Uit het evangelie volgens Matteüs

2 Paulus 2.24-26

Een dienaar van de Heer moet geen ruzie maken,

        maar voor iedereen vriendelijk zijn; hij moet een

        goede leraar zijn en een verdraagzaam mens, en

        zijn tegenstanders zachtmoedig terechtwijzen.

        Dan brengt de Heer hen misschien tot inkeer,

        zodat zij de waarheid leren kennen en ontsnappen

        uit de valstrik van de duivel, die hen levend gevangen

        heeft genomen en hen dwingt zijn wil te doen.

Uit de  eerste brief van Petrus 4.10

        Laat ieder van u de gave die hij van

        God gekregen heeft, gebruiken om

        de anderen daarmee te helpen, zoals

        het goede beheerders van Gods

        veelsoortige gaven betaamt.

 'Mijn lichaam is het ware voedsel

        en mijn bloed is de ware drank.

        Wie mijn lichaam eet en mijn bloed

        drinkt, blijft in mij en Ik blijf in hem.

        De levende Vader heeft mij gezonden,

        en Ik leef door de Vader; zo zal wie mij

        eet, leven door mij.

Uit het evangelie volgens Marcus
12, 18-27

Er kwamen enkele Sadduceeën naar Jezus toe; volgens de Sadduceeën is er geen opstanding uit de dood. Ze vroegen Hem: ‘Meester, Mozes heeft ons het volgende voorgeschreven: “Als iemand sterft en een vrouw achterlaat, maar geen kinderen, moet zijn broer die vrouw bij zich nemen en nakomelingen verwekken voor zijn broer.” Er waren eens zeven broers. De eerste nam een vrouw en stierf zonder nakomelingen; de tweede nam haar tot vrouw, maar stierf ook zonder nakomelingen; en met de derde ging het net zo. Geen van de zeven kreeg nakomelingen. Het laatst van allen stierf de vrouw. Wiens vrouw zal ze dan zijn bij de opstanding, wanneer ze opstaan uit de dood? Alle zeven zijn ze immers met haar getrouwd geweest.’
Jezus antwoordde: ‘Dwaalt u niet? U kent blijkbaar de Schriften niet en evenmin de macht van God. Want wanneer de mensen uit de dood opstaan, trouwen ze niet en worden ze niet uitgehuwelijkt, maar zijn ze als engelen in de hemel. Wat betreft de opwekking van de doden, hebt u in het boek van Mozes in het gedeelte over de doornstruik niet gelezen dat God tegen hem zei: “Ik ben de God van Abraham, de God van Isaak en de God van Jakob”? Hij is geen God van doden, maar van levenden; u dwaalt vreselijk!’

Hoewel wij ons niet kunnen voorstellen hoe het verrezen leven eruit zal zien, daarom moeten wij het feit van de verrijzenis zelf nog niet loochenen. Met menselijk vergelijkingsmateriaal komen wij hier niet veel verder. Daarbij komt nog dat onze God geen God is van doden, maar van levenden. Dit is wezenlijk voor onze godsdienst.

Wanneer iemand overleden is, durven wij nogal eens snel zeggen: 'Ach, hij (of zij) is nu bij haar man (of vrouw). Ze zullen nu samen gelukkig zijn in de hemel bij God'.
Vraag is of ze inderdaad als man en vrouw (als gehuwd koppel) daar in de hemel zijn.

Wanneer twee mensen huwen, beloven ze elkaar trouw 'tot de dood ons scheidt'.

In de hemel is er een heel andere orde wat betreft dat samen-zijn. In de hemel zijn we als engelen, leert Jezus ons vandaag. Daar gaat het over een blijvende gemeenschap met de Vader. We weten absoluut niet hoe dat er concreet zal uitzien. En eigenlijk is dat ook niet belangrijk.
Eén ding weten we zeker: We zullen ontvangen worden in die diepe barmhartigheid die de Vader zo eigen is. Het is een eeuwig leven waarnaar we mogen verlangen, een eeuwig leven dat ons beloofd is.

Wie nu (hier dus op aarde) de Heer ten diepste volgt, zal diep in zijn hart reeds een voorsmaakje proeven van dat eeuwig leven, in de zin dat hij zich bewoond zal weten, geleid naar datgene wat hem te wachten staat

Uit het evangelie volgens Marcus
12, 13-17

Enkele hogepriesters, Schriftgeleerden en oudsten stuurden enkele Farizeeën en Heroïnen naar Jezus toe om Hem een ongeoorloofde uitspraak te ontlokken.
Toen ze bij Hem gekomen waren, zeiden ze tegen hem: ‘Meester, we weten dat U oprecht bent en dat U zich aan niemand iets gelegen laat liggen. U kijkt niemand naar de ogen, maar geeft in alle oprechtheid onderricht over de weg van God. Is het toegestaan belasting te betalen aan de keizer of niet? Moeten we betalen of niet?’
Maar omdat Hij hun huichelarij doorzag, antwoordde Hij: ‘Waarom stelt U me op de proef? Laat me eens een geldstuk zien.’
Ze gaven Hem een munt en Hij vroeg hun: ‘Van wie is dit een afbeelding en van wie is het opschrift?’
‘Van de keizer’, antwoordden ze.
Toen zei Jezus tegen hen: ‘Geef wat van de keizer is aan de keizer, en geef aan God wat God toebehoort.’
En ze waren met stomheid geslagen.

Politiek engagement is 'in' in onze dagen. Ook ten tijde van Jezus waren er mensen die Hem in deze richting wilden drijven. Hij was (waarschijnlijk) niet echt tegen een politiek engagement, maar Hij oriënteerde deze inzet in het plan van zijn Vader, zijn zending. Wij moeten onderscheiden wat van God is en wat van de mensen

'Geef wat van de keizer is aan de keizer, en geef aan God wat God toebehoort.’

Als we deze uitspraak op onszelf betrekken, moeten we ons afvragen: 'Wat staat er in mijn hart? Van wie is die beeldenaar? Wat is het opschrift? Van wie ben ik?'
Dan zouden we moeten kunnen zeggen: ik ben van God, en alleen van Hem.
En de wereld dan? Die is ondergeschikt aan God. Alles mag als het maar van God mag.
We moeten de waarde van de dingen niet afmeten aan de waarde die ze voor de mensen hebben, maar kijken of ze geldig zijn voor God. We moeten de eer van de mensen laten voor wat ze is, maar ons bekommeren om de eer van Hem wiens beeldenaar wij dragen in ons hart.
God, die in het verborgene ziet, die de beeldenaar ziet in je hart, die weet dat je van Hem bent.

Uit het evangelie volgens Marcus
12, 1-12

Jezus begon tot de hogepriesters, schriftgeleerden en oudsten in gelijkenissen te spreken:
‘Een man legde een wijngaard aan en omheinde die. Hij groef een kuil voor de wijnpers en bouwde een uitkijktoren. Hij verpachtte de wijngaard aan wijnbouwers en ging op reis. Na verloop van tijd stuurde hij een knecht naar de wijnbouwers om zijn deel van de opbrengst van hen te ontvangen; maar ze grepen hem vast, mishandelden hem en stuurden hem met lege handen terug.
Daarna stuurde hij een andere knecht naar hen toe, die ze in het gezicht sloegen en vernederden.
Hij stuurde nog een derde, die ze doodden, en nog vele anderen; sommigen werden door de wijnbouwers mishandeld en anderen werden door hen gedood.
Ten slotte was alleen nog zijn geliefde zoon over; die stuurde hij als laatste naar hen toe, met de gedachte: Voor mijn zoon zullen ze wel ontzag hebben. Maar de wijnbouwers zeiden tegen elkaar: “Dat is de erfgenaam. Kom op, laten we hem doden, dan is de erfenis van ons.”
Ze grepen hem vast en doodden hem en gooiden zijn lichaam buiten de wijngaard.
Wat zal de eigenaar van de wijngaard daarna doen? Hij zal zelf komen om de wijnbouwers om te brengen en hij zal de wijngaard aan anderen geven. Hebt u deze schrifttekst dan niet gelezen: “De steen die de bouwers afkeurden is de hoeksteen geworden Dankzij de Heer is dit gebeurd, wonderbaarlijk is het om te zien.”’
Daarop wilden ze Hem gevangennemen, want ze wisten dat Hij hen op het oog had bij het vertellen van deze gelijkenis, maar ze waren bang voor de reactie van de menigte. Dus lieten ze Hem staan en gingen weg.

In een vergelijking laat Jezus zien hoe God heel de geschiedenis lang bezorgd is geweest voor zijn volk. Hij is werkelijk gegaan tot het uiterste. Al diegenen die Hij heeft ingezet hebben hun zending betaald met de dood. Zelfs zijn geliefde Zoon was hetzelfde lot beschoren.

Al te vaak draait ons leven rond het 'hebben', wat ons opsluit in onszelf, en waarin de ander dikwijls een storend element vormt. Onze samenleving is maar al te dikwijls opgebouwd op het hebben, en alles wat daarin past wordt aanvaard. De mens die daaraan niet meedoet en ons oproept te leven uit genade, wordt dikwijls afgekeurd.

God echter blijft trouw aan de steen die door de bouwers van onze samenleving wordt afgekeurd en weggeworpen.
Op deze steen bouwt Hij een nieuwe wijze van samenleven van mensen op. In Jezus begint deze nieuwe wereld. Wie laat zichzelf en zijn omgeving inpassen in het bouwen van God ?

Uit het evangelie volgens Matteüs
28, 16-20

De elf leerlingen gingen naar Galilea, naar de berg waar Jezus hen had onderricht, en toen ze Hem zagen bewezen ze Hem eer, al twijfelden enkelen nog.
Jezus kwam op hen toe en zei: ‘Mij is alle macht gegeven in de hemel en op de aarde. Ga dus op weg en maak alle volken tot mijn leerlingen, door hen te dopen in de naam van de Vader en de Zoon en de heilige Geest, en hun te leren dat ze zich moeten houden aan alles wat Ik jullie opgedragen heb. En houd dit voor ogen: Ik ben met jullie, alle dagen, tot aan de voltooiing van deze wereld.’

De Vader roept alle naties samen, de Zoon verzamelt hen en de Geest is aan de gelovigen gegeven door het doopsel. De Kerk wordt onophoudelijk geboren uit de Drie-ene God

De Vader was en is van in het begin. Hij heeft alles geschapen en alles is in Hem. Naar zijn beeld en gelijkenis zijn wij geschapen.
In zijn Zoon is Hij mens geworden, om ons allen persoonlijk te komen aanspreken, aanraken. In Christus heeft Hij de wereld verlost door met Hem de liefde te gaan tot het uiterste om het licht van de Opstanding te schenken aan ieder van ons.
De Geest heeft Hij geschonken om ons in staat te stellen de Zoon te ontmoeten, om met Hem, in Hem en door Hem zijn heilige liefde te belichamen.

Uit het evangelie volgens Marcus
11, 27-33

Jezus en zijn leerlingen kwamen weer in Jeruzalem aan. Toen Jezus zich in de tempel ophield, kwamen de hogepriesters, de schriftgeleerden en de oudsten van het volk naar Hem toe en vroegen Hem: ‘Op grond van welke bevoegdheid doet U die dingen? Wie heeft U het recht gegeven om zo te handelen?’
Jezus antwoordde: ‘Ik zal u een vraag stellen; als u me daarop antwoord geeft, zal Ik u zeggen op grond van welke bevoegdheid Ik zo handel. Doopte Johannes in opdracht van de hemel of in opdracht van mensen? Antwoord mij.’
Ze overlegden met elkaar en zeiden: ‘Als we zeggen: “Van de hemel”, zal Hij zeggen: “Waarom hebt u hem dan niet geloofd?” Maar als we zeggen: “Van mensen”, wat dan?’ Ze waren namelijk bang voor de menigte, want iedereen hield Johannes voor een echte profeet.
Dus zeiden ze tegen Jezus: ‘We weten het niet.’
En Jezus zei tegen hen: ‘Dan zeg Ik ook niet op grond van welke bevoegdheid Ik die dingen doe.

De Schriftgeleerden vragen Jezus naar zijn gezag. Hij ontwijkt hun vragen, want het zou niets helpen als Hij zou antwoorden. Zij blijven aandringen en staan niet open voor Gods openbaring. Om Hem echt te kunnen ontmoeten en te herkennen als hun Messias, zouden zij meer open en ontvankelijk moeten zijn.

Toen Jezus zich in de tempel ophield, kwamen de hogepriesters, de schriftgeleerden en de oudsten van het volk naar Hem toe en vroegen Hem: ‘Op grond van welke bevoegdheid doet U die dingen? Wie heeft U het recht gegeven om zo te handelen?’

Wat deed Jezus dan ?
Kopers en verkopers van het tempelplein afjagen, tafels van geldwisselaars omver werpen, stoeltjes van duivenverkopers omver gooien, verbieden iets over het tempelplein te dragen,...

Met welke bevoegdheid ? Met wie zijn volmacht ?
'Mij is alle macht gegeven in de hemel en op aarde', lezen we bij Matteüs in hfst 28.
Of bij Marcus al in het eerst hfst: 'Hij sprak niet zoals de schriftgeleerden, maar als iemand die gezag heeft'.
Of elders: 'Voorwaar voorwaar, Ik zeg u...'. Of gewoon: 'Maar Ik zeg u'.
Het is waar omdat Hij het zegt, Hij die gezegd heeft de weg, de waarheid en het leven te zijn.
In zijn spreken, in zijn Ik, zit een inwendige zekerheid, een inwendige macht, de macht van de heilige Geest.

Wat als Hij nu zo eens iets doet in ons eigen hart ?
Een inwendige tempelreiniging zeg maar.
Zo'n innerlijke reiniging kan allerlei vormen aannemen.
Als we zorgen hebben kan Hij ons op een gegeven ogenblik zeggen: 'Wees niet bezorgd, Ik ben er toch, Ik ben er voor u, Ik heb zorg voor u. Ik zal uw zorgen met u dragen, je bent echt niet alleen in het dragen van je zorg.'
Of als het niet meer gaat, kan Hij inwendig zeggen: 'Ik ben er ook nog, je vergeet me. Probeer innerlijk wat rustig te worden en richt je tot mij die in je woont. Verenig je met mij opdat je rust en licht vindt in God.'
Of als we dragers van haat zijn, moeilijk kunnen vergeven, dan kan Hij vanbinnen zeggen: 'Kom naar mij, jij die dat niet uit jezelf kunt, laat me u tot mij nemen opdat Ik je hart van steen kan veranderen in een hart van vlees, opdat er leven en verzoening uit mag voortvloeien. Geef je aan mij.'
Of als het gebed droog en duister is: 'Wees trouw, je dorheid dient niet tot niets, Ik maak je enkel gratuïet in de liefde, Ik maak je volwassen in het geloof; een geloof dat niet steunt op sentiment maar op pure liefde, op naakt geloof.'
Enz.

Zo kan Jezus de hele dag, van de vroege morgen tot de late avond, bezig zijn de tempel van ons hart te reinigen.
Laten we goede luisteraars worden van ons geweten; de plek waar God ons zichzelf wil tonen, onszelf in een spiegel plaatst, ons wil reinigen, ten diepste genezen.

Jacobus 1.26

Wie meent dat hij God dient,

        terwijl hij zijn tong niet kan beteugelen,

        zit op een dwaalspoor,

        en heel zijn godsdienst is vergeefse moeite

Uit de eerste brief van Petrus
1, 18-25

Broeders en zusters,
u weet immers dat u niet met zoiets vergankelijks als zilver of goud bent vrijgekocht uit het zinloze leven dat u van uw voorouders had geërfd, maar met kostbaar bloed, van een lam zonder smet of gebrek, van Christus. Al voor de grondvesting van de wereld is Hij door God uitgekozen, en nu is Hij, aan het einde van de tijd, verschenen omwille van u. Door Hem gelooft u in God, die Hem uit de dood heeft opgewekt en Hem laat delen in zijn luister, zodat uw geloof tevens hoop is op God.
Nu u gehoorzaam bent aan de waarheid, is uw hart gelouterd en kunt u oprecht van uw broeders en zusters houden; heb elkaar dan ook onvoorwaardelijk lief, met een zuiver hart, als mensen die opnieuw zijn geboren, niet uit vergankelijk maar uit onvergankelijk zaad, door Gods levende en altijd blijvende woord.
‘De mens is als gras en zijn schoonheid als een bloem in het veld: het gras verdort en de bloem valt af, maar het woord van de Heer blijft eeuwig bestaan.’ Dit woord is het evangelie dat u verkondigd is.

De verlossing van het uitverkoren volk uit Egypte wordt hier gezien als een aanzet voor de verlossing van Christus. Hij was het die als een lam zichzelf gaf tot het einde. Het is een aansporing voor alle gelovigen om elkander te beminnen met oprechte broederliefde.

Uit de profeet Sefanja         3, 17

    De Heer, je God, zal in je midden zijn,

        Hij is de held die je bevrijdt.

        Hij zal vol blijdschap zijn,

        verheugd over jou,

        in zijn liefde zal Hij zwijgen,

        in zijn vreugde zal Hij over je jubelen

Uit d brief van Paulus aan de Galaten.   5, 22ab

        De vrucht van de Geest is liefde, vreugde en vrede,

        geduld, vriendelijkheid en goedheid, geloof,

        zachtmoedigheid en zelfbeheersing.

 Als wij ons laten inspireren door Gods geest, dan kunnen wij, in Gods naam, warmte zijn daar waar de relaties tussen de mensen

 verkillen. Dan kunnen wij soepelheid brengen daar waar mensen verstarren in onbegrip en onverdraagzaamheid. Dan kunnen wij

 echt licht zijn voor de mensen die in de duisternis verkeren.  Dan kunnen wij troost zijn voor mensen die verdriet hebben, verlossing

 voor mensen die gevangen zitten, gezondheid voor mensen die zwaar ziek zijn.  Dan kunnen we verstand zijn voor mensen die geen

raad meer weten.  God heeft ons nodig om zijn gaven aan de mensen te geven.

  Medeleven met onze medemensen is een voorwaarde om

 te kunnen meeleven met God.

Ik wens dat die Geest ons mag blijven bezielen,

Zalig Pinksterfeest

Uit de eerste brief van Johannes  2, 17

        De wereld met haar begeerte gaat voorbij,

        maar wie Gods wil doet blijft tot in eeuwigheid

Uit de brief van Paulus aan de Romeinen         8, 11

Als de Geest van Hem die Jezus

        uit de dood heeft opgewekt in u woont,

        zal Hij die Christus heeft opgewekt

        ook u die sterfelijk bent,

        levend maken door zijn Geest,

        die in u leeft.