Donderdag 24 april 2008
bladvulling
Een bladvulling wilt gij gaan schrijven,
Hier voor dit slecht gevulde blad?
Och, - ‘k zou het maar wit laten blijven!
Daar wordt genoeg papier beklad.
P.A. de Génestet (1829 – 1861)
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Woensdag 23 april 2008
nooit te laat
Het is nooit te laat om ons hart groter te maken,
en meer plaats te maken voor de liefde.
Dinsdag 22 april 2008
mensen van het eerste uur
KArin ... jij was wellicht de eerste die ik hier leerde kennen via blogland. Wat hebben wij uren en nachten gechat en dit via mailuitwisseling dan nog.
Yvette ... deze uit Kuurne, leerde me de eerste tips om het aanmaken van buttons en het plaatsen van grote foto's. Ze deed het met heel veel geduld. Haar lessen heb ik aan menig beginnende blogger doorgegeven, maar wel hebben we elkaar tot op vandaag nog niet live ontmoet ... en het zelf maken van buttons liet ik graag over aan o.a. ...
Nicole ... die op een bijzondere manier in mijn leven kwam en er wellicht nog lang zal blijven. Was het niet via haar dat ik een zekere ...
Elou mocht ontmoeten ... die van zichzelf zegt "een puinhoop te zijn" maar het wel klaar speelt me onverwacht een bewerking door te mailen van een tekst, een gebed. Het geloof is voor Elou dan ook een grote stille kracht ... zoals ik mensen mocht ontmoeten als ...
Edmond, Bompa, Peter1925 ... die mijn eerste blogberichten wilde opfrissen met vele kunstfoto's van Sint-Maarten ... en zijn zielsgenoot ...
Krelis, die met nog minder woorden dan ik hier, de kern van ons bestaan kan raken.
Hoe meer namen een mens wil noemen, hoe meer gevaar er dreigt dat iemand vindt niet bovenaan het lijstje te staan of zijjn naam niet terug te vinden. Het is dan ook geen pure opsomming, maar wel een herinnering aan hen die bij de wieg stonden van mijn bloggen, nu ik bijna drie jaar oud word.
Boomer en Vergeethetnietje, Gerd en Katrien, Rozemarijn ... elk met hun eigen levensverhaal.
Ook aan de overleden blogmaat uit Brugge wil ik even stilstaan, die ondanks zijn zware en jarenlange ziekte, er toch elke dag probeerde te zijn elke blogger een goede morgen of een zalige nachtrust toe te wensen.
Het is ook zo dat bloggers zomaar in mijn leven kwamen en dan ook "zomaar" verdwenen. Of ze me niet meer lezen?! Het kan, maar dat hoeft niet. Er zijn zovele redenen waarom iemand niet langer leest of blogt. Het is zelfs zo dat het soms pas na jaren is dat bijkt dat je wél gelezen wordt, zelfs door niet-bloggers, maar dat dit pas de basis vormt voor een nieuwe relatie.
Susanna
Tom
Wim
Fernand
Eddy
Timo
Kristof
Ronald
Heb je eht gemerkt? Ja, het zijn vooral de mannen die vanop afstand toekijken!
Met dit berichtje wou ik gewoon dank zeggen aan de intense vriendschappen, opgebouwd de voorbije jaren! En wie zich hier niet terugvond weet dat hij van mij af en toe een mail krijgt, so ...
dankbaar,
Maarten
Zondag 20 april 2008
menselijk nabij
Of je nu lijdt of begeleidt, blijf praten! Als je heroïsch wilt zijn, je lijden verstopt, als je de deemoed niet kunt opbrengen je pijn uit te spreken, ga je eraan kapot. Het is heel mooi om je lijden in stilte te dragen, maar of je er iets mee opschiet? Durf de waarheid zeggen, want dat is vaak de eerste stap naar genezing. Stop met toneelspelen, want als je fysiek of psychologisch doodgaat, valt er niets meer te spreken ...
"Ik heb dorst, geef me iets te drinken," riep Christus aan het kruis. Heel normaal, heel menselijk. Hij verbloemt niets, hij schreeuwt. Wij mogen dat ook, en dat vergeten we soms wel eens te vlug zolas een priester me toevertrouwde: Roep naar dat kruis!. Temidden van zijn lijden blijft Jezus praten met God.
Dus ook als we in ons lijden denken dat God er niet meer is, mogen we met hem blijven spreken.
Wees dus ook en zeker op deze zondag elkaar menselijk en zo ook goddelijk nabij!
Zondag 20 april 2008
blijf vechten
Het leven kan zo verschillend zijn,
de ene keer ben je vrolijk..de andere keer heb je weer pijn.
het leven telt van dag tot dag,
dan zie je iemand met tranen..daarna weer met een lach.
Soms is het zo moeilijk om door het leven te gaan,
dan lijkt alles je tegen te zitten..alles je in de weg te staan.
Maar ook al wil je dan soms de moed opgeven,
diep in je hart weet je dat je verder moet...
verder moet met leven.
Want er staan nog zoveel mooie momenten op je te wachten,
er zitten nog zoveel toekomstplannen in je gedachten.
Er zijn zoveel mensen die om jou geven,
die zonder jou..niet verder kunnen leven.
Dus ook al heb je het moeilijk
heb je op speciale momenten onverdraaglijke pijn,
blijf vechten voor je leven
want ook voor jou zullen er weer mooie tijden zijn.
Zaterdag 19 april 2008
ONLINE
Online ...
online contact
ver en toch dichtbij
zelfs emoties
kennen geen afstand
gezelligheid delen
maar ook spanningen
het gevoel bevestigen
niet alleen te staan
de wereld op een tafelblad
het klavier wordt een café
vrienden maken
zonder levende ziel
online contact
steun ervaren
om in real life
gemoedsrust te vinden.
Vrijdag 18 april 2008
Gewenning
Het is me al eerder opgevallen dat verschillende mensen uit blogland zich vragen beginnen te stellen over het nut van het bloggen. Ik hoorde o.a. vragen als: "Waar ben ik toch aan begonnen?". "Ik krijg geen waardering meer". "Men bezoekt me enkel maar nadat ik een bezoekje bracht aan andere blogs en zo mijn naam achterliet".
Soms geven mensen de indruk niet langer gewenst te zijn, noch gewaardeerd voor hun "werk" dat toch allemaal is begonnen als een hobby en waar ze vooral heel véél mensen leerden kennen.
Soms vind ik tussen de lijnen zelfs een hunker naar bevestiging, al dan niet uitdrukkleijk neergeschreven. Bij nog anderen blijkt uit diverse blogberichten niets min noch meer dan een schreeuw om aandacht. Eenzaamheid?
Goeie vrienden, dit alles lijkt misschien nogal negatief over te komen, maar het is de samenvatting van wat ik lees, zelfs in mijn gastenboen en via é-mailverkeer.
Ik probeer een antwoord te formuleren. We zijn allen op één of ander manier aan dit bloggen begonnen, en onze blog werd al heel vlug onze beste vriend. Een vriend die levend werd door intense contacten. We bouwde stilaan een netwerk op en kwamen graag terug naar bepaalde mensen. Op de duur deelden we het wel en wee. Zeker in het begin was het een kwestie elkaar terug te vinden en de "buttons" werden een echt hipe. Deze laatsten zijn echter voor velen niet langer een manier om contact te zoeken, integendeel.
Het aantal berichten in gastenboeken lijkt ook te verminderen, nog steeds volgens bovenstaande, maar is ook dit niet ergens vanzelfsprekend? Het is niet omdat men je gastenboek niet heeft getekend dat men je blog niet heeft bezocht zoals het eveneens niet zo is dat "men" je geen "5" meer geeft voor een bericht. Ik denk dat vooral wat laatste betreft er sommigen moeite mee hebben, maar je weet toch niet wie je dat waarderingscijfer heeft gegeven?!
En het is vooral zo dat we na de voorbije jaren elkaar de deur niet meer plat lopen omdat er tussen mensen een zo hechte band is gegroeid dat een bericht niet langer hoeft nagelaten te worden, want "we kennen elkaar". Er is inderdaad een vorm van gewenning opgetreden. Let op, ik zeg niet dat het geen deugd kan doen eens een bericht te lezen, maar het al dan niet kijgen van berichten of "punten" mag zeker nooit een reden zijn het bloggen op te geven. GENIET van je bloggen zonder de blogwereld rond te reizen!
Ik wil dan ook positief afsluiten - een te lange tekst deze keer waarvoor excuses - met de vaststelling dat ik links en rechts iemand nabij mocht zijn, zelfs in die mate dat mensen verder wilden bloggen, een nieuwe blog probeerden op te starten; of nog beter tot het inzcht kwamen dat het leven nog niet zo een grote hel is en dat er dus inspiratie gevonden werd het roer om te gooien! Proficiat daarvoor!
En ikzelf? Ik heb er heel veel LIEFDE EN VRIENDSCHAP ontvangen!!!
Donderdag 17 april 2008
PESTERIJEN
Ook deze keer uit het leven gegrepen, een ware schreeuw van een jongeman van 23 jaar.... Nog maar enkele dagen terug! Zo een dingen lees je niet zomaar; daar reageer je op en wel onmiddellijk!
"Pesters vinden pesten niet pesten.
Ze noemen het eerder plagen.
Maar zij weten niet hoeveel ik kan verdragen.
Dus gaan ze maar door.
Na 1 week kan ik de pijn echt niet meer dragen.
Dus ga ik naar de brug.
Ik ben blij want de pesters zien mij niet meer terug.
3dagen later staan ze aan mijn graf,
Naast de familie die om mij gaf.
Nu begint het te dagen ...
Dit was niet gewoon wat plagen.
Woensdag 16 april 2008
Verjaardag Lieve
ik leg een roos en een klavertje hier
en wens je vandaag een dag vol plezier
wat is het heerlijk te ervaren
dat er ergens iemand aan je denkt
en ongevraagd je laat genieten
van iets waaraan men aandacht schenkt
een prentje slechts met weinig woorden
maar met een inhoud die het doet
een kaartje soms in haast geschreven
waarbij je even slikken moet
een handdruk of een schouderklopje
een zwaai van ver, een lief gebaar
het zijn zo van die kleine dingen
maar "groot" aan waarde voor elkaar
GELUKKIGE VERJAARDAG, LIEVE!
Woensdag 16 april 2008
zilveren huwelijksviering
Beste mensen, de blog voor vandaag is zowaar een beetje te klein, want op 16 april verjaart zowel mijn zus maar vieren we ook het zilveren huwelijksjubileum van mijn oudste zus en haar man. Dus maar vlug iets in elkaar 'geflanst', al ben ik nooit zo goed geweest in deze rijmelarij, maar anders wordt het een te serieuse en heel lange brief, so ... toch meer dan van harte Proficiat met jullie Zilveren Huwelijksjubileum!!
Jullie zijn nu een zilveren paar!
Misschein een klein traantje, maar zeker een lach!
Het leven samen is heel bijzonder.
Zoveel delen jullie met elkaar:
Vriendschap, vreugde, warm en teder.
Echte liefde jaar, na jaar!
Een blik, een woord, een gebaar.
Een verhaal van mensen die blij en
dankbaar zijn om elkaar.
Ja, verliefdheid is voor het leven.
Van iemand houden is voor altijd.
Zo vormen jullie al 25 JAAR
TROUW
een echt schoon paar!
Dinsdag 15 april 2008
LEVEN
Leven ...
Achter dichte deuren leven de grootste geheimen,
Tranen die niemand ziet,
Eenzaamheid die groter groeit,
Verlangens die niet worden ingevuld
Leven is een opgave waarin je slechts ten dele slaagt.
Achter gesloten ramen leven de diepste wonderen;
Is het ontdekken van jezelf,
Het herstellen van gemaakte fouten,
Het op weg zijn naar dat betere in je.
Leven is een op- en aftelsom om in balans te blijven.
Achter dichte deuren leven verborgen gevoelens,
Niemand weet en vermoedt het.
Je moet er zelf mee in het reine komen,
Met pijn en inzicht
Om geestelijk rijker nieuwe dagen naar waarde in te vullen.
Mensen hebben -ieder voor zich- open en gesloten ramen
Kleuren die mee- en tegenvallen,
Mogelijkheden die verrassen,
Woorden die geheim blijven,
Pijnen die niemand vermoedt.
Leven is toevoegen in tranen en een weerloze glimlach.
Maandag 14 april 2008
TOLERO
Via het surfen of een hint op een foto komt een mens soms nogal iets tegen waarvan hij niet eens het bestaan van vermoedde. Het was op die manier dat het woord TOLERO op mijn scherm werd gegooid. Bij nader toezien leek het dan nog een initiatief van de Vlaamse overheid.
TOLEERO zou dan moeten staan voor:
"Homo’s, lesbiennes, bi’s of hetero’s in vakjes stoppen, daar doen tolero’s niet aan mee. Ze zijn tolerant tegenover iedereen. Want het draait toch niet om iemands geaardheid, wel om de persoon zelf. Dus ‘Fuck hetero’s en holebi’s. Ik ben tolero’. Zo simpel is ‘t."
En om dit nog eens te onderrstrepen zijn vanaf nu ook t-hirts te verkrijgen met opschrift zoals hierboven, en dit in zowat alle winkels.
"Laat zien dat je tolero bent.
Koop een tolero T-shirt voor €10. De integrale opbrengst gaat naar WISH (Werkgroep Internationale Solidariteit Holebi's).
Je vindt de T-shirts vanaf dinsdag 25 maart in deze winkels:
Fish&Chips in Antwerpen www.fishandchips.be
Brooklyn shops in Gent, Knokke, Oostende, Brugge en Antwerpen www.brooklyn.be
Leeloo in Brugge www.leeloo.be"
Koop een tolero T-shirt voor €10. De integrale opbrengst gaat naar WISH (Werkgroep Internationale Solidariteit Holebi's).
Je vindt de T-shirts vanaf dinsdag 25 maart in deze winkels:
Fish&Chips in Antwerpen www.fishandchips.be
Brooklyn shops in Gent, Knokke, Oostende, Brugge en Antwerpen www.brooklyn.be
Leeloo in Brugge www.leeloo.be"
Of die tolerantie ook op straat merkbaar zal zijn voor zij die zo een t-shirt dragen is nog maar de vraag; want terecht vraagt iemand zich af of dit niet de zoveelste hipe is en dan nog weggelegd voor jongeren, gezien het taalgebruik. De toekomst zal het uitwijzen. Maar of we nu zo verdraagzaam zijn en er beter zullen van worden???
Een mens durft niet eens een gepaste foto toe te voegen ... TOLERO klinkt in elk geval goed!
Zondag 13 april 2008
voor zoveel
aandacht, tijd en geduld, maar vooral omwille van haar gedreven en belangeloze creativiteit die al heel wat schoons uit haar hoed toverde en meteen vele bloggers gelukkig maakte vind ik geen andere weg dan deze om "onze Katrien" in de bloemetjes te zetten. Haar werkjes zijn echte pareltjes en dat doet ze dan ook voor anderen zonder een woord van waardering er voor te verwachten, van daar deze link
.
Katrien, de foto zal je wel zelf kunnen bewerken, want dat laat ik aan jou over! Ik hoop dat de gekozen foto in jouw smaak valt. Dank in naam van ons allen en dat we nog lang van je werk mogen genieten!
Maarten
https://blog.seniorennet.be/katrien10usje/
Zondag 13 april 2008
verboden liefde
Twee tranen, diamanten stil verdriet
hopeloos gefluister, haast een teder liefdeslied
een zachte drang naar warmte en tederheid
een eindeloos verlangen naar diepe genegenheid
grenzeloze liefde, bron van angst en zorgen
hou van mij, liefst vandaag dan morgen
vergeten de pijn, wanhopig verdriet
sterretjes rondom, is al wat je ziet
hou me vast, smelt me in je armen
hevig vuur om mij te verwarmen
vlinders in de buik, niets houdt je tegen
ik hou van je, wil je alles geven
het begint als een spel van tasten en wensen
zoeken naar begrip, verleggen van grenzen
een romantische blik, verhullende ogen
blindelings vertrouwen, niets is gelogen
zweven doorheen het volmaakte geluk
je denkt niet aan morgen, het kan niet meer stuk
hoop op een toekomst, in een verre nabij
ik met jou, samen, jij met mij
vier tranen, diamanten stil verdriet
afscheid nabij, een haastige vergeet-mij-niet
onvolmaakte droom, oprechte verbijstering
verboden liefde, een broze herinnering.
- auteur me onbekend -
Zondag 13 april 2008
gebed uit India
... een mooie bezinning over de continenten heen ...
Lovely Lady dressed in blue-
Teach me how to pray!
God was just your little boy,
Tell me what to say!
Did you lift Him up, sometimes,
Gently on your knee?
Did you sing to Him the way,
Mother does to me?
Did you hold His hand at night?
Did you ever try
Telling stories of the world?
Oh! And did He cry?
Do you really think He cares
If I tell Him things-
Little things that happen? And
Do the Angels' wings
Make a noise? And can he hear
Me if i speak low?
Does he understand me now?
Tell me- for you know.
Lovely Lady dressed in blue.
Teach me how to pray!
God was just your little Boy,
And you know the way
Zaterdag 12 april 2008
de foto
zegt meer dan de tekst hieronder!
Zaterdag 12 april 2008
Hij leeft
Ademt en leeft…
...Hij leeft in jou, hij leeft in mij...
in al wat ademt, daarin ademt hij.
In wens en waarheid,
in grauw en blauw...
kijk in de spiegel:
hij leeft in jou.
Zaterdag 12 april 2008
Als een roos
zo rood van kleur
sier je de sneeuwwitte steen
alsof een bloeddruppel
je blanke huid weer raakt
geen doornen prikken
zich vast in je hart
zoals
een eeuwig bloeiende roos
van dankbaarheid
Prettig weekend!
Maarten
Vrijdag 11 april 2008
ochtendgloren
Wakker gefloten
door de mooiste wijsjes
zonnestralen banen zich
dwingend een weg door
de gordijnen heen
eksters, merels, sijsjes
het gehele koor is compleet
een zeer divers concert
bassen, sopranen, alten en tenoren
wekken ons met hun ochtendlied
wordt wakker in dit mooie ochtendgloren
ontvang de warmte van de natuur
luister, kijk, voel en geniet...
Donderdag 10 april 2008
mijn wens
Één van mijn grootste wensen,
is dat er voor alle mensen,
Vrede zal heersen op deze aarde,
want veiligheid is toch van grote waarde.
Vooral voor alle kinderen,
met hun verdriet diep van binnen.
Ze hebben al zoveel meegemaakt,
dat is iets wat mij zo raakt.
Geef ze het geluk terug,
en het liefste snel en vlug,
zodat ook hun lach weer klinkt,
en geen traan meer in hun ogen blinkt.
In mijn dromen zie ik het al voor mij.
Alle ellende voorbij.
Geen mensenhaat meer.
Je kijkt niet op anderen neer.
Wees beleefd tegen elkaar.
Dan zijn we nu snel klaar,
gedaan met het zinloze geweld.
Geen nieuws meer over geld.
Geen overvallen meer
en knal elkaar maar neer;
een mensenleven is meer waard.
Deze mensen blijven zeker in onze herinneringen bewaard.