Dinsdag 11 september 2007
alles komt samen
Beste medebloggers,Meestal gaat bloggen vanzelf; op een ander moment zoekt een mens een overgang tussen voorgaande berichten en wat nu komt, zeker wanneer deze ver uit elkaar liggen of wanneer er te veel in een paar dagen is gebeurd. Ik doe vandaag dan ook een poging al kan dit na het schrijven van volgende "deel 1" worden; zie ik straks wel. In elk geval wachten bepaalde mensen met grote belangstelling op wat ondergetelende aan te vullen heeft.
Mag ik in elk geval nu al danken voor zovele mensen die me lezen en in stilte beluisteren, voor wie ik een inspiratiebron mag zijn en wellicht méér, wellicht een reden (voor mij dé reden) waarom ik gisteren bij afsluiten van de dag in de top100 binnenkwam! Voor mij een grote verrassing maar deugddoend, een echte waardering zonder specifiek te streven naar punten of scores.
Maar nu even terug naar afgelopen weekend, "waar alles samenkwam" zoals een blogbezoeker in eigen persoon het samenvatte. Daarvoor moet ik eerst terug naar de conferentie over Lourdes die bijzonder boeiend was. Ik probeer dan ook deze overgang met een dagelijkse gedachte die niet beter aansluiten kon.
Scherend langs de modder blijft de zonnestraal schoon.
Eusebius of Caesarea
Wie het Lourdesverhaal kent, zal weten dat Bernadette gevraagd werd te graven naar een bron; niet zomaar op het weiland, maar op de plaats waar varkens en mest niets méér was dan één grote vieze troep, nog aangelengd met de modder die van de rotsen kwam. In die modder heeft Bernadette geploeterd tot ze de bron ontdekt heeft, een bron van helder water dat tot op heden levengevend is en dit sinds eeuwen voor miljoenen bedevaarders. Daar gebeurt Lourdes, net zoals in deze gedachte:
Vanuit ons eigen geploeter, de zaken die we niet langer willen zien, ons slecht karakter, ons verleden dat we willens nillens meedragen, zoeken naar WATER, want zo levensnoodzakelijk van in de moederschoot, zoekend naar geborgenheid.
Dat water, maar ook het LICHT - de warmte van het kaarsvuur van de hoop - of de zonnestralen op onze huid ... Ontvangen we het niet beiden, zomaar, gratis, als gave! Soms denken we dat we als mens te veel moeten zoeken naar dat licht en die warmte, maar ezigenlijk moeten we er gewoon maar voor openstaan, met open handen en zij zullen gevuld worden door LIEFDE, VRIENDSCHAP en HOOP! (allen symbool voor het water!) En die laatste hebben we voorbije jaren toch al rijkelijk mogen ontvangen en uitdelen vian SeniorenNet! Ook al waren er dagen van 'modder' in dit bloglandje, of waren we niet altijd even lief voor elkaar,maar langs de modder blijft inderdaad de zonnestraal schoon. Eén knipoogje naar elkaar vanachter ons klavier is soms voldoende! Doorheen ons eigen geploeter, misvertanden en rare kronkels hebben we elkaar rmisschien soms pijn gedaan, maar dan is één berichtje, één mailtje genoeg om HOOP en GENEZING te brengen. Dan mogen we zeggen zoals Maria in Haar Magnificat, (maar deze keer met andere woorden):
"Ik heb aan weinig genoeg gehad en me niettemin altijd rijk gevoeld. Dat is iets om dankbaar voor te zijn".
Het was dus ook 8 september, opening van de Mariale negendaagse te Dadizele. Voor mij was het goed 'thuis' te komen in eigen geboortedorp maar vooral bij het genadebeeld van Maria, dankbaar en ook gelukkig omdat ik deze keer de viering kon meemaken met familie, al was er niets op voorhand afgesproken. Ook dankbaar om die tocht SAMEN mee te maken met een zoekend iemand, de ogen gericht op Maria.
Een Mariaal weekend is niet per definitie een weekend van euforisme waar alle zorgen ineens verdwijnen; integendeel een bewuste levenshouding, hoe goed ook bedoeld, brengt een mens van "Magnificat" naar "Onze Lieve Vrouw van Eeuwigdurende Bijstand" ... even een modderervaring..., maar in geloof dan kunnen bidden met en voor elkaar op volgende wijze is bevrijdend; dan voel je dat "alles samenkomt", dat deze dingen je moesten overkomen, dat je geleid werd naar deze plek... om daar alles uit handen te geven.
Mag ik hiermee afsluiten?
MARIA,
Uw boodschap dragen wij nu mee:
'Verzoen u met uzelf
en richt uw ogen op Jezus,
Hij zal u opnieuw doen leven.'
MARIA,
mogen mensen aan mij zien
dat ik nieuwe levenskracht
heb gekregen
en dat ik daar nu van leef.
foto: Rosarium te Dadizel met dank aan Martientje!
p.s. Verder jammer maar blijkbaar zo menselijk dat voor de zoveelste maal waarderingscijfers nul halen wanneer we over geloven schrijven ... Dit mag echter geen rem zijn, want wij maken de toekomst voor allen die lijken af te haken van kerk en geloof. Wij zijn het, jij en ik, die naar Maria en Jezus mogen verwijzen, een mogen, maar later daar meer over.
God heeft nooit in de handen geklapt en gezegd: "Nu is het genoeg, Ik heb geduld genoeg gehad".
2 reacties op dit bericht
Goedemorgen Maarten
Mhg van Henny en Krelis
Hallo Maarten
Die foto heb ik je heel graag toegezonden. Een heel mooie herinnering aan de huwelijksmis van Steven en Stefanie.
Een plaats waar we zeker nog zullen terugkeren. Want weet je Maarten, ik vind dat een bedevaart niet altijd moet als het es wat moeilijk gaat met ons. Ook op gelukkige momenten kan het innerlijk enorm deugd doen. En ja, zo samen met familie op een heugelijke dag, je kan er ook overmeespreken .... zalig gewoon.
Wij waren er vooral dankbaar, je begrijpt wel wat ik bedoel.
Met liefs,