Naar de inhoud

liefde en vriendschap als sleutel

elxax6yg.jpg

akke.beakke.be
VRIENDSCHAP IS DE MOOISTE LIEFDE DIE ER IS
Donderdag 12 november 2009

Zeg dat het niet zo is


Deze morgen hoor ik post in de bus vallen. Ik was nog niet eens echt wakker. Was de postbode dan ook zo vroeg vandaag? Toen ik naar de voordeur liep en de brievenbus opende zag ik een overlijdensbericht liggen, aan mij gericht. Ik was me niet bewust dat er iemand uit de familie of uit de parochie of vriendenkring ziek of overleden was. Bij nader toezien las ik dat de overledene een broer, een zoon is van een buurvrouw, een man die ik wel nooit gezien heb want die woonde te ver van hier; maar toch raakte dit me ten diepste, zeker omdat hij pas een 55-plusser was. Dat geeft te denken voor mensen als ondergetekende.

Wat is het voor een moeder om haar zoon ten grave te dragen, en voor een vrouw om haar broer af te geven? Hoe is het voor de vrouw die haar man naar zijn laatste rustplaats brengt, in de zomer van hun leven?! Allen hebben nu wellicht dezelfde vraag: "ZEG DAT HET NIET ZO IS'.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 11:02 Stuur door Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Woensdag 11 november 2009

11 november


Voor mij blijft 11 november altijd een dilemma wat ik op deze dag wil bloggen.
Wordt het het feest van mijn patroonheilige SINT-MAARTEN of denken we toch maar aan de zovele slachtoffers die we gedenken op 11 novemeber, toen maar ook nu, hier tegen de deur op amper derig kilometer, en daar, verder over de landgrenzen heen .... Vandaag dus maar een hulde brengen aan mijn grootvader zaliger - oudstrijder 1914-1918 - die acht van zijn jonge jaren heeft moeten 'verliezen' aan het Ijzerfront waar hij gelukkig levend is uitgekomen.

Verder een prettige feestdag gewenst aan allen die de naam dragen naam: Maarten, Martin, Martine!
Wie toch iets wil zien over Sint-Maarten kan terug gaan in het archief.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 10:45 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door
Dinsdag 10 november 2009

1 2 3


Misschien heb je het ook al gezien dat ineens een advertentie opduikt in je werkbalk die je laat zien hoe je in drie tellen gelukkig kunt worden. Inderdaad meer staat er niet:

1 ... 2 ... 3 .... LIEFDE!

Mocht het allemaal zo eenvoudig zijn, dan zouden we niet langer bloggen rond vriendschap en liefde, en zou de hunkering naar oprechte liefde wellicht niet eens bestaan.

Helaas maakt de reclame nog eens misbruik van wat ons allen ten diepste ter harte gaat: LIEFDE in al zijn vormen! Kunnen we er iets aan doen? Misschien wél, door alvast te negeren en niet in te gaan op deze advertenties! Het is niet enkel een boel tijdverlies, maar voor velen nog eens de zoveelste teleurstelling en frustratie in hun zoektocht naar ware liefde ...

Liefde is geen toverformule als '1-2-3-liefde', maar blijft een werkwoord, een leven lang!



Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 10:23 Reageer op dit bericht Stuur door
Maandag 9 november 2009

Een goed woord


Een goed woord, dat hebben we allemaal wel eens nodig, en je leest het haast op ieder blog. Je leest het bij zoveel mensen die een goed woord over hebben voor hen waar ze in stilte voor zorgen, hetzij als familie, als buur, als vrijwilliger of in hun beroep. We zouden deze allemaal eens een award kunnen en willen geven, de énen al meer dan de ander.

Maar wanneer lijden toeslaaat, we niet langer langs het kruis heen kunnen, dan verwachteen we een goed woord van God over lijden, offer en kruis. Want alle mensen lijden en achter elke deur zit verdriet. Dat goede woord mag hjet lijden niet wegduwen, neutraliseren, vergeten of verdoven.

Het kan alleen een 'goed woord' zijn als we het serieus nemen, het in alle eerlijkheid uitspreken zoals we elkaar ook een gemeend compliment geven dat niet geveinsd is. Ook al behouden wij onze wonden en onze pijn, dat 'goede woord' zal ons dragen, tot in de hemel als het moet.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door
Zondag 8 november 2009

toemaatje

op zondag ...
maar eenvoudig weg geliefd mogen worden
is inderdaad voldoende;
klik maar even open!

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 12:08 Reageer op dit bericht Stuur door
Zondag 8 november 2009

Een compliment



Beste mensen,

Deze keer neem ik bewust de tijd om eens al die mensen te danken voor hun gemeend compliement op een onverwacht moment, en dit door iets na te laten op mijn blog of via een mailbericht. Het kan zoveel deugd doen, zeker als dit komt van die voor mij onbekende lezer die me blijkbaar al langer volgt of er voor het eerst komt en dan toch maar onmiddellijk zijn hart laat spreken in zijn compliment aan me. Daar ben ik zeer dankbaar om, en het is een waardering die me aanzet verder te doen zoals ik bezig ben, misschien nog beter, maar niet zonder mezelf te verliezen; nog meer mezelf te zijn voor hen die bij mij soms een thuis mogen vinden ... mijn patroon Sint-Maarten achterna, en misschien zelfs nog tot op heden geïnspireerd door Don Bosco die het opnam voor de uitgerangeerden als christen, maar ook als burger. Mag het nog in deze novembermaand?

DANK U ALLEN!



Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:59 Reageer op dit bericht Stuur door
Zaterdag 7 november 2009

Verjaren


Bij de verjaardag van een vriend, liet hij het gezelschap volgendende bedenking rondgaan:
"Wat ik meegeef aan sommige leeftijdgenoten is de volgende mijmering:
 
Dat cijfer holt steeds vlugger voorbij,
zelf word je stilaan trager..."


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door
Dinsdag 3 november 2009

Thuis sterven


Tegenwoordig maken we de dood zo onzichtbaar mogelijk, maakt de dood deel uit van een proces - van arts via ziekenhuis en begrafenisonderneming naar crematorium - waarin de professionals en de bureaucraten ons vertellen wat te doen. 
Maar nog niet zo lang geleden lagen stervenden hun laatste ziekbed thuis uit, overleden ze te midden van verwanten, legden buurt- of dorpsgenoten ze af en baarden ze op, waaakte men gezellig een paar nachten bij het lijk - wat ik zelf gelukkig heb mogen meemaken bij het overlijden van mijn grootmoeder, kijkend naar mijn grootvader die in een slaap was verzonken terwijk ik afscheidsgedachten neerpende in alle stilte, grootmoeder enkel een tussendeur van me verwijderd - We betoonden meer zorg en aandacht, mooier voor hen en ook beter vvoor ons.

Het 'oude' systeem bood een waardiger gang van leven naar dood. De haast van nu lijkt in overeenstemming met de moderne kijk op de dood - je leeft en een ogenblik later ben je dood, dus instappen. .... Welke wagen nemen we?

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door
Zondag 1 november 2009

slechts de oversteek


De dood is slechts de oversteek naar een andere wereld, zoals vrienden de

zeeën oversteken: ze leven in elkaar voort. Want zij die leven en liefhebben in dat wat alomtegenwoordig is, moeten uiteraard nog aanwezig zijn. In die goddelijke spiegel zien ze elkaar van aangezicht tot aangezicht en is hun omgang vrij en zuiver. Dit is de troost van vrienden: dat, hoewel men kan zeggen dat zij in zekere zin sterven, hun vriendschap en gezelschap nimmer vergaaan, in de beste zin van het woord, omdat die onsterfelijk zijn.

Willam Penn, More Fruits of Solitude


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door
Zaterdag 31 oktober 2009

De taal van de liefde










Mensen die de taal van de liefde verstaan
hebben niet veel woorden nodig om met elkaar om te gaan.

Hun hart spreekt.
Hun hart streelt.
Hun gevoelens omhelzen elkaar;
ze zijn de zon in elkaars bestaan ! 

Mensen die de schoonheid van liefde doorgeven;
die kom je niet elke dag tegen.
Hun hart waardeert.
Hun hart deelt.

Ze zijn het licht in het donker;
het zijn de mensen die ik echt bewonder! 

Bedankt voor uw vriendschap !!!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 5 reacties Reageer op dit bericht Stuur door
Vrijdag 30 oktober 2009

Geloven in de appel


Alle leervakken gaan over de schil of over uiterlijke feiten. Daarnaast leer je de grote levenswaarden en hoe mensen omgaan met elkaar. Dit is het vruchtvlees, het lekkerste en sappigste stuk van de appel. En dan is er nog het klokhuis ... Dat gooien we bij het vuilnis.

FOUT! In het klokhuis zitten de zaadjes, de levenskracht. Dat is de reden waarom appelbomen appels maken. Daar gaat het in het vak godsdienst over, over de kracht van het leven.  Dat is ook de kracht van het geloven, van ons credo, 'de schone belijdenis'.

Eens daarvan geproefd zal je niet langer het klokhuis zomaar wegwerpen.


Naar een artikel uit Kerk en Leven.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door
Woensdag 28 oktober 2009

Voor JOUUUUUUUUUUUUUU


Alleen voor mijn allerbeste vriend(in)en

 

Iemand om van te houden,

iemand om te behouden.

Iemand om mee te praten,

iemand om mee te slapen.

Iemand om aan te denken,

iemand om iets aan te schenken.

Iemand om op te wachten,

iemand om te verwachten.

Iemand zoals jij

waarop ik steeds kan bouwen.

Zo iemand ben jij

Sinds die eerste dag

dat ik jou begroeten mocht.

Daarom alleen al zeg ik nu:

Ik hou van jou.

 

Voor deze steun en toeverlaat

die ik vond bij jou

steeds wanneer ik het even niet

meer zag zitten.

Daarom alleen al zou ik het

betreuren mochten onze wegen

voorgoed van elkander

worden gescheiden.

 

Jij was,

jij bent,

jij blijft mijn allerbeste vriend(in).

En dat voor zolang ik jouw naam

mag graveren

op de zijwand van mijn hart.

 

   

Mocht jij nu je geroepen voelen om deze boodschap door de sturen naar jouw beste vriend(in)en, hou je dan vooral niet in en mocht ik daarbij horen, stuur hem gerust terug naar mij.

 

Nee deze is geen doorgeef bericht om een of andere reden, maar wel gewoon zomaar om iemand iets duidelijk te maken:

IK HOU VAN JOU!    

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 11:13 Reageer op dit bericht Stuur door
Dinsdag 27 oktober 2009

INDIA


"Chennai - het vroegere Madras - is vol mensen die beter gekleed zijn dan ik, die betere telefoons hebben en die overduidelijk niet uit welk soort bagage dan ook leefden. India hoort te stinken, het hoort arm, hard en verwarrend te zijn. Sommige delen van de stad die ik vandaag heb bezocht zijn dat ook, maar de stad is ook rijk en statig en goed gekleed en speels. Hij past zich aan iedereen aan, net als London." (uit 'Back on track' van Emily Barr).

Dit uittreksel heb ik gekozen omdat ik nog altijd te veel mensen hoor zeggen dat 'India hoort te stinken en arm is', maar uit eigen ervaring na enkele Indiareizen en doorheen de blijvende conacten met mensen van aldaar weet ik dat zij niet moeten onderdoen voor ons. Mobieltjes zie je overal, waarbij ik niet gezegd heb willen dat er India geen schrijnende armoede meer zou zijn. Maar ik wil het beeld wel bijstellen dat mensen al a priori negatief staan tegenover India, dat inderdaad slechts in het nieuws komt indien er een catastrofe plaats heeeft en men dan inzoemt op schreiende weeskinderen.

Wellicht een heel late reactie op mensen die die in hun blog het hadden over slechte reiservaringen, maar die mensen hadden  dan ook enkel en uitsluitend de beste restaurants en de luxehotels uitgekokzoen waar ze slechts vanuit hun kamervenster de armoede zagen aan de overkant van de straat.

Gelukkig heb ik geleefd tussen en met die mensen ... en zoals je merkt, alleen al aan de lengte van dit blog, dat ik nooit over India zal kunnen zwijgen. Proef ervan en je geraakt er aan verslaafd!

Al deze indrukken vond je al eerder hier en daar. Hoe het voelt in India te zijn kun je ook lezen wanneer je helemaal naar beneden scrolt, aan de rechterzijde onderaan.


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 21:13 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door
Maandag 26 oktober 2009

Back on track - Emily Barr


Je wil de opgedane reiservaringen in India nog eens overdoen of je denkt eraan dit onmetelijke land te gaan verkennen met al zijn geuren en kleuren, maar dan niet met een reisgids in de hand, lees dan zeker (nog) eens deze spannende thriller waar vele plaatsen je in herinnering brengen, waar luxe en armoede naast elkaar leven ...waar duizenden handjes le liefdevol uitnodigen.

Back on track
Emily Barr
lijn-stippel-breed.gif
Tansy Harris is een verschrikkelijk slechte moeder. Van het soort dat vergeet haar kinderen van school te halen, een halve fles wijn drinkt bij de lunch en overweegt een affaire te beginnen met de onderwijzer van haar zoon. Maar Tansy’s leven is dan ook niet wat ze zich ervan had voorgesteld.

Toen ze met Max trouwde en kinderen met hem kreeg, was dat op voorwaarde dat hun leven er niet door zou veranderen: ze zouden blijven doen waar ze zin in hadden, vrij zijn, de wereld zien. Tansy beseft dat er iets moet gebeuren als ze niet wil instorten, en besluit het antwoord op haar levensvragen te gaan zoeken in India. Alleen.

In India vindt Tansy aanvankelijk de gemoedsrust waarop ze had gehoopt. Maar wanneer ze een oude reisvriend opzoekt die zich bij een sekte heeft aangesloten, stuit ze op angstaanjagende zaken die beter verborgen hadden kunnen blijven. Te laat beseft Tansy dat ze op het verkeerde moment op de verkeerde plaats is...

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 19:48 Reageer op dit bericht Stuur door
Zondag 25 oktober 2009

Maak wat tijd.


"Maak wat tijd vrij. Tijd om iemand wat aandacht de geven, om iemand te laten voelen dat hij/zij er niet alleen voorstaat. Maak wat tijd vrij, in jouw hectisch bestaan, om eens iemand uit te nodigen in je huis, Om even iemand een warm gevoel de geven, al was het slechts met een luisterend oor. Want meer dan aandacht behoeft een mens vaak niet te ontvangen om als een rijk mens door het leven te gaan".

Deze boodschap werd achtergelaten op mijn ander blog 'geloven', maar ik vond het wel de moeite deze te delen op mijn eigen blog, want vanaf het begin ben ook ik blijven hameren op AANDACHT.

En op deze herfstzondag kun je misschien even in het rijke archief duiken van wat ik in blogland probeerde te delen. Ja, zelfs ver terug in de tijd om misschien terug te weten waarom en hoe we elkaar toen vonden en willen blijven vinden. Want veel te veel staan we stil bij een laatste bericht! Ook bij gebrek aan tijd?

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van liefde en vriendschap als sleutel

↑ Terug naar de berichten