Heft dan de slappe handen op.

 Toen Jezus weer met de boot was overgestoken, verzamelde er zich een grote menigte bij hem, en hij bleef aan het meer. 22 Een van de leiders van de synagoge, die Jaïrus heette, kwam naar hem toe, en toen hij Jezus zag viel hij aan zijn voeten neer. 23 Hij smeekte hem dringend: ‘Mijn dochter ligt op sterven; kom haar de handen opleggen om haar te redden en te zorgen dat ze in leven blijft.’ 24 Hij ging met hem mee. Een grote menigte volgde hem en verdrong zich om hem heen. 25 Onder hen was ook een vrouw die al twaalf jaar aan bloedverlies leed. 26 Ze had veel ellende doorgemaakt door de behandeling van allerlei artsen, aan wie ze haar hele vermogen had uitgegeven zonder dat ze ergens baat bij had gehad; integendeel, ze was alleen maar achteruitgegaan. 27 Ze had gehoord over Jezus, en ze begaf zich tussen de menigte en raakte zijn bovenkleed van achteren aan, 28 want ze dacht: Als ik alleen zijn kleren maar kan aanraken, zal ik al gered worden. 29 En meteen hield het bloed op te vloeien en merkte ze aan haar lichaam dat ze van de kwaal genezen was. 30 Op hetzelfde ogenblik werd Jezus zich ervan bewust dat er kracht uit hem was weggestroomd. Midden in de menigte draaide hij zich om en vroeg: ‘Wie heeft mijn kleren aangeraakt?’ 31 Zijn leerlingen zeiden tegen hem: ‘U ziet dat de menigte zich om u verdringt en dan vraagt u: “Wie heeft mij aangeraakt?”’ 32 Maar hij keek om zich heen om te zien wie het gedaan had. 33 De vrouw, die bang was geworden en stond te trillen omdat ze wist wat er met haar was gebeurd, kwam naar hem toe en viel voor hem neer en vertelde hem de hele waarheid. 34 Toen zei hij tegen haar: ‘Uw geloof heeft u gered; ga in vrede en wees genezen van uw kwaal.’

Marcus 5 21-34

Indien ik slechts Zijn klederen kan aanraken, zal ik behouden zijn.

Er zijn naast het christelijk geloof vele godsdiensten in deze wereld. In al die godsdiensten gaat het erom dat je als mens goed moet leven en zelf moet opklimmen naar het hoogste niveau: god, Allah, nirwana. In het gedeelte van vandaag zien we dat dit niet werkt, en dat het er slechts toe leidt dat je 'geen baat vindt, maar veeleer achteruit gaat'. Het christendom daarentegen is het geloof waarin we het niet zelf voor elkaar kunnen krijgen. Onze redding is niet allereerst van ons afhankelijk. Bovendien is het christelijk geloof niet afstandelijk. Het gaat om het persoonlijke contact met de Here Jezus, de Enige die ons omhoog kan trekken tot God. Als wij naar Jezus Christus gaan en ons door Hem laten aanraken, is er redding bij Hem.

Het meisje is niet gestorven, maar het slaapt.

Als Jezus het bovenstaande zegt, lachen de mensen Hem uit. Zij weten dat het meisje gestorven is. Toch hebben ze het mis. Ze weten niet dat voor God de dood is als een slaap, waaruit Hij iemand wakker kan maken. Jezus laat dat zien door haar bij de hand te pakken, waarop zij 'ontwaakt'. Voor ieder die gelooft, zit daar een bemoediging in. Voor hem of haar is het sterven een ontslapen geworden, waarop weer een ontwaken zal volgen. De Here zal ons opwekken tot het eeuwige leven. Deze geschiedenis laat ook zien dat Jezus Zelf God is, die doden tot leven wekt.

Hij opende de rots.

We hebben al gelezen van Gods grote daden, en hoe Hij (en dat zien we achteraf) alles in zijn hand had. De Here is elke situatie, hoe moeilijk ook, meester.

De Israëlieten waren in heel moeilijke omstandigheden terechtgekomen. De Egyptenaren waren de baas over hen en dwongen hen als slaven te werken. Van de macht van God was niets te merken... totdat Hij aan het werk ging. De trotse Farao leed de ene nederlaag na de andere. Uiteindelijk mochten de Israëlieten het goud en zilver van de Egyptenaren opeisen. Dat kwam later goed van pas bij de bouw van de tabernakel!

Als het volk eindelijk vrij is, wil God als een zorgzame Vader voor hen zijn. Een wolk zorgt ervoor dat ze niet te veel last van de zon hebben. Een vuur in de wolk zorgt voor licht als de nacht donker is. Ze houden van vlees, en ze krijgen het. Ze hebben brood nodig, en het komt er elke dag, wel veertig jaar lang. In de woestijn betekende water hetzelfde als leven. En dat water, dat leven, kregen ze op een heel bijzondere manier: God liet water uit een rots tevoorschijn komen. Geestelijk gezien wijst de rots die water voortbracht naar Christus. Door Hem wil God ons zegenen. Om er zeker van te zijn dat wij kunnen leven, heeft God zijn grootste schat geopend. Hij heeft ons zijn eigen Zoon, de Heer Jezus, gegeven. Als God ons iets geeft, gaat dat niet met de bekende 'Hollandse zuinigheid'. Niet een klein beetje zegen geeft Hij ons, niet precies genoeg, maar een rivier vol! Hij geeft ons het leven, overvloedig. God heeft zijn hart geopend en wil ieder die in Christus gelooft eeuwig leven geven.

Opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.

Tot tweemaal toe gebruikt de Heer Jezus deze woorden, in vers 15 en vers 16. Daarmee krijgen ze een bijzondere nadruk. Toen het volk Israël in de woestijn had gezondigd tegen de Here God, moest Mozes een koperen slang op een paal omhoog steken. Want God had 'vurige' slangen onder het volk gezonden, die de mensen met hun dodelijke beet bedreigden. Maar ieder die gebeten was en naar de koperen slang keek, bleef in leven. Zo is ook de Heer Jezus een middel tot leven en heil. Iedere zondaar die in Hem gelooft, heeft eeuwig leven. Daarom liet de Heer Jezus Zich aan een kruispaal slaan.

God is rechter.

Deze Psalm lijkt helemaal niet gericht te zijn aan het adres van een gelovige. Toch kan een kind van God van deze Psalm heel wat leren. Gods vijanden, de hoogmoedigen, wordt de les gelezen en Gods volk wordt een hart onder de riem gestoken. Deze Psalm geeft ook zicht op het Messiaanse vrederijk, waarin de Heer Jezus het koningschap zal aanvaarden en rechtvaardig zal oordelen (vers 2). Jezus Christus zal Gods wil vervullen. Dan zullen de brutalen niet meer de halve wereld hebben, maar ontvangen de zachtmoedigen haar helemaal. Jezus Christus zal verhogen wie zich voor Hem hebben gebogen. Ook zal Hij vernederen wie zichzelf in hoogmoed op de troon van het leven hebben gezet.

De principes van het vrederijk, het koninkrijk van God zoals dat straks in zichtbare vorm gestalte zal krijgen, mogen ook nu al vorm krijgen in ons leven. Zelfs als Gods vijanden de overhand lijken te hebben, mogen we God loven,. zijn wonderen in de schepping zien en in ons leven laten zien dat Hij bij ons is (vers 1). In onze tijd overkomt ons soms het gevoel dat de aarde op haar grondvesten staat te schudden en de wereld op instorten staat. Maar God heeft de aarde geschapen en houdt die in zijn Scheppershand. De wanorde die door de zonde van de mens wordt veroorzaakt, brengt God niet in de war. Dat is een zeker rustpunt voor ons.

Zo mogen we in verwondering en verwachting van zijn koninkrijk leven, in afhankelijkheid van onze machtige God. Afhankelijkheid lijkt zwakheid, maar is in werkelijkheid Gods kracht die in ons werkt. 'Heft uw hoorn niet op naar de hoge.' Laten we onszelf niet verheffen en denken dat we het in eigen kracht kunnen rooien. God is de hoorn van ons heil (Ps. 18:3). Hij zal de hoornen van de rechtvaardigen verhogen (vers 11). Het is beter zich te vernederen onder Gods hand en door Hem verhoogd te worden, dan in hoogmoed zichzelf te verheffen en ten val te komen.

SANSEVIERIA

Het opgaande scherpgepunte blad heeft geleid tot de weinig vleiende volksnaam 'vrouwentong'! U kent waarschijnlijk die plant wel, vooral in België staan er veel voor de ramen: de sansevieria. Ze is een eenvoudig te verzorgen plant en geniet een grote populariteit. Waarom 'vrouwentong'? Heeft iemand weleens onderzoek gedaan naar eventuele verschillen tussen een mannentong en een vrouwentong? Het is mij niet bekend hoe oud deze kamerplant is, maar Jakobus waarschuwde al 1950 jaar geleden over de gevaren van de tong. En wie kent niet uit eigen ervaring de ravage die één enkele opmerking kan aanrichten? De planten zijn gemakkelijk te vermeerderen. Ook dat is herkenbaar. Onze kinderen vertonen immers dezelfde kenmerken als wijzelf. Voor de sansevieria hoef je geen boek te raadplegen, die groeit vanzelf. Maar wat onze tong betreft?!

ONZE VADER DRAAGT ONS

De jonge vader die op het strand wandelde, tilde zijn zoontje op om hem op zijn schouders te zetten. De jongen zat vrolijk rond te kijken, elk beentje stevig vastgehouden door de handen van zijn vader. Hij had een mooi uitzicht dat hij anders nooit gehad had. En hij was veilig voor het blinkende hete zand op het strand, de woelige golven, de scherpe schelpen of glasscherfjes in het zand. Hij kon eindeloos verder gaan zonder moe te worden. Zittend op de brede schouders van zijn vader, hoefde hij niet te hollen om hem bij te houden.

Toen ik naar hen keek, moest ik denken aan Mozes die tegen de Israëlieten zei: 'De Here God droeg u, zoals een man zijn kind draagt' (Deut. 1:31). En God verzekert ons: 'Tot de ouderdom ben Ik dezelfde en tot de grijsheid toe zal Ik u torsen; Ik heb het gedaan en Ik zal dragen, Ik zal torsen en redden' (Jes. 46:4). Opgetild worden en veilig gedragen worden is niet alleen voor kleine jongens op het strand; het geldt ook voor oude mensen met grijze haren. De vader op het strand herinnerde me eraan dat er Eén is die ons optilt en draagt. Het is onze hemelse Vader Zelf.

Dag aan dag draagt Hij ons.

Mensen die hoog op de maatschappelijke ladder staan, hebben niet altijd gelegenheid om zich om anderen te bekommeren. Positie schept verplichtingen, of je dat nu wilt of niet. Of zoals Wim Kan het zei: Als je linkse jongens met veel geld laat omgaan, worden ze rechts. Daarom waarderen wij het echt, als rijken hun leven inzetten voor armen, als mensen die het goed hebben, zorgen voor hen die het minder hebben, als mensen echt belangeloos handelen. Wij christenen horen daarin uit te blinken. Lijken wij op Christus?

David bezingt in deze Psalm de grootheid van de Here God. Hij beschrijft Hem in zijn zegetocht voor zijn volk uit.

Bij God is er geen sprake van afstand tot het volk. Ondanks zijn grootheid, of juist in zijn grootheid, houdt Hij Zich dagelijks met hen bezig. Dat is indrukwekkend. Wij mogen dat ook voor onszelf als een bemoediging opvatten. Want God is Dezelfde. Als we bedreigd worden door vijanden, als we het gevoel hebben er alleen voor te staan, als de dood dichtbij komt, Hij draagt ons. Hij weet wat we meemaken. Sterker nog: Hij gaat voor ons uit! Iedere dag draagt Hij ons. Dat wil niet zeggen dat wij altijd juichend door het leven gaan. Wij kunnen ons soms behoorlijk uitgeput en ellendig voelen, zoals David eerder al heeft gezegd. Maar juist dan, als we die nood aan de Here God voorleggen, mogen we leren op Hem te vertrouwen. Hij is ons heil. Het Nieuwe Testament werpt daar nog meer licht op. Hij die rijk was, is ter wille van ons arm geworden. In zijn grootheid heeft Hij ons liefgehad en Zichzelf voor ons overgegeven. Omdat wij geneigd zijn vooruit te denken en ons zorgen te maken, staat het hier heel precies: Hij draagt ons dag aan dag.

Oordeelt niet.

JE BENT TEVREDEN MET WAT JE HEBT...

... totdat je weet dat je iets beters kunt krijgen. Zo luidde een reclamespot. Een draaitafel voor langspeelplaten was mooi. Twintig jaar geleden. Nu willen we meer. Een cd-speler bijvoorbeeld. Geen gekraak meer, geen ruis, geen plaat die blijft 'hangen'.

Wat zou het fijn zijn als wij christenen zo dachten over onze omgang met God. Meer bidden. Vaker en beter lezen in de Bijbel. Niet meer 'even gauw', maar alle tijd voor de Heer. Ons leven zou er anders uit gaan zien. Andere mensen zouden meer aan ons zien. En jaloers worden op de vrede, rust en liefde die ons leven dan vult. En misschien ook het Grote Aanbod van God aannemen.

Want wat is beter dan gratis en voor niets vergeving van je zonden te krijgen, met als bonus een eeuwig leven, en daarbovenop als extra prijs de status van kind en erfgenaam van de Eigenaar van de hele wereld en het hele heelal? Het aanbod geldt nog steeds. Wie laat dat nou lopen? Veel mensen zijn tevreden met wat ze hebben. En laten we hen lopen als ze iets beters kunnen krijgen?

Mijn schuldige daden zijn voor U niet verborgen.

Als we deze Psalm eens rustig doorlezen en op ons in laten werken, denken we onwillekeurig al snel aan de Heer Jezus. Het is soms net of Hij aan het woord is. Dat werpt een heel bijzonder licht op dit gebed. David heeft geen gemakkelijk leven gehad. Thuis was hij het achtergestelde zoontje, later werd hij opgejaagd en met de dood bedreigd door niemand minder dan de koning. Jaren heeft hij als een verschoppeling rondgezworven. Goede vrienden verlieten hem. Ook een paar van zijn eigen zoons hebben zich tegen hem gekeerd. Niemand begreep wat er in hem omging. Zelfs zijn eigen vrouw verachtte hem om zijn enthousiasme voor de Here God.

Het is indrukwekkend deze Psalm in gedachten uit de mond van de Heer Jezus te horen. De Heer heeft alles meegemaakt wat ons ook maar zou kunnen treffen. Daar heeft Hij bewust voor gekozen. We lezen dat in de Hebreeënbrief. Dat is bemoedigend, want Hij kan volkomen met ons meelijden. Hij begrijpt iedere klacht, ieder gebed. Maar er is méér. Veel van de teksten in deze Psalm zijn zo duidelijk ook op de Heer Jezus van toepassing, dat wij ons kunnen proberen te verplaatsen in wat Hij heeft doorgemaakt. We mogen Hem bewonderen om Wie Hij was in het lijden. Wij mensen hadden Gods eer geroofd. God kon niet meer ongeremd zijn liefde tonen. De zonde maakte dat onmogelijk. De Heer Jezus heeft God die mogelijkheid weer teruggegeven. Er moest oordeel over de zonde plaatsvinden, zonder dat de hele mensheid voor eeuwig verloren zou gaan. 'Wat Ik niet geroofd heb, moet Ik toch teruggeven,' horen we nu uit de mond van onze Heer. En dan: 'mijn schuldige daden'. Hij was absoluut zondeloos, maar wat heeft Hij zich één gemaakt met ons. Alsof Hij de dader was. Zo liet Hij Zich straffen. Hij werd voor ons tot zonde gemaakt.

DE BELANGRIJKSTE KEUZE IN JE LEVEN

Een bekende voorganger in Amerika zou een dienst leiden in de gevangenis. Een van de gevangenen had de taak op zich genomen een inleidend woord te spreken. Voor de dienst begon, stond hij op en zei tegen zijn medegevangenen: 'Jaren geleden woonden er twee jongens in een stadje in North-Georgia. Zij gingen samen naar school, zij speelden samen en gingen samen naar de zondagsschool. Eén van de jongens ging op een dag niet meer naar de zondagsschool. Hij vond godsdienst allemaal onzin. De andere jongen bleef naar de zondagsschool gaan. De ene jongen nam Christus aan, de andere verwierp Hem. De jongen die Christus afwees, toen hij nog jong was, staat nu voor jullie en hij houdt deze inleiding. De andere jongen, die de keuze maakte vóór Christus, is de eerwaarde spreker van deze avond die ik nu graag het woord geef.' Zo moet ieder mens in zijn leven de keuze maken. Hij kan de Heer Jezus aannemen als zijn Heer en Heiland en hij kan Hem ook afwijzen. De keuze die je maakt, zal gevolgen hebben voor je verdere leven, maar ook voor de eeuwigheid. Waar zul je de eeuwigheid doorbrengen?

De Here hoort ... dat hemel en aarde Hem loven.

Het is goed om God vandaag te prijzen met liederen en dankbare gebeden. David roept de mensen daartoe op aan het eind van deze Psalm. Een lied dat u wellicht ook kent, zegt: 'Een heerlijk morgenlicht breekt aan, de Zoon van God is opgestaan.' Wie kunnen God prijzen? De gelovigen, mensen die nieuw leven van God ontvangen hebben; die geloven in de lichamelijke opstanding van Christus. Bij hen is het licht in het hart, het stralende en hartverwarmende licht van een nieuw leven. God gaf zijn Zoon voor ons, om ons voor eeuwig te verlossen en vrij te maken. Geweldig! Alle aardse beslommeringen worden zo nietig als je het vergelijkt met de herstelde relatie met God de Vader.

Wij mogen weten dat de Here God onze lofzangen maar ook onze smeekbeden hoort. Wij zullen niet altijd ontvangen wat wij van Hem vragen, maar Hij wil ons wel zijn vrede geven. Daarvoor is het nodig zijn Woord te lezen, te kennen, te geloven en te gehoorzamen. Wij mogen ons in God verheugen, hoe de omstandigheden ook mogen zijn. De Heer Jezus heeft dit leven met God voor ons mogelijk gemaakt. Dank U wel, Heer Jezus. U bent groot voor mij omdat U gehoorzaam bent geweest tot de dood en de weg van lijden en sterven bent gegaan tot eer van uw Vader en tot redding van ons. De Heer is niet in de dood gebleven, maar opgestaan en verheerlijkt. Hij zit nu aan Gods rechterhand, waar Hij voor ons bidt. In Hem mogen we ook deze week ons fundament vinden. Een heerlijk morgenlicht is in ons leven aangebroken, bruisend van eeuwig leven. Wat een uitgangspunt! Wat een voorrecht om dat te mogen ervaren. Wij mogen de week die voor ons ligt heel bewust met God leven. Laten we ons hart helemaal openzetten voor het licht van God, zodat zijn licht alle schuilhoeken van ons hart kan bereiken en reinigen. En laat ons gebed zijn dat door ons heen ook deze week een heerlijk morgenlicht mag stralen, tot eer van God. Misschien kunnen we zo tot zegen zijn voor de mensen rondom ons.

Tot U komt al wat leeft.

Mensen kunnen wel eens trots zijn op de dingen die ze in hun leven bereikt hebben. Een directeur kan trots zijn op de positie die hij heeft verworven. De therapeute kan trots zijn omdat haar patiëntje nu al zo goed kan lopen. De hardloper vindt het geweldig dat hij nationaal kampioen is geworden. De schrijfster is trots omdat haar boek een bestseller is geworden.

Maar het hoogst bereikbare is toch wat anders. Daar kun je niet naar toeklimmen. Het ligt veel hoger dan de top van de Mount Everest, de hoogste berg op aarde. Het hoogst bereikbare is een plek bij God. Niet door eigen inspanning, maar door genade. Nee, het hoogst bereikbare in het leven is geen berg, een goede baan of succes. Zelfs niet het lopen op de maan of een andere planeet. Het hoogste wat een mens bereiken kan is God Zelf. God, de Schepper van hemel en aarde. Er is een tijd geweest dat Hij voor iedereen onbereikbaar was. De mensen waren zondig, ofwel: 'ongerechtigheden hadden de overhand over hen'. Door de zonde is contact met God, die heilig is, onmogelijk.

Wij mogen dankbaar zijn dat God Zelf hier iets aan gedaan heeft: Hij heeft onze overtredingen verzoend. Nu kunnen mensen die dat willen tot Hem naderen, en zelfs bij Hem wonen. Als je bij Hem woont, ben je ver gekomen!

Het lijkt in deze Psalm alsof al het goede dat God aan mensen kan geven, losbarst en het onmogelijke mogelijk wordt. God doet grote dingen, Hij brengt gejuich, zijn beek is vol water (als Hij ons iets geeft, is dat overvloedig), de heuvels en de dalen juichen en jubelen. Het kan gewoon niet op; nauwelijks voor te stellen, maar dat kan alleen onze God doen. Niemand anders! Wie gelooft in Jezus, heeft vrije toegang tot de eeuwige God.

LICHAMELIJK CONTACT

Een voorganger zocht regelmatig een man op die bijna blind was. Hij vertelt hierover: 'Als ik met hem bad, wilde hij altijd mijn hand vasthouden, want, zoals hij zei, lichamelijk contact betekende veel voor hem, het gaf hem geestelijke inspiratie en een bijzondere troost. Nadat hij door een operatie weer kon zien en ik weer bij hem kwam en met hem wilde bidden, dacht ik dat hij het niet meer nodig zou vinden dat ik tijdens het bidden zijn hand vasthield. Maar het bleek dat hij graag wilde doorgaan met deze gewoonte, want ook nu hij weer kon zien, betekende dit heel veel voor hem. Lichamelijk contact kan heel waardevol zijn.' We lezen in de Evangeliën vaak dat de Heer Jezus mensen aanraakte, of dat de mensen Hem aanraakten. Bijvoorbeeld in Matth. 8:3 lezen we dat de Heer Jezus een melaatse aanraakte en hem genas. In Mark.10:13 lezen we dat ouders hun kinderen bij Jezus brachten, opdat Hij hen zou aanraken. In Matth.14:36 lezen we dat de mensen de zoom van zijn kleed of Hem Zelf wilden aanraken om genezen te worden.

DE ZON DOOR DE MIST

Ik zat alleen op de bank in de huiskamer en ik had medelijden met mijzelf. Er was niemand om me eraan te herinneren mijn zegeningen te tellen of me erop te wijzen hoe gelukkig ik ben. De regen tikte zachtjes tegen het raam en bracht herinneringen mee aan de afgelopen maanden. Ik huilde.

In de achter me liggende anderhalf jaar waren mijn vader, grootmoeder en grootvader overleden. Met Gods hulp had ik die verdrietige dingen enigszins verwerkt, maar allerlei andere problemen bezorgden me stress. Ik moest naar het ziekenhuis voor een galblaasoperatie. Mijn man had een ongeluk met de auto. Gelukkig werd hij niet gewond, maar de auto was total loss. Het weekend daarop kwam er water stromen uit onze wasmachine, waardoor de keuken blank stond. En in diezelfde tijd ging onze hond, een oude Labrador retriever, dood. Door al die dingen was ik moedeloos geworden. Waarom liet God al die problemen toe? Als Hij mij liefhad, waarom kwamen dan al die moeilijkheden op mijn weg? Ik werd er depressief van. Ik hoorde een autoportier dichtslaan en keek uit het voorraam. De straat was leeg, maar ik zag de lucht geschilderd met een caleidoscoop van kleuren. Een prachtige regenboog strekte zich eindeloos uit langs de hemel. De essentie van de morgenregen kreeg een nieuwe betekenis. Ik voelde me nederig bij dit herinneringsteken dat God nooit meer de aarde door water zal verdelgen. De regenboog herinnerde me aan Jezus Christus, Gods Zoon. Zijn goedheid, licht en liefde dringen als zonnestralen door de mist van ons leven. God geeft ons zijn kostbaarste belofte: de verzekering dat ieder die in de Heer Jezus gelooft, gered zal worden. God droogde de aarde na de vloed, Hij maakte een pad door de zee voor Mozes. Hij bracht de wateren tot kalmte voor zijn discipelen. En God belooft me nooit te zullen verlaten of te begeven, hoe de omstandigheden ook zijn. Als de problemen op me af komen, vergeet ik soms dat God mij liefheeft en ik vergeet wat een grote prijs Christus betaalde voor zijn liefde. In deze moeilijke tijd herinnerde God mij eraan dat Hij trouw is.

God zij ons genadig en zegene ons.

Genade en zegen zijn twee begrippen die heel nauw verbonden zijn met het kennen van de Here God. Genade houdt in dat God ons iets schenkt dat wij helemaal niet verdienen, waar wij geen aanspraak op kunnen maken en dat wij uit onszelf nooit zouden kunnen verkrijgen. Zegen is dat wat goed voor ons is. In het begin schiep God alle dingen, uiteindelijk ook de mens. En God zag alles wat Hij gemaakt had, en zie, het was zeer goed (Gen. 1:31). Alles wat God ooit gemaakt heeft, draagt het stempel van zijn goedheid.

Maar kort na de schepping moeten wij al vaststellen dat de mens het goede van God verdorven heeft en weggevlucht is voor God. De mens is bang geworden voor God. Nog steeds zien wij om ons heen hoe de mensen proberen in dit leven geluk te vinden. Zolang een mens echter ver van God blijft, is hij verstoken van het goede. Gelukkig mogen wij opmerken dat God nog steeds zijn goedheid blijft bewijzen aan alle mensen, zowel goeden als slechten. Maar het ware geluk zullen wij slechts ontdekken, wanneer wij in geloof terugkeren tot de God die ons geschapen heeft, en erkennen dat Hij de bron is van alle goede gaven (Jak. 1:17). Want de echte zegen van God is Hem te leren kennen in de persoon van Jezus Christus. In Christus zijn wij gezegend met alle geestelijke zegeningen die God heeft. Buiten Hem is geestelijk niets goeds te vinden; in Hem vinden wij alle goede dingen. Hoe kunnen wij daaraan deel krijgen? Niet door eigen inspanning of verdienste, maar door de rijke genade van God. Hij heeft er Zelf voor gezorgd dat deze rijkdom aan zegeningen het deel worden van allen die door het geloof hun toevlucht nemen tot Jezus Christus en in Hem geloven.