Berichten van 1 januari 2018 tot 31 december 2018

Mijn ouders, uw ouders; het waren kleine spaarders en meestal éénverdieners. Vader ging uit werken en moeder bleef thuis om voor de kinderen en het huishouden te zorgen. Van hete weinige geld dat ze verdienden probeerden ze iets aan de kant te leggen als een appeltje voor de dorst. Eens ze kinderen kregen, deelden ze niet enkel van hun liefde maar zorgden toen al dat hun kinderen later het goed zouden hebben, en zetten af en toe een bedrag op een spaarrekening. Nog later werden ze aangeraden dat geld te beleggen met de zekerheid daar heel wat voor terug te krijgen. Zo werden onze ouders  en wij op onze beurt aandeelhouders, al was niet één geïnteresseerd in de beursgangen. Er was een verzekerde opbrengst beloofd.... Het resultaat kennen we ondertussen; na jaren van rechtspraak, worden al die brave spaarders gedumpt! MAAR zij die er rijk van  werden, gaan nu naar de beurs!

Toen ik zaterdag naar het WZC ging om mijn ouders te gaan bezoeken, was ik aangenaam verrast. Mijn moeder, pas ontslagen uit het zieknhuis, zat buiten in het zonnetje te genieten, en dat naaat vader. Zelf lag hij tot voor kort nog volledig ingepakt languit op bed. Er zijn dus nog altijd kleine mirakelen als er maar de wil is. Want zoals jullie weten hadden we hem al lang opgegeven. Hij is daarbij helder van geest, zeer geïnsteresserd in alles om zich heen, en weet velen te auseren met zijn verhalen. Het mag dus ook eens goed nieuws zijn na drie maandern van spanning en onrust tot angst. Moeder heeft daar dus heel even de prijs voor betaald, maar genooit alvast terug van de eerste echte warmte!

SeniorenNet werd opgericht om het senioren eenvoudiger te maken op INERNET te surfen,  maar het doel is voorbijgestreefd.

Te jonge gasten aan het roer die de wereld van ouderen niet echt kennen! Mijn gedacht, maar zo haken voor de zoveelste maal heel velen af, voor wie het bloggen ergens nog enige vorm was en is van contact en afleiding!

Al verkocht ik mijn bezittingen omdat ik voedsel aan de armen wilde geven, al gaf ik mijn lichaam prijs en kon ik daar trots op zijn – had ik de liefde niet, het zou mij niet baten.

Een citaat dat vele reacties los kan maken, maar laat me toe het bij het essentiële te houden:

WAT BEN IK MET GELD EN BEZITTINGEN ALS IK JE NIET KAN BEMINNEN, NIET BEMIND WORD? KORTOM ALS  IK ZONDER LIEFDE LEVEN MOET.

Tijdens een fundraisingdiner van de Venetiaanse beau monde raakt commissario Brunetti in gesprek met de oude Contessa Lando-Continui over haar kleindochter die op vijftienjarige leeftijd bijna verdronk en daardoor een hersenbeschadiging opliep. Ze heeft zich nooit neergelegd bij dit drama en zoekt antwoorden op haar vragen. Brunetti belooft uit medelijden met de Contessa de zaak nog eens te bekijken, en ontdekt dat er inderdaad een zaak is.

Te midden van de dagelijkse drukte van het Venetiaanse leven, tekent zich het verhaal af van een vrouw die door het noodlot gevangen raakte in een eeuwige jeugd.

Haar laatste boek, een vijf sterren waard!

“Brood, Bed en Bad” zijn voor de mens elementaire biologische levensbehoeften. De mens is echter meer dan enkel een biologisch wezen. Daarom heeft hij, ook in een verzorgingsstaat, aan die drie B’s niet genoeg.

Er zijn nog andere B’s die geen enkel mens kan missen. Die andere B’s hebben te maken met het hart, met de psyche, met de binnenkant, met mens-zijn.

Enkele van die B’s zijn: Begeleiding, Begrip, Belangstelling, Bemoediging, kortom Brandende liefde.

Miljoenen mensen op de wereld, ver weg en dichtbij, snakken naar brood, bed en bad, maar ze snakken vaak nog meer naar de hartverwarmende B’s, naar erkenning van hun mens-zijn.

In een afgelegen abdij in Duitsland ontmoeten de kopstukken van alle religies van de christelijke traditie elkaar. Ze vormen het Ibrahim-comité dat twee keer per jaar in de grootste geheimhouding beraadslaagt over de dreigende beschavingsoorlog tussen de islam en het christendom. Alle aanwezigen hebben trouw gezworen aan de regels van het genootschap. Ontrouw wordt onverbiddelijk met de doodstraf betaald.

Ondanks de strenge veiligheidsmaatregelen slaagt journalist Harry Witters er in om de abdij binnen te dringen. Hij was tot voor enkele maanden een onbetekenende redacteur bij een advertentieblad, nu gaat een wereld van intriges, moord en hypocrisie voor hem open. Wat wil de Vaticaanse geheime dienst van hem? Welke rol speelt de vriendin van zijn overleden vader? Is paus Romanus wel die Heilige Vader? De waarheid is onthutsend. Maar kan hij die waarheid publiceren? Als de westerse wereld verneemt wat Harry Witters weet, dreigt de ondergang.

Het Ibrahim-comité is een spionageroman waarin de auteur de grenzen tussen journalistiek en politiek aftast. Het is vororal de weerslag van  hoe de Islam onze christelijke wereld overneemt, met politieke en geestelijke leiders van vandaag.

Jezus wil ons in de goede week laten zien dat waarachtig leven vraagt dat je moeilijke dingen niet uit de weg gaat, dat je trouw blijft aan je levensopdracht: je dienstbaar maken aan medemensen. 

Ik hoop dat jullie allemaal ezels willen zijn, geen domme ezels, ook al zijn jullie dat misschien in de ogen van anderen, die er niets van begrijpen. Maar wel trouwe ezels, bereid om lasten van anderen mee te dragen. Misschien ook een beetje koppige ezels, koppigheid schijnt ook een eigenschap van ezels te zijn. Koppigheid in de zin dat je je niet op sleeptouw laat nemen door de mode van deze tijd, die houding van ieder voor zich en God voor ons allen, maar dat je durft vasthouden aan je overtuigingen. Dan alleen doen we recht aan die profeet Jezus, die koning op een ezeltje.

Een week voor Kerst moeten inspecteur Erlendur en zijn medewerkers de moord op een hotelportier en klusjesman -een voormalig wonderkind oplossen. Dez wordt in een compromitterende situatie dood aangetroffenin het hotel. Laag voor laag pellen Erlendur en zijn collega's de levens van het slachtoffer en de betrokkenen af, waarbij ze met onthutsende gebeurtenissen worden geconfronteerd. Op de achtergrond speelt een andere zaak, die hier en daar overeenkomsten vertoont met het tragischeleven van de portier. Het onvermogen van Erlendur om een normaal gezinsleven te leiden en zijn eenzaamheid spelen ook een rol. Langzaam aan wordt naar de ontknoping gewerkt, niet met schietpartijen of achtervolgingen, maar met een geduldig ontrafelen van de levens van betrokkenen. Gaandeweg wordt duidelijk wie belang hebben bij de dood van het voormalige wonderkind en waarom zijn leven zo banaal eindigt.

Weer een ijzersterk, maar vooral origineel verhaal, dat tot de laatste pagina boeit. Eenzaamheid kan inderdaad de wreeddste gevolgen hebben. Wie boeken van deze auteur las zal ook dit boek graag lezen.

Liefde is een dans.
Als de één een stap naar achter doet,
moet de ander een stap naar voren doen.

Voorbije dagen heb ik jullie gemist, en ik probeer nu via een omweg toch op SeniorenNet te geraken. Voorlopig kon ik enkel bloggbezoeken aflleggen, maar niets posten op één van mijn eigen blogs. Voortdurend krijg ik berichten van BULLGUARD dat een netwerk wordt aangevallen. Ik denk bij deze dat dit een verregaand gevolg is van de viagratoestanden, al heb ik er geen benul van. Het gebeurt enkel op SeniorenNet. Overal anders kan ik blijven surfen.

Op een bouwplaats in Reykjavik worden de resten van een lijk opgegraven dat daar al tientallen jaren geleden begraven moet zijn. Het is aan rechercheur Erlendur en zijn collega's om uit te zoeken wat er is gebeurd. Daarvoor moeten zij mensen zien terug te vinden die vroeger in de betreffende buurt hebben gewoond. Gaandeweg komen er diverse onprettige feiten bovendrijven, waardoor het verhaal achter het gevonden skelet steeds gruwelijker wordt. Terwijl Erlendur worstelt met het verleden, vecht zijn dochter Eva Lind op de intensive care voor haar leven. Deze literaire thriller verdient dan ook vijf sterren! Zeg dus niet dat dit wel een heel interessant boek moet zijn, maar ga het maar vlug halen! Veel leesplezier is een garantie!

Nadenken over je vriendschap met je vrienden, kan je helpen om meer inzicht te krijgen in je vriendschap met God. Wie zijn je vrienden? Wat brengt je ertoe te zeggen dat zij je vrienden zijn? Je vertelt ze dingen over jezelf die je niet aan een vreemde zou zeggen. Je weet dat ze de geheimen waarvan je ze deelgenoot hebt gemaakt, niet gaan verder vertellen, die ook niet als een chantagemiddel achter de hand zullen houden.
En bij heel diepe vriendschap mag je erop rekenen dat ze je vrienden zullen blijven, zelfs als ze de minder eerbare kanten van je verleden of van je karakter leren kennen. Je vertrouwt er ook op dat ze je door dik en dun trouw zullen blijven, in goede en kwade dagen.
En minstens enige van deze karakteristieken van de vriendschap gelden ook voor de verhouding die God met jou verlangt.

William A. Barry sj

Het is de stille schreeuw die je overal waarneemt op welk sociaal medium dan ook, want we hebben verleerd elkaar te ontmoeten van mens tot mens Na late virtuele bezoeken is het tijd om het licht uit te doen, en weer heb je kansen gemist mensen van vlees en bloed te zien. Een buurman ontmoet je zelfs slechts nog via mail.

Inspecteur Erlendur Sveinsson bezoekt in de Oostfjorden zijn ouderlijk huis, dat sinds jaren leeg staat. Hij wordt er opnieuw herinnerd aan de verdwijning van zijn broertje, waar hij zich persoonlijk verantwoordelijk voor voelt. Maar niet alleen gebeurtenissen uit zijn eigen leven, ook andere onopgeloste zaken komen bovendrijven. Zo raakte jaren geleden tijdens een storm in de bergen een groep Britse soldaten spoorloos. In dezelfde nacht verdween ook een jonge vrouw, die nooit meer werd teruggevonden. Erlendur dwingt zich tot een confrontatie met het verleden. Via herinneringen van oude mensen uit de omgeving herleeft het verleden stukje bij beetje. De oude IJslandse bevolking uit de kleine nederzettingen langs de oostkust en het onherbergzame landschap worden heel beeldend geschetst. Een ongewone prachtige misdaadroman met een sfeervolle IJslandse couleur locale, mooie dialogen, goede karaktertekening en een boeiend plot.

Een ieder die van literaire thrillers houdt kan ik deze schrijver aanbevelen.

Een man stapt op een dag op de trein in India.
Terwijl hij instapt verliest hij één van zijn schoenen.
De schoen belandt vlak naast het spoor en omdat de trein al begon te rijden, kon de man zijn schoen niet meer pakken.

Kalm deed hij ook zijn andere schoen uit en gooit die beheerst naar de schoen die al naast het spoor lag.

Een medepassagier vroeg de man verbaasd waarom hij dat deed. De man glimlachte en zei: "Die arme man die mijn verloren schoen langs het spoor vindt, vindt nu een paar dat hij kan gebruiken."

En in Zijn gebed spoorde Jezus aan ons te vragen om dagelijks brood. Wij moeten niet biddden om een overvloed aan brood, maar elke dag om voldoende brood voor één dag.

Goede vrienden of vriendinnen
helpen je om het belangrijke
terug te vinden als je het kwijt bent...
jouw glimlach, jouw hoop, jouw moed.

Vriendschap bezit een onnoemelijke kracht,
het is een lichtpunt in donkere momenten,
ze biedt je een veilige haven, ze geeft troost
en maakt het leven zoveel mooier.