Er was eens,heel lang geleden een eiland
waar alle gevoelens leefden:

Geluk, droefenis, Kennis en alle anderen.
Ook liefde woonde daar.

Op een dag werd aangekondigd dat het eiland zou zinken, dus iedereen vertrok met zijn boot.Alleen Liefde bleef op haar geliefde eiland.

Toen het zover was, besloot ze hulp te vragen.

Rijkdom kwam voorbij in een jacht zo groot als een huis. Liefde vroeg of ze mee mocht en Rijkdom zei: "Nee, dat kan niet, mijn jacht ligt vol goud en zilver,er is echt geen plaats voor jou".

Toen vroeg ze aan Verwaandheid of ze mee kon:"Nee Liefde, je bent nat, en ik wil niet dat mijn mooie boot vies wordt.

Dan kwam Droefenis voorbij en Liefde vroeg haar om hulp: "O, Liefde, ik ben zo verdrietig en wil even alleen zijn".

Toen kwam Geluk langs, maar die was zo gelukkig, dat ze Liefde niet eens hoorde toen ze riep.

Opeens hoorde ze een stem:"Kom Liefde, ik neem je mee". Liefde was zo dankbaar dat ze vergat te vragen hoe hij heette.

Toen ze op het vasteland kwamen gingen ze ieder hun weg.

Maar Liefde realiseerde zich dat die man haar gered had, toen iedereen haar achterliet op het eiland.

Ze ging naar Kennis en vroeg:" Wie heeft mij geholpen?"

"Dat was Tijd" zei Kennis. "Tijd?" vroeg Liefde.

"Waarom heeft Tijd geholpen?"

Kennis glimlachtte wijs en antwoordde:

"Alleen Tijd is in staat de grootheid van Liefde te kennen"..


Een bijdrage zomaar ontvangen als antwoord op mijn blog LIEFDE EN VRIENDSCHAP, waarvoor mijn oprechte dank!

Volgende lijkt ook een waarheid te worden of is dat enkel maar in de categorie waar ik me bevind?

EEN MAN MAG NIET BLOGGEN
ZOALS EEN MAN NIET MAG HUILEN.

Een bedenking mede ingegeven door het aantal gastboekberichten die ik wel zie bij de dames maar niet bij de heren.

In de zomer zoeken we de ZON.
Gij zult uw vrienden of huisgenoten in het zonnetje zetten.

VAKANTIE IS EEN WELDAAD VOOR JEZELF EN JE HUISGENOTEN

Probeer in de vakantie niet in te halen wat je gedurende het jaar hebt uitgesteld.

GIJ ZULT VAKANTIE NEMEN

Wanneer er bezoek was van de inspectie of van bepaalde ‘betere’ vertegenwoordigers waarbij wellicht beiden, zowel directie als de aanbieder er voordeel konden bij doen,  werd aan mij nogal eens gevraagd koffie te halen voor de heren. Inderdaad heren, want ik heb daar maar weinig dames over de vloer gezien. Controle en verkoop blijken nog steeds een mannenzaak te zijn, en het liefst mannen in maatpak en witte boord. Zelfs de eigen baas zou voor die betere gelegenheden een ander pak aangetrokken hebben. Maar goed, ik had het over de koffie en hoe ik daar trucs moest voor bedenken om dit letterlijk op een presenteerschaaltje ‘aan de man’ te brengen.

 Het zit namelijk zo dat we helemaal geen koffiekamer hadden, zelfs niet een echte kantine op de verdieping. Het enige wat er was, was een deel van de liftkamer waar waarschijnlijk vroeger een wc was geweest – waar ze een koelkast en een klein aanrecht met een paar keukenkastjes hadden neergezet, een koffieautomaat op het aanrecht, niet eens een waterkoker. Je mocht al van geluk spreken indien het toestel onmiddellijk wilde werken, want de muntinworp werd destijds verwijderd zodat de heren directieleden af en toe een koffie konden nuttigen. Maar je kon er hoegenaamd geen tas onder het apparaat plaatsen. In plaats daarvan werden wegwerpbekertjes gebruikt. Het resultaat was dat de inhoud van de bekertjes heel veel groter was dan de tassen die voor ‘de heren’ werden gebruikt. Dus daar begon het overgieten van beker naar tas. De gevolgen laten zich raden. Koffie langs en over dat mooi aardewerk en in het schaaltje waarbij de koffie ondertussen ook afkoelde, zeker wanneer meerdere gasten aanwezig waren. Het zoeken naar suikerklontjes en melk, en indien deze niet aanwezig waren vlug een collega bijhalen of iemand van de keuken opbellen om zo vlug als mogelijk het nodige te brengen. Wetende dat daarbinnen enkele hooggeplaatste ambtenaren zaten te wachten die soms al twee uur in de wagen hadden doorgebracht verhoogde enkel maar de druk. Eens alles op een serveerschaaltje was het nog een kwestie van een paar meter wandelafstand met een trillend dienblad op de hand, en maar hopen dat de deur op een kier stond. Anders kon ik eerst alles op de grond neerpoten om dan de deur te openen. Ja, in die laatste fase waren helpende handen zeer dankbaar, en die waren er meestal ook wel gezien men al had gezien dat ik ‘koffie aan het zetten was”.  Best dat het gezelschap nooit heeft gezien wat er daar allemaal aan de hand was of ze zouden de koffie, die overigens blijkbaar enkel door onze directeur kon gesmaakt worden, onaangeroerd hebben gelaten!

Enfin, met een gladgestreken gezicht en zo mogelijk met de glimlach werd iedere gast voorzien van een mooi kopje koffie!

Ik voel de verbrande vingers nog steeds tot op vandaag en evenzeer de zucht van opluchting eens alles voorbij was!

even aanklikken misschien

Niemand Die Je Hoort door Steve Mosby

Jonge vrouwen liggen dagen lang vastgebonden op bed, volledig aan hun lot overgelaten. Hun moordenaar doet zich voor als zijn slachtoffer. Via e-mails en smsjes stelt hij de vrienden van zijn slachtoffers gerust. Pas als ze overleden zijn, stuurt hij die vrienden een bericht: Je hebt haar dood laten gaan...

Detective Sam Currie moet deze gruwelijke zaak op zich nemen. Als de naam Dave Lewis een paar keer opduikt, gaat Currie achter hem aan, maar Dave heeft nog meer zorgen. De dood van zijn broer werpt nog steeds een schaduw over zijn leven. Ook zijn grote verloren liefde Tori laat hem niet los. Dan blijkt Tori het volgende slachtoffer van de moordenaar te zijn...

Niet enkel de winter, maar evenzeer is de zomer een uitgelezen tijd om weg te duiken in een andere wereld zoals deze van een goede thriller. Al enige tijd terug dat ik u nog een boek heb aangeraden, maar deze keer kon ik moeilijk terugkeren met dit boek naar de bib zonder dit speurwerk met u te hebben gedeeld!
IDEAAL OM DE ZOMER EN DE VAKANTIE MEE TE BEGINNEN!

Geloven is LIEFHEBBEN en DIENEN.

GOD is onze opperste GOED.

BETROUW op HEM.


Een prikbord rond Geloven vind je op het blog

https://blog.seniorennet.be/geloven/
Het zou aangenaam zijn daar je eigen gedachte achter te laten.

klik maar even open
het kan je tot steun zijn.

HET RACISME DAT WE NIET WILLEN 

Het racisme waarvan we allemaal zo hard roepen dat we het niet hebben gaat eigenlijk om de onverschilligheid voor vreemdelingen zonder geld, en voor sukkels zonder de juiste papieren.

Misschien is dat wel de ergste vorm van rassendiscriminatie, en de moeilijkste om te bestrijden. Omdat de apathie niet meetbaar is, en niet kan worden weggeredeneerd. Mensen worden als slaven uitgebuit. Het gebeurt onder onze neus, en we zien het niet omdat we het niet willen zien. Mensen sterven en niemand trekt zich daar één jota van aan.

Als jongeren tegenwoordig een bouwwerf kraken, is het niet meer om een wip te maken.

De grimmige werkelijkheid is: DRUGS.

Mijn zoon gebruikt oogpotlood.
Is hij dan een holebi?