Gisteren konden jullie lezen hoe een frisse jonge inlandse Indische missionaris het opgenomen heeft voor verworpen kinderen in het zuiden van India omwille van het simpele feit dat ze ongewild het slachtoffer zijn geworden van HIV-infectie.
Ik besef dat ik veel eerder nog geblogd heb hoe vaak we 'overvraagd' worden voor goede doelen; ik had trouwens vandaag nog drie bedelbrieven in mijn bus. Maar zoals jullie ondertussen al langer weten - zie o.a. maar naar de bendenhoek in de rechterkolom - heb ik een innige band ontwikkeld met India en dit in het bijzonder met de Indische missiecongregatie IMS.
Ik ben er dan ook drie maal afgereisd. Het is bij het laatste contact dat ik de jonge (toen nog) seminarist SANGEET, wat muziek betekent, leerde kennen. En zie we zijn zo veel jaren verder; hij is ondertussen al enkele jaren priester-missionaris in eigen land, maar heeft zich vanaf de eerste dag altijd ontfermd over de allerarmsten die niet eens een dak boven het hoofd hebben. Iets wat we jammer genoeg ook vandaag zien als we de verdreven tempenkampen zien hier vlakbij in Frankrijk.
Ik heb die povere dorpen aldaar met eigen ogen gezien. Wat Fr. Sangeet nu wil is de opvang organiseren van onschuldige kinderen die verstoten zijn om het feit dat ze met aids zijn besmet.
Als vriend en betrokkene wou ik dan ook niet nalaten de vraag van deze jonge missionaris met u te delen. Zolas hij zelf schrijft hieronder gaat het niet enkel en alleen om financiële ondersteuning, maar om een bewustmaking van wat eigenlijk toch niet kan ... Je zal maar MOEDER ZIJN! En laat ik nu maar naadloos aansluiten bij deze voor mij heel bijzondere dag nu ik MIJN LIEVE MOEDER met TACHTIG BLOEMEN mag verrassen!
I come to you with a request for some benefactors for our HIV + children. We have about 95 of them right now. It will be increasing day by day. The day I reached here, we had just 55-60 children only. Since most of these are rejected/orphans/semi-orphan, we cannot but look after them. We never return a child for any reason. Hence we approach generous people who may adopt and sponsor a child or two according to their capacity.
Since you have much more contacts, will you please be an ambassador of charity towards these unfortunate children? Their annual expense will be around Rs 8000/-(€200)
It will be a great act of mercy if you can do this.
If the answer is positive, I shall send you whatever details or photos etc if you require. The best thing is to visit this centre to get a pulse of the situation.
Most welcome to this place. waiting to hearing from you.
Please inform them, your friends to whom you forwarded the mails, that it is not just a request for money but for collaboration by donating a minimum of Rs 8000 per annum towards the expenses of a child.
We are doing something for these poor innocent victims. All what we request is collaboration and support to this benign cause.
Anyone who wishes to witness this reality, most welcome.
Fr Sangeet -- KARUNALAYAM KARUNAPURAM PEDDAPENDIAL P. O. WARANGAL 506 151 ANDHRA PRADESH Mob# 09963933530
Ik probeer hier even te vertellen wat het kan betekenen ‘ijveraar’ te zijn van de “VRIENDEN VAN LOURDES”. Het lijkt een achterhaald woord te zijn of doet denken aan zieltjeswinnerij maar dit is het helemaal niet, integendeel! Het is wel zo dat mensen straks van deur tot deur gaan, door de wind, door de regen, om ‘lotjes’ te verkopen zoals het in de volksmond wordt genoemd waar daar al dan niet een prijs kan aan vastzitten. Maar ijveraars verkopen geen ‘lotjes, maar bieden een LID-kaart aan ten voordele van de ‘Vrienden van Lourdes’, net zoals andere verenigingen hun jaarlijks lidgeld komen ophalen, maar dan wel met een diepere dimensie. Door een lidkaart aan te schaffen zijn we meteen lid zoals het woord het zegt van een enorm grote beweging rond de figuur van Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes. En de ervaring leert ons ook dat mensen die lid worden of het al jaren lang zijn van generatie op generatie, niet op de eerste plaats denken een beurs te winnen om dan naar Lourdes te kunnen gaan als is laatste natuurlijk aangenaam meegenomen. Neen, mensen hopen wel ooit eens bij de gelukkigen te zijn, maar het gaat veel meer om de verering van Maria, zeker de Lieve Vrouwe van Lourdes. Mensen die ‘ijveraar’ worden genoemd willen dan ook niets meer noch minder dan zoveel mogelijk mensen bereiken om die bijzondere verering in stand te houden, om mensen naar Lourdes te laten gaan met de parochie, de plaatselijke organisatie of op eigen krachten. Uit alle verzamelde gelden die lidkaarten moeten opbrengen kan zich dan ook de mogelijkheid voordoen om een minder begoed iemand naar Lourdes te helpen afreizen, daar waar de hemel de aarde raakt!
Zo heb je ondertussen al begrepen dat mensen die van deur tot deur gaan als ‘ijveraar’ niet op dezelfde golflengte staan als mensen die voor het goede doel – een jeugdbeweging, de brandweer .. - lotjes verkopen tot steun van hun eigen beweging, hoe nobel die ook mag zijn. Het verkopen van lidkaarten voor de Vrienden van Lourdes is daarom niet gemakkelijker, integendeel, zeker niet op onze dagen, want het is een woordeloos getuigen van ons gelovig-aanwezig zjn op onze parochie. Het is een verwijzing naar Jezus via Maria.
Het is dan ook goed dat sinds enkele jaren op de lidkaarten een afbeelding staat van Maria –zoals dit jaar: Maria en Bernadette, beiden met een rozenkrans, meteen het thema voor volgend werkjaar te Lourdes. Deze kaart op de schouw kan even een moment zijn om onze ogen te richten op Maria. Laten we met deze ijver voor Maria ons vooral gedragen weten door haar moederlijke aanwezigheid!
Neem me vast en sluit je ogen. Voel mijn liefde en mededogen. Snuif de passie en verban het geweld. Jij bent de enige die voor mij telt.
Hoor die vlinders zingen. In je buik willen ze beminnen. Schiet niet tekort om mij je warmte te geven. Want in jouw warmte kan ik mij het best begeven.
Ik wil de kracht die ons bindt sterker voelen. Onze liefde zal nooit kunnen bekoelen. Met jou wil ik graag oud worden. Want door jou ben ik weer fier geworden.
Als ik bij je ben krijg ik dit machtig gevoel. Dan ben ik vol van warmte en niet meer koel. Voor mij ben jij de hemel op aarde. Waar ik zonder jou helemaal niets ben.
Traditiegetrouw is zowat overal het werkjaar gestart en dit is ook zo voor de vele 'VRIENDEN VAN LOURDES' in Vlaanderen, maar later meer daarover.
Richten we daarom eerst onze ogen op Maria en Jezus met dit mooie gebed.
Maria, moeder van het leven, Je stond onder het kruis waar Jezus te sterven hing. Je bent Hem tot daar gevolgd, tot op de plaats waar hij je meest nodig had.
Je staat er als een sterke vrouw die steunt wie stervensweeën lijdt. Leer ook mij nabij te blijven bij mensen in hun hoogste nood.
Je hebt zijn woord gehoord: "Daar is je zoon". Je hebt de taak aanvaard om steeds weer kinderen te baren. Je bent de moeder van ieder die Jezus volgt, je bent mijn lieve moeder. Hoe kan ik jou mijn dank betuigen?
Maria, moeder van de Kerk, verlaat ons niet in uren van verlatenheid, als spot en tegenstand ons angstig maken.
Richt steeds onze ogen op Jezus die zich geheel gegeven heeft tot op het kruis, daar waar de Kerk geboren werd.
Maria, moeder van het leven, Bid voor ons, in het uur van onze dood.
Indien u zich zorgen maakt over kleur, lengte, gelaat, en misschien nog een miljoen andere dingen die je verkeerd vindt aan en in jezelf; en je denkt daarbij dat ik nooit jouw vriend zal zijn of worden … hierbij dan twee adviezen voor jullie allemaal. Ten eerste: die zelfde waarheid betreft ook mezelf; en ten tweede: we zijn niet perfect omdat God ons perfect heeft gemaakt, maar we zijn precies zo ‘onperfect’ omdat we altijd streven één te worden met die ander …en indien niet levenslang, dan zullen we hoe dan ook graag even samen perfect gelukkig willen zijn in ons ganse leven.
Korte tijd terug een bedenking rond 'sex' al gebruik ik veel liever het woord sexualiteit. Vandaag voeg ik er zeer graag deze bedenking aan toe, eigenlijk veel meer dan een bedenking, nl. mijn ideaal wat een relatie zou moeten zijn voor mij persoonlijk - wat ik trouwens meteen wens aan zeer velen, oud en/of jong -:
Een hechte relatie waarin seks vermengd zou zijn met een superieure vriendschap.
Helaas wellicht inderdaad slechts een ideaal ... en toch! Vriendschap en liefde, weet je wel (nog)?!
Op 8 september is de jaalijkse 'negendaagse' van start gegaan. Hierbij enkele gevens voor hen die Maria willen komen vereren. Tijdens de novene (8 tot16 september) geldt de volgende regeling:
Basiliek:
Rosarium:
Van maandag tot vrijdag:
7.30 u. eucharistie 9.00 u. eucharistie 18.30 u. eucharistie
15.00 u. Mariale gebedsstonde
16.00 u.
Zaterdag
7.30 u. eucharistie 9.00 u. eucharistie 18.00 u. eucharistie
15.00 u. Mariale gebedsstonde 16.00 u.
Zondag
6.00 u. eucharistie 7.00 u. eucharistie 8.00 u. eucharistie 9.00 u. eucharistie 10.00 u. eucharistie 11.00 u. eucharistie
Eigenlijk is het verkeerd de anderen normaal te noemen en mensen zoals mezelf en nog zo velen anderen abnormaal. Dat er iets mis is met de persoon in kwestie, wordt eigenlijk vooral bepaald door maatschappelijke normen. Je bent gewoon anders, denkt gewoon anders, handelt anders wat niet noodzakelijkelijker wijze slechter moet zijn, gewoon ANDERS.
Trouwnes een fenomeen dat we overal meer en meer zien opduiken; denken we maar aan autisme, alzheimer als mensen met adhd, naaast de honderden anderen die wij als 'abnormaal' beschouwen, hetzij door hun gedrag, hun geaardheid, hun kledij, hun uiterlijk, hun overtuiging. Laat ons, in het spoor van Jezus, elkaar dan maar niet oordelen of beoordelen, want iedereen is nu eenmaal ANDERS!
Innerlijke aanwezigheid is heel belangrijk ....en een heel mooi deel van het leven met en voor mensen....
Je kan onmogelijk zonder innerlijke aanwezigheid, bezorgheid.... liefde uitstralen....
Bidden is de basis....het spreekwoord zegt toch ook...ik aanbid jou.. het komt eigenlijk steeds weer terug , de liefde en vriendschap....iets waar je van houdt aanbid je....waarom zouden we het echte bidden ( kerkelijke bidden ) dan verwaarlozen....waarom de Heer vrezen, hij is toch onze herder, engelbewaarder, redder, helper....Hij is ons alles...een dank u zeggen dat we mogen ontwaken en een dank u zeggen voor de mooie dag die we krijgen , ondanks soms tegenslagen , ook daar zitten positieve lessen in....
Een luisterend oor en een helpende hand is het mooiste geschenk dat je kan delen....
Ik praat graag, maar luisteren doe ik heeeeeeeeeel graag...samen lief en leed delen....is toch zalig...maar spijtig genoeg...waar kan en mag het nog....
In de voorbije vijf jaar heb ik nog nooit zo een boeiend boek gelezen als "Steenhouwer" van Camilla Läckberg. Hieronder vind je de achterflap.
Steenhouwer
In het Zweedse kustplaatsje Fjällbacka vindt een visser het levenloze lichaam van de zevenjarige Sara. Lijkschouwing wijst uit dat zij niet in zee is verdronken maar waarschijnlijk in een badkuip: in haar longen zit zoet water met zeepresten.
Inspecteur Patrik Hedström leidt het politieonderzoek. Hij kent het meisje: zijn vrouw Erica en Sara’s moeder Charlotte zijn vriendinnen. Tijdens het onderzoek komen merkwaardige zaken aan het licht. Zo heeft Sara as in haar maag die afkomstig blijkt te zijn uit een oud, houten doosje dat van Lilian is, de oma van Sara. Het gaat om de overblijfselen van de steenhouwer Anders Andersson en van de tweelingbroers Karl en Johan, die in de jaren twintig van de vorige eeuw bij een brand omkwamen. Of werden zij eerst vermoord en werd daarna brand gesticht? En hoe houden gebeurtenissen van tachtig jaar geleden verband met de dood van Sara?
Ja, een woord dat zowat overal, gepast of ongepast, valt, met of zonder aanleiding. Het hoort er nu blijkbaar bij en een vanzelfsprekendheid geworden ... of je hoort er zelf niet meer bij. Dan heb ik het nog maar over het 'woord'sex. Alle overige is maar een aanleiding tot ...
Maar waar is het woord SEXUALITEIT gebleven?! Hebben we ooit niet geleerd dat er een essentieel verschil bestaat tussen sexualiteit en sex, waar laatste enkel en alleen maar gericht is op lust. Sexualiteit had toen alles met LIEFDE te maken, en zo hebben we het geleerd. Deze waarden werden ons niet enkel voorgehouden maar ook voorgeleefd, woordeloos, zelfs zonder lessen voorlichting. De term 'sex' heeft ons echter langzaam bezoedeld via de media. De rest is eruit gevolgd al hebben velen nooit leren genieten van sex in hun relatie, of 'mogen' genieten. Maar daar gaat het hier nu even niet over.
Waar het woord 'liefde' werd vervangen door het begrip 'sex', daar begon het mislopen van relaties. Meer nog, sindsdien lijkt het onmogelijk nog een sterke relatie op te bouwen met de partner, omdat ook deze meestal eerst heeft geproefd van de sex nog voor elkaar te leren kennen.
'In kennis-zijn' staat inderdaad los van instantsex ... maar nu krijg ik wellicht bakken kritiek over me heen, en toch waar is de sexualiteit gebleven waar uiteindelijk iedereen naar verlangt? Een verbondenheid in liefde en vriendschap!
Volgend citaat kan tellen als antwoord:
"seks is een nevenverschijnsel/een uitvloeisel van waarachtige liefde. Pas dan ervaar je de hoogste vorm van geluk, en pluk je alle bijkomende fysieke geschenken. Probeer dat eens opnieuw aan jonge mensen te vertellen ! "
Melancholie der bomen in september, die weldra niet meer samen groen zult zijn, doch draagt uw eigen kleur van diepen wijn, van donker bier, van roggebrood, van gember ...
het is goed het rirme van de dag eens te doorbreken. Help ons alle narigheden opzij te zetten, vergeten wat ons vandaag bekommert en morgen ook onze zorgen zal zijn.
Zegen ons samenzijn met mensen die het goed met ons voor hebben en die wij ook genegen zijn. Mochten we de vriendschap vieren die we ontvangen en geven.
Help ons dankbaar te zijn voor de uren die ons blijdschap brachten en voor de samenhorigheid wanneer we het moeilijk hadden.
Mochten we elkaar nu wat meer nabij komen om dan weer samen in genegenheid en in trouw de komende dagen tegemoet te gaan.
Maak ons samen-zijn tot een feest, want elke vreugde is zo vluchtig en het leven zo kort.
Who was Jesus Christ & what did He really teach? Find out in free book
Zoals wij advertenties zien verschijnen op onze internetdagbladen, zo verschijnen bovenstaande advertenties in India! Wie zegt dat het christelijke geloof dode letter is? Dit zijn maar enkele van de dagelijkse advertenties die per uur worden upgedate!
Weliswaar de Nederlandse titel van het boek met als titel 'Qui est pour vous Jésus-Christ?", een boek samengesteld uit opiniestukjes van zowel christenen, ongelovigen en anderen, elk met hun eigen kijk op wat Jezus voor hen betekent.
Op zich niets fout mee ware het niet dat men dit boek niet moet meegeven aan jonge mensen die het dan nog in één ruk willen uitlezen. Zo gebeurde het met een jonge seminarist dan nog. De vele gedachten die hem werden toegeworpen en dat in afzondering, en er zonder met anderen mee in discussie te kunnen gaan, deed de seminarist die heel bewust een keuze had gemaakt voor het prieterschap in er en geweten net voor de dagelijkse avondmis op het seminarie het besluit nemen naar zijn geestelijk directeur toe te stappen en hem te melden dat hij niet in de mis zou aanwezig zijn, wat ook gebeurde. Wat nog vreemder is, de seminarist voelde zich helemaal niet ongemakkelijk terwijl zijn studiegenoten allemaal in de kapel waren. Hij was precies een gast, zich van geen kwaad bewust en niet langer nadenkend over het boek.
De dag nadien echter was voor betrokkene alles blijkbaar verleden tijd en was hij terug de seminarist als de dag voordien, maar niet voor de professor en het seminariecollege die hem nog dezelfde maand diplomatisch naar huis stuurden. De roeping bleef. Zijn leven daarentegen werd onderste boven gegooid en zijn roeping bleef onbeantwoord.
Geef dus zo een boek niet zomaar in handen van onze jongeren tenzij je hen begeleidt en ze het niet laat uitlezen in één ruk. Want dan weet zelfs de eerste beste gelovige niet meer 'Wie Jezus Christus voor je is', een vraag die we daarom best elke week eens worden gesteld tijden de eucharistie.
Een tekst lezen raakt de mens soms dieper. Maar sommige blogvrienden en -lezers herkenden er het mooie lied in dat ik hier dan ook graag achterlaat. Misschien eerst knop van muziekblokje op stop zetten. Boudewijn blijft dan ook een icoon wat deze liederen betreft! Dank voor het toesturern!
Waar zijn ze gebleven die beloftes om meer tijd te spenderen aan vrienden en kennissen of aan zieken? Wellicht ook deze keer, netr zoals bij het nieuwe jaar, is er maar weinig - zeg maar niets - van terecht gekomen. Ben ik dan cynisch of verbitterd? Neen, helemaal niet, want een pure objectieve vaststelling; Waar was je met mijn verjaardag? Waar was je tijdens jouw verlof waar je eindelijk eens zou binnenwippen nu je tijd had? Of steek je het deze keer op het mooie weer? Mischien was ik niet bij de uitgenodigden voor het straatbarbecue? Velen zullen zich hier wel in herkennen want die zelfde velen zaten voor hun pc met virtuele mensen en virtuele wensen. Niet dat dit geen deugd doet een gemeende gelukwens te krijgen, maar daar blijft het dan ook bij. We krijgen berichten van heinde en ver en nog meer beloftes op zowel SeniorenNet, Facebook, Netlog. Op al deze en andere sites worden we uitgenodigd. Maar is dit niet al te gemakkelijk? De persoon die uitnodigt kent je niet eens en is al vergeten dat hij je heeft uitgenodigd. Zelfde met die verjaardagswensen omdat je nu eenmaal opgeslagen bent in één of ander verjaardagskalender. Neen vrienden, ook deze zomer hebben we van al onze mooie beloftes weer niets gemaakt. Of gebruiken we die laatste vakantiedagen dan toch maar om eeen nieuwe start te maken?!
Jouw armen liefste zijn niet om te slaan. Je moet je handen niet tot vuisten maken. Je ogen hoeven niet zo hard te staan. Ontspan die harde lijnen om je kaken. Je lichaam, lief, is zacht om aan te raken. Maar jij denkt enkel aan je eigen heil, jij denkt alleen maar aan je eigen zaken. En dat is toch beneden alle peil.
Bekijk jezelf en lach, je zachte arm is voor mijn hoofd gemaakt om op te rusten. Je borst, als veilig kussen, houdt me warm. Maar warmer zijn je lippen, die me kusten. Zo wekte je één voor één m'n andere lusten, Maar jij dacht aan een ander onderwijl waarmee je zonder moeite je geweten suste. En dat is toch beneden alle peil.
Mijn liefde was de inzet voor jouw spel. Door mij liet jij je ijdelheid graag strelen. Je wilde niet, dan wilde je weer wel. Ik was verblind, ik liet maar met me spelen. Je liet je zomaar door 'n ander stelen, en mijn geluk ging zomaar voor de bijl. Maar mijn verdriet kon jou niet zoveel schelen, zn dat was toch beneden alle peil.
Prinsheerlijk lig je in 'n anders bed en maakt hem met je lichaam dwaas en dronken. Wat in geen enkel opzicht jou belet achter zijn rug om weer naar mij te lonken. Bedriegen ligt nu eenmaal in jouw stijl. Je hebt je in 't geheim aan mij geschonken, maar het is toch wel beneden alle peil...
Dit heb ik van iemand ooit ontvangen en wil het nu graag met jullie delen. Voorwaar een herkenning voor velen, misschien nog het meest na deze hete zwoele zomermaanden.
Doorheen Venetië, Istanbul, Griekenland en Oostenrijk en verder terug in de tijd naar het oude Ottomaanse Rijk dit alles onder de deskundige leiding van JASON GOODWIN, auteur van o.a. "De Brand van Istanbul". Daarnaast nog twee heel interessante litteraire thrillers van zijn hand die me hebben ondergedompeld in het rijke verleden. Drie boeken die je best in één adem uitleest!
Jason Goodwin (1964) debuteerde als romanschrijver met De brand van Istanbul, het begin van een serie misdaadromans waarvan De slangensteen het tweede deel is. Voor De brand van Istanbul ontving hij de Edgar Allan Poe Award, voor beste roman. Eerder schreef hij de non-fictieboeken Lord of the Horizons en On Foot to the Golden Horn; A Walk to Istanbul, waarvoor hij onderzoek deed naar het Ottomaanse Rijk. Hij woont in Dorset, Engeland, met zijn vrouw en vier kinderen.
Het boek waardoor ik me liet verleiden draagt de titel: DE KAART VAN BELLINI.
Het is aan God om alles te weten, en aan ons om slechts dat te weten te komen wat we nodig hebben.
Wanneer wij hier in onze maatschappij over God spreken, dan denken we spontaan aan de God die we leerden kennen via Christus en het christelijke geloof. Zo benaderen wij Hem ook in ons gebed en de lezingen.
Dat ik er nooit eerder ben bij stil gestaan en dus het als vanzelfsprekend heb ervaren werd me ineens a.h.w. geopenbaard wanneer ik bij een Indische vriend las dat hij God dankt en looft omdat hij mij mocht ontmoeten ... Maar die vriend bleek uiteindelijk een Hindu te zijn. We hadden het er nooit eerder over gehad, wellicht omdat we beiden over GOD spraken ...
Misschien moet ik dat wel eens posten op mijn blog 'geloven' die ik destijds heb opgestart op vraag van een paar medebloggers. Maar hoe langer ik me op beiden richt, hoe meer het me opvalt dat geloven én liefde en vriendschap niet deelbaar zijn, toch niet vanuit mijn doorleefd geloven en beminnen.
Wat als we nu eens een deal zouden sluiten? Vanaf nu gaan jongens eerlijker en oprechter zijn. Vanaf nu gaan we, als we een relatie met iemand starten, duidelijke afspraken maken zodat er als er iets misgaat geen verwarring ontstaat “over wie er nu eigenlijk de schuldige is”. Vanaf nu gaan we mekaar niet verplichten om elkaars vrienden leuk te vinden. Vanaf nu gaan we verdomme geen relatie beginnen als we niet onvoorwaardelijk van mekaar houden. Tegenwoordig blijkt het trouwens niet meer zo logisch te zijn dat je vrienden blijft als een relatie dan toch misloopt… Is dit een nieuwe regel? Ik pas ‘m liever niet toe. Je ex kan even goed een goede vriend zijn, no matter wat je andere vrienden hier van denken. Het zegt, zo denk ik er alvast over, genoeg over hoeveel zij om jouw mening geven.
De meest dodelijke armoede van de mens is zijn gebrek aan geloof, zijn onverschilligheid tegenover God. Wellicht ook de reden waarom er zoveel geestelijke armoede is in onze vereenzaamde wereld. En toch weten we allen, heel diep van binnen en uit eigen ervaring, dat enkel God deze honger ten diepste kan stillen. Misschien de hoogste tijd ons bewust te worden dat ons 'zijn' zoveel belangrijker is dan het 'hebben'. Pas dan zullen mensen zich terug geroepen weten waar plaats is voor ee'n sociale en kerkelijke context. Wij vragen God dat Hij ons terug 'beschermheren' geeft teneinde ons beter te hoeden en te dienen, mensen die waken over de mierenhoop van de mensheid, en dit onvoorwoordelijk in liefde,een leven lang!
The Divine Feminine The Mother Mary is making it known that her Love and nurturing energy is needed in the world at this time.
She is making herself known to all of us through various means. It is either through manifesting and allowing herself to be seen in the form of apparitions or through speaking through people who have been gifted with the ability to communicate her words. Do not take our word for it. Read for yourself.
She is speaking the same message through various people throughout the world.
Take a moment to read what she has to say and recognize the similarities in her message. Blessings: Mother Mary While We Sleep While We Wake While We Eat While We Hunger While We Breath While We Take While We Give While We Sing While We Cry While We See While We Touch While We Taste While We Feel
Mother Mary is Always There Holding us and Loving us Unconditionally
Terwijl velen hier op 15 augustus Maria Hemelvaart gedenken en anderen weer moederdag vieren - vooral inhet Antwerpse - gedenkenken mensen van alle rangen en standen de nationale feestdag van India ....en dan te denken hoe ons klein Belgenland verdeeld en verbrokkeld geraakt!
31 States, 1618 Languages, 6400 Castes, 6 Religion, 6 Ethnic Groups, 29 Major festivals & 1 Country Be Proud to be an Indian HAPPY INDEPENDENCE DAY...!!!
Zij is mijn mama. Ik hou van haar en hou haar vast als ze vergeet of het naar links of rechts ... en niet meer weet wanneer, waarom ... Soms het besef van leegte in haar hoofd, verwarring, angst pijnlijk bestolen, geestelijk beroofd, een gat in haar memorie, een krater, een vergeetput met het water van haar tranen als ze, zo nu en dan, weer weet wie ik ben; haar kind dat moedert. Zij heeft zo lang voor mij gezorgd, ik nu voor haar. Zij is mijn ma, broos en oud. Ik help haar in haar winterjas, want het wordt koud ...
Waarom toch zijn zovelen bang van hun eigen schaduw en zijn ze bij leven al lang dood?
Uit vrees om gezien te worden ook al hebben ze niets verkeerds gedaan? Om een verleden dat maar niet begraven geraakt waar het toen wél mis liep? Uit vrees weer eens gekwetst te worden nu alles weer op zijn pootjes valt? Omdat men toch weer eens verkeerd begrepen werd en dit omdat de ander niet eens weet wat er aan de basis ligt van het gedrag van de 'schaduwganger'?
Zelfs afgeschermd van de buitenwereld en levend in hun piepkleine cocoon - zeg maar achter en met hun pc - blijken zovelen geschaduwd te worden, wantrouwig geworden voor de buitenwereld.
Het lijkt er zelfsop dat het vroegere Oog van "God ziet mij" meer uitwerking heeft dan ooit te voren, al is alle religieuse connotatie al lang verdwenen. Hoe is het zo ver kunnen komen vraag ik me nu af? De vraag in aanvang gesteld zette me aan het denken omdat het blijkbaar niet langer uitzonderingen zijn die zelfs niet eens durven te leven met hun schaduw. De gang naar psychologen en psychiaters liegt er niet om, en voorwaar ook een waar slagveld als je ingaat op mensen die bloggen, lid zijn van Facebook of andere communities. Daar lijkt het voor sommigen nog de laatste uitlaatklep, reddingsplank, maar ook daar wordt angstvallig vermeden te zeggen wat mensen echt bezig houdt en hen geen vrijheid geeft.
Misshien, of moet ik zeggen zeker waren we beter af met een doorleefd gelovende gemeenschap onder de kerktoren, waarvan iedereen zelfs de kleine kantjes kende van de ander, dan in een anonieme wereld waar de schaduwen alsmaar groter en langer worden.
Waarvoor zijn we dan zo bang geworden? Een vraag die ik me gisteren nog stelde toen iemand eindelijk uit zijn schaduw wou treden, de echte wereld in, maar het uiteindelijk toch liet afweten.
Hoe kan een mens dan verlangen naar een eeuwigdurende vriendschap als hij zlfs de deuren van zijn huis niet opent, laat staan deze van zijn hart?! Misschien openen te velen de deuren van hun virtuele hart maar blijven ze in hun schaduw leven ... slotbedenking na wat ik gisteren nog meemaakte!
DRAAIT DEZE VRAAG UITEINDELIJK NIET OM LIEFDE GEVEN EN KRIJGEN?
Ja, het lijkt overbodig geworden en het wordt op zijn minst niet meer openlijk gedeeld met vrienden en kennissen als een oprechte wens. Heel anders zie ik het in minder ontwikkelde landen, ook al beschikken ze over een pc, waar soms een eenvoudig bericht niet alleen een "hello" achterlaat maar ook een gebed als dit. Ik geef het zoals zelf ontvangen daar 50+ al veel meer in het Engels bezizg zijn dan we vermoeden.
a prayer can make the impossible possible a prayer can change the hard situation into the most light movement of life a prayer can wipe the tears....... a prayer can create legacy... a prayer can guard your life so i will keep praying for you...................
Er waren veel files dit weekend. Over sommigen spreken ze nooit!
Helaas is blijkbaar ook deze foto niet kunnen geplaatst worden.
Jammer maar een beeld zegt some meer dan duizend woorden. Voor wie de genoemde file niet ziet en die we in werkelijkheid ook niet altijd willen zien, is op de foto te zien hoe bejaarde mensen mooi op een rijtje achter elkaar aanzitten in hun rolwagen, de ogen gericht op hun 'voorligger', wat communicatie onmogelijk maakt. Allen zitten ze te wachten tot het aan hun beurt is om bij de kinesist, psycholoog, diëtist of nog een andere 'tist' aan te lopen. Een file waar haast niemand je aanspreekt, niet de voorbijhollende verpleger of dokter, niet de haastige bezoeker. Een file waar inderdaad niemand over spreekt en die je al bent vergeten eens je als gezonde persoon de file hebt voorbijgestoken. Helaas voor sommige een file op weg naar de dood!
Zou God verdrietig zijn als niemand meer naar hem toekomt?
Ik denk het helemaal niet. Want sommigen gaan naar de moskee, en weer anderen naar de synagoge, en sommigen gaan naar de kerk. Dus Hij hoort mensen met allerlei verschillende stemmen die hem bedanken, zoals de jouwe en de mijne, en die van je moeder, en die van een vriend ver weg, en dat maakt hem drie keer zo gelukkig!
Een woordje uitleg
