hallo

hallo
Noveengebed Wij komen tot U, O.L.Vrouw,
gewoonweg om bij U te zijn,
om tot U te bidden,
te spreken,
als met een Moeder
die de pijn en het onbegrip
in haar hart bewaart
Wij willen ons tot U wenden,
omdat U onze diepste zorgen kent.
O.L.Vrouw van Dadizele,
zorg toch voor ieder van ons,
in alles wat wij vragen :
wees voor ons een
Moeder in nood,
een Moeder die draagt.
O.L.Vrouw, Moeder van alle liefde en leven,
wij weten dat U ons verhoort,
ons uw liefde door wilt geven,
Wij willen leven vanuit dit eenvoudige vertrouwen
dat U ons nabij bent,
opdat we vanuit uw Zoon Jezus de Heer
steun vinden
door het bidden van de rozenkrans.
Mogen allen gelukkig zijn
die zich met heel hun leven
en in vertrouwen aan U geven,
geef ons daartoe de kracht.
Moge ons gebed op voorspraak van
O.L.Vrouw van Dadizele ons hoop,
liefde, vreugde en vertrouwen geven,
voor tijd en eeuwigheid.
Amen.
LE NOUVEAU
MARTIN EST ARRIVE
VRIENDEN
gedachte
AANDACHT
paniek voorbij
DIANA

Ben even te laat met dit bericht door de jullie bekende omstandigheden en toch vind ik het heerlijk nog eens deze tekst te delen daar iedereen dit lied wellicht nooit zal vergeten, noch minder de persoon die Diana voor zovelen is geweest!
Vaarwel England's Roos
Moge je voor altijd in onze harten groeien
Je was de vanzelfsprekende gratie
Daar waar levens gescheiden werden
Je riep ons land op,
En troostte hen die leden.
Nu behoor je tot de hemel
En de sterren schrijven je naam.
En het lijkt me dat je je leven leefde
als een kaars in de wind
Nooit dovend bij zonsondergang
of bij regen
En je voetstappen zullen altijd afdalen hier
langs Englands groenste heuvels;
Je kaarsen zullen lang opgebrand zijn
voordat je legende zal eindigen.
Beminnelijkheid zijn we verloren;
Deze lege dagen zonder je glimlach.
Die fakkel zullen we altijd dragen
voor het gouden kind van onze natie
Zelfs als we proberen er niet aan te denken
brengt de werkelijkheid ons tot tranen
Al onze woorden kunnen niet uitdrukken
welke vreugde jij ons bracht gedurende jaren
(2x)
Wanneer
... je toch niet alles zelf doet." was het eerste wat me te binnen viel wanneer de poetshulp de deur uit was; maar laat me eerst beginnen met een berichtje dat ik kreeg van een blogvriend - en ergens aansluitend of een vorm van voorspelling voor deze dag, al zijn we niet de dertiende.
DE SCHADUWBeste blogvriend,
Zoals daarnet beloofd, geef ik u hier een héél goede boekentip door.
De schaduw in het water In Inger Frimanssons vorige roman Welterusten, mijn liefje is hoofdpersoon Justine verantwoordelijk voor een aantal mysterieuze verdwijningen en sterfgevallen. In haar nieuwste thriller De schaduw in het water pakt Frimansson de draad weer op. In verschillende ve r h a a l l ijnen vertelt ze hoe de levens van de nabestaanden er zes jaar na dato uitzien. Justine is nooit gepakt voor haar misdrij ven. Het leven heeft een rustiger wending genomen en de kans op ontmaskering wordt steeds kleiner. Maar dan dreigt het verleden haar op de valreep in te halen, en de voortekenen zijn luguber. Justine krijgt nachtmerries over een van haar slachtoffers, en vrienden en familieleden leggen plotseling een ongekende belangstelling aan de dag voor haar verleden. Dan duikt er ook nog een politieman op, die zich is gaan interesseren voor het reeds gesloten onderzoek. Het lijkt erop dat de strop om Justines hals steeds verder wordt aangetrokken... Zal ze de dans opnieuw kunnen ontspringen? De schaduw in het water is een briljante demonstratie van psychologische spanning. Een thriller die je van begin tot eind in een ijzeren greep houdt.
pc-service

IK BEVRIJD

ik bevrijd mijn ommuurde gedachten,
om onder de vleugels van je liefde
de stilte een nieuwe naam te geven,
zachtjes te dromen
vreugde

laten durven
MENSEN DIE JE LATEN DURVEN
IS VEILIGHEID BIEDEN.
Jos Brink
Ik denk dat we dit allemaal kunnen wanneer de gelegenheid zich voordoet, ongedwongen!
Gewoon de ander zichzelf laten zijn bij zichzelf en bij de ander, en zo een deur open laten, een deur open houden om letterlijk en figuurlijk buiten te treden.
Misschien zefs NU, op dit eigenste moment!
een terugblik

zusterschap
Beste blogger,
muziekblokje

Beste,
U hebt het misschien onthouden, anders vergeten of er nooit bij stil gestaan, maar wanneer ik dit blog startte stond de muziek aan van Jacques Brel met het lied "Ne me quitte pas". Een paar mensen werden daardoor geraakt en zo liet ik destijds iets achter over de zanger. Nu er ondertussen op SeniorenNet meer mogelijk is geworden heeft een lieve blogvriendin voor me gezocht naar lied en tekst. Vandaar dat je vanaf nu dit lied terug hoort als eerste. Wil je echter verder mijmeren bij die hemelse muziek die rust brengt, schakel dan over naar een volgend fragment.
Ik geef u alvast de tekst mee van het chanson, dat diezefde vriendin voor me heeft opgezocht waarvoor een bijzonder woord van DANK!
Ne me quitte pas
Il faut oublier
Tout peut s'oublier
Qui s'enfuit deja
Oublier le temps
Des malentendus
Et le temps perdu
A savoir comment
Oublier ces heures
Qui tuaient parfois
A coups de pourquoi
Le coeur du bonheure
Ne me quitte pas (4 fois)
Moi je t'offrirai
Des perles du pluie
Venues de pays
Ou il ne pleut pas
Je creuserai la terre
Jusqu'apres ma mort
Pour couvrir ton corps
D'or et de lumiere
Je ferai un domaine
Ou l'amour sera roi
Ou l'amour sera loi
Ou tu seras reine
Ne me quitte pas (4 fois)
Ne me quitte pas
Je t'inventerai
Des mots insens�s
Que tu comprendras
Je te parlerai
De ces amants l�
Qui ont vu deux fois
Leurs coeurs s'embraser
Je te racont'rai
L'histoire de ce roi
Mort de n'avoir pas
Pu te rencontrer
Ne me quitte pas (4 fois)
On a vu souvent
Rejaillir le feu
De l'ancien volcan
Qu'on croyait trop vieux
Il est para�t-il
Des terres br�l�es
Donnant plus de bl�
Qu'un meilleur avril
Et quand vient le soir
Pour qu'un ciel flamboie
Le rouge et le noir
Ne s'�pousent-ils pas
Ne me quitte pas (4 fois)
Ne me quitte pas
Je ne veux plus pleurer
Je ne veux plus parler
Je me cacherai l�
A te regarder
Danser et sourire
Et � t'�couter
Chanter et puis rire
Laisse-moi devenir
L'ombre de ton ombre
L'ombre de ta main
L'ombre de ton chien
Ne me quitte pas (4 fois)
gedachte

pijnstillers
moed houdenMOED HOUDEN, EENVOUDIG VOORTGAAN.
als je kunt. En als je niet kunt, niet meer kunt, wachten.
Of uitrusten bij een vriend, als die er is. En als die er niet is,
toch wachten, dan maar alleen, wachten tot het weer gaat.
Straks eenvoudig voortgaan.
Je weg nemen zoals die komt met z’n voor en z’n tegen. Je oog helder
als een lamp die je lijf verlicht. Doen wat ter hand is.
Antwoorden geven als die er zijn.
En intussen voelen de tik van je stok. Niet teveel omzien. Een enkele
keer soms want de weg gaat dwars door je hart.
Niet teveel omzien en niet teveel ook vooruit.
Eenvoudig voortgaan.
En weten: deze weg is niet alles en is niet van deze wereld alleen.
De wolken zien die aandrijven uit eeuwige verten – wie trok er hun grens?
En je hart voelen inkloppen op de eeuwige heuvels – wie heeft ze gegrond?
En van de dingen de stille kant zien
waar ze grenzen aan Hem... de Eeuwige...
DE GROND VAN ONS BESTAAN.
Herman Andriessen
1 reactie op dit bericht
Goedevond Blogmaatje begin van de week .....dat de week je zal brengen al het goeds.....knuffel