menselijk nabij


Of je nu lijdt of begeleidt, blijf praten! Als je heroïsch wilt zijn, je lijden verstopt, als je de deemoed niet kunt opbrengen je pijn uit te spreken, ga je eraan kapot. Het is heel mooi om je lijden in stilte te dragen, maar of je er iets mee opschiet? Durf de waarheid zeggen, want dat is vaak de eerste stap naar genezing. Stop met toneelspelen, want als je fysiek of psychologisch doodgaat, valt er niets meer te spreken ...
"Ik heb dorst, geef me iets te drinken," riep Christus aan het kruis. Heel normaal, heel menselijk. Hij verbloemt niets, hij schreeuwt. Wij mogen dat ook, en dat vergeten we soms wel eens te vlug zolas een priester me toevertrouwde: Roep naar dat kruis!. Temidden van zijn lijden blijft Jezus praten met God.
Dus ook als we in ons lijden denken dat God er niet meer is, mogen we met hem blijven spreken.
Wees dus ook en zeker op deze zondag elkaar menselijk en zo ook goddelijk nabij!

















