Je bent

Een "dagelijkse gedachte" vinden op het moment dat ik een passage aan het lezen ben die vrij goed op mezelf kon slaan, is de aanleiding om nog heel even terug in de tijd te gaan, maar dan zonder de bitterheid van toen, en  alle gevoelens van haat, woede, agressie, onbegrip, onmacht ... die ik toen wel tussen de lijnen neerschreef op het blog, eens daar terug toe  in staat. Door alles heen ben ik mezelf trouw gebleven, ook al werd ik de speelbal van een goedmenende directeur en een "een onverschillige ambtenaar die gevoelloos de regels volgde; door "de manager" en zelfbenoemde hooggeplaatste persoon (zonder persoonlijkheid) die betoogde dat we ons moesten richten op de toekomst en het verleden moesten laten rusten ... En zo kwam het dat "zoals de druppel die de berg uitholt, het niet één aantoonbaar feit was dat men mij heeft gesloopt, maar een aaneenschakeling van kleine vernederingen. Ik vind het belangrijk u dit te vertellen na al die jaren, niet om uw medelijden op te wekken, verre van dat, maar opdat u begrijpt wat mij beweegt; voor sommigen onder u misschien een antwoord na enkele jaren. Ja, ik kreeg dageliijks complimenten en dat van hoog tot laag, van de poetsvrouw tot het directielid zoals: "U bent succesvol in uw werk, gedreven en correct, perfectionist, kent veel mensen, (kende ik ze wel goed?  kenden ze mij wel goed of werd ik "gebruikt" als hun engel?!) kunt met ze omgaan, en met een enkeling (met name S. en D.  hebt u zelfs een nauwere band". ... en dan kwam het mensen! .... "Toch lijkt u nergens deel van uit te maken. U functioneert, maar ik heb geen flauw idee wat het is dat u beweegt."
Een manager die geen flauw idee heeft van de waarden die zijn personeelslid drijft (-of is dit juist eigen aan MANAGER?-), en wanneer hij dan, eens ze blijken dat deze van medemenselijkheid  getuigen, er te zijn voor elkaar - zelffs tot ver buiten het opgedragen takenpakket- , smalend zijn schouders ophaalt, dan kan het intimideren alleen maar verder gaan, geruisloos ... tot in een lange en diepe coma.
MAAR, en hier sluit ik af met deze mooie gedachte - naar mezelf en naar jullie allen:

In welke taal men zich ook uitdrukt,
men kan nooit iets anders zeggen dan wat men is.
Ralph Waldo Emerson

Beste,

Dit is de titel van een fascinerend boek dat ik aan het lezen ben; zeer interessant zowel als thriller, maar ook voor de echte kunstliefhebber, en dit  door de goede beschrijving van door ons bekende werken; over vervalsingen, maar evenzeer over het lot van de Joden voor en na de oorlog, mét zelfs tussendoor de vraag naar God. Het geheel smaakt soms ook een beetje naar "Witse" waar het gaat over de psychologische  impact die een zaak kan hebben op het leven en het welzijn van de privédétective. Voor kunstkenner zeker warm aanbevolen, maar zelfs zeer interessant om bij te leren wat voor netwerken bestonden … om het geld, om de kunst, om mensenlevens te redden!
Heb ik u nieuwsgierig gemaakt? In elk geval verdween elke pijn aan hand tijdens het lezen!

Maarten

DE VERDWENEN SCHILDERIJEN
GAUKE ANDRIESSE
2006
ISBN 90 450 12251

Beste mensen,

Vandaag, verjaardag sterfdag van Francis zoals ik eerder schreef, ontvang ik het overlijdensbericht van een moeder van een goede vriendin van mij. En dan denk ik terug aan een tekst die ik al eerder had aangekruist ... Voor ooit, maar soms staat dat OOIT voor de deur en stellen we de vraag naar de vanzelfsprekendheid van de dingen  ...
"Had ik toen zij nog leefde ooit wel eens de tijd genomen om goed naar haar te kijken als zij zich opmaakte, als zij haar haren kamde? Ik kon het me niet meer herinneren. We hadden 's ochtends te veel haast en het was te vertrouwd om erbij stil te staan. Toch zag ik nog momenten van verstilling voor me, zoals afgebeeld op de foto (kon ook Francis zijn met zijn lach, gezeten op de bromfiets).
Als we 's avonds aan onze grote tafel zaten, urenlang en zonder haast om nog iets te moeten doen of ergens naartoe te gaan. ( hier denk ik in het bijzonder aan een paar senioren maar wellicht ook aan anderen die "het lege-tafelsyndroom" kennen en ervaren).
Soms voerden we lange gesprekken, maar meestal was elkaars aanwezigheid al voldoende om te voelen dat alles goed was (zoals die vriendin die haar gisteren overleden moeder aanvoelde al die jaren van zorg, woordeloos en tevreden, dankbaar of soms angstig).
Als ik er nu aan terugdacht, leek het alsof dat gevoel er vaak was geweest, zonder dat we ons daarvan echt bewust waren. HET WAS TE VANZELFSPREKEND GEWORDEN!"

Het zijn bij deze momenten van afscheid - het hoeft niet eens de dood te zijn - dat we ons voornemen bewuster met elkaar om te gaan, maar zoals gezegd, dit haastig leven doet ons soms vergeten dat wij hier maar voor even zijn! Dan krijgt CARPE DIEM toch nog een nieuw geluid, maar dan wel in een positieve samen-leving!

Beste Annie, mag ik deze vandaag uit dankbaarheid om wat je gedaan hebt voor 'je moe' aan u opdragen tezamen met mijn christelijke deeneming in de rouw die u nu komt te treffen, maar weet, ook al sterven mensen: de Liefde NOOIT, zeker niet een moeder!

Genegen
Maarten

Beste mensen,
Goede vrienden,

Vandaag begint te Dadizele - mijn geboortedorp en bedevaartsoord - de negendaagse noveen ter verering van de Heilige Maagd Maria.
Mag ik jullie dan uitnodigen samen met mij op stap te gaan gedurende deze negen dagen Maria ter ere waar we altijd als haar kinderen terecht kunnen.

Gebed voor de noveen

 Wij komen tot U, O.L.Vrouw,
 gewoonweg om bij U te zijn,
 om tot U te bidden,
 te spreken,
 als met een Moeder
 die  de pijn en het onbegrip
 in haar  hart bewaart
 Wij willen ons tot U wenden,
 omdat U onze diepste zorgen kent.
 
O.L.Vrouw van Dadizele,
zorg toch voor ieder van ons,
in alles wat wij vragen :
wees voor ons een
Moeder in nood,
een Moeder die draagt.
O.L.Vrouw, Moeder van alle liefde en leven,
wij weten dat U ons verhoort,
ons uw liefde door wilt geven,

Wij willen leven vanuit dit eenvoudige vertrouwen
dat U ons nabij bent,
opdat we vanuit uw Zoon Jezus de Heer
steun vinden
door het bidden van de rozenkrans.
 
Mogen allen gelukkig zijn
die zich met heel hun leven
en in vertrouwen aan U geven,
geef ons daartoe de kracht.
 Moge ons gebed  op voorspraak van
O.L.Vrouw van Dadizele ons hoop,
liefde, vreugde en vertrouwen geven,
voor tijd en eeuwigheid.
Amen.

BLOGVRIENDEN,

https://blog.seniorennet.be/krelis/

MAG IK VANDAAG EENS HEEL IN HET BIJZONDER VOLGEND BLOG IN DE KIJKER PLAATSEN, ANDERS DAN ANDERE EN TOCH EEN INSPIRATIEBRON VOOR VELEN!

In elk geval een wijs man die deze dingen weet te delen op zijn "jeugdige" leeftijd en met zin voor alledaagse en ook wat humor. Misschien is hij zomaar een wegwijzer naar de ander, de ANDER!