Naar de inhoud

liefde en vriendschap als sleutel

elxax6yg.jpg

seniorennet.beseniorennet.be
VRIENDSCHAP IS DE MOOISTE LIEFDE DIE ER IS

6 reacties op dit bericht

annie4 maart 2018 om 19:57

Dag Maarten

507ukrw.....png
Na een stevige wandeling vandaag, en lekker gegeten (mijn manneke gekookt) kom ik nu even op bezoek.
Mariska & Moby Dick4 maart 2018 om 14:25

Spoedig beterschap Maarten

Welkom bij Mariska

Wacht niet op bijzondere momenten

maar maak gewone momenten bijzonder

een gezellige zondag

veel warme groetjes Mariska

Ingrid4 maart 2018 om 13:14

Dag Maarten

qxfv9a.png

Ja Maarten dat is knap verveelend als je verkouden bent . 

Ik zou zeggen verzorg je goed en goed warm houden want 

zoiets moet je doorheen , maar wel veel en vlug beterschap .

Gedeeld geluk draagt de hoogste waarde .
Een top zondag gewenst , Liefs Ingrid.

Cyberoma-Godelieve4 maart 2018 om 12:25

lekker lenteweertje hé Maarten !!

Welkom bij Cyberoma-Godelieve

Groetjes van Cyberoma-Godelieve
noella4 maart 2018 om 08:29

een mooie zondag

Image Hosted by uploader.be
1 blog
Image Hosted by uploader.be
Patty_en_freddy 4 maart 2018 om 04:15

fijne zondag

zondagplaatje103.jpg


Wij komen een fijne zondag
en veel blogplezier wensen
Veel liefs van Freddy, Patty en een
dikke knuffel van onze vier kapoentjes

Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

op naar de lente?

Koudste nacht van het winterseizoen, die hebben wij weer gehad!


Om 6 uur in Ukkel -8.3°C
Melle -7.0
Retie -7.9
Koksijde -7.4
Zaventem -9.7
Kleine Brogel -9.8
Elsenborn -17.0

En straks noteren we dan terug de warmterecords of het te veel aan water. ik had de gewoonte uitzonderlijke temperaturen en/of weersomstnadigheden te noteren in een agenda. En dan merk je hoe vlug je die koude, die warmte, de langdurige regens zo vlug vergeten bent.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 11 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Laat me alleen...

Het zijn de woorden van twee vrienden die ik al jaren ken. Mensen die langdurig ziek zijn en het meestal niet laten merken. Ze staan op en hervallen, maar ze lachen en ze trekken zich op aan de muziek. Maar eens helemaal alleen, vloeit er een  traan, of wenen ze een nacht lang... De ene strijdt al vijftien jaar tegen kanker, de ander lijdt bijna al twintig jaar aan de ziekte van Parkinson. Dan gebeurt het dat ze zeggen: Laat me nu maar alleen...

2124017-fb9e773c30a8c94514156f848edc434c.jpg


Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 00:00 10 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Een omwenteling ...

Niet wij hebben God bemind, HIJ heeft ons het eerst bemind.
Wie denkt dat hij zelf kan beminnen, denkt nog dat de zon rond
de aarde draait. hij is nog uit de tijd van voor Copernicus en Gallei.
Het centrum zijn niet wij, maar God.


HIJ is de zon en wij de planeet, of eerder nog een kleine maan van een grote planeet.
Wie altijd zegt:"ik heb God lief en ik doe alles voor Hem", kan niet
anders dan in een impasse geraken waar hij niet meer uitkomt.


Hij wordt ontmoedigd of hij wordt hoogmoedig.
Ontmoedigd omdat het "ik"vermoeid raakt, omdat het dagelijks
ondervindt dat het faalt. Wie kan rechtop blijven op het slappe koord
van eigen krachten? Ofwel verdwijnt hij in de illusie van eigen volmaaktheid.


Er is maar een uitweg: naar God gaan en Hem erkennen als het
centrum. HIJ doet het. Jezus had het al lang gezegd: "Zonder MIJ kun je niets!"

- Hieruit bestaat de liefde, niet wij hebben God liefgehad,
maar HIJ heeft ons liefgehad, en HIJ heeft Zijn Zoon gezonden om
onze zonden uit te wissen", ( Joh.4,10)


Kom, Heer Jezus, en bemin mij.....

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 18:43 9 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

24 FEBRUARI

Geachte vrienden medebloggers, eerst en vooral van harte dank voor de fijne reacties de voorbije dagen op mijn blog, via welke weg dan ook. Verder kan ik u meedelen dat de gezondheidstoestand van vader de goede kant opgaat, en hij er ook duidelijk veel beter uitziet. Nu hij begint te klagen over kleinigheden is dat meteen een goed teken, al verlangt hij asap zijn rollator te gebruiken en ziet hij uit naar zijn fiets. Eigenlijk dit korte bericht daar wij elkaar weinig of niet zullen 'zien', daar ik een begrafenis dien bij te wonen, en de overige tijd al vlug gespendeerd zijn.  Ik laat jullie dan ook zomaar nog een foto na uit mijn rijk album.

Groeten en dank,

Maarten



2123165-4496ac3c26f25f49e3652f865bade349.jpg


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 7 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

De kracht van vriendschap

Goede vrienden of vriendinnen
helpen je om het belangrijke
terug te vinden als je het kwijt bent...
jouw glimlach, jouw hoop, jouw moed.


Vriendschap bezit een onnoemelijke kracht,
het is een lichtpunt in donkere momenten,
ze biedt je een veilige haven, ze geeft troost
en maakt het leven zoveel mooier.



2122613-a919330883dc98819ffd84d589bc5b0e.jpg


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 14 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

De Erfgenaam - Charles DEN TEX

Breder Weltmann is erfgenaam van een groot vermogen dat zijn familie heeft opgebouwd toen kolenmijnen winstgevende ondernemingen waren. Zijn familie bezat de eerste en laatste mijn in Zuid-Limburg. Nu woont hij in het grote huis op het grote landgoed totdat op een dag zijn huis in brand staat en wordt verwoest. Hij heeft geen idee wie de brandstichter is. Dat wordt ook niet duidelijk als hij, op bezoek bij zijn neef, zwaar wordt mishandeld. Langzaam aan blijkt een en ander met het verleden te maken te hebben en Breder gaat op onderzoek in oude mijnarchieven en op reeds lang afgesloten plaatsen. De langzame omwenteling van naïeve, aarzelende en bange man tot een tot actie bereide en besluitvaardige hoofdpersoon is door de schrijver op overtuigende wijze neergezet. Met daarnaast flink wat raadsels in een door roddel en achterklap beheerst Limburgs dorp, waar corruptie en vriendjespollitiek aan de orde van de dag zijn en waar een buitenstaander buitenstaander blijft. Die sfeer is raak getroffen en levert voldoende spanning op. Een knappe roman.

Adembenemend spannend!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 6 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Bij een overlijden.

Verleden donderdag werd een goede collega en verre buur ten grave gedragen. Op de vooravond van deze uitvaart kwam een overlijdensbericht binnen van een wijze dame die in haar streek een monument wordt genoemd. Deze beide overlijdens, zo kort op elkaar brachten me bij deze gedachte.


Weggaan is iets anders
dan het huis uitsluipen,
zacht de deur dichttrekken
achter je bestaan, en niet
terugkeren.

Je blijft iemand op wie wordt gewacht.

Weggaan kun je beschrijven als
een soort van blijven.

Niemand wacht want je bent er nog.
Niemand neemt afscheid
want je gaat niet weg.



2121426-35d581ee03df56984bb9af6f38935fcf.jpg

2121426-1b9ba9bea38d1e902a8208f3402611c9.jpg

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:27 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

LIEFDE

 

TIJDENS ZIEKTE



2120932-0b6b705df3fb5d2c358a81f2c17c3839.jpg

  EN VADER KAN DUS TERUG RECHTOP ZITTEN; HADDEN ZE MAAR WAT TIJD GENOMEN OM HEM BETER AAN TE KLEDEN,  MAAR HIJ IS ER NOG; WEL EEN VERSCHIL SINDS VERLEDEN JAAR. LIEFDE IS TE ZIEN IN DE HANDDRUK.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 11:55 4 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

HET EINDE VAN EEN HUIS

Een huis dat achterblijft, is als een tafel na een feestmaal. Met aangekoekte restjes geluk op de borden en wat verschaald verdriet in de glazen.


Ik heb weleens de kamerplanten water gegeven als de buren met vakantie waren. Altijd vreemd om in een stil huis te komen, waarvan de bewoners tijdelijk elders zijn. Ze hebben alles zo goed mogelijk opgeruimd voor hun vertrek, maar er blijven sporen van hun aanwezigheid achter: een verloren speelgoedfiguurtje onder de zitbank, een halve strip pilletjes op de vensterbank, een eenzaam geldstuk en een paar winkelbonnetjes op het aanrecht.
Soms voelt zelfs kijken naar de wachtende meubelen aan alsof je een indringer bent.
Nog erger is het om je ouderlijk huis binnen te gaan nadat je ouders er voorgoed vertrokken zijn. Ze hebben niet opgeruimd, want het leven groeide hen al enkele jaren boven het hoofd, al lieten ze dat niet merken of konden wij het niet zien. Er liggen dingen in lades die daar helemaal niet horen: oude haarspelden bij de administratie, postzegels bij de taartvorkjes.
Het plan is dat we gaan meenemen wat we kunnen gebruiken, maar de moed zinkt ons in de schoenen: niemand wil die verdorde, scheve cactussen, die hoge katoenen onderbroeken, die stapel lege eierdozen.
We komen niet verder dan het leegmaken van de ijskast.
Thuis bekijken we onze eigen spullen met nieuwe ogen. Het hele nest dat we om ons heen verzameld hebben, zal ooit ontmanteld worden, en dat voelt nu al een beetje koud.
Ieder mens heeft een plek nodig om gelukkig te zijn, alleen of samen met wie hem lief is. Vertrouwde voorwerpen helpen om de scherpe kantjes van het leven de baas te kunnen.
Dat is een troost.
Al die spullen, hoe lelijk en versleten ze nu ook ogen, hebben hun waarde bewezen: ze hebben mijn ouders helpen overleven, al die jaren van hun lange leven samen.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 11:09 6 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van liefde en vriendschap als sleutel

↑ Terug naar de berichten