Donderdag 22 februari 2018
JIJ DAAR
BEN JE VOORBEREID OP DE GROTE KOUDE DIE ONS TE WACHTEN STAAT?
ZELF HEB IK ME ALVAST GOED INGEDUFFELD.
Berichten van 1 januari 2018 tot 31 december 2018
Dinsdag 20 februari 2018
OUDERS
EERT UW VADER EN UW MOEDER
Maandag 19 februari 2018
De Erfgenaam - Charles DEN TEX
Breder Weltmann is erfgenaam van een groot vermogen dat zijn familie heeft opgebouwd toen kolenmijnen winstgevende ondernemingen waren. Zijn familie bezat de eerste en laatste mijn in Zuid-Limburg. Nu woont hij in het grote huis op het grote landgoed totdat op een dag zijn huis in brand staat en wordt verwoest. Hij heeft geen idee wie de brandstichter is. Dat wordt ook niet duidelijk als hij, op bezoek bij zijn neef, zwaar wordt mishandeld. Langzaam aan blijkt een en ander met het verleden te maken te hebben en Breder gaat op onderzoek in oude mijnarchieven en op reeds lang afgesloten plaatsen. De langzame omwenteling van naïeve, aarzelende en bange man tot een tot actie bereide en besluitvaardige hoofdpersoon is door de schrijver op overtuigende wijze neergezet. Met daarnaast flink wat raadsels in een door roddel en achterklap beheerst Limburgs dorp, waar corruptie en vriendjespollitiek aan de orde van de dag zijn en waar een buitenstaander buitenstaander blijft. Die sfeer is raak getroffen en levert voldoende spanning op. Een knappe roman.
Adembenemend spannend!
Zondag 18 februari 2018
Bij een overlijden.
Verleden donderdag werd een goede collega en verre buur ten grave gedragen. Op de vooravond van deze uitvaart kwam een overlijdensbericht binnen van een wijze dame die in haar streek een monument wordt genoemd. Deze beide overlijdens, zo kort op elkaar brachten me bij deze gedachte.
Weggaan is iets anders
dan het huis uitsluipen,
zacht de deur dichttrekken
achter je bestaan, en niet
terugkeren.
Je blijft iemand op wie wordt gewacht.
Weggaan kun je beschrijven als
een soort van blijven.
Niemand wacht want je bent er nog.
Niemand neemt afscheid
want je gaat niet weg.
Zaterdag 17 februari 2018
VERTROUWEN
MENSEN ZIJN MEER GEHANDICAPT DOOR EEN GEBREK AAN VERTROUWEN DAN DOOR HUN FYSIEKE BEPERKINGEN.
Vrijdag 16 februari 2018
LIEFDE
TIJDENS ZIEKTE
EN VADER KAN DUS TERUG RECHTOP ZITTEN; HADDEN ZE MAAR WAT TIJD GENOMEN OM HEM BETER AAN TE KLEDEN, MAAR HIJ IS ER NOG; WEL EEN VERSCHIL SINDS VERLEDEN JAAR. LIEFDE IS TE ZIEN IN DE HANDDRUK.
Donderdag 15 februari 2018
VALENTIJN
EEN JAAR GELEDEN ....
Woensdag 14 februari 2018
Voor de romantici onder ons
Mag je vrij gebruiken. Liepen net zelf bij me binnen.
Woensdag 14 februari 2018
Ook lang na
VALENTIJN!
Dinsdag 13 februari 2018
HET EINDE VAN EEN HUIS
Een huis dat achterblijft, is als een tafel na een feestmaal. Met aangekoekte restjes geluk op de borden en wat verschaald verdriet in de glazen.
Ik heb weleens de kamerplanten water gegeven als de buren met vakantie waren. Altijd vreemd om in een stil huis te komen, waarvan de bewoners tijdelijk elders zijn. Ze hebben alles zo goed mogelijk opgeruimd voor hun vertrek, maar er blijven sporen van hun aanwezigheid achter: een verloren speelgoedfiguurtje onder de zitbank, een halve strip pilletjes op de vensterbank, een eenzaam geldstuk en een paar winkelbonnetjes op het aanrecht.
Soms voelt zelfs kijken naar de wachtende meubelen aan alsof je een indringer bent.
Nog erger is het om je ouderlijk huis binnen te gaan nadat je ouders er voorgoed vertrokken zijn. Ze hebben niet opgeruimd, want het leven groeide hen al enkele jaren boven het hoofd, al lieten ze dat niet merken of konden wij het niet zien. Er liggen dingen in lades die daar helemaal niet horen: oude haarspelden bij de administratie, postzegels bij de taartvorkjes.
Het plan is dat we gaan meenemen wat we kunnen gebruiken, maar de moed zinkt ons in de schoenen: niemand wil die verdorde, scheve cactussen, die hoge katoenen onderbroeken, die stapel lege eierdozen.
We komen niet verder dan het leegmaken van de ijskast.
Thuis bekijken we onze eigen spullen met nieuwe ogen. Het hele nest dat we om ons heen verzameld hebben, zal ooit ontmanteld worden, en dat voelt nu al een beetje koud.
Ieder mens heeft een plek nodig om gelukkig te zijn, alleen of samen met wie hem lief is. Vertrouwde voorwerpen helpen om de scherpe kantjes van het leven de baas te kunnen.
Dat is een troost.
Al die spullen, hoe lelijk en versleten ze nu ook ogen, hebben hun waarde bewezen: ze hebben mijn ouders helpen overleven, al die jaren van hun lange leven samen.
Maandag 12 februari 2018
ELINE
Op 11 februari zou mijn nichtje 32 jaar gworden zijn. Ze verliet ons helaas veel te vroeg. Mijn broer heeft hAar dood nooit kunnen plaatsen en heeft haar kort daarop gevolgd in de dood. Zie maar de rechterkant van blog. Ze zag zo graag mijn ouders.
Zondag 11 februari 2018
LOURDES
Zondag 11 februari is het 160 jaar geleden dat in Lourdes Maria verscheen aan Bernadette.
Ook nu na 160 jaar is de boodschap van Lourdes nog steeds actueel en we mogen zien dat mensen vanuit de gehele wereld de weg naar Lourdes vinden, om daar geraakt te worden. Men mag daar een stuk blijdschap in geloof ervaren, kracht en ondersteuning voor hun leven. Het is een plaats van hoop en bezinning en tegelijkertijd door de onderlinge contacten ook van warmte en vriendschap, van christelijke naastenliefde.
Zaterdag 10 februari 2018
JEUGDTRAUMA
Wie herinnert zich nog de oude 'meesters', leerkrachten lager onderwijs zeg maar. Zij die met harde hand en metalen latje regeerden. Wel daarover gaat het volgende. Het jongetje op zich was wel erg slim maar een beetje schuchter. Toen het voelde dat het naar het de grote wc moest gaan, stak het zijn vingertje op. De meester reageerde met: 'Vinger naar beneden, jij!'. Het jongetje neep zijn beentjes toe en na nog wat gewacht te hebben, stak het jongetje nog eens zijn vinger omhoog. "Meester, meester". Maar de meester negeerde het jongetje compleeet. Toen voelde het jongetje het warm worden in zijn broekje. juist op dat moment vroeg de meester: 'Ja, wat is er met u aan de hand?!" De meester kwam naderbij en beiden merkten dat het te laat was...
Tachtig jaar later is dit jongetje een oude man geworden, maar volop bij zijn verstand. De man zit in de zetel en roept naar een verpleegkundige in het rusthuis, nadat hij al een paar maal op de bel had gedrukt om hulp te vragen. Hij wil niet zoals hij kind was, weer in zijn broek moeten doen, en vraagt het dus al op tijd in geval van. Hij herinnert zich nog levendig de schaamte van toen, en dat zal hem nu niet overkomen. Als de oude man dan toch niet naar het toilet kan gaan, dan denken de verpleegkundigen al gauw dat hij om aandacht vraagt, en laten ze hem later langer wachten. Maar dit is verre van toneel. Veel later , in het ziekenhuis, zorgt hij ook dat men hem op tijd op het toilet plaatst.
Het heeft lang, heel lang geduurd, voor de link gelegd werd tussen het heden en verleden; al had vader het verhaal van de meester recent vaak verteld aan ons! Want dat jongetje is mijn vader...
Het is dus belangrijk wat en hoe je iets zegt aan kinderen! Nu moet ik hier wellicht geen tekening bij maken.Mijn vader heeft er dus een trauma aan overgehouden, aan die meester en zijn 'gezag'.
Vrijdag 9 februari 2018
Reactie op ziek zijn………..
Ernstige ziekte roept angst op bij de omgeving.
Niet alleen angst voor besmetting.
Ook angst voor pijn, voor ontluistering,
voor overlast, voor onmacht, voor kwetsbaarheid,
voor lelijkheid, voor dood.
Uit die angst komen vreselijke reacties voort.
Gezonde mensen ervaren nog steeds een drempel
om in de buurt van een zieke te komen.
Wie ernstig ziek is, wordt gemakkelijk gemeden.
Het verdriet van een zieke is daardoor een dubbel verdriet.
Naast de pijn om de ziekte zelf, is er de pijn om de reactie.
Isolement doet pijn, onbegrip doet pijn, veroordeling doet pijn,
het gevoel tot last te zijn doet pijn, schaamte doet pijn.
We helpen de zieke niet alleen door de ziekte te genezen,
maar ook door onze reactie te genezen.
We kunnen leren ontroerd te worden en geraakt.
We kunnen bij onszelf denken:
ik ben bang en daarom dreig ik je uit de weg te gaan
maar dat wil ik niet. Ik ben bij je.
Tussen twee uitersten staan we.
In ons vermogen liggen wreedheid en mededogen.
We kunnen iedere zieke die ons beangstigt,
uit ons leven wegjagen.
We kunnen ook over onze angst heen contact maken
en zieken behoeden voor isolement.
Donderdag 8 februari 2018
Enkel nog oog voor ons privéleven?
In deze maatschappij hebben we alleen maar oog voor onze peroonlijke gevoelens. We zouden ons voor andere dingen moeten interesseren. De milieuvervuiling, het atoomgevaar, de honger in de wereld... Juist omdat we geen honger hebben, maken we ons druk over ons privéleven. Onze grootouders moesten van 's morgens tot 's avonds laat op het land werken voor een karige maaltijd, en dachten niet aan trauma's, hadden ze die eigenlijk wel?
Woensdag 7 februari 2018
Hoe gaat het met je pa?
Deze vraag werd me vaak gesteld de laatste tijd, en ik dank dan ook voor jullie medeleven, jullie gebed, jullie bemoediging. We waren vader inderdaad bijna kwijt, zeker toen hij het bewustzijn verloor en in allerijl gereanimeerd moest worden. Ik hoorde toen al zeggen dat het een kwestie van tijd was, tot één van de organen het begaf. We hadden er ons al op ingesteld, maar de ernst van de toestand nog niet meegedeeld aan moeder. Het mag een wonder heten hoe hij dan aansterkte en we die angst aan de kant mochten schuiven. We vonden het moment gekomen om moeder hem te laten bezoeken. Veertien dagen later dus ging moeder bij hem op bezoek, en hij zat rechtop in de zetel, aandachtig het wereldkampioenschap veldrijden volgend. Zijn stem was nog heel zwak, maar hij herkende iedereen, niet eens verward. Gisteren kregen we dan een telefoon van het ziekenhuis dat vader terug mag naar het woon- en zorgcentrum. Goed nieuws dus, maar wat een rollercoaster aan emoties de voorbije tijd, als je er nog de verkoop van het huis meerekent. Moge hij nu verder herstellen in zijn gewone omgeviing waar men vooral tijd heeft om hem eten te geven en om hem bij toiletbezoek te helpen. Moeder zal blij zijn weer samen te zijn met haar man, ook al zal haar nachtrust wellicht niet meer dezelfde zijn, maar het is een kranige vrouw.
Dinsdag 6 februari 2018
HARTELOOS - Alicia Giménez BARTLETT
Als in een park het lichaam van een dakloze is gevonden en een getuige beweert dat skinheads de oude man in elkaar hebben geslagen, lijkt er geen diepgaand politieonderzoek nodig te zijn. Alleen de identiteit van het slachtoffer moet nog worden vastgesteld: de taak van inspecteur Petra Delicado. Maar Petra gelooft niet in de skinheadtheorie. De honkbalknuppel bij het lichaam verklaart namelijk niet waarom de man een schotwond in zijn hoofd heeft. En de splinternieuwe laarzen lijken ook niet helemaal in het beeld van een doorsneezwerver te passen.
Eindelijk tijd terug een boek te lezen, heb af en toe gelachen..
Maandag 5 februari 2018
VERLEGEN
Om de zoveel tijd kom ik je tegen.
Telkens opnieuw ben ik onder de indruk en verlegen.
Op zo'n moment zou ik je van alles willen zeggen.
Ik weet niet hoe ik je het moet uitleggen.
Iedere keer ben ik betoverd door je lach.
Weet dat ik je heel graag mag.
Ik wou je dit gewoon even laten weten.
Wat er ook gebeurt, ik zal je nooit vergeten.
Zondag 4 februari 2018
ZIEKE MENSEN
Zieke mensen hebben niet geheel andere verlangens.
Ze zijn ook niet heel anders dan gezonde mensen.
Wel is er misschien dit verschil
Iemand zei:”Als je gezond bent en alles kunt,
kun je lang om jezelf heen.
Je kunt vluchten.
Je hoeft niet stil te staan.
Als je ziek bent wordt dat heel wat moeilijker.”
Je hebt ineens veel tijd voor jezelf.
Je bent gekluisterd aan dat kleine stukje wereld van je bed.
Dan is het veel moeilijker jezelf uit de weg te gaan.
Als je ziek bent zie je misschien wel scherper dan anders.
Je komt in aanraking met waar het werkelijk om gaat.
Ziekte zet als het ware een vergrootglas op je eigen leven
en je leven met anderen.
Ziekte kan ons laten zien.
Ziekte kan openen wat altijd dicht bleef.
Zieken kunnen gezonden laten zien.
Misschien is dat wel het belangrijkste verhaal
dat de wereld van het ziek zijn te vertellen heeft!
Zaterdag 3 februari 2018
Ik zal jullie rust geven.
'Kom naar mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal ik jullie rust geven. Neem mijn juk op je en leer van mij, want ik ben zachtmoedig en nederig van hart. Dan zullen jullie werkelijk rust vinden, want mijn juk is zacht en mijn last is licht.’
Matteus 11:28-30
Zo toepasselijk nu mijn vader eerder onverwacht zwaar ziek is geworden.
Vrijdag 2 februari 2018
Het is wat het is...
Het is onzin, zegt het verstand.
Het is wat het is, zegt de liefde.
Het is tegenslag, zegt de berekening.
Het is alleen maar pijn, zegt de angst.
Het is uitzichtloos, zegt het inzicht.
Het is wat het is, zegt de liefde.
Het is belachelijk, zegt de trots.
Het is lichtzinnig, zegt de voorzichtigheid.
Het is onmogelijk, zegt de ervaring.
Het is wat het is, zegt de liefde.
Donderdag 1 februari 2018
VERDRIET TOELATEN
We maken allemaal al wel eens een periode door met verdriet,
maar veel mensen hebben last met het laten zien van hun emoties uit angst om zwak over te komen.
Toch is het belangrijk om verdriet toe te staan, het is nodig
om dingen te kunnen verwerken, om verder te kunnen gaan
na verlies.
Schaam je niet voor je verdriet, het maakt ons allemaal menselijk...
Woensdag 31 januari 2018
van buiten en binnen ....
Hoe beter je naar buiten kijkt
hoe meer je van binnen ziet.
Hoe stiller je naar buiten luistert
hoe meer je naar binnen hoort.
Hoe eerbiediger je naar buiten omgaat
hoe hartelijker je van binnen wordt.
Toos Hermsen - de Groot
Wie zich wil laten inspireren door deze dame,
wil even googelen, een dagelijkse portie vitamines.
Dinsdag 30 januari 2018
Vader ...
Beste mensen, op dit uur kan ik jullie hoegenaamd niet zeggen of vader nog het einde van de week zal halen...Dat het zo een snelvaart zou nemen, had niemand van ons maar in gedachten. Alsof hij gewacht heeft op de verkoop van zijn woning.... Ja, wat schrijf ik hier eigenlijk dan jullie gewoon te laten weten dat het verre van goed gaat met mijn vader.
Dinsdag 30 januari 2018
LIEFDE...
is het mooiste dat je aan mensen kunt schenken.
Het kost niets om het te geven of te ontvangen,
je kunt het schenken aan familie, vrienden,
partner, kinderen, dieren...
Geef het, ontvang het, investeer het in elke dag
want wie in liefde investeert, investeert in het leven...
Maandag 29 januari 2018
ZORGEN
Een dag je zorgen maken is,
vermoeiender dan een week werken.
Zondag 28 januari 2018
MOED
MOED, dit heb ik, moeder en mijn zussen, hard nodig nu vader plots en totaal onverwacht zwaar ziek is geworden en dat op bijzonder korte tijd. De tekst kon ook uit zijn mond gekomen zijn, al lag hij sprakeloos, slapend in bed...
Zaterdag 27 januari 2018
Fotomeditatie
HIER ZIJN GEEN WOORDEN VOOR NODIG!
Vrijdag 26 januari 2018
Liefde en angst
Liefde is waarmee we geboren worden,
angst is wat we hier hebben geleerd.
Donderdag 25 januari 2018
gedichtendag
OOK IN WOON- EN ZORGCENTRA
Woensdag 24 januari 2018
Wijwaterbakje
Waar zijn ze gebleven? Op de riommelmarkt of hangt er toch nog ergens één op de slaapkamer? Soms als herinnering aan jouw ouders of zo? Allemaal voltooid verleden tijd. Jonge mensen zullen zich de vraag stellen wat daar hangt, waaar dit toen dient, als ze nog eens zo een wijwatervat zien.
Dinsdag 23 januari 2018
Heel even
kom ik bij jullie binnenspringen. Nog niet echt veel tijd om in alle rust iets te schrijven over de verhuis en het leegmaken van de loods.garage/kot. Des te meer dat dit alles ook mijn ouders sterk heeft aangegrepen. Ze hebben wel alles gevolgd wat wij hen vertelden, en waren ook blij dat het goed is verlopen. Maar het moet voor hen heel zwaar zijn dit alles te moeten achterlaten. Vader zegde wel dat hij blij was dat alles eindelijk is opgeruimd, maar we hebben samen met de verpleging en de dokter de indruk dat het sterk doorweegt op hun gezondheidstoestand laatste weken. Toch nog even een foto plaatsen van dat kot waar vader werkte, en wij als kinderen speelden. Hoe vaak zegde moeder me 'het kot uit te vegen'...Dat kot was ooorspronkelijk een spinnerij maar door slecht beheer van de eigenaar ging de zaak failliet en konden mijn ouders toen alles kopen voor een spotprijs. Het schaapje was een voorbode, want de toekomstige eigenaars zullen schapen houden op het land achter de haag, zo een 90 meter diep!
Zondag 21 januari 2018
Ouder worden
In het boek Prediker wordt het verouderingsproces van de mens beeldrijk beschreven. Eer je Schepper zolang je nog jong bent, voordat de kwade dagen komen en de jaren dat je zegt: "Het bevalt me niet meer. " Voordat het zonlicht verduistert, de maan en de sterren verbleken, en de wolken na de regen blijven hangen. Als het zo ver is, staan de huisbewakers te beven ( = handen) en lopen de sterke mannen gebogen ( = benen). De weinige maalsters die er nog zijn, staken hun werk ( = tanden), de vrouwen aan het venster zien alleen maar duisternis ( = ogen). De huisdeur valt in het slot ( = isolement), het geluid van de molen vervaagt ( = verlies van kracht, van werk), het gefluit van de vogels verstomt, alle tonen sterven weg ( = gehoor). Onderweg is men overal bang voor, en iedere helling schrikt af ( = angst). De amandel smaakt niet langer, de sprinkhaan ligt zwaar op de maag en de kappervrucht helpt niet meer ( = impotentie): de mens is op weg naar zijn laatste verblijf, de rouwklagers staan op straat al te wachten ( = dood). (Prediker 12, 1-5 )
Zaterdag 20 januari 2018
Ouderen en eenzaamheid
Weinig ouderen ontsnappen aan eenzaamheid. Statistieken wijzen uit dat het probleem onderschat wordt. Minder mobiel worden, vrienden en een partner verliezen en vooral hulpbehoevendheid maken eenzaam. Om eenzaamheid te ontdekken dien je naar het hart van mensen te gaan en te 'luisteren' met al je zintuigen. Eenzaamheid kan sociaal isolement zijn, geen klankbord meer vinden voor wat je meemaakt, wensen hebben die niet meer vervuld (kunnen) worden, niet meer nuttig zijn, lijden onder de teloorgang van waarden en ultieme (gelovige) levenszin. Zelfs temidden van veel mensen kun je eenzaam zijn. 'Netwerken' zijn soms een (louter virtueel) surrogaat. Door anderen echt 'ontmoet' worden vraagt veel aandacht en de 'noden van de ziel' op het spoor komen. Eenzaamheid mag niet direct vergeestelijkt worden. De nood aan de andere vraagt door iemand gezien te worden, aangesproken, gestreeld te worden.
Vrijdag 19 januari 2018
AFSTAND
NIET DE AFSTAND SCHEIDT MENSEN, WEL DE STILTE!
Ik spring hier heel even kort binnen, want het is letterlijk en figuurlijk hier nog op de toppen van de tenen lopen. Maar een einde is in zicht. Men gaat de laatste dag opkuis 'kot' in, bijna 10.000 kg van alles wat. Het huis zelf is op een paar prularia leeggemaakt, en bij mij is het verder zoeken naar alles een nieuwe bestemming te geven, zelfs tot het kleinste papiertje. Tijdens laatste kon ik telkens een blogje schrijven, ik denk maar aan de oude postzegels die ik zag passeren op weer al oude rouwbrieven of huwelijksaankondigingen.
MAANDAG VOLGT DAN DE GROTE DAG:
ONDERTEKENING VERKOOPAKTE ...
TOT GAUW!
En wat dit met STILTE te maken heeft, vraagt u zich misschien af. Wel door mijn afwezigheid door het vele werk, valt er een virtuele stilte. Nog enkele uizonderingen komen mijn blogs zien na tien dagen...
Dinsdag 16 januari 2018
Vandaag ...
Beste mensen,,
Ik had nog geen tijd veel te laten weten, laat staan uw gastenboek te tekenen. Ik hoop dat jullie daar begrip kunnen voor opbrengen; want uit het oog is algauw uit het hart. Vandaag wordt een moeilijke dag, want men begint met het leeghalen van wat we gemeenzaaam 'papa's kot' noemden. Elk voorwerp heeft zijn verhaal, waar het oorsporonkelijk vandaan komt, hoe hij het verbouwt heeft, waar hij van vele zaken iets totaal nieuws heeft gemaakt. Het verhaalt van zijn toen jong enthousiasme als mecanicien, later hoe hij alles in functie maakte voor het gezin, voor de tuinbouw. Tot men van heinde en verre kwam om zijn raad toen ze geen weg meer wisten met iets wat kapot was, met heel nadrukkelijk herstellen wagens, laatste allemaal in zijn vrije tijd. En julie weten dat er toen nog moest gewerkt worden tot de zaterdagmiddag vaak. Al deze voorwerpen, machines, een arsenaal aan sleutels en zo veel meer, daar hebben we van stilte afscheid van genomen toen we nog even rondwandelden. Een levensverhaal, of toch die kant van de medaille, wordt definief beëindigd nu men vandaag begint alles op te halen, en dat kan best nog twee dagen duren.
Verder heel kort, de verhuis is echt zeer vlot verlopen, dank zij zeer goede krachten. Niets werd beschadigd of onnodig vuil gemaakt. Nu alles weer een plaats geven, ondertussen onze belangstelling niet verliezen voor de ouders.
Later meer.
Dank en groeten,
Maarten
Zondag 14 januari 2018
Oud komt tot leven.
Wat er vroeger was raakt in vergetelheid,
het komt niemand ooit nog voor de geest.
Bovenstaande is eigenlijk een bijbelcitaat, maar nu ik volop in de verhuis zit, en je zo vele herinneringen ongewild tegenkomt, dan is het citaat maar al te waar. Je was het allemaal al lang vergeten, zit in dozen of op zolders, en plots komt alles weer tot leven, met een lach en een traan.
En zo moeten we verder gaan!
Zaterdag 13 januari 2018
OORDEEL NOOIT
Oordeel nooit,
geef vriendschap!
Vrijdag 12 januari 2018
VERHUIS - HOE ZAL DAT GESCHIEDEN
Een mens zou het haast vergeten, en dermate bezig zijn met de interne verhuis eigen woning om plaats te maken voor wat van 'thuis' komt, en de verhuis van de inboedel van het ouderlijk huis, tot je er plots attent wordt opgemaakt dat ook de loods- zeg maar papa's kot- , zoals je het vaak zag passeren op mijn blog, en waar hij zijn leven heeft aangewijd -, ook leeg moet gemaakt worden. En dat is gans andere soep i.v.m. enkele stoelen en tafels.
Er ligt wellicht voor duizenden kg aan ijzer in alle lengtes en vormen, zonder te spreken van de zware materialen tot zelfgemaakt machines die de loods rijk is. Dus nu nog bezig mensen te contacteren om alles vrij te krijgen tegen dat de toekomstige inwoners intrekken, of toch het contract hebben getekend. Dus ook hier de beller van dienst!
Donderdag 11 januari 2018
De grote verhuis is begonnen.
En ik zal het maar luchtig opnemen. Ik weet echt niet hoe eraan te beginnen.
Ik hoop dat jullie me een handje komen toesteken, al was het maar om me te blijven volgen.
Dus nog heel even ontspannen bij deze.
Woensdag 10 januari 2018
HEB UW NAASTE LIEF - Ruth RENDELL
Sarah Hussain, priester van de St Peter’s Church, was niet bij iedereen geliefd in haar gemeenschap: als vrouw van gemengde afkomst hield ze er vrije ideeën op na en wilde de kerk moderniseren.
Maar de schok is groot wanneer haar lichaam in de pastorie wordt gevonden, gewurgd. Voormalig hoofdinspecteur Wexford wordt voor deze zaak door zijn vriend en opvolger Mike Burden ingeschakeld als adviseur. In de heilige geschriften staat dat je je naaste lief moet hebben, maar het is zoeken daar degene die daar anders over denkt. Wexford is het oplossen van puzzels en het natrekken van mensen nog niet verleerd en gaat op onderzoek uit…
Zoals altijd weer een prima boek van deze schrijfster. Voor de liefhebbers van klassieke detectives in de stijl van Agatha Christie en PD James.
ISBN: 978-90-449-7143-9
Aantal pagina's: 288
Uitgever: A.W. Bruna
Vertaler(s): Rogier van Kappel
NUR: 305
Dinsdag 9 januari 2018
bloggen en verhuis
Beste blogvrienden, zoals je al eerder kon lezen zit ik deze week volop in een verhuis. Dus kan ik niet meteen iets bloggen of een gastenboek tekenen. Ik laat jullie daar nog iets over weten als het wat rustiger is, en ik hier wat ademruimte vind. Verder lijkt het dat er eindelijk een einde is gekomen aan die vervelende mensen die iets plaatsten in gastenboek of via mail die hier geen plaats heeft in dit blogland. Zelf ben ik al een paar dagen zonder dergelijke aanvallen! Ik hoop jullie ook en dan hoop ik dat we niet langer meer de zaken moeten goedkeuren die een ander heeft achtergelaten op ons gastenboek. Ik zal nu maaar verder doen, want slaapkamer is sinds gisteren weg, en dan zie je dat er meteen werk aan de winkel is, hoe goed alles onderrhouden is. Dus die kamer alvast maar klaarmaken tegen dat de slaapkamer van mijn ouders overkomt. Zoals iemand hier zegde: Je zal je maar verberteren. Maar is het allemaal geen luxeprobleem? Of toch niet? Ik wilde mijn eetkamer gratis van de hand doen aan iemand die weinig of niets heeft, maar hij weigerde met de woorden: Dat is te mooi voor mij .... En dus kreeg je toch een blogje van mij. Ja, er zijn er nog steeds die reageren op zelfde blogje als er niet gauw iets anders wijzigt. Alvast dank voor uw medeleven!
Maandag 8 januari 2018
WOORDEN
God, het lijkt wel
of veel schitterende woorden hun glans verloren hebben.
'Vrede op aarde', 'God met ons', oude woorden
die met kerst in onze kerken klinken.
Maar wat zeggen ze ons nog in een wereld vol geweld,
waar mensen vol zijn van zichzelf en waar geen plaats is voor God?
Hoe kunnen we voorkomen dat ze afgezaagd klinken?
Hoe kunnen we ze weer iets van hun oude glans terug geven?
Hoe kunnen we ervoor zorgen, dat mensen erdoor geraakt worden, licht zien en hoop krijgen?
Misschien door ze nieuw leven in te blazen met daden?
God, help ons om het niet bij woorden te laten.
Geef dat er iets zichtbaar wordt van uw licht in de wereld van nu
voor ieder die in het donker zit.
Zondag 7 januari 2018
De vierde koning
Wie is de vierde koning uit een Russische legende?
Een Russische legende spreekt over een vierde wijze, Artaban of Coredan genaamd, die ook op weg was gegaan naar de pasgeboren Jezus. Zijn cadeau bestond uit drie edelstenen. Onderweg deelde hij die stenen één voor één uit: de eerste diende om een gewond kind te verzorgen, de tweede voor een weduwe die dreigde als slavin te worden verkocht. Met de derde steen kocht hij enkele mannen vrij die door soldaten gedood dreigden te worden. Door dit oponthoud raakte hij het spoor bijster en kreeg hij het kind Jezus nooit te zien. Volgens de legende zag hij Jezus wel toen die stervend aan het kruis hing.
Zaterdag 6 januari 2018
DRIEKONINGEN
De ster die ze hadden zien opgaan
ging voor hen uit,
totdat hij stil bleef staan boven
de plaats waar het Kind was.
Toen ze dat zagen, werden ze
vervuld van diepe vreugde.
Mt 2,9b-10
Vrijdag 5 januari 2018
Verdraag elkaar!
Verdraag elkaar en vergeef elkaar als iemand een ander iets te verwijten heeft.
Donderdag 4 januari 2018
MEDELIJDEN
Medelijden speelt zich af in ons hoofd,
maar liefdadigheid vereist handelen,
je betrokken voelen bij de mensen,
praten en hun dankbaarheid ondergaan.
Donderdag 4 januari 2018
Omdat er liefde is.
Omdat er liefde is
bestaat er geen voorbij
in alle eeuwigheid ben jij
Toon Hermans
Woensdag 3 januari 2018
VRIENDSCHAP
Vriendschap is belangrijk in je leven.
Soms duurt een vriendschap voor altijd; soms maar even.
Vriendschap is gebaseeerd op
respect en vertrouwen,
een hechte band met elkaar
waarop je kunt bouwen.
OOK IN DIT NIEUWE JAAR LAAT IK ME IN MIJN LEVEN
EN IN MIJN BLOGGEN DRIJVEN OP VRIENDSCHAP,
SLEUTEL VAN MIJN LEVEN.
Dinsdag 2 januari 2018
WENSEN
Ik wens je moed om hartelijk te blijven, te midden van mensen die soms koud en hard zijn.
Ik wens je bemoediging om in jezelf te geloven en ook wel eens een nederlaag om nooit overmoedig te worden.
Ik wens je vreugde al de dagen van je leven maar ook wat pijn om die blijdschap te waarderen.
Ik wens je troost die je droefheid mildert en humor die je leert te relativeren.
Ik wens je moed om alle tegenslagen sereen te dragen.
Ik wens je veel zon en ook wat storm die pit geven aan het leven.
Ik wens je vrede met alle mensen maar ook in het diepste hoekje van je hart.
Ik wens je een onwankelbaar vertrouwen om in de goedheid van het leven te geloven.
Wat ik je nog meer kan wensen, is een diepe liefde die alles zinvol maakt.