Zaterdag 6 december 2008
Laat mij je strohalmpje zijn....
dat is mijn levenstaak....
lief zijn voor anderen
en af en toe voor mezelf......
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Vrijdag 5 december 2008
een mooi liefdesverhaal
Een mooi liefdesverhaal.
Een jongen heeft kanker en heeft nog maar slechts één maand te leven.
Hij werd in stilte verliefd op het meisje aan de kassa in een cd-winkel.
Helaas kon en durfde hij niets vertellen over zijn liefde jegens haar.
Elke dag ging hij naar deze cd-winkel en kocht er een cd, enkel en alleen
om even met haar te kunnen praten.
Na die maand kwam de jongen inderdaad te overlijden.
Op een dag ging het meisje naar zijn huis en vroeg naar hem.
Zijn moeder vertelde haar dat hij gestorven was en bracht haar naar zijn kamer.
Het meisje zag alle cd’s liggen …ongeopend.
Het meisje begon onophoudelijk te huilen …. En stierf in haar tranen.
Weet je waarom zij zo heeft gehuild?
Omdat zij zelf al haar liefdesbrieven in deze cd-doosjes had bewaard.
Ja, ook zij hield heel veel van hem.
Moraal van het verhaal:
Wanneer je écht van iemand houdt, zeg het hem/haar dan direct,
En wacht niet tot het lot er anders over beschikt.
Donderdag 4 december 2008
muziek
voor een lieve blogvriendin
die reeds vele mensen diep
geraakt heeft en dit enkel
en alleen via muziek en woord.
Woensdag 3 december 2008
de gewonde vogel
Zoals een moeder vertelde aan haar dochter de dag voor het huwelijk over het zand in de hand, - een tekst die ik trouwens hier al eerder neergepoot heb - zo vertele ze vroeger toen haar dochter nog een klein meisje was vaak het verhaal over het gewonde vogeltje.
Een meisje vond op een dag een gewonde vogel. Ze had de vogel in een kooi gezet en zich volledig op de verzorging van de vogel gestort. Dank zij haar goede zorgen en de oplettendheid werd het dier elke dag een beetje beter. Uiteindelijk was hij weer kerngezond en werd het tijd hem los te laten. Maar het meisje was zich zo aan de vogel gaan hechten dat ze het niet over haar hart kon krijgen om hem terug naar de natuur te sturen. Ze was als de dood dat ze haar vriendje nooit meer terug zou zien, dat hij weg zou vliegen, de wijde wereld in, en haar zou vergeten. Daarom kocht ze een mooie grotere kooi voor haar vriendje, gaf hem de lekkerste hapjes en hield hem elke dag gezelschap. Op een dag toen het meisje uit de school kwam en naar haar vogel ging kijken, trof ze haar lieveling doord aan, zijn lichaampje half verwrongen tussen de tralies. In een poging zich uit de kooi te bevrijden had het dier zichzelf de dood ingejaagd.
Toen de moeder vaststelde dat het meisje soms leed onder dit verhaal gaf ze er een andere wending aan. Het meisje liet toen het arme dier wél uiteindelijk los uit de kooi, en na vele omzwervingen en jaren later, zat het vogeltje bij jaar slaapkamer op het raam te fluiten en bleef het daarna uit vrije wil bij het meisje wonen. Niet in een kooi, maar in de tuin.
Ligt het soms ook niet een beetje aan ons hoe we soms mensen kunnen verliezen waar we zo aan gehecht zijn; of is er ook een betere versie, nl. indien we die vrienden hebben losgelaten we onverwacht een telefoon krijgen zelfs vele jaren later zonder er nog echt te hebben aan gedacht?!
Dinsdag 2 december 2008
ONRUST
Nooit had ik gedacht dat ik ooit zo een moordachtige thrillers ter hand zou nemen, maar na elke nieuwe roman die ik te pakken krijg is het lezen ervan, naast even voor uren weg uit de realiteit van elke dag, ook meermaals een aanzet tot nadenken over waar we zelf mee bezig zijn. Vandaar is ook dit boek genomineerd en beveel ik het u ten zeerste aan. Wanneer je dan straks een citaat ziet opduiken in één of ander blog betekent dit dat dit boek ook zijn eigen doordenkers heeft! Veel leesplezier gewenst alvast straks onder de kerstboom! Maarten.
Generatie op generatie draaien mensen verder vast. En ze realiseren zich niet eens, dat ze elke dag opnieuw een beetje verder afsterven. Dus gaan de dagen sneller. Omdat ze niet meer intens leven. Omdat ze zichzelf zijn kwijtgeraakt.
Maier heeft meer bereikt dan de meeste mensen.
Hij is getrouwd, heeft een geslaagde carrière, een vrijstaand huis.
Hij heeft alles.
Maar soms is alles niet goed genoeg.
‘Een geslaagd zakenman breekt uit het verstikkende keurslijf van de maatschappelijke conformiteit. Hij durft het aan de vitalistische droom te verwezenlijken die in menig hoofd sluimert. Daarbij wordt hij verregaand en genadeloos geconfronteerd met zichzelf. Op zijn manier is hij een strijder voor rechtvaardigheid, maar dan wel een nietzscheaanse held die volgens een eigen morele code handelt.’ – Juryrapport Diamanten Kogel 2005
Maandag 1 december 2008
Na huwelijk van kennis
Weet je nog, Sacha, hoe we waren op school
Leerden en speelden en jij was m'n idool
Weet je nog, Sacha, ik was altijd bij jou
Onze ouders zagen ons al getrouwd
Weet je nog, Sacha, die geruchten rond jou
Die me verwarden, die 'k niet aannemen wou
Tot op die dag en m'n wereld ging stuk
Je kwam met je vriend en ik zag jouw geluk
Sacha, je bent niet als al de anderen
Maar mijn gevoel voor jou zal nooit veranderen
Sacha, leef jij nu maar je leven
De wereld duurt maar even
Weet je nog, Sacha, ik heb jou zo gemist
Je warme woorden, alles wat ik niet wist
Je roze dromen, alles wat je niet zei
Een teder gebaar en je maakte me blij
Leven is moeilijk en gelukkig te zijn
Is niet eenvoudig, gaat gepaard met veel pijn
Ik blijf van je houden, daarin ken je m'n trouw
M'n enige vriend, ik sta steeds achter jou
Sacha, je bent niet als al de anderen
Maar mijn gevoel voor jou zal nooit veranderen
Sacha, leef jij nu maar je leven
De wereld duurt maar even
Sacha, je bent niet als al de anderen
Maar mijn gevoel voor jou zal nooit veranderen
Sacha, leef jij nu maar je leven
De wereld duurt maar even.
Liliane Saint-Pierre.
Zondag 30 november 2008
een goede buur
“Beter een goede buur,
dan een verre vriend”
Deze volkswijsheid viel me te binnen toen ik een paar dagen terug op een eerder pijnlijke manier moest ervaren dat je niet altijd op je familie kan terugvallen. Op zich geen alleenstaand feit, maar toen bedacht ik me dat familiebanden blijkbaar zo broos zijn dat men zelfs in spreuken niet terug grijpt, naar zeg maar een "goede broer of "lieve zus".
Zegt dit niet heel veel?
Vrienden of buren die boven eigen familie gaan?!
Er is ook nog een afwijkende variant op de intro zoals op plaatje, maar ook daar evenmin plaats voor naaste familie.
Toch een doordenker vond ik op deze zondag,
eerste zondag van de advent.
En toch kan enkel het Christelijke geloof mét daden
ervoor zorgen dat, ondanks alles, we elkaar terug de hand mogen reiken als broer en zus!
Een VREDEVOLLE tijd toegewenst!
Zaterdag 29 november 2008
even halt houden
bij de bron
en dan volledig openklikken
misschien vind je terug wat levensenergie
alvast voor deze dag
Vrijdag 28 november 2008
het leven
INDIEN HET LEVEN EEN EXAMEN IS
DAN HEB IK WELLICHT VERGETEN TE STUDEREN.
Donderdag 27 november 2008
het kind van de oorlog
Vrede?
Heel eenzaam en verlaten
Zittend op een overgebleven steen
Starend voor zich uit
Want nu is ze voor altijd alleen
Vragende ogen, met een trieste blik
Tranen rollend over haar wang
Al de mannen in het groen
Heel de omgeving maakt haar bang
Papa, mama, broer en zus
Waar is iedereen gebleven?
Zitten jullie soms verstopt onder het puin?
Moet ik hier in mijn eentje leven?
Waarom is de grond zo rood?
En waar zijn de huizen die er oren te staan?
Waarom zit ik hier zo verlaten?
Hoe komt het dat het zo is gegaan?
Bang en onzeker
Haar leven en hart leeg geroofd
Geen reden om nog te blijven leven
Met zoveel vragen in haar hoofd
Een kind doelloos en verlaten
Leeft nu in haar eentje voort
Gevoelig, beschadigd en verwaarloosd
En heeft nog nooit van Vrede gehoord
Nog steeds zittend op de steen
Denkend hoe ze nu verder moet gaan
Zoveel onbeantwoorde vragen in haar hoofd
Starend naar de plek waar ooit haar huis heeft gestaan.
Woensdag 26 november 2008
Iemand heeft je lief
Iemand heeft je lief, vergeet dat niet.
Wanneer je niemand hoort of ziet,
Vergeten ben je niet.
Iemand blijft er om je geven.
Iemand blijft je heel je leven trouw,
En kent je tranen van berouw.
En iemand houdt van jou.
Iemand heeft je lief, niet bang zijn.
Iemand heeft je lief, zolang je leeft,
Die niet vergeet, maar wel vergeeft.
Die liefde voor je heeft.
Iemand weeft je diepste dromen.
Iemand heeft je zonder schromen lief,
Van vroege zon tot late maan
Tot waar de sterren staan.
Iemand heeft je lief voor altijd.
Iemand heeft je lief, voor altijd lief!
Dinsdag 25 november 2008
RATIO
Ratio en gevoel, twee zo van elkaar verschillende abstracte begrippen die een verwoestende tweedeling (kunnen) zaaien.
Maandag 24 november 2008
AVONDGEBED
AVONDGEBED
Geruime tijd terug bracht ik dit ‘avondgebed’ op mijn blog, een gebed dat ik zie liggen op mijn nachttafel en waar ik me aan hou. Het gebed heeft velen destijds aangesproken. Van anderen weet ik dat ze het sindsdien dagelijks gebruiken. Vandaag sta ik voor mezelf even stil bij dit gebed wat ik af en toe doe bij overweging van deze regels. Misschien moet je zelf dit gebed ook eens langzaam bidden en vooral eens luidop zeggen, het liefst in de avond voor het slapen gaan.
Ik herneem het deze keer, maar dan met enkele persoonlijke bedenkingen aan mezelf gericht en waar ik soms naast onmacht ook vreugd voel.
IN DE STILTE VAN DEZE AVOND KOM IK TOT U, HEER.
Ja, laat me vooral eerst stil worden en U ook danken voor de stilte na deze (werk-) dag.
GIJ WEET AL HET GOEDE DAT IK VANDAAG MOCHT DOEN.
Heb ik dan zoveel goeds gedaan vandaag?
GIJ KENT MIJN FOUTEN EN MIJN FALEN.
Soms moet ik niet ver zoeken wat ik fout deed en waarin ik faalde.
AANVAARD MIJ HEER, MET ALLES MET WAT NUTTIG EN NUTTELOOS WAS.
Ja, eigenlijk heb ik me ook vandaag weer met vele nutteloze zaken ingelaten, Heer.
MET ALLES WAT DOR EN VRUCHTBAAR IN MIJ IS.
En toch ben ik dankbaar dat ik onverwacht veel mocht betekenen voor die ene.
VERGEEF MIJ MIJN FOUTEN EN TEKORTEN.
En hier blijf ik bewust heel lang stil zitten om die vergeving écht te vragen
Ook al spelen nog zovele dingen door mijn hoofd.
NEEM MIJ AAN EN BEWAAR MIJ DEZE NACHT.
Ja, neem me Heer, geef me een rustige nacht.
IN LIEFDE EN VREDE.
Hoe goed is het nu in Uw liefde te mogen inslapen, in vrede omdat ik alles aan Uw voeten mocht leggen.
AMEN
Zondag 23 november 2008
I.M.S.
IMS
Goeie vrienden, dit letterwoord staat niet voor een zoveelste ziekte maar het is de afkorting van Indian Missionary Society. De religieuze gemeenschap van Indische inlandse missionarissen waar ik af en toe naar verwijs of waardoor ik deze wereld en zo de wereld van de armen – of misschien juist de rijken van hart en geest – mocht leren kennen.
Misschien is het wel goed eens kort samen te vatten wat deze Congregatie beoogt. De Congregatie werd opgericht in 1941 in Varanasi nabij de Ganges om een bijzondere nood te lenigen in de katholieke Kerk in het noorden van India. Er trekken dan ook vele jonge mannen vanuit het diepe Zuiden, al dan niet als leek naar Noord-India. Zo mocht ik er een jonge man ontmoeten die voor maanden vrouw en kind verliet omdat hij niet kon slapen tot allen gehoord hadden over Christus.
En zo komen we bij de doelstelling, noch recent in een brief verwoord. IMS is een religieuze gemeenschap van priesters en leken die begaan zijn met zowel het pastoraal werk als de menselijke dienstbaarheid, en dat op zo een indrukwekkende wijze dat ondertussen al duizenden, zowel vanuit het platteland of de grootsteden, volgelingen geworden zijn van de Heer. Onze hoofdbedoeling blijft dan ook het Woord van God te verkondigen en de Bijbel te verspreiden, en dit vooral aan niet-christenen. Duizenden – en ik ben daar ooit zelf getuige van geweest – komen naar onze centra (van heinde en ver, te voet en per fiets n.v.d. ) om te luisteren naar het woord van God en om te ondervinden welk een vrede en geluk er daarvan uitgaat tijdens deze bijeenkomsten, vooral dan op zondag, want enige vrije dag.
Naast het pastorale dienstwerk wordt heel veel energie gestoken in de socio-economische ontwikkeling van het volk. Men probeert vooral de vergeten bevolking te bereiken (via landwegjes waar je enkel kan meefietsen als je achterop zit en u de bestuurder goed vast houdt) om zo van hut naar hut mensen te bezoeken om hen zo een menswaardiger leven te bieden. Zo is men in een bepaald dorp nu bezig 350 kinderen te helpen in hun ovoeding en onderwijs, medische en dagelijkse zorg.
Waar hier het priestertekort hier altijd maar afneemt, kon deze congregatie, alléén al in voorbije jaar, zich verheugen op 27 jonge mensen die zich hebben aangesloten bij de Missiecongregatie, en dat vanuit alle delen uit India om missionaris te worden. In totaal zijn er 115 studenten in opleiding of stage waarvan er binnenkort negen van hen tot priester zullen worden gewijd. We spreken hier dus uitsluitend over de IMS!
De brief sluit echter met een trieste mededeling. “ De authenticiteit van ons werk wordt echter gestoord en gedwarsboomd door de vervolgingen en de kruisen die ons triest en ongelukkig maken, een ervaring gelijkend op deze van de Heer in Gethsemane”.
Zaterdag 22 november 2008
Gras zoeken en verkopen
U kent uw vrienden, u weet wat ze ongeveer doen en hoe ze leven, of dat meen je toch te weten na vele jaren. Je staat er maar zelden tot nooit bij stil tot je op een gegeven moment "zomaar" vraagt - terugdenkend in de tijd hoe het vroeger was n.a.v. iets dat je te binnenspringt . Ja, dat vroeg ik aan een kennis die nu in India lesgever is aan een universiteit.
Ik zal niet verder uitwijden maar je deelgenoot maken van wat hij me mailde, zonder franjes. Je mag dan nog duizenden beelden gezien hebben en verhalen gehoord, maar deze "getuigenis" zoals ik ze wel durf te noemen, heeft me naar de keel gegrepen.
"Let me tell u something about my life. I was born to a very poor farmers family who live hand to mouth but very descent who does'nt have any words of cheat in their dictionary. When i was a kid i did'nt get cloths to put on. i used to depend upon one of my relatives who use to throw away her old cloths and i use to collect thm and put on vit. i use to collect broom grass from nearby forest and sell in the nearby market that cost only Rs. 50 paise. so that was a very difficult life that i led. bt i never loose heart. use to sleep in a bed that is made up of bamboo. bt those memories are really sweet. when i was in my class 12 standard my father left me for his eternal abode. I hav my mother who is 75 nw and hav two elder brothers and sisters. m the youngest. I got this job in the year 2003 and was married in 2005. nw m leaving happily though nt rich.
Een jongen, geboren in een zeer arm boerengezin, ook al had hij goede manieren geleerd van huis uit, had niet eens kleren om aan te trekken tenzij hij afhankelijk was van verwanten die dan nog hun gedregen kedij doorgaven. Als kind moet hij gras gaan zoeken om dit te verkopen op de makt! Ook al heeft hij als knaap een moeilijke jeugd gekend en is zijn pa veel te vroeg overleden, koestert hij de mooie momenten aan deze tijd; maar heeft hij vooral nooit zijn HART veloren! (Wij zouden van heel wat minder depressief worden!)
Nog een toemaatje misschien:
I learnt cooking wen i was in a class 2 (slechts 8 jaar oud dus!)
coz i use to prepare for my parents b4 they return from their cultivation field n wen my elder brother and sisters were away for their studies
Vrijdag 21 november 2008
EQUINOX
Nog niet zolang terug een literaire thriller gelezen en aan jullie voorgesteld en zo kwam ik terecht bij het volgende boek. Een adembenemend verhaal waarin "de eeuwige speurtocht naar het levenselixir tot een climax komt ..." zoals het op de achterflap te lezen staat. Isaac NEWTON achterna ... en zo blijven we bijleren! Ik heb genoten en ik wens jullie een aangename spêurtocht! MaartenEquinox:
De dag waarop vijf planeten in één lijn staan en de dag en de nacht even lang duren.
Maar ook de dag waarop de eeuwenlange speurtocht naar het levenselixer eindelijk tot een climax komt.
Oxford 2006. Een jonge vrouw wordt wreed vermoord. Haar hart is verwijderd en op die plek ligt nu een oude gouden munt. Vierentwintig uur later wordt het volgende slachtoffer gevonden. Haar hersenen ontbreken en een zilveren munt schittert in de lege schedel...
De politie staat voor een raadsel maar als politiefotograaf Philip Bainbridge en zijn ex-vriendin Laura Niven betrokken raken bij deze zaken, ontdekken zij dat deze gruwelijke, rituele moorden een connectie in het verleden hebben. Heden en verleden komen bij elkaar in deze pageturner als de link wordt gelegd naar het 17de-eeuwse Oxford van Isaac Newton en zijn verbeten speurtocht naar het eeuwige leven...
De Australische auteur Michael White kent als geen ander de feiten en achtergronden van de geniale Britse wetenschapper Isaac Newton waarover hij de bekroonde biografie - Sir Isaac Newton, the Last Sorcerer - schreef. Op verzoek van de Nederlandse uitgever schreef White een uitgebreide addendum, dat als geïllustreerde bijlage in het boek wordt opgenomen. White heeft meer dan twintig non-fictie boeken op zijn naam staan. EQUINOX is zijn thrillerdebuut waarvoor hij inspiratie opdeed in Oxford.
Donderdag 20 november 2008
Loslaten
Als ik niet had gedaan wat ik heb gedaan.
Als ik niet had gezegd wat ik zei.
Zou ik me nu dan voelen zoals ik me voel?
Zou ik dan nu denken wat ik denk?
Maar stel,
Dat ik de dingen niet zo had gedaan zoals ik ze deed.
Dat ik de dingen niet zo had gezegd zoals ik ze zei.
Waar zou ik dan nu staan?
Wat voor persoon zou ik nu dan zijn?
Iedereen maakt fouten, vergist zich.
In mensen, vrienden, jongens of zichzelf.
Stelt soms teleur en kwetst ieder.
Fouten maken is menselijk.
Uiteindelijk,
Gaat het er niet om hoe erg de fouten die je maak.
Gaat het er niet om hoeveel fouten je maakt.
Maar gaat het erom wat je met je fouten doet!
Je moet van je fouten leren.
En dat doe je niet door er ellenlang over in de rats te zitten.
En dan wanneer het je genoeg is.
Het maar achter slot en grendel te stoppen.
Dat doe je door het los te laten!
Door over je fouten heen te groeien.
Het verleden achter je te laten.
En te leven voor de toekomst.
Je kunt het verleden niet veranderen.
Het verleden is over, is uit!
En hoe hard je het ook probeert.
Hoeveel energie je er ook in stopt.
Het blijft zoals het is.
Wat gebeurd is, is gebeurd.
Het enige wat je kunt beïnvloeden.
Is de tijd die nog voor je ligt.
Is wat je zult doen, is wat je zult zeggen.
Stop je energie niet in het verleden.
Maar groei over je fouten heen.
Leef voor de toekomst.
Woensdag 19 november 2008
Drie-éénheid
Geloof is niet zien
en toch vertrouwen.
Hoop is vol verlangen
de hoeksteen waarop je kunt bouwen.
Liefde is geven
en betekent verdragen.
Geloof, hoop en liefde, de drie-eenheid
waardevol tot in lengte van dagen!
Enkele jaren terug vroeg een vriend of ik kon zorgen voor een symbooltje om aan een ketting om zijn hals te hangen met de bekende symbooltjes: het kruisje voor het geloof, het ankertje voor de hoop en het hartje voor de liefde.
Meteen kocht ik zelfde voor mij. Nu, jaren later, zie ik plots op de grond het kruisje, symbool van mijn geloof. Hoe het er af geraakt is blijft een raadsel want nergens een opening in de sluitingen. Enfin, ik heb het dan maar een plaatsje gegeven.
Verleden week ben ik aan het opruimen en plots valt mijn oog op iets van goudkleur. Ik buk me voorover, kijk naar de grond en daar ligt mijn teken van hoop; ook deze keer zonder dat noch het ene noch het andere haakje zijn geopend.
Even dacht ik bijna als bijgeloof of ik nu de hoop had verloren, want zopas een minder goede week achter de rug.
Maar wat overblijft is de LIEFDE!
En ja, dat tot in lengte van dagen!
maarten
Dinsdag 18 november 2008
roddelen
Een boer die allerlei roddelpraat over iedereen vertelde kreeg spijt en vroeg aan de rabbi hoe hij boete kon doen.Verzamel een zak vol kippenveren, ga daarmee het hele dorp door en leg op ieder erf bij elke deur een veer. De boer deed wat hem was opgedragen en vroeg aan de rabbi of hij daarmee genoeg had gedaan.Nee, nog niet, zei de rabbi, nu moet je een zak nemen, langs al die huizen gaan en elke veer die je er hebt neergelegd weer oppakken en verzamelen. Maar dat is toch een onmogelijke opgave, protesteerde de boer. De meeste veren zijn al lang door de wind weggeblazen.Toen antwoordde de rabbi, zo is het nu ook met jouw roddelpraatjes. Je spreekt ze zo gemakkelijk uit, maar hoezeer je het ook probeert, terughalen kun je ze niet.
.
auteur onbekend
Maandag 17 november 2008
gevallen
Ik heb mijn spiegelbeeld zien vallen.
Ik lag in stukken op de grond.
ik heb mezelf leren kennen
als een held en als een hond.
En er is niet zoveel meer over
van al mij tedere geweld.
Maar ik ken nu ook mijn slechte kanten
en ik sta dichter bij mezelf.
Ik zing de taal van mijn hart.
Hoor de taal van mijn hart.
Oké, al klinkt ik soms gebroken,
gebroken en verward,
het is de taal van mijn hart.
Je ben te nemen of te laten.
Je mag van me houden.
Je mag me ook haten.
Ik ben wie ik ben.
Dit is mijn wereld .
Dat is mijn stem.
1 reactie op dit bericht
Ik wens jullie een hele fijne sinterklaas dag toe met heel veel liefde.xxx.