Naar de inhoud

liefde en vriendschap als sleutel

elxax6yg.jpg

akke.beakke.be
VRIENDSCHAP IS DE MOOISTE LIEFDE DIE ER IS

Berichten van 1 januari 2006 tot 31 december 2006

GEHANDICAPT

gehandicapt,
\'\'lieverd\'\',zei mijn moeder......\'\'jij bent uniek\'\'.
 \'\'nee mam\'\',antwoorde ik,
\'\'ik heb een handicap en ben dus ziek\'\'
ze schudde haar hoofd en schoot in een lach
vertelde me dat ik het dus helemaal verkeerd zag
 vol aandacht luisterde ik naar haar,
 we hadden even alleen maar oog voor elkaar.
ze zei:\'\'altijd als ik tegen iemand praat wéét ik dat elk woord
het ene oor in en het andere oor uitgaat.
 ze hóren me wel.....maar ze luisteren niet.
dat is een vorm van doofheid,die men niet ziet.
heb ik problemen of heb ik verdriet dan is er niemand die dat zomaar ziet
 ze kijken wel......maar zien het niet
 dat is dus een vorm van blindheid waar het grootste deel van de mensen aan lijdt.
 ze behandelen jou als was je geestelijk gestoord een gek
 dát mijn kind....is pas een gebrek
 ze proberen zelfs voor jou te denken en hebben niet door dat ze je daarmee krenken
 je bent bij je volle verstand en tóch laten ze je staan aan de kant
 ze mijden je liever dan dat ze even vragen welke ziekte jou zo is komen plagen.
bekeken ze jou nou is met andere ogen,
zouden ze respect hebben voor je doorzettingsvermogen.
sommige dingen kosten jou moeite en grote inzet,
 maar het zijn dingen die je ook zonder hulp redt.
oké.....sommige dingen doe je wat minder snel
maar door te knokken kom je er wel.
 ook mij kan het mateloos irriteren
 dat men een handicap zo verkeerd kan interpreteren
 gehandicapt zijn betekent niet dat je gek bent
 je bent gewoon een lichaam met een mankement
 maar in dat gehandicapte lijf zit een geweldig mens....
jij ondanks je ziekte ben je er gewoon altijd,
voor je vrienden en voor mij\'\'
en zo opende mijn moeder mijn ogen..
 er is immers niks mis met mijn denkvermogen
dus ga ik maar door met filosoferen dat de mensen mij
,ondanks mijn handicap, zullen waarderen.
misschien kan ik er zelfs nog een paar leren
dat niet mijn handicap, maar wel hún hadelen mij isoleren.
(deze tekst heb ik gevonden op internet ik weet niet wie hem geschreven heeft maar ik vond hem zo mooi, en zit veel waarheid in,gezonde mensen reageren in de meeste gevallen zo tegenover gehandicapte mensen)
met dank aan Andrea.

en op mijn beurt dank aan Leopold omdat ook ik me, samen met zovele anderen, me daar in herken, want wat is \'handicap\'?
In mijn blog zullen jullie het wel ergens het antwoord gevonden hebben tussen de regels en berichten.
\"Gehandicapt\" blijft een zo driest woord ... en de verdoezelde termen helpen de mens in kwestie niet.
Laat ons dus maar tot steun zijn, elkaar waarderend en in zijn eigen waarde latend.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 18:38 Reageer op dit bericht Stuur door

VREDE ZIJ U

Het was in 1980 dat ik, tesamen met vele anderen, de eerste cursus "Pastorale Arbeid" van het bisdom Brugge voltooide.
Als herinnering kregen de deelnemers toen een mooie oorkonde, gesigneerd door wijlen Mgr. Em. Jos. De Smedt, bisschop van Brugge.
Tot op vandaag blijft het een oproep, naast de persoonlijke boodschap, telkens ik naar die kader kijk..
Ik wilde deze al eerder publiceren, maar alles werd weer zo nieuw wanneer we op de zondag na Pasen horen hoe Jezus tot zijn leerlingen spreekt met de woorden, die toen ook onze bisschop achterliet "aan allen, die met trouwe toewijding hebben deelgenomen aan de opleiding met de bede u zijn geest te schenken om zijn vreugde verder uit te zaaien in zijn kerk en in de wereld".

Het prijkt in sierlijke letters, voor de meesten goed gekend, maar zo nieuw, wanneer je er echt naar luistert of er nog eens naar kijkt.

IN DE AVOND VAN DE EERSTE DAG VAN DE WEEK; KWAM JEZUS BINNEN, GING IN HUN MIDDEN STAAN EN ZEI:
VREDE ZIJ U.
NA DIT GEZEGD TE HEBBEN, TOONDE HIJ HU ZIJN HANDEN EN ZIJN ZIJDE. DE LEERLINGEN WAREN VERVULD VAN VREUGDE  TOEN ZIJ DE HEER ZAGEN.
NOGMAALS ZIE JEZUS TOT HEN:
VREDE ZIJ U.
ZOALS DE VADER MIJ GEZONDEN HEEFT, ZO ZEND IK U.

VREDE ZIJ U!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 18:11 Reageer op dit bericht Stuur door

HALLO JEZUS

H@LLO, JEZUS!

Als ik eerlijk ben,
moet ik zeggen
dat ik soms
ook schrik heb
om voor mijn geloof
uit te komen.
Toch besef ik dat ik
jouw vriendschap
niet alleen voor
mezelf mag houden.
Wil mij een teken
geven als ik dat toch
ooit vergeet
.

(Erwin Roosen)

Blij dat dit ik dit kindergebed tot het mijne mag maken, want als grote mensen hebben we schrik gekregen om voor dat geloof uit te komen ... en toch al 2000 jaar horen we \"VREES NIET\".




Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 17:47 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

moorden met woorden

mocht de tekst gepubliceerd zijn ZONDER foto, dan volgt hier alvast de foto; mocht mijn handvat het hebben aflaten, dan schrijf ik straks nog eens een commentaar rond deze foto.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 12:00 Reageer op dit bericht Stuur door

EEN COMPLIMENT

Compliment

Er zijn van die momenten
dat iemand zeker weet dat
hij of zei iets goeds gedaan heeft.
Zo\'n iemand voelt zich dan soms
enorm trots.
Jammer dat er anderen
er niet altijd zo over denken.
Soms ook zien anderen niet eens
dat wat we gedaan hebben
 en toch kan het iets zijn
om enorm trots op te zijn.
Een enkele keer ook zullen mensen
heel normaal vinden wat
voor de ander zeer bijzonder is.
Hoe dan ook, we hebben allemaal
wel eens behoefte aan een klein compliment,
aan iemand die zegt
dat het goed is wat we doen.
We zouden ook onszelf wel eens
een compliment mogen geven,
dat is soms gewoon even nodig.
 De helpende hand brengt een compliment,
 het hoeft alleen maar
aangenomen te worden en we zullen
gesterkt weer verder kunnen gaan,
gewoon omdat we weten
dat het goed is wat we doen.
Proficiat!

van een blogvriend en aan allen een gemeend compliment voor zij die het te weinig of nooit onvangen, of aan degenen die ik de laatste weken vergeten ben!


Een tekst gevonden en overgenomen; waarom iets uitvinden als het al zo mooi is neergeschreven!
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door maarten om 22:04 Reageer op dit bericht Stuur door

banger hart

\"ER IS GEEN BANGER HART DAN DAT VAN MIJ\"


Toen ik dat liedfragment daarnet hoorde op de radio dacht ik meteen dat dit de korte samenvatting was van wat ik de voorbije jaren heb doorgemaakt.

En toch gaat het leven verder en vergeet een mens soms hoe mooi en intens hij tot nogtoe mocht leven, getuige hiervan de vele kleine notities die ik hier en daar heb neergepend in wat niet eens een dagboek kan genoemd worden, maar hoe verrassend namen van toen, ja zelfs 30 jaren geleden weer fris voor de geest worden gehaald; met wat voor enthousiasme we ons hebben ingezet en allemaal om één doel, mensen SAMEN te brengen of een ander - en het waren er velen - heel even GELUKKIG TE MAKEN....

Misschien moet ik hier af en toe een anekdote achterlaten.
Alleen dat bange hart van mij wil ik kwijt ... Heb ik dan toch geen Vertrouwen genoeg, al heb ik er hier al zo vaak over geschreven?! Of is het gewwoon des mensen?

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 16:40 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

DE HAND VAN DE VRIENDEN

Is het soms somber om je heen:
zie je de zon niet meer achter de wolken:
kun je je angst niet in woorden vertolken:
is je hart vaak zo koud als een steen ?

Is het soms eenzaam om je heen:
voel je je dikswijls van ieder verlaten:
loop je te zoeken langs de straten
naar iemand voor jou, maar vind je er geen ?

Is het soms donker om je heen:
kun je de weg naar huis niet meer vinden:
loop je te tasten als een blinde
voor wie elke lichtstraal in \'t duister verdween ?

Kind, pak dan de hand van je naaste vast.
en laat jouw zon voor je naaste schijnen.
Eenzaamheid, angst en verdriet zal verdwijnen
wanneer je je naaste van zorgen ontlast.

Kind, pak de hand van je vrienden vast.
mensen, in wie je vertrouwen kunt stellen.
Die, zichtbaar of niet, jou toch vergezellen,
omdat jouw hand in hun liefde past.

zo verging het Mart en mij ook
mooi!

met dank aan Ka en Mart voo publicatie

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 11:28 Reageer op dit bericht Stuur door

TAARTENRECEPT

Neen, geen echt recept want de taart kan je elke dag maken en eens ze klaar is hoef je ze wel
mooi in vier stukken te snijden
.
.
Zo geniet je elke dag van:

EEN STUK BEWEGING

EEN STUK SOCIALE CONTACTEN

EEN STUK
TAKEN

EEN STUK GENIETEN

Gehoord van Paula Semer, en die kanhet weten.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 11:03 Reageer op dit bericht Stuur door

FOTO VAN BLOGVRIENDEN

Deze mensen hebben mijn levensmotto "liefde en vriendschap als sleutel voor het leven" de voorbije dagen gestalte gegeven: Mart en Karin.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 23:38 Reageer op dit bericht Stuur door

GELUK

Geluk, iets wat geschonken wordt
Soms duurt het lang,soms veel te kort
Geluk, dat kun je niet taxeren
Geluk is zelfs niet aan te leren
Maar als je 't hebt, dat is wel zeker
Dan voel je je gelijk veel beter.
**********


In  blogland heb ik in de late avond een commentaar gegeven op een foto van de vriend uit blogland; ondertussen heb ik daar uren gesleten van site naar site.
Die vrouw heeft zoveel moois achtergelaten dat ik haar blogs ten zeerste zal aanbevelen, maar meer dan dat heeft zij, door haar moedig streven, mensen getoond - ook aan mij - hoe leven mooi kan zijn en hoe ontvankelijk wij mogen en kunnen zijn voor elkaar wanneer we er maar voor openstaan.
Ka en Mart, ik dank u beiden bij deze van harte, en heel de werled mag het weten!
Ik wens jullie een fijne toekomst samen!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 20:01 Reageer op dit bericht Stuur door

LOVING

  mijn blog welke net vol geraakt is
 
https://blog.seniorennet.be/lovingall2/ 

LIEFDE EN VRIENDSCHAP,
EN DAN DIT VINDEN,
zo aansluitend bij mijn blog
maar vooral verder gaan kijken naar het mooie werk van Ka, haar gedichten, tekeningen en ja zelfs op MSN kan je haar en natuurlijk haar vriend vinden.

Belofte maakt schuld en ik ben het dan ook verplicht hier de blogadressen mee te geven ook al zal ik nu minder bezoekers krijgen.
Maar daar gaat het even niet om.

Dankbare groeten of hoe een foto een mens tot leven brengt!
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 19:53 Reageer op dit bericht Stuur door

WEET JE

Weet je ...

Saddam, mensen zijn niet te onderdrukken
Israeli, de Palestijn hoeft niet voor jou te bukken
dat Bush alleen zijn oorlogje mag spelen
dat terrorisme nu de mensheid gaat vervelen?

dat het niet stoer is, al \'t geweld op straat
dat discriminatie echt nergens op slaat
dat mishandeling niet is te tolereren
dat onrecht niet valt te negeren?

Ik weet ...

ooit wordt de dag, in verre toekomst nog, geboren
dat God, gelukkig, \'t geduld met ons nog niet verloren
dat eens de liefde voor elkaar zal winnen
dat \'t  aardse paradijs weer mag beginnen

dat alle mensen broeders, zusters zijn
dat onbegrip geleid heeft tot onnodige pijn
dat nu het eindspel echt kan starten
dat niemand meer op liefde, warmte hoeft te wachten.

met heel veel dank aan de auteur ka-tjemart
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 19:31 Reageer op dit bericht Stuur door

Geloof, hoop en liefde

Vrienden,

Misschien klinkt de titel hierboven wel wat ernstig en toch; wanneer ik deze blog bijna een jaar terug opstartte wist ik dat LIEFDE EN VRIENDSCHAP als titel wel konden tellen als weegave van een blog. Maar gaandeweg heb ik ondervonden dat die liefde,die vriendschapsgedachten uiteindlijk gevoed zijn uit een GELOVEN in die vriendschap en liefde, ondanks alles zoals u al langer kon lezen via dit blog.
Eigenlijk bezondig ik me nu al omdat alle ideeën uiteindelijk geworteld zijn in een diep geworteld geloofsleven dat ik van thuis uit meegekregen heb, maar we blijven zo gemakkelijk horizontaal bezig.
Hoe langer ik echter gebruik maak van dit medium, hoe meer reacties er ook komen via mail of gastenboek m.b.t. wat ECHT geloven is en ik denk dan bij mezelf dat ik de naam van mijn blog misschien maar moet veranderen in GELOOF, HOOP en LIEFDE al wil ik daar niet mee terecht komen in de rubriek "geloven" ...
Maar meer dan het humane geloven in de goedheid van elkaar gaat het bij me dieper, raakt het me sterker. Het gaat om GELOVEN in een God Die met ons gaat, DOOR Wie en MET Hem en IN Hem we mogen verder leven.

Wij moeten geen predikant zijn, maar ik herinner me nog tot op heden volgend voorval.

Een goede vriend van me was ernstig ziek al vertelde hij dat niet met zoveel woorden. Hij is helemaal geen pilarenbijter, integendeel . Op een dag, letterlijk tussen pot en pint, vraagt hij of ik niet aan de symbolen kan geraken van hoop, geloof en liefde. Hij wou deze nl. aan een ketting om zijn hals hangen want die was hij ooit verloren, lang geleden. Ik wist niet wat ik hoorde en kende de symbolen niet echt. Een hartje voor de liefde, een kruisje voor geloven, maar de hoop? Ik vond het na veel zoeken in een kleine winkel: het ANKER van de HOOP. Ik bestelde het geheel, kocht hem de ketting en bezorgde het hem op zijn verjaardag.
Nog nooit heb ik zo een stoere vent zo gelukkig gezien. Nu, jaren later, herinner ik zijn woorden.
Wanneer hij niet kan inslapen, neemt hij die symbooltjes, het hartje, het ankertje en het kruisje - verguld - in zijn hand en klemt ze stevig vast als een woordeloos gebed en slaapt zo in.
Volledigheidshalve wil ik er nog aan toevoegen dat hij het verder materieel helemaal niet zo goed had, maar dat bijzonder kleinood, letterlijk en figuurlijk, was voor hem zijn alles.
Voor zo een geloof neem ik mijn petje af.

Inderdaad een mooie Paasgedachte!

Sterkte aan allen in deze Paasdagen met HOOP,GELOOF en LIEFDE wanneer je hier even op het blog komt. Weet dat je hier niet alleen bent met je verdriet, angsten of verlies....

Meer dan deze woorden op een blog kunnen zeggen, zeker in een digitale taal, wens ik VERTROUWEN aan vele blogvrienden en aan elke voorbijganger hier; nog een woord dat ik al eerder gebruikte in mijn blog en in mijn leven.

 


 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 17:50 Reageer op dit bericht Stuur door

Engelen

Beste ,

Het is al een tijd terug dat ik hier iets achterliet maar zopas de blog van REI nog eens bezocht, meteen een aanrader voor anderen, en daar verwijst de auteur naar de engel die we allemaal ergens in ons hebben. Voor mij was dit een hint terug te denken aan het gebed als kind zeer vroeg geleerd, misschien ooit opgedreund en toch ... Wanneer ik het goed heb laat ik volgende versie achter; anderen mogen me corrigeren of aanvullen.

ENGEL, MIJ DOOR GOD GEGEVEN,
TOT BEWARDER IN HET LEVEN,
GELEID ME LANGS DE RECHTE(R?) BAAN
EN LEER ME ALTIJD \'T KWAAD ONTGAAN.


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 17:24 Reageer op dit bericht Stuur door

GA NOOIT ZONDER TE GROETEN

Ga nooit heen zonder te groeten
Ga nooit heen zonder een zoen
Wie het noodlot zal ontmoeten
Kan het morgen niet meer doen
Ga nooit weg zonder te praten
dat doet soms een hart zo\'n pijn
Wat je s\'morgens hebt verlaten
kan er s\'avonds niet meer zijn



Ik weet dat je dit hier al meerdere keren hebt gelezen of gehoord, maar wanneer je dat moet lezen op een gedenksteen op het graf van een te vroeg overleden vriend, dan zijn er geen woorden meer.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 11:20 Reageer op dit bericht Stuur door

Paaskaars

Waarde lezer,

Het is al een tijd dat ik van plan was iets neer te pennen over de kaars die in mijn woonkamer staat.zoals het me geregeld te binnen valt dat ik over dagdagelijkse dingen iets kan neerschrijven mocht ik een pc bij de hand hebben. Maar dan vergeet een mens dat tot hij ergens een hint krijgt, een inval of een samenvallen van beiden. Zo kreeg ik via een blog van een tachtiger, Peter genoemd, een mooie fotoreeks van zijn zefgesculpteerde Paaskaarsen van de voorbije jaren.Misschien de aanleiding om hierover iets te schrijven.
Ik heb tien jaar terug een Paaskaars gekregen van een vriend uit het Gentse. Ik kon ze natuurlijk maar in gebruik nemen wanneer ze een volledig liturgisch jaar had doorgemaakt op zijn parochie. Maar dan sta je daar met die mooie kaars in je handen. Ik had geen staander die groot genoeg was en wou ze niet zomaar ergens in een kast opbergen. Mijn broer heeft dan voor een mooie en zeer zware sierstaander gezorgd zodat het geheel niet ongeveer 180 cm hoog is.
Die staander zal dus voor altijd een plaats hebben, want door zijn handen gemaakt en gesmeed, maar ook die kaars vormen een éénheid en zullen wellicht niet gauw verdwijnen uit mijn leefkamer.
Doorheen de dag loop je aan die kaars voorbij zoals aan een ander meubelstuk, maar eens in de zetel gezeten, lezend in een boek of zomaaar wegdromend, is mijn blik gericht op die staander met kaars, onwillekeurig omdat ze zo in mijn gezichtsveld staat. Ik vind het nog altijd één van de mooiste en duurbaarste dingen in mijn living waar ik kan bij mijmeren. Die kaars is niet zomaar een kaars, maar een gewijde Paaskaars. Ik ken dus de priester die ze heeft gewijd in een Paasnacht, maar ook al ben ik dat al vergeten komen zeker in deze Paastijd de sterke symbolen naar boven. Mooi aan deze kaars zijn de vier speciale nagels die uitsteken, verwijzend naar de kruisdood, maar boven dit geeft de kaars een uitstraling van leven weer.
Die kaars is voor mij niet zomaar een kaars en blijkbaar is dat ook voor anderen die hier over de vloer komen ook zo, want menigeen heeft elk op zijn eigen manier ooit al iets laten vallen over die Paaskaars, gelovig of ongelovig. Het valt me op dat voor mensen die Paaskaars blijkbaar iets anders uitstraalt dan wat anders ook. De commentaren zijn dan ook zeer variërend maar dit alles zou me te ver leiden.
Toch vind ik het bij mezelf nog steeds raar hoe ik bij het dweilen bv. de kaars uit zijn staander moet halen om ze voorzichtig op de tafel te leggen om dan de staander op een andere plaats te zetten; haast een sacrale handeling en zeker wanneer ik die kaars terug op haar plaats neerzet. Bijna een gebedsmoment, een moment van bezinning, hoe raar ook temiiden water en dweil. Ik kan en wil er niet omheen, maar in de moeijlijke momenten heb ik vaak mijn ogen gericht op deze Paaskaars, en wanneeer ik 's avonds bijna alle lichten heb gedoofd gaat een laatste groet naar Hem omdat die kaars niet langer een object is.
Dit wou ik jullie meegeven met dank aan blogvriend Peter!
Ik wens jullie allen een mooie week toe mochten we elkaar voor Pasen niet meer vinden.
ZALIG PAASFEEST!

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

MOED HOUDEN

Hoop is
dat gevangen zitten
niet het laatste is;
dat honger hebben
niet het laatste is;
dat je werk verliezen
niet het laatste is;
dat macht
niet het laatste is;
dat terreur
niet het laatste is;
 
Hoop is
dat iemand zien sterven
niet het laatste is;
dat schuld hebben
niet het laatste is;
dat het kan me niet schelen
niet het laatste is;
dat uit je land moeten vluchten
niet het laatste is;
dat in de steek gelaten worden
niet het laatste is;
dat er geen zin meer in zien
niet het laatste is;
dat het allerlaatste wat we zien
toch niet het laatste is...
(uit de liturgische folder van St.-Maarten Kortrijk Pasen 2005, tekst: Geert De Decker)
 
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 11:26 Reageer op dit bericht Stuur door

BOEKENTIP

Beste blogvriend,

Ik heb zopas een zeer boeiend boek uitgelezen en ik vond het zo de moeite waard dat ik niet anders kan dan het met u te delen.
Ik beveel dan ook volgende roman ten zeerste aan:

BROOKLYN-DWAASHEID van Paul AUSTER - 2005.
Een boek vol verrasiingen, intriges, gevoelens warvoor je het eten uitstelt of koffie laat koud worden.

Hier een paar zaken die me getrofffen hebben al zal dat voor iedereen iest anders zijn, afhankelijk van moment en situatie van de lezer.

Volgende wil ik meegeven, omdat de citaten, los van de context, een waardevolle gedachte inhouden.

\"EEN HOTEL VERTEGENWOORDIGT DE BELOFTE VAN EEN BETERE WERELD, EEN PLEK DIE MEER IS DAN ZOMAAR EEN PLEK: EEN KANS, EEN NIEUWE GELEGENHEID OM TE LEVEN IN JE DROMEN\"
of nog:
\"We zijn allemaal zo zelfingenomen, zo tevreden met onszelf, terwijl de wereld sterft van de honger en wij geen poot uitsteken om te helpen.\"

of misschien daar even bij stilstaan:
\"ALS IEMAND HET GROTE GELUK HEEFT OM IN EEN VERHAAL, EEN DENKWELDIGE WERELD TE KUNNEN LEVEN, VERDWIJNEN DE PIJN EN HET VERDRIET VAN DEZE WERELD VOORGOED. WANT ZOLANG HET VERHAAL DOORGAAT, BESTAAT DE WERKELIJKHEID NIET\".

en tot slot nog deze, o zo toepasselijk voor mensen die met een vorm van verlies te maken hebben:

\"VAN LEDIGHEID GA JE NADENKEN, EN NADENKEN KAN GEVAARLIJK ZIJN, ZOALS IEDEREEN ZAL BEGRIJPEN DIE ALLEENSTAAND IS.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 20:24 Reageer op dit bericht Stuur door

NIEUW GEDICHT

een gedicht kan een warme omhelzing zijn

verfrissend op een nieuwe dag

 

woorden verhullen soms wie we zijn

het is goed te weten dat dit mag

jezelf vinden in een gelijke stem

doet nieuwe deuren open

zegt meer over jou dan over hem

daarom mag ik altijd hopen

dat er iemand is die ik werkelijk ken

en die mijn woorden leest

die iemand die weet hoe ik ben

die zoek ik nog het meest

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 20:03 3 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

FOTO

mijn pc-maat zegt dat ik teveel foto\'s bewaar, zo af en toe eens één publiceren?

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 16:12 Reageer op dit bericht Stuur door

GUY GILBERT BEDENKINGEN

Geachte blogvriend,

Ondertussen zal het straks al weer drie jaar zijn dat Prins Laurent in het huwelijk trad met Claire.
Tot op vandaag ligt de integrale tekst van de bedenkingen van priester Guy Gilbert ergens naast me.
Ik ben er eindelijk aan toegekomen deze tekst te herlezen om hem ergens definitief in "mijn archieven" op te bergen.
Ik geef hier dan alleen enkele passages weer die me persoonlijk treffen en ergens teruggaan naar uitgangspunt van mijn blog over LIEFDE EN VRIENDSCHAP ALS SLEUTEL.

Ik citeer volgende :

VRIENDEN DIE BLIJVEN, OOK ALS HET NIET GOED GAAT, ZIJN HET WAARDEVOLSTE BEZIT NA DE FAMILIE.

DE LIEFDE VAN ONZE OUDERS VOOR HUN KINDEREN WAS MOOI, MAAR DE LIEFDE DIE ZE VOOR ELKAAR HADDEN WAS VEEL MOOIER;

AL WAT IK ALS PRIESTER DOE, IS DE LIEFDE DOORGEVEN DIE IK VAN EEN MAN EN EEN VROUW - MIJN VADER EN MIJN MOEDER -GEKREGEN HEB.
(bovenstaande is bemoedigend voor elke ongehuwde - maarten)

VERGEET NOOIT: HEB EEN GRENZELOOS RESPECT VOOR ELKAAR;
RESPECT IS HET MOOISTE WOORD OM LIEFDE UIT TE DRUKKEN.

DAT KLEINE MENSJE DAT SLAAPT IN DE BUIK VAN ZIJN MOEDER EN DE BEJAARDE DIE HEENGAAT ZIJN DE SCHAKELS IN DE LEVENSKETTING;

GA NOOIT SLAPEN ZONDER ELKAAR VERGEVING TE VRAGEN. DURF TE ZEGGEN DAT JE VERGIFFENIS VRAAGT EN GEEFT.WEES DAG NA DAG BARMHARTIG.

Beste blogvrienden, ik ben blij dat ik bovenstaande hier mocht achterlaten.
Het waren inderdaad zeer inspirerende woorden die Guy Gilbert toen tijdens de huwelijksmis heeft uitgesproken, woorden van leven ook vandaag voor elk van ons.

Van harte,

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 16:08 Reageer op dit bericht Stuur door

DE WITT E HALSDOEKEN

Bij het opruimen van bijzondere teksten kon ik deze niet zomaar op een hoopje gooien. Vandaar een nieuw leven geven aan deze tekst en doorheen de tekst misschien ook levengevend. Maaarten.

Jean, een jongeman van 20 jaar had de reputatie van zijn ouders schade toegebracht.
"Jean, ga uit mijn ogen, ik wil niet dat je nog een voet in dit huis zet",zei zijn vader.
En Jean is vertokken, met de dood in het hart.
 
Wat later zij hij tot zichzelf: "Het is waar. Ik ben echt een stuk vuil, een smeerlap. Ik ga mijn vader vergiffenis vragen."
Maar omdat hij schrik had dat zijn vader hem aan de deur zou zetten, schreef jij hem een brief.
"Papa, je hebt gelijk, ik heb je naam besmeurd en ik vraag vergiffenis. Ik zou toch zo graag terug naar huis komen."
 
"Daarom schrijf ik je deze brief. Zonder adres, omdat ik schrik heb dat je me niet meer wil zien.
Maar als je me toch kan vergeven, -vader, ik smeek het je - knoop dan een witte halsdoek aan de laatste appelaar op de laan naar ons huis."
 
Enkele dagen later zocht hij zijn broer en beste vriend Marc op. "Marc", zei hij, "Je moet me vergezellen naar huis. Ik rij tot 500 meter van onze woning en dan neem jij het stur over. Ik ga op de passagierszetel zitten en zal mijn ogen sluiten. Dan daal je langzaam de laan naar ons huis af. Als er een witte handdoek hangt dan kom ik nooit meer naar huis".
 
Zo gezegd, zo gedaan. Op 500 meter geeft Jean het stuur aan Marc en ze rijden samen traag de laan af, tot aan de laatste appelaar voor het huis. "Marc, ik smeek je, heeft mijn vader een witte zakdoek aan de  appelaar gebonden",vraagt Jean. En Marc antwoordt:"Nee, Jean er hangt niet één witte sjaal aan de appelaar, maar de hele laan hangt vol met honderden witte halsdoeken."
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 15:21 Reageer op dit bericht Stuur door

Zoekgeraakte verlangens

In de unieke hoeken van mijn gedachten vind ik de zoekgeraakte verlangens van vroeger die ondertussen vervuld moesten zijn.
Naast die verlangens vind ik mijn dromen, mooie dromen en de nachtmerries tesaam, constructies van waarheden die ik nooit heb beleefd.
Achter mijn dromen liggen de beloftes gemaakt door de vertrouwelingen jaar voor jaar geleden.
Centraal geplaatst zie ik mijn heden in niets gelijkend op wat ik weer vond.
Nader beschouwd kan ik toch echter spreken van een geslaagde nu.
Nooit verwacht, maar des te meer gewenst
.
 
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 11:57 Reageer op dit bericht Stuur door

WAARHEID

"... Soms denk en dacht ik dat de waarheid vertellen altijd het beste is, omdat je ten minste niet alle leugens hoeft te onthouden."

Dit kan een spreuk zijn van BZN of van andere wijzen; het is echter een fragment dat me trof in het boek "De Zomerval" van Thomas Verborgt. Ik heb daar wel even bij stil gestaan, en dan nog in een roman.
In een zelfde tijdspanne lees ik ook een ander boek, "Een borrel met Barry" van Chistophe Vekeman, pas uit in 2005.

Ik wil hiermee in elk geval 2 boekentips meegeven, maar meer dan dit valt me de herkenning op, herkenning bij mezelf maar ook in deze tijd. Hoe verschillend deze boeken en auteurs ook zijn, jonge(re) schrijvers zijn a.h.w. narcistisch of proberen toch  een spiegel voor zich te houden en weten dat ook velen delen in hetzelfde wat ze meemaken.
Mocht je het niet weten, dan lopen de zieleroerselen van de verschillende personages, ook in andere boeken die ik hier eerder heb vermeld, soms naadloos in elkaar over.
Ik denk maar aan het verantwordelijkheidsgevoel van het individu voor de wereld, haast niet te dragen, of hoe vlug er sleet geraakt op de gevoelens van de gemiddelde mens omdat er nu éénmaal zoveel gevoelens komen als er gaan, gevoelens die elkaar verdringen, m.a.w. de grote vraag naar trouw en meteen de vraag naar angst het mooie te verliezen.
En telkens weer valt me op en dat in tegenstelling met jaren terug  elk personage zich probeert een 'thuis' te vinden, geborgenheid, voor even of hoe erotiek nooit meer ver weg is, zelfs in detail beschreven.
Dit laatste is me vooral opgevallen, bij welke auteur en over welk onderwerp en onder welke titel dan ook. Net als in een film moet het er vroeg of laat "ter sprake" gebracht worden, liefst zo visueel mogelijk. Niet dat ik er iets zou op tegen hebben maar het is gewoon een objectieve vaststelling, wellicht gekleurd door de tijdsgeest
of de middelmatigheid van de voorbije decennia.
Het is me in elk geval opgevallen dat doorheen de verschillende romans die ik het afgelopen jaar heb gelezen er blijkbaar een grote hunker is naar trouw en vertrouwen, geborgenheid ook en vooral naar de ZINVRAAG.

Hiermee wil ik dan ook besluiten, niet dat het pessimistisch mag overkomen maar blijkbaar een samenvatting van vele overpeinzingen tijdens de lectuur, een overpeinzing waarom en voor wie we hier zijn.

"... Ik ben er maar alleen geweest, zoals de regen, de kleur van de lucht, de duisternis, de nacht .... Ik ben iemand die geademd heeft, gegeten, gedronken, geslapen, gedacht, iemand van flinterdun glas, een stem, een gerucht."

(T. Verborgt)

Maar morgen moet ik naar Oostakker op uitnodigiging van GERDIBLOG.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 18:15 Reageer op dit bericht Stuur door

GEEFMOE

Beste blogvriend,

Wellicht hebt u het al gemerkt maar af en toe staat er enkel een vierkantje zonder bijhorende titel, en juist daar gebeurt het dat belangrijkere artikels ontsnappen aan de lezer.
Zo is er  een artikel juist onder \'LEEF\' een bericht gepubliceerd over een genezing te Lourdes. De integrale tekst is daar weergegeven.

Ik probeer met dit regenweer toch wat bedenkingen of toch één neer te pennen.

Er liggen hier nogal wat gespaarde overschrijvingen voor één of ander goed doel;ik heb ze zopas geteld en het zijn er al 12 maar meteen moet ik dan denken aan het woord dat ik las in een tijdschrift en dat me al een tijd bezig houdt: GEEFMOE.

Inderdaad wordt geven hoe langer hoe minder een vrijblijvende akte. Ik bedoel hiermee dat ik graag gedeeld heb met velen, zeker met mensen uit het Zuiden, maar ook voor bepaalde projecten.

Geven heeft me nooit arm gemaakt en de ene hand moet ook niet weten wat de andere heeft gegeven. Geven en delen is zelfs gelukkigmakend, MAAR niet langer wanneer het haast een morele dwang wordt (o, hier moet ik nog iets schrijven over dwangmatigheid of is \"moeten\" weer al dwangmatig?).
Want eens gestort uit vrije wil voor welk goed doel  dan ook, steekt je brievenbus al vlug vol met bedelbrieven, infofolders, een \"bedanking met overschrijving\" ... en zo liggen dus 12 overschrijvingen te wachten al dan niet om ze daadwerkelijk in te vullen.

Want dan kan ik die mensen volgen die het woord GEEFMOE gelanceerd hebben.

Zoals in een vorige bijdrage ik melding gemaakt heb van mensen die willen werken maar niet meer kunnen, zijn er ook mensen die wel willen geven maar nu wat voor zichzelf moeten zorgen omwille van welke redenen dan ook.

De emotionele brieven die ik de laatste tijd krijg doe ik haast niet meer open. Als het dan toch waar is dat een mensenleven kan gered worden met SLECHTS een paar euro waarom dan nog zo een geldvretende acties opsturen? Sommige organisaties lijken als paddestoelen uit de grond te komen.

OK, ik wil blijven geven, en iedereen maakt uit voor wie een aan wie of wat, maar wanneer mensen met een vervangingsinkomen moeten rondkomen dan is nog één zo een brief in de bus inderdaad de druppel die misschien alle idealisme versmoort ... MOE VAN GEVEN!

 

 

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 11:55 Reageer op dit bericht Stuur door

Verkiezingen

Beste,

Ik wil me niet mengen in een politiek debat want ik ken er wellicht niet genoeg van.

En toch "slaan" ze ons om de oren met woorden als NORMEN en WAARDEN. Misschien zelfs goed dat in zoekende tijden  weer deze woorden luidop kunnen uitgesproken worden, dat er kan over gediscusieerd worden want voor velen ergens een opluchting dat dit niet langer een gesprek moet zijn onder vier ogen. 
Recent was ik nog aangenaam verrast van iemand die nu helemaal geen pilarenbijter is te horen zeggen i.v.m. de opvoeding van zijn kinderen dat de NORMEN sterk vervaagd zijn.
Dit zou me leiden naar een lang verhaal maar weer eens te weinig tijd om hierop verder te gaan.

Wat ik wel kwijt wilde was aansluitend op bovenstaande. Bij de uitslag n.a.v. de Nederlandse verkiezeingen hoor ik een stemmer voor de camera zeggen: " Ik stem zeker niet voor CDA want dan komen weer allerhande religieuse trekjes naar boven".

Het gaat dus blijkbaar niet langer om de politieke signatuur maar over dieperliggende gevoelens, zeker gevoed door de recente gebeurtenissen.Gaat het dan nog om de CDA of andere? Begrijp me niet verkeerd; ik neem hier geen persoonlijk standpunt in wat die partijpolitiek betreft, trouwens toch in Nederland.

Hoe verder men in het Westen zich blijkbaar de rug toekeert van elke vorm van religie (al lijkt er een nieuwe honger naar de God die men heeft verlaten), hoe intenser "de religieuze trekjes" onze omringende landen binnendringen.
En die "trekjes" zijn helemaal niet minimaal, van welke religie dan ook!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 12:10 Reageer op dit bericht Stuur door

emotioneel

Ik ben niet labiel. Ik ben emotioneel flexibel.





Voor zij die zich daar ergens in herkennen.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 11:04 Reageer op dit bericht Stuur door

AHA

\"YES\", ging het daarnet wanneer ik zopas van \"bompa Peter\" een mailtje kreeg met een andere afbeelding van mijn patroonheilige Sint-Maarten, en wat voor één!
Wellicht de meest bekende, een schilderij van Anton Van Dyck; ik herinner me nog de prent(en), verzameld door mijn moeder met Soubryzegels om daar na verloop van tijd een mooi \"kunstboek\" van te maken.
Maar met deze afbeelding ben ik wel heel blij. Mocht ik nu nog een gelijkaardig schilderij vinden om ergens in mijn woonkamer op te hangen, dan wordt een lang gekoesterde wens waar.
Ja, ik heb iets met Sint-Maarten. Maar dat zullen anderen al wel hebben gemerkt doorheen het bloggen door.
Wie weet leest hier iemand deze \"advertentie\". Alvast dank bij voorbaat.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Sint-Maarten

Al langer op zoek naar een afbeeding of schilderij van Sint-Maarten kreeg ik deze van een 80-jarige blogger toegestuurd. Danke \"bompa peter\"
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

In het huis van ...

... peter en meter ... daar heb ik deze tekst geschreven zoals je hem hieronder kunt vinden. Een tekst, die ik tot nu zorgvuldig bewaar - ondertussen al meer dan26 jaar.
 
Zelfs nu nog ben ik verwonderd hoe ik op jonge leeftijd in dat huis over de middag "de thuiswacht hield" mochten er over de middag buren mijn grootmoeder willen groeten.

Dat deze tekst nu weer bij me naar boven komt is wellicht indirect het gevolg van een bijeekomst van de "kleinkinderen van toen" met hun partners zaterdag laatstleden.

Ondertussen zijn die kleinkinderen volwassenen geworden met al dan niet eigen kinderen en wanneer je dan hoort dat er daar ook al "twenties" tussen zitten, ja dan ...

Het is niet de plaats en de tijd om verslag te doen van deze bijeenkomst, hoe aangenaam het ook was elkaar als familie terug te zien; ik wou hier gewoon even verduidelijken vanwaar de tekst hieronder. En wanneer ik het herlees herken ik dat huis zo levendig en anderen met mij zullen dat ook wel doen nu ik heb begrepen dat Internet ook niet alleen aan lezers van Seniorennet is besteed.

Ja, de wereld kan soms heel klein worden maar we blijven dan ook familie zoals "meter" het in haar laatste dagen heeft gevraagd al is iedereen zijn eigen weg gegaan.

Het was goed elkaar terug te zien, in een ander huis en toch zo gelinkt aan meter en peter.

Wat zouden ze gelukkig zijn wanneer ze dat nu van hierboven meelezen.
Maar met grote eerbied aan hen heb ik dit aan de wereld vrijgegeven met een dankbare groet .

Aan u om verder te mijmeren.
Van harte,

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 15:22 Reageer op dit bericht Stuur door

IN HET HUIS VAN METER EN PETER

In het huis van meter en peter
aan hun tafel,
alleen
samen met peter,
rustend en slapend
in zijn zetel
met voor hem,
ja voor hem
niets anders meer
dan een zetel,
die leeg staat
waarop vandaag
en ook morgen niet
niemand durft in neer
te zitten
omdat juist daar die
afwezige aanwezigheid
heeft plaatsgenomen.
 
Alles lijkt doodgewoon.
Het regent, en de regen draagt
de storm in zich.
Je hoort de wind
door de schoorsteen huilen,
en peter slaapt
zoals hij het altijd doet
over de middag.
Maar ik zit hier,
en schrijf;
schrijvend in zijn huis
in het huis, de thuis
van mijn vader.
Ja, hier werd hij opgevoed,
heeft hij geleerd en gespeeld,
samen met broers en zussen,
net als ik nu.
Ja, haast onvoorstelbaar.
 
Maar de kamer hiernaast
waar we als kleinkinderen
nooit zijn in geweest,
daar is het stil,
even stil als altijd;
maar sedert gisteren is het
er ook donker.
Tot gisteren was de kamer
voor ons vol geheimen.
Nu is zij er één van eerbied,
vervuld van een heilige stilte.
 
Daar ligt meter,
slapend.
Ja, daar ligt zij,
vredig.
Slaapwel heb ik haar gezegd.
Maar ik weet
en jij hebt het al begrepen.
Hier passen alleen stille woorden,
een woordenloze
aanwezigheid;
want slapen doet zij
... in eeuwigheid.
 
Nog altijd wind en water
en een roodgloeiende kachel.
Aan dit huis is niets veranderd.
En ook zij is er nog,
en hij,
beiden even stil.
Mijn blikken omhoog gericht,
is daar het kruisbeeld,
en meer dan dat is Hij daar
nu samen met Haar, om
wiens hulp ons meter gevraagd
heeft tezamen naar Hem
te gaan:
"Lieve Vrouwe van Dadizele,
kom mij toch halen".
 
Wij zijn allen hier geweest,
deze laatste week.
Ze heeft ons verteld over vroeger,
net als weleer.
Ze heeft gelachen, en wij met
haar, want ze had zo gaarne
leute.
Van allen heeft zij onze namen
genoemd, ze heeft gevraagd
dat we nog dikwijls zouden komen.
Tot morgenavond hebben we dan
gezegd.
Maar wetende wat zou gebeuren
heeft ze mijn hand vastgenomen,
langer dan gewoonlijk,
het maakte me gelukkig,
en toen ze losliet wou ik nogmaals
dat gevoel overdoen.
Het is het laatste geweest.
Een mooi afscheid,
net zoals mensen elkaar de hand
geven wanneer ze uit elkaar gaan.
 
... En toch, zij is er nog,
daar in de kamer.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 11:42 Reageer op dit bericht Stuur door

DE VLOER

 

Om de zoveel tijd loop ik zelf met een emmertje sop door mijn huis. Ik heb op zich geen hekel aan dit soort werk, en dat is dan ook de voornaamste reden om dit werk niet uit te besteden. Ik kan zo geestelijk lekker tot rust komen, dingen,’zonde’ overdenken en of zo het een of het ander weer helder op een rijtje krijgen.

Bovendien wil ik tijdens het kuisen van het toilet nog wel eens een creatieve inval krijgen en dat is ook nooit weg.

De laatste keer dat ik de kamervloer aan het dweilen was, was mij net gevraagd om wat na te denken en neer te schrijven over functioneren binnen het bedrif.

Tijdens het boenen zag ik duidelijke symboliek tussen die kamervloer en mijn leven.

Eigenlijk zou ik het liefst het vinyl op de vloer vervangen, bij voorkeur door fraai parket want dat hoort tegenwoordig. Maar door allerlei omstandigheden, met name van financiële aard, is dat er niet van gekomen en ziet het er naar uit dat ik het nog wel twee jaar met deze vloer zal moeten doen.

Tijdens het dweilen werd ik me dus bewust van de parallel met mijn eigen vloer. Ook die vind ik niet ideaal, maar ik moet het ermee doen.
Als kind heb ik van mijn ouders, puur technisch gezien, niet zo’n fraaie vloer meegekregen.

Vermoedelijk hadden zij tijdens het leggen hun handen vol met het repareren van hun eigen vloertje en waren zij zelf met gebrekkig gereedschap het leven ingestuurd.

Ondanks dat deze vloer mij dierbaar is, bleef ik tot mijn ergernis struikelen over scheve tegels en omhoog gekromde planken. Tijdens het genoemde gesprek heb ik geleerd rustiger naar mijn vloer te kijken in plaats van direct met agressie op onvolkomenheden te reageren; daarmee de vloer en dus mijzelf beschadigend.

Mijn vloer en ik, we moeten samen nog een tijdje voort. Als ik hem met liefde behandel, hem goed verzorg en het hem niet kwalijk neemt dat hij niet perfect is, dan zal ik nog veel woongenot en levensgeluk kunnen hebben. Wie weet komt er dan nog een leuke prins/prinses over de vloer.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 14:12 Reageer op dit bericht Stuur door

JE WAS ZO EEN KEREL

KOM JE TE LAAT OP JE WERK

DAN GEEF JE EEN SLECHT VOORBEELD

KOM JE TE VROEG

DAN BEN JE EEN RONDNEUZER OF BLIJ THUIS WEG TE ZIJN

BLIJF JE OVERWERKEN

DAN BEN JE EEN UITSLOVER

GA JE OP TIJD WEG

DAN HEB JE GEEN HART VOOR DE ZAAK

PLEEG JE OVERLEG

DAN DURF JE NIET ZELF TE BESLISSEN

DOE JE HET NIET

DAN BEN JE EIGENWIJS

NEEM JE IEMAND APART

DAN SCHEP JE ONDERONSJES

DOE JE HET NIET

DAN BEN JE ONPERSOONLIJK

BEN JE AARDIG

DAN WIL JE DE GETAPTE MAN SPELEN

HOUD JE AFSTAND DAN HEB JE VERBEELDING

KOM JE MET NIEUWE IDEEEN

DAN BEN JE EEN NIEUWLICHTER

MAAR ALS JE ZE NIET HEBT

DAN GAAT ER NIETS VAN JE UIT

LAAT JE EEN ANDER IETS VOOR JE DOEN

DAN BEN JE EEN AFSCHUIVER

PAK JE ZELF AAN

DAN BEN JE EIEGENBEREID

HOUD JE JE STIPT AAN DE VOORSCHRIFTEN

DAN BEN JE LASTIG

ALS JE HET NIET DOET

DAN BEN JE EEN SLAPPELING

HEB JE SUCCES

DAN HEB JE ALTIJD GELUK GEHAD

LOOPT HET MIS

DAN WEET IEDEREEN HET JE TE VERTELLEN

MAAR ..............................................................

ALS JE ER NIET MEER BENT

DAN WAS JE ZOOOOOOOOOOO\'N KEREL!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 13:33 Reageer op dit bericht Stuur door

Berichtje

Mensen praten niet meer, zegt men vaak; alles gebeurt nu via mail en vooral BERICHTJES via GSM, en toch kan zo een berichtje verdomd deugd doen.
Ook velen communiceren via Messenger met hun \"vrienden\" en naast hun nickname komt soms een tekstje te staan. Meestal is het dan een profiel van hoe ze zichzelf voorstellen, maar anderen passen hun nick soms ook aan als een groet aan betrokkene.
Deze vond ik vandaag met dank aan de afzender!

LEVEN IS MOOI ALS JE STEUN HEBT VAN IEDEREEN

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 12:05 Reageer op dit bericht Stuur door

Ne me quitte pas
Il faut oublier
Tout peut s'oublier
Qui s'enfuit déjà
Oublier le temps
Des malentendus
Et le temps perdu
A savoir comment
Oublier ces heures
Qui tuaient parfois
A coups de pourquoi
Le cœur du bonheur
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas

Moi je t'offrirai
Des perles de pluie
Venues de pays
Où il ne pleut pas
Je creuserai la terre
Jusqu'après ma mort
Pour couvrir ton corps
D'or et de lumière
Je ferai un domaine
Où l'amour sera roi
Où l'amour sera loi
Où tu seras reine
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas

Ne me quitte pas
Je t'inventerai
Des mots insensés
Que tu comprendras
Je te parlerai
De ces amants-là
Qui ont vu deux fois
Leurs cœurs s'embraser
Je te raconterai
L'histoire de ce roi
Mort de n'avoir pas
Pu te rencontrer
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas

On a vu souvent
Rejaillir le feu
D'un ancien volcan
Qu'on croyait trop vieux
Il est paraît-il
Des terres brûlées
Donnant plus de blé
Qu'un meilleur avril
Et quand vient le soir
Pour qu'un ciel flamboie
Le rouge et le noir
Ne s'épousent-ils pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas

Ne me quitte pas
Je ne vais plus pleurer
Je ne vais plus parler
Je me cacherai là
A te regarder
Danser et sourire
Et à t'écouter
Chanter et puis rire
Laisse-moi devenir
L'ombre de ton ombre
L'ombre de ta main
L'ombre de ton chien
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 17:15 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

de koestering

Beste blogvrienden,


Nog even voor het slapen gaan wilde ik een tekst ingeven, maar het is dan ook "voor het slapen gaan" zodat ik me maar zal beperken tot dit mooie citaat van David Davidse, gehoord op Canvas.

" DE KOESTERING VAN DE HERINNERING IS DE TROOST VAN HET VERLIES"


Voor iedereen onder ons zullen deze vier woorden wellicht een andere klank en inhoud hebben maar ik vond ze de moeite deze gedachte met u te delen.

p.s. Misschien heeft ondergetekende weer eens te lang gewacht om het uitgebreider bericht toe te voegen zodat ik vlug nog deze wijziging "toevoeg".

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Lied op blog

Beste,

Geïnspireerd door een vriend en met de terechte bemerking dat de muziek op mijn blog beter op de manier van onze grootste "Vlaamse Belg" gemakkelijker wordt meegezongen, wil ik hier van ganser harte een afbeelding plaatsen van de gevierde zanger.
Later meer hierover misschien.
Dank voor de hint vriend!
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 20:57 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

gezondheid

Met geluk is het net als met gezondheid; als je er niets van merkt, betekent dit dat het er is.


Heel kort aansluitend heb ik in een krant volgende gelezen:

\"... want wie ziek is, wordt enkel met verlies geconfronteerd. Werken kan niet meer waardoor het inkomen sterk vermindert. De sociale kring wordt steeds kleiner en het zelfrespect daalt. Gebrek aan concentratie en energie beheersen je leven ...\"



Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 11:36 Reageer op dit bericht Stuur door

HERKEN JE DIT?

\" Ik maakte me soms zorgen over het feit dat hij altijd op het punt stond zich volledig over te geven aan de wil van een ander.  Maar hij bleef zich ijverig oefenen in het aandacht geven.\"

Een zeer mooie gedachte, een mooie grondhouding zelfs maar mag er ook plaats zijn voor het vrolijk zoeken naar een beetje eigen geluk, vrienden om je heen?

Zomaar ....

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 21:34 Reageer op dit bericht Stuur door

LAAT ME NIET ALLEEN

LAAT ME NIET ALLEEN
Liesbeth List (The Netherlands)


Laat me niet alleen,
toe vergeet de strijd, toe vergeet de nijd.
Laat me niet alleen
en die domme tijd, vol van misverstand,
ach vergeten band, het was verspilde tijd.
Hoe vaak hebben wij met een snijdend woord
ons geluk vermoord ?
Kom, dat is voorbij.
Laat me niet alleen (4x).

Lief, ik zoek voor jou in het stof van de wegen,
de paarlen van regen, de paarlen van dauw.
Ik zal heel mijn leven werken zonder rust,
om jou licht en lust, goud en goed te geven.
Ik stijg naar gebied waar de liefde troont,
waar de liefde loont, waar jouw wil geschiedt.
Laat me niet alleen (4x).
Laat me niet alleen.

Ik bedenk voor jou woorden, rood en blauw.
Daar voor jou alleen en met warme mond
zeggen wij mekaar, eens was er een paar
dat zichzelf weer vond.
Ook vertel ik jou, van de jonkvrouw die stierf
van nostalgie, hunkerend naar jou.
Laat me niet alleen (4x).

Want uit een vulkaan die was uitgeblust,
breekt zich na wat rust, toch het vuur weer baan.
En op oude grond, ziet men vaak het graan
heel wat hoger staan dan op verse grond.
Het wit met het zwart, zwakheid mint de kracht,
daglicht mint de nacht, mijn hart mint jouw hart.
Laat me niet alleen (4x).
Laat me niet alleen.

Nee, ik huil niet meer.
Nee, ik spreek niet meer,
want ik wil alleen horen hoe je praat,
kijken hoe je lacht, weten hoe je zacht door de kamer gaat
en niets vraag ik meer.
Ik wil je schaduw zijn, ik wil je voetstap zijn,
ik wil je adem zijn.  Laat me niet alleen (4x).


Deze tekst heb ik opgehaald omdat het de muziek is die op mijn blog staat en ik na al die tijd weer eens meer dan lalala wilde zingen.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 16:16 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van liefde en vriendschap als sleutel

↑ Terug naar de berichten