wegwijzer

Acht jaar lang, in een auto met twee sturen.....
Als je verliefd bent, maakt de weg niet uit.
Maar als die tijd voorbij is,
Wil je zelf gaan sturen, in een auto met twee sturen,
Samen op die zelfde weg...




Na verloop van tijd wil je soms een andere richting,
Jij wilt links en zij wil rechts...
Maar je houdt toch van elkaar,
Dus soms eens links en dan eens rechts....

Tot de tijd komt dat jouw wil de wet is,
Je geeft niets toe en gaat nooit rechts.
Beide denk je er zo over,
Samen trek je aan twee sturen,
Samen op die lange weg....

Dan begint het autootje te scheuren,
Het kan niet links en meteen rechts...
Samen zie je het gebeuren,
Slingerend op dezelfde weg....
In de spiegel zie je de kinderen,
zittend op de achterbank.....

En al dat over blijft zijn twee sturen...
Eindelijk kan jij links en zij naar rechts.
Ieder kiest zijn eigen route,
maar in het midden van de weg,
is dat niet maf....
Rijdt alleen nog maar een bankje,
Met alles waar je ooit om gaf...
Je ziet je dochters zwaaien,
Een naar links en een naar rechts...
Dus samen stuur je naar het midden,
Deze weg was toch eens recht?

Recht gaat nu de auto met twee sturen,
samen op dezelfde weg...
Maar geen van beide laat het stuur los,
Niemand haalt zijn voet van het gas..
Op de bank hoor je je dochters,
Maar voor je loert een addertje in 't gras..

Het autootje is niet onder controle,
Toch begaat het steeds de weg...
Met twee voeten op het gas nu....
Raast het reeds de toekomst in....
Hup het nieuwe jaar in samen,
Maar het doel is nu verdwenen,
ook al gaat de auto recht...

Goed beschouwd is het een wrak geworden,
Met een gezinnetje erin...
Niemand dacht aan repareren,
Want ieder doet zijn eigen zin...
Kuilen zie je in de weg nu,
Maar niemand stuurt er meer omheen...

In de auto is het koud nu,
Want de wind waait er recht doorheen...
Niemand weet wat er moet gebeuren,
niemand weet meer echt waarheen...
Kunnen we niet naar de dealer,
Voor ieder een autootje alleen......
Of is ie toch te repareren,
Willen we toch niet alleen...

Maar een auto met twee sturen,
is een te groot probleem,
Als we het nog gaan proberen,
Kunnen we er niet meer omheen...

2 jaar trekken aan die sturen eist zijn tol,
Beiden moesten beter weten,
Mensen, maak toch samen lol..
Stap toch samen uit die auto,
Ren verliefd het gras weer in....
En vernietig die twee sturen,
Ga maar lekker achterin..

Met dank aan Ctjeuh voor de overwegingen nu hij achteruitkijkt bij dit jaareinde.

Voor wie dit leest,
wil ik mooie woorden verzinnen.
Voor wie dit leest,
wil ik mijn gedachten in tweeën splijten,
want ik schrijf voor hem en voor haar
elk woord vol liefde neer.
Geen letter, geen woord, geen enkele zin
zal ooit minder waarde of oprechtheid
uitzaaien.
Voor wie dit leest
zal ik dagen en nachten nieuwe woorden
ontdekken.
Want woorden zijn vaker dan een pleister
de remedie tegen een bloedend hart.


Ja, een woord bracht je tot mij, vriend,
en het werd veel méér dan een remedie.
Je vroeg iets te doen met je dichtwerk.
Ik breng het graag naar anderen!

Maarten

HET HART VAN EEN VROUW
 IS ZO DIEP ALS DE ZEE

even aanklikken, een bezinning voor deze dag!

Als onze wereld donker wordt,
als twijfel ons verbittert en verscheurt,
als wij geen vrede vinden in onszelf,
als verzoening ons onmogelijk lijkt,
Maria, bid vooor ons.

Als wij wachter op het licht,
als wij danken om de schepping,
als wij een stap naar vrede zetten,
als wij ons met onszelf verzoenen,
Maria, sta ons bij.






Als wij niet trouw zijn aan uw Zoon,
als wij ons sluiten voor de liefde,
als wij niet groeien in geloof,
als wij kleinmoedig zijn in de hoop,
Maria, bid voor ons.

Als wij trouw zijn in het kleine,
als wij leven in de liefde,
als wij de weg gaan van geloof,
als wij ondanks alles hopen,
Maria, sta ons bij.


tekst: Caritas Van Houdt
plaatje met dank aan Elouise.

doe je met je ogen die willen ZIEN.

Naar binnen zien om te ervaren hoe MARIA in het leven stond nu we op vandaag een bijzoner feest vieren.

8 december: Maria onbevlekt ontvangen.

Wanneer mensen nog steeds vragen waarom het blauwe kleur is bewaard op de blog is dit omdat de figuur van Maria de rode draad blijft in mijn 'verhaallijn'.
Maria, die zo sterk aanwezig is in deze voorbereidingstijd naar Kerstmis toe!

Laat ons dan vooral niet indommelen bij de eerste kerstmuziek maar vooral WAAKZAAM worden en blijven zoals een moeder die luistert bij het stille schreien van een pas geboren baby; de baby die ze daarnet nog slapend in het wiegje legde, en pas de deur tegenaan gedaan, hoort ze hoe de baby zijn stemmetje verheft
.
Kinderen vragen en zoeken van in de moederschoot geborgenhied, warmte en
AANDACHT! Jonge mensen en ouderen vragen nog altijd diezelfde geborgenheid die ze tenslotte doorheen de mensen bij Maria en God  vinden.

Mogen wij zo naar elk-ander omZIEN in deze adventstijd, deze tijd van welzijnszorg, bereid om zoals Maria te ONTVANGEN wie er dan ook  aan onze deur klopt, zelfs op een ongepast uur, want misschien zie je misschien wél Jezus die even jouw aandacht, jouw oor te lenen vraagt in doodgewone dingen. Want 'wat je voor de minsten van de Mijnen hebt gedaan heb je ook aan Mij gedaan'.

Het kunnen inderdaad ook de woorden van Maria zijn die wij vandaag vieren!

Het leven mag dan niet elke dag een feest , neen zelfs soms een lijdensweg, maar laat ons telkens kijkne met de ogen van Maria en zo naar Jezus, hoe zwak en zondig we ons ook voelen.
 

Succes, Gezondheid,

Liefde, Genegenheid

zijn slechts enkele

van een hele reeks

sleutelwoorden die

vele deuren openen!

Laat mij je strohalmpje zijn....

dat is mijn levenstaak....

lief zijn voor anderen

en af en toe voor mezelf......

Een mooi liefdesverhaal.

Een jongen heeft kanker en heeft nog maar slechts één maand te leven.

Hij werd in stilte verliefd op het meisje aan de kassa in een cd-winkel.

Helaas kon en durfde hij niets vertellen over zijn liefde jegens haar.

Elke dag ging hij naar deze cd-winkel en kocht er een cd, enkel en alleen

om even met haar te kunnen praten.

Na die maand kwam de jongen inderdaad te overlijden.

Op een dag ging het meisje naar zijn huis en vroeg naar hem.

Zijn moeder vertelde haar dat hij gestorven was en bracht haar naar zijn kamer.

Het meisje zag alle cd’s liggen …ongeopend.

Het meisje begon onophoudelijk te huilen …. En stierf in haar tranen.

Weet je waarom zij zo heeft gehuild?

Omdat zij zelf al haar liefdesbrieven in deze cd-doosjes had bewaard.

Ja, ook zij hield heel veel van hem.

Moraal van het verhaal:

Wanneer je écht van iemand houdt, zeg het hem/haar dan direct,

En wacht niet tot het lot er anders over beschikt.

Generatie op generatie draaien mensen verder vast. En ze realiseren zich niet eens, dat ze elke dag opnieuw een beetje verder afsterven. Dus gaan de dagen sneller. Omdat ze niet meer intens leven. Omdat ze zichzelf zijn kwijtgeraakt.

Maier heeft meer bereikt dan de meeste mensen.
Hij is getrouwd, heeft een geslaagde carrière, een vrijstaand huis.
Hij heeft alles.
Maar soms is alles niet goed genoeg.

‘Een geslaagd zakenman breekt uit het verstikkende keurslijf van de maatschappelijke conformiteit. Hij durft het aan de vitalistische droom te verwezenlijken die in menig hoofd sluimert. Daarbij wordt hij verregaand en genadeloos geconfronteerd met zichzelf. Op zijn manier is hij een strijder voor rechtvaardigheid, maar dan wel een nietzscheaanse held die volgens een eigen morele code handelt.’ – Juryrapport Diamanten Kogel 2005

Weet je nog, Sacha, hoe we waren op school
Leerden en speelden en jij was m'n idool
Weet je nog, Sacha, ik was altijd bij jou
Onze ouders zagen ons al getrouwd

Weet je nog, Sacha, die geruchten rond jou
Die me verwarden, die 'k niet aannemen wou
Tot op die dag en m'n wereld ging stuk
Je kwam met je vriend en ik zag jouw geluk

Sacha, je bent niet als al de anderen
Maar mijn gevoel voor jou zal nooit veranderen
Sacha, leef jij nu maar je leven
De wereld duurt maar even

Weet je nog, Sacha, ik heb jou zo gemist
Je warme woorden, alles wat ik niet wist
Je roze dromen, alles wat je niet zei
Een teder gebaar en je maakte me blij

Leven is moeilijk en gelukkig te zijn
Is niet eenvoudig, gaat gepaard met veel pijn
Ik blijf van je houden, daarin ken je m'n trouw
M'n enige vriend, ik sta steeds achter jou

Sacha, je bent niet als al de anderen
Maar mijn gevoel voor jou zal nooit veranderen
Sacha, leef jij nu maar je leven
De wereld duurt maar even

Sacha, je bent niet als al de anderen
Maar mijn gevoel voor jou zal nooit veranderen
Sacha, leef jij nu maar je leven
De wereld duurt maar even.

Liliane Saint-Pierre.

“Beter een goede buur,
dan een verre vriend”

Deze volkswijsheid viel me te binnen toen ik een paar dagen terug op een eerder pijnlijke manier moest ervaren dat je niet altijd op je familie kan terugvallen. Op zich geen alleenstaand feit, maar toen bedacht ik me dat familiebanden blijkbaar zo broos zijn dat men zelfs in spreuken niet terug grijpt, naar zeg maar een "goede broer of "lieve zus".

Zegt dit niet heel veel?
Vrienden of buren die boven eigen familie gaan?!

Er is ook nog een afwijkende variant op de intro zoals op plaatje, maar ook daar evenmin plaats voor naaste familie.

Toch een doordenker vond ik op deze zondag,
eerste zondag van de advent.

En toch kan enkel het Christelijke geloof mét daden
ervoor zorgen dat, ondanks alles, we elkaar terug de hand mogen reiken als broer en zus!

Een VREDEVOLLE tijd toegewenst!

bij de bron

en dan volledig openklikken
misschien vind je terug wat levensenergie
alvast voor deze dag