VRIENDSCHAP IS DE MOOISTE LIEFDE DIE ER IS

Vrijdag 15 september 2006

500 dagen

Beste blogvriend,
Geachte lezer,
Waarde bezoeker,
Geachte familie en goede vrienden,

Het is me een vreugde vast te stellen dat ik precies vandaag 500 dagen hier bij u mag aankloppen of even binnenspringen via Seniorennet. Wat begon door zomaar even de url in te tikken van Pascal Vyncke, daar hij toen nogal veel in de media was met Seniorennet, werd voor mij een ware hobby en passie, al is het niet vanzelfsprekend dagelijks een stukje achter te laten.
Maar algauw leerde ik via dit net mensen kennen van dichtbij of van over de grenzen, maar na een tijd zo vertrouwd.
Ik merk voor mezelf dat na 500 dagen van bloggen er ook een stuk leven is afgelegd wat blijkt uit de artikels en de foto's. Ja, de eigen bijdragen eens herlezen doet een mens verwonderd staan over wat hij schreef, maar zoals ik in het begin van deze korte geschiedenis schreef is en blijft SCHRIJVEN voor mij een HOBBY. En doorheen deze hoby was het me soms ook een vreugde een opkikkertje te ontvangen of zelf voor iemand anders een luisterend oor te zijn.

Ik DANK dan ook van harte de vele mensen die me al die tijd volgden, zij het intens, zij het op afstand of in alle stilte. Ook dank aan hen die me bleven een duwtje geven om op de ingeslagen weg door te gaan, ook al wordt dat niet door iedereen in dank aanvaard.
Er was niet echt één betrachting wanneer ik deze blog ben opgestart dan misschien die éne dat we er mogen zijn voor elkaar IN LIEFDE EN VREINDSCHAP.

Dankbare groeten aan U allen!
Succes aan iedere blogger afzonderlijk volgens zijn eigen talenten en mogelijkheden!

Geschreven door maarten om 16:54 Stuur door Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Tom15 september 2006 om 20:00

PROFICIAT !!!

Martin, van harte gefeliciteerd met je 500 dagen op deze blog. Ik wens je nog 500 keer 500 dagen op deze blog. Zo kunnen wij nog lang genieten van je schrijfkunsten. Groetjes, Tom

Reageer op dit bericht

Donderdag 14 september 2006

genezen

... ben je wanneer alles terug naar anderen uitgaat en je niet langer op jezelf terugvalt, zelfs tijdens het lezen of het schrijven.... wanneer ik mezelf uit het oog verlies ...

Bovenstaande krabbelde ik op een boterbriefje terwijl ik aan het lezen was, de tuin inkijkend en genietend van de laatste zonnestralen. Het viel me zomaar te binnen, los van het boek. En wanneer ik er nu nog aan denk is het wellicht waar dat je pas open kan staan voor de ander wanneer je zelf vrij geworden bent, maar dat laatste kan je maar schrijven na weken , maanden, zelfs jaren "strijd", welke strijd JIJ nu ook voert!
En dan, doorheen al die vele kleine dingen, komt het besef: "dit hoofsdstuk kan en mag ik afsluiten", ook zal het nooit meer hetzelfde zijn.
Nieuwe uitdagingen staan voor de deur! Maar het er zijn voor elkaar zal me verder drijven!

afbeelding is "darkness and hope"

Geschreven door maarten om 16:29 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 14 september 2006

wens

Bij het opruimen van wenskaarten heb de verjaardagskaart die ons ma me schreef nog eens ter hand
genomen en altijd ben ik verbaasd hoe mooi ze schrijft. Heb ik het schrijven van haar? Ik heb zo een
vermoeden.
Volgende zin heeft me getroffen.

TEVREDEN ZIJN IS ALLES WAT JE DOET EN HEBT.

Is dit niet mooi en geen fake!

Ja, sedert gisteren zou een mens tweemaal nadenken wanneer hij iets achterlaat op zijn blog al zijn er sites genoeg waar je 10.000 citaten kan terughalen.
Maar deze is dus origineel van de hand van mijn ma, met liefde geschreven.

Danke!

Geschreven door maarten om 16:09 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 14 september 2006

zachtmoedigheid

Wat is zachtmoedigheid? Het heeft misschien niets met je temperament te maken, maar met het uitspreken van de woorden van Jezus:"Kom allen naar mij toe die afgemat en belast zijn, en ik zal u rust geven"(Mt 11,28). Ik vraag me af of onze tijd in de eerste plaats niet deze zachtheid nodig heeft, deze tederheid. Dat wil niet zeggen: zwakheid. Een zwak mens is heel erg moedig. Hij is de enige die tot het uiterste gaat. Onze tijdgenoten en wijzelf zijn zo gekwetst: in ons geheugen, ons verstand. Er zijn wel vijftien verschillende overtuigingen die er prat op gaan de waarheid te verkondigen. Maar vaak leiden ze tot scepticisme. Er zijn ook verwondingen in onze goede wil, want we doen wat we niet willen doen, en we kunnen maar niet realiseren wat we zo graag zouden willen. ... Al deze verwondingen zijn alleen maar te genezen door een zacht en doorzichtig iemand, een mens die kan luisteren. Onze tijd heeft behoefte aan huiusartsen als zielendokters. Huisartsen die kunnen luisteren. Een christen is vanuit zijn roeping zo'n soort huisarts. Hij luistert naar allen en alles met zacchtheid, zonder sentimentaliteit, maar met een kwetsbaar oor en hart.

Gelezen bij Kardinaal Godfried Danneels, maar zo nieuw, denkend aan de mensen en de gebeurtenissen van afgelopen dagen

Geschreven door maarten om 15:56 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 14 september 2006

Een wezen van verten

"Een wezen van verten"

Francisco Umbral

224 blz., paperback, januari 2004.

ISBN: 90-74328-70-9

oorspronkelijke titel: Un Ser de Lejanías

vertaald door: M. Vanderzee

beschrijving

Francisco Umbral (1935), winnaar van de Premio Cervantes 2000, is een erg veelzijdige schrijver die onder andere de column, de roman en het essay beoefent, maar toch voor alles een uitstekend autobiograaf is. Dat liet hij al zien in het eerder gepubliceerde dagboek Sterfelijk en roze en wordt nu opnieuw bevestigd door zijn meest recente dagboek Een wezen van verten. Stond in Sterfelijk en roze een uitzonderlijke, dramatische gebeurtenis centraal, de ziekte en de dood van zijn zoon, in Een wezen van verten draait het om het verloop van het leven van alledag. De literaire tovenaar Umbral toont waartoe de taal in staat is wanneer ze het alledaagse leven werkelijk de hand reikt, wanneer ze door haar vorm en stijl datgene opzoekt wat doorgaans als het tegendeel van literair wordt beschouwd. De uitkomst is een spanningsvol en zeer persoonlijk perspectief waarin de voortgang van de dagen gestalte krijgt via een tegelijkertijd intieme en ironische blik. Deze blik, als van een moderne picaro, enigszins spookachtig en gedistantieerd, richt zich nu eens op het private dan weer op het publieke leven van de schrijver, om zo zowel de eigen eenzaamheid als het gezelschap van anderen de revue te laten passeren.

Dit boek, beste blogvrienden is niet zomaar een roman, maar een boek over taal en het spelen met taal maar toch zo doorleefd, zo echt! Ik bied het dan ook als aanrader aan zoals ik nog eerder boeken aanprees.

Geschreven door maarten om 15:27 Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 13 september 2006

zelfbediening

Toen je klein was moest je, als je iets wilde eten op je schoolreisje, zelf je eten meenemen (in elk geval zoveel jaren geleden). Nu, als je geniaal wilt zijn op het grote diner, moet je jezelf bedienen.

Voor nu slaap zacht!

Geschreven door maarten om 23:09 Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 13 september 2006

de hond

Deze avond stond ik een praatje te maken met de buurman die altijd rond etenstijd de hond buitenlaat. Die hond maakt dan gewoonlijk achten tussen mijn benen, maar deze avond bleef de hond mij aankijken alsof hij iets van me wilde. Misschien voelde hij wel spanningen aan. In elk geval een aangename nieuwsgierigheid, zelfs ernst of nog meer een menselijke waardigheid die de mens niet bezit. Nee, nooit kijkt een ander mens ons zo aan.

Mensen wisselen onderling alleen maar vluchtige blikken, of blikken van ogenblikkelijke vreugde, oppervlakkiger blikken, min of meer bedrieglijk. Achterdochtige blikken ... Was het dat laatste wat de hond voelde daar ik nog niet bekomen ben van de neerhalende kritiek (dan nog niet eens over de inhoud dan wel een persoonlijke aanval) die ik moet verwerken op een blog via seniorennet van anonieme bloggers?!
.
De hond bleef lang kijken in mijn ogen, geïnteresseerd, waardig. Met een hondenblik.

Ja, je moet erg menselijk zijn van binnen om als een hond te kunnen kijken.

Je moet vooral kunnen vergeven, hopen en wensen dat het fijn mag blijven in blogland te vertoeven.
Laat ons niet vervallen in tijden van weleer waar mensen de kansen werden ontnomen nog verder te bloggen, voor sommigen hun enige hobby en passie.

Kijk, mensen, ik heb altijd graag geschreven en zij die me al langer volgen weten dat schrijven en lezen meer dan een hobby is geworden. Ik heb nooit een blog willen gebruiken met als doel anderen te treffen; ik kan alleen maar zeggen dat het dan ook zeer pijnlijk is wanneer je met volle enthousiasme een column wil gaan schrijven en dan eerst mails moet lezen van mensen die het op ondergetekende gemunt hebben, om welke reden dan ook.

Geschreven door maarten om 22:58 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 12 september 2006

Goeie vrienden,

Hadden jullie het vandaag ook zo warm? Ik in elk geval wel en dat overkomt me niet zo vaak.
Ik was van plan hier nog uitgebreid te bloggen maar dat zal dan wel voor een andere keer zijn.

In elk geval wou ik toch nog even deze meegeven, misschien toepasselijk op einde van een dag!

“De eindstreep is het begin van een nieuwe wedstrijd”.

Geschreven door maarten om 20:37 Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 12 september 2006

"Don't spend time in judging others…then you will not have time to love them... Mother Teresa."

Geschreven door maarten om 11:47 Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 9 september 2006

geluk

In het dialect komen de woorden soms nog zo echt over, precies omdat ze in een levende taal zijn
uitgesproken. Zo ontvang ik een mail van iemand waaruit ik dit deel wil weergeven.

je geluk bepaal je zelf, ge kunt content zijn met minder en dan ben je vlugger gelukkiger

Geschreven door maarten om 22:16 Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 9 september 2006

oordeel niet

don't judge me by my outside, try to understand my inside....

Of: Beoordeel me niet op mijn uiterlijk, maar probeer me te begrijpen ...

Geschreven door maarten om 22:10 Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 9 september 2006

ouder worden

Voor éénmaal geen ernst of toch?
Het is weekend!

Geschreven door maarten om 22:06 Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 9 september 2006

Onze-Lieve-Vrouw

Beste blogvrienden,

Het is met enige schaamte dat ik hier een correctie moet inlassen, maar inderdaad is 8 september NIET het feest van Onze-Lieve-Vrouw, Onbevlekt Ontvangen, maar WEL het feest van MARIA'S GEBOORTE.
En dat voor een "Daiselnaere"! Met mijn excuses voor dit misverstand, maar het voornaamste is dat deze dagen een uitnodiging blijven; zie daarvoor maar hieronder.
Verder nodig ik je nog eens uit op GERDIBLOG ivm de Mariale devotie.

Vriendelijke groeten met dank aan Germain voor het "lenen" van de primeur!

Geschreven door maarten om 11:47 Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 8 september 2006

eenzaamheid

Zijn we niet met zijn allen, zeker tijdens de weekends, in een val van de tijd getrapt, gevangen in een immense vrijheid, maar dan wel een grote gevangenis waarin de eenzame mens uiteindelijk oplost in zijn naam om uiteindelijk vergeten te worden?!
Is dat de vrijheid die we hebben bereikt in deze eenentwintigste eeuw? Ik doe hier niet aan doemdenken, zeker niet op een zonnige dag als deze, maar misschien op zulke ZONdagen knaagt voor menigeen misschien nog harder het koude traliewerk aan zijn bestaan. Een overweging waard.

Geschreven door maarten om 19:34 Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 8 september 2006

liefde

Men vroeg in een interview aan Julien Schoenaerts die onlangs is overleden : "Wat is er na de dood"?
Hij glimlachte en antwoordde : L I E F D E.

Nadat hij dat woord een paar maal langzaam had herhaald vervolgde hij, zichtbaar met nog meer geluk, :

"Er is niets anders dan liefde. Als er geen liefde is is er alleen bitterheid en daar word je ziek van; ik wil niet ziek worden, dus zal er ALTIJD liefde zijn".

Geschreven door maarten om 11:50 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 8 september 2006

vrienden

Goeie vriend,
Waarde lezer,
Geachte bezoeker,

Op een blog als deze is het soms moeilijk een titel te verzinnen omdat ik gewild of niet altijd terugkeer naar de hoofdgedachte van de blog: vriendschap en liefde. Dat zal ook wellicht in de toekomst niet anders zijn, maar door wat me wordt aangereikt, wat ik beluister en doorleef krijgen deze woorden telkens een andere kleur. Waren ze in aanvang meer een schreeuw, dan werden ze stilaan een gelukkigmakende gedachte, een stuwende kracht, een aanmoediging, die laatste schouderklop. Zo wil ik blijven bloggen, misschien maar voor die éne die precies juist nu dit ene woord mag lezen.
Ik weet uit ervarring dat dezelfde tekst helemaal anders kan overkomen, je al dan niet raakt, gewoon maar om wat je NU doormaakt. Dit allemaal als te lange inleiding op wat ik straks nog eens wil bloggen. Ook de vele pps-voorstellingen die een mens ontvangt kunnen gewoon mooi zijn, maar voor anderen juist gekleurd door pijn, angst, verdriet. Wanneer alles mee lijkt te vallen is zo een mail gauw bekeken en in het beste geval doorgestuurd, maar wanneer hij bewust aan u werd doorgestuurd in mindere dagen, dan kan het gebeuren dat je herkenning ervaart, dank ook omdat er tocch nog iemend aan je dacht.
Dit alles kun je pas neerschrijven eens niet alléén een bladzijde werd omgeslagen, maar een volledig boek hebt toegedaan.
Wat ik in het begin van dit bericht eigenlijk wou neerschrijven is volgende gedachte, eigenlijkk meer dan zo maar een gedachte, is het niet, vriendschap?

ER ZIJN VRIENDEN DIE ONS JEUGDIGER DOEN ZIJN OF WIJ HEN!

Geschreven door maarten om 11:35 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 7 september 2006

duivensport

Beste vrienden,

Raar hoe mensen soms elkaar kunnen vinden ... via de duivensport dan nog, waar ik niet het minste van af weet, laat staan andere blogs ga bezoeken over dit thema of aanverwanten. Maar soms "moeten" mensen elkaar blijkbaar vroeg of laat ontmoeten, en dan niet om het uitgebreid over hun grote passie, de duiven, te hebben. In dit geval was de link niet eens de duivensport, maar een gedicht.
Ja, soms is er niets méér nodig om op te trekken met een ander. Dat viel me al eerder te beurt in blogland, maar dat ik via de duivensport een goed contact zou overhouden is me nu nog een raadsel.
Ja, GELUK ligt soms in een klein hoekje.

Ik nodig jullie dan ook uit eens op volgende duiventil te gaan zitten en genieten:

http://www.tomsracingpigeons.be/

Dankbare groet,