psalm alsof al het goede dat God aan mensen kan geven, losbarst en het onmogelijke mogelijk wordt. God doet grote dingen, Hij brengt gejuich, zijn beek is vol water (als Hij ons iets geeft, is dat overvloedig), de heuvels en de dalen juichen en jubelen. Het kan gewoon niet op; nauwelijks voor te stellen, maar dat kan alleen onze God doen. Niemand anders! Wie gelooft in Jezus, heeft vrije toegang tot de eeuwige God.

LICHAMELIJK CONTACT

Een voorganger zocht regelmatig een man op die bijna blind was. Hij vertelt hierover: 'Als ik met hem bad, wilde hij altijd mijn hand vasthouden, want, zoals hij zei, lichamelijk contact betekende veel voor hem, het gaf hem geestelijke inspiratie en een bijzondere troost. Nadat hij door een operatie weer kon zien en ik weer bij hem kwam en met hem wilde bidden, dacht ik dat hij het niet meer nodig zou vinden dat ik tijdens het bidden zijn hand vasthield. Maar het bleek dat hij graag wilde doorgaan met deze gewoonte, want ook nu hij weer kon zien, betekende dit heel veel voor hem. Lichamelijk contact kan heel waardevol zijn.' We lezen in de Evangeliën vaak dat de Heer Jezus mensen aanraakte, of dat de mensen Hem aanraakten. Bijvoorbeeld in Matth. 8:3 lezen we dat de Heer Jezus een melaatse aanraakte en hem genas. In Mark.10:13 lezen we dat ouders hun kinderen bij Jezus brachten, opdat Hij hen zou aanraken. In Matth.14:36 lezen we dat de mensen de zoom van zijn kleed of Hem Zelf wilden aanraken om genezen te worden.

DE ZON DOOR DE MIST

Ik zat alleen op de bank in de huiskamer en ik had medelijden met mijzelf. Er was niemand om me eraan te herinneren mijn zegeningen te tellen of me erop te wijzen hoe gelukkig ik ben. De regen tikte zachtjes tegen het raam en bracht herinneringen mee aan de afgelopen maanden. Ik huilde.

In de achter me liggende anderhalf jaar waren mijn vader, grootmoeder en grootvader overleden. Met Gods hulp had ik die verdrietige dingen enigszins verwerkt, maar allerlei andere problemen bezorgden me stress. Ik moest naar het ziekenhuis voor een galblaasoperatie. Mijn man had een ongeluk met de auto. Gelukkig werd hij niet gewond, maar de auto was total loss. Het weekend daarop kwam er water stromen uit onze wasmachine, waardoor de keuken blank stond. En in diezelfde tijd ging onze hond, een oude Labrador retriever, dood. Door al die dingen was ik moedeloos geworden. Waarom liet God al die problemen toe? Als Hij mij liefhad, waarom kwamen dan al die moeilijkheden op mijn weg? Ik werd er depressief van. Ik hoorde een autoportier dichtslaan en keek uit het voorraam. De straat was leeg, maar ik zag de lucht geschilderd met een caleidoscoop van kleuren. Een prachtige regenboog strekte zich eindeloos uit langs de hemel. De essentie van de morgenregen kreeg een nieuwe betekenis. Ik voelde me nederig bij dit herinneringsteken dat God nooit meer de aarde door water zal verdelgen. De regenboog herinnerde me aan Jezus Christus, Gods Zoon. Zijn goedheid, licht en liefde dringen als zonnestralen door de mist van ons leven. God geeft ons zijn kostbaarste belofte: de verzekering dat ieder die in de Heer Jezus gelooft, gered zal worden. God droogde de aarde na de vloed, Hij maakte een pad door de zee voor Mozes. Hij bracht de wateren tot kalmte voor zijn discipelen. En God belooft me nooit te zullen verlaten of te begeven, hoe de omstandigheden ook zijn. Als de problemen op me af komen, vergeet ik soms dat God mij liefheeft en ik vergeet wat een grote prijs Christus betaalde voor zijn liefde. In deze moeilijke tijd herinnerde God mij eraan dat Hij trouw is.

God zij ons genadig en zegene ons.

Genade en zegen zijn twee begrippen die heel nauw verbonden zijn met het kennen van de Here God. Genade houdt in dat God ons iets schenkt dat wij helemaal niet verdienen, waar wij geen aanspraak op kunnen maken en dat wij uit onszelf nooit zouden kunnen verkrijgen. Zegen is dat wat goed voor ons is. In het begin schiep God alle dingen, uiteindelijk ook de mens. En God zag alles wat Hij gemaakt had, en zie, het was zeer goed (Gen. 1:31). Alles wat God ooit gemaakt heeft, draagt het stempel van zijn goedheid.

Maar kort na de schepping moeten wij al vaststellen dat de mens het goede van God verdorven heeft en weggevlucht is voor God. De mens is bang geworden voor God. Nog steeds zien wij om ons heen hoe de mensen proberen in dit leven geluk te vinden. Zolang een mens echter ver van God blijft, is hij verstoken van het goede. Gelukkig mogen wij opmerken dat God nog steeds zijn goedheid blijft bewijzen aan alle mensen, zowel goeden als slechten. Maar het ware geluk zullen wij slechts ontdekken, wanneer wij in geloof terugkeren tot de God die ons geschapen heeft, en erkennen dat Hij de bron is van alle goede gaven (Jak. 1:17). Want de echte zegen van God is Hem te leren kennen in de persoon van Jezus Christus. In Christus zijn wij gezegend met alle geestelijke zegeningen die God heeft. Buiten Hem is geestelijk niets goeds te vinden; in Hem vinden wij alle goede dingen. Hoe kunnen wij daaraan deel krijgen? Niet door eigen inspanning of verdienste, maar door de rijke genade van God. Hij heeft er Zelf voor gezorgd dat deze rijkdom aan zegeningen het deel worden van allen die door het geloof hun toevlucht nemen tot Jezus Christus en in Hem geloven.

ZORG EN LEIDING; MAAR HOE?

IN MOEILIJKE OMSTANDIGHEDEN

Een bergbeklimmer en zijn gids waren bezig een hoge berg te beklimmen. Plotseling kwam er een onweer opzetten. De lucht werd donker, de wind begon te waaien. De toerist wilde snel naar beneden gaan, maar de gids hield hem tegen en zei: 'Nee, we gaan niet naar beneden, we gaan juist naar boven.' De man was verstandig, hij luisterde naar de gids en ging met hem zo snel mogelijk naar boven. Na een poosje waren ze op een hoogte waar de zon scheen en waar het windstil was. Zij waren volkomen veilig, terwijl het beneden hen noodweer was.

Ook wij zijn onderweg en wij hebben, net als de bergbeklimmer, een Gids. Een betrouwbare Gids. En die Gids moeten we volgen. Ook voor ons kunnen de omstandigheden opeens veranderen. Het leven kan soms heel moeilijk worden. Geliefden kunnen weggenomen worden. We kunnen veel verdriet hebben, we kunnen ons eenzaam voelen. Satan kan proberen ons aan het twijfelen te brengen. Dan is het nodig te luisteren naar de aanwijzingen van onze Gids. Ook Hij wil dat we in onze moeilijkheden naar boven gaan, niet naar beneden. We moeten op Hem zien en de omstandigheden in Zijn hand leggen en op Hem vertrouwen. Dan worden we als het ware boven die moeilijkheden en problemen uitgetild.

DE LIEFDE VAN MIJN BROER

Ik was een opstandige tiener. Ik gebruikte drugs en alcohol en was onverschillig. In die tijd nam mijn broer Ton de Heer Jezus aan als zijn persoonlijke Redder en hij begon met mij te praten over Jezus Christus. Ik dacht dat het een godsdienstige bevlieging van Ton was en dat hij over enkele dagen wel weer normaal zou zijn. De maanden gingen voorbij en ik zag hoe zijn toewijding tot de Heer Jezus zich verdiepte. Ton bleef met mij over Jezus praten en voor mij bidden. Een paar dagen na Kerstmis werkte Ton bij een supermarkt. Twee mannen die bij de kassa stonden, bedreigden de caissières en dwongen met een revolver mijn broer om de safe te openen. Toen namen ze hem mee achter in de winkel en schoten hem neer. De kogel drong door in zijn ruggengraat; hij was verlamd vanaf zijn middel. Twee weken lang waren mijn moeder en ik dag en nacht in het ziekenhuis. Eindelijk begon ik aan God te denken. Ik dacht na over alles wat Ton me verteld had over de Heer Jezus. Ik dacht aan alle zonden die ik gedaan had en voelde een diep berouw. Op Nieuwjaarsdag kwam er in de gebedsruimte van het ziekenhuis een aantal christelijke vrienden van mijn moeder samen om te bidden. Die avond bad ik: 'God, ik weet dat ik veel verkeerde dingen gedaan heb. Ik heb berouw over mijn zonden en ik wil de Heer Jezus aannemen als mijn Redder.' Ik vertelde Ton van mijn beslissing en zei toen ik naast zijn bed zat: 'Ton, wat er met jou gebeurd is, heeft God willen gebruiken om tot mijn hart te spreken. Ik heb de Heer Jezus aangenomen en ik wil van nu aan voor Hem leven.' Ton kon niet meer spreken, maar aan zijn glimlach zag ik hoe blij hij was met mijn beslissing. Een paar dagen later overleed hij. Een half jaar na Tons heengaan werkte ik bij dezelfde supermarkt waar Ton neergeschoten was. Op een dag sprak ik met een van de jongens die daar werkten over de Heer Jezus. Hij zei: 'Je broer vertelde me altijd hetzelfde over Jezus.' Ik vroeg: 'Wat was jouw reactie op wat hij zei?'De jongen antwoordde: 'Ik zei hem dat hij dat tegen jou moest zeggen. Ik zei hem dat zijn eigen broer Christus meer nodig had dan ieder ander die ik kende.' Geïnteresseerd vroeg ik: 'En wat zei Ton toen?' De jongen antwoordde: 'Je broer zei dat hij zijn leven wilde geven als jij de Heer Jezus wilde aannemen.' Tons liefde en zorg voor mij was precies dat wat mij tot Christus leidde. Hij hield zoveel van me dat hij bereid was om te sterven zodat ik echt leven in Christus zou vinden. Tons opofferende liefde is altijd een blijvende herinnering geweest aan een nog grotere liefde en opoffering. Jezus heeft ons lief en Hij bewees het door voor ons allen te sterven. Mijn grootste vreugde is anderen te vertellen van zijn liefde voor hen.

Alles wat de Here gesproken heeft, zullen wij doen.

Als je met zo'n voornemen aan het nieuwe jaar begint, is het niet best! Dat zal alleen maar misgaan, net zoals bij het volk Israël. Zij waren nog maar nauwelijks uitgesproken of er verscheen een donkere wolk. En de berg waar God was, werd een gevaarlijke berg: niet aanraken! Het leven werd er niet eenvoudiger op, want het was of de Here zei: 'Dus jullie kunnen dat allemaal? Let dan goed op mijn geboden: hier zijn ze!'

Direct nadat in Exodus die geboden en voorschriften gegeven waren, werd het eerste gebod al massaal overtreden. De Israëlieten maakten een gouden kalf.

Na deze grote zonde werd het heel spannend voor het volk. Hun redding was gelegen in God en een goede advocaat, Mozes, die bij God pleitte. Door hem wilde God nog met het volk verder gaan. Niet op grond van hun prestaties, omdat ze zulke goede dingen gedaan hadden. De enige basis was genade. Dankzij Mozes, hun voorspraak, bleef God bij hen.

Wij, christenen, nemen ons misschien met de beste bedoelingen voor om de Heer te dienen, zoals Hij het wil. Het zal ons niet lukken door goed ons best te doen. Onze God wil graag gediend worden, maar alleen als wij rekenen op en met de genade van onze Heer Jezus. Hij heeft onze zonden op het kruis gedragen. Hij heeft het mogelijk gemaakt dat God bij ons kan zijn. En, nog mooier, dat God in ons wil wonen! God wil ons leven leiden en ons de weg wijzen. Lees de laatste verzen van het boek Exodus maar.

Het is geweldig fijn om elke dag met God te leven. Al zullen we in dit kalenderjaar mogelijk moeilijke en verdrietige dingen meemaken, zijn liefde en zorg zijn er altijd. Als we dat beseffen, kan dit jaar niet meer stuk.