ZIE ME GRAAG
Het is de stille schreeuw die je overal waarneemt op welk sociaal medium dan ook, want we hebben verleerd elkaar te ontmoeten van mens tot mens Na late virtuele bezoeken is het tijd om het licht uit te doen, en weer heb je kansen gemist mensen van vlees en bloed te zien. Een buurman ontmoet je zelfs slechts nog via mail.
VERDWIJNTPUNT - Arnaldur INDRIDASON
Inspecteur Erlendur Sveinsson bezoekt in de Oostfjorden zijn ouderlijk huis, dat sinds jaren leeg staat. Hij wordt er opnieuw herinnerd aan de verdwijning van zijn broertje, waar hij zich persoonlijk verantwoordelijk voor voelt. Maar niet alleen gebeurtenissen uit zijn eigen leven, ook andere onopgeloste zaken komen bovendrijven. Zo raakte jaren geleden tijdens een storm in de bergen een groep Britse soldaten spoorloos. In dezelfde nacht verdween ook een jonge vrouw, die nooit meer werd teruggevonden. Erlendur dwingt zich tot een confrontatie met het verleden. Via herinneringen van oude mensen uit de omgeving herleeft het verleden stukje bij beetje. De oude IJslandse bevolking uit de kleine nederzettingen langs de oostkust en het onherbergzame landschap worden heel beeldend geschetst. Een ongewone prachtige misdaadroman met een sfeervolle IJslandse couleur locale, mooie dialogen, goede karaktertekening en een boeiend plot.
Een ieder die van literaire thrillers houdt kan ik deze schrijver aanbevelen.
NIES in de neus
Het was slechts een begin van een verkoudheid die me zomaar overviel.
Nu toch een stuk beter kunnen ademen.
Barmhartig zijn
Een man stapt op een dag op de trein in India.
Terwijl hij instapt verliest hij één van zijn schoenen.
De schoen belandt vlak naast het spoor en omdat de trein al begon te rijden, kon de man zijn schoen niet meer pakken.
Kalm deed hij ook zijn andere schoen uit en gooit die beheerst naar de schoen die al naast het spoor lag.
Een medepassagier vroeg de man verbaasd waarom hij dat deed. De man glimlachte en zei: "Die arme man die mijn verloren schoen langs het spoor vindt, vindt nu een paar dat hij kan gebruiken."
THUIS
IS HET GOED
Zorgen maken
ALLES KOMT GOED, WAT DIT GOEDKOMEN
VOOR JOU DAAR EN NU OOK MOGE BETEKENEN!
ALS JE ER MAAR IN GELOOFT!
LIEFDE
Liefde is het enige antwoord op gemis.
Ik kies voor liefde!
op naar de lente?Koudste nacht van het winterseizoen, die hebben wij weer gehad!
Om 6 uur in Ukkel -8.3°C
Melle -7.0
Retie -7.9
Koksijde -7.4
Zaventem -9.7
Kleine Brogel -9.8
Elsenborn -17.0
En straks noteren we dan terug de warmterecords of het te veel aan water. ik had de gewoonte uitzonderlijke temperaturen en/of weersomstnadigheden te noteren in een agenda. En dan merk je hoe vlug je die koude, die warmte, de langdurige regens zo vlug vergeten bent.
Laat me alleen...
Het zijn de woorden van twee vrienden die ik al jaren ken. Mensen die langdurig ziek zijn en het meestal niet laten merken. Ze staan op en hervallen, maar ze lachen en ze trekken zich op aan de muziek. Maar eens helemaal alleen, vloeit er een traan, of wenen ze een nacht lang... De ene strijdt al vijftien jaar tegen kanker, de ander lijdt bijna al twintig jaar aan de ziekte van Parkinson. Dan gebeurt het dat ze zeggen: Laat me nu maar alleen...
Jezus leeerde ons bidden.
En in Zijn gebed spoorde Jezus aan ons te vragen om dagelijks brood. Wij moeten niet biddden om een overvloed aan brood, maar elke dag om voldoende brood voor één dag.
ZORG VOOR UW DIEREN
NU HET ZO KOUD IS!
Een omwenteling ...Niet wij hebben God bemind, HIJ heeft ons het eerst bemind.
Wie denkt dat hij zelf kan beminnen, denkt nog dat de zon rond
de aarde draait. hij is nog uit de tijd van voor Copernicus en Gallei.
Het centrum zijn niet wij, maar God.
HIJ is de zon en wij de planeet, of eerder nog een kleine maan van een grote planeet.
Wie altijd zegt:"ik heb God lief en ik doe alles voor Hem", kan niet
anders dan in een impasse geraken waar hij niet meer uitkomt.
Hij wordt ontmoedigd of hij wordt hoogmoedig.
Ontmoedigd omdat het "ik"vermoeid raakt, omdat het dagelijks
ondervindt dat het faalt. Wie kan rechtop blijven op het slappe koord
van eigen krachten? Ofwel verdwijnt hij in de illusie van eigen volmaaktheid.
Er is maar een uitweg: naar God gaan en Hem erkennen als het
centrum. HIJ doet het. Jezus had het al lang gezegd: "Zonder MIJ kun je niets!"
- Hieruit bestaat de liefde, niet wij hebben God liefgehad,
maar HIJ heeft ons liefgehad, en HIJ heeft Zijn Zoon gezonden om
onze zonden uit te wissen", ( Joh.4,10)
Kom, Heer Jezus, en bemin mij.....
24 FEBRUARI
Geachte vrienden medebloggers, eerst en vooral van harte dank voor de fijne reacties de voorbije dagen op mijn blog, via welke weg dan ook. Verder kan ik u meedelen dat de gezondheidstoestand van vader de goede kant opgaat, en hij er ook duidelijk veel beter uitziet. Nu hij begint te klagen over kleinigheden is dat meteen een goed teken, al verlangt hij asap zijn rollator te gebruiken en ziet hij uit naar zijn fiets. Eigenlijk dit korte bericht daar wij elkaar weinig of niet zullen 'zien', daar ik een begrafenis dien bij te wonen, en de overige tijd al vlug gespendeerd zijn. Ik laat jullie dan ook zomaar nog een foto na uit mijn rijk album.
Groeten en dank,
Maarten
De kracht van vriendschap
Goede vrienden of vriendinnen
helpen je om het belangrijke
terug te vinden als je het kwijt bent...
jouw glimlach, jouw hoop, jouw moed.
Vriendschap bezit een onnoemelijke kracht,
het is een lichtpunt in donkere momenten,
ze biedt je een veilige haven, ze geeft troost
en maakt het leven zoveel mooier.
JIJ DAAR
BEN JE VOORBEREID OP DE GROTE KOUDE DIE ONS TE WACHTEN STAAT?
ZELF HEB IK ME ALVAST GOED INGEDUFFELD.
OUDERS
EERT UW VADER EN UW MOEDER
De Erfgenaam - Charles DEN TEX
Breder Weltmann is erfgenaam van een groot vermogen dat zijn familie heeft opgebouwd toen kolenmijnen winstgevende ondernemingen waren. Zijn familie bezat de eerste en laatste mijn in Zuid-Limburg. Nu woont hij in het grote huis op het grote landgoed totdat op een dag zijn huis in brand staat en wordt verwoest. Hij heeft geen idee wie de brandstichter is. Dat wordt ook niet duidelijk als hij, op bezoek bij zijn neef, zwaar wordt mishandeld. Langzaam aan blijkt een en ander met het verleden te maken te hebben en Breder gaat op onderzoek in oude mijnarchieven en op reeds lang afgesloten plaatsen. De langzame omwenteling van naïeve, aarzelende en bange man tot een tot actie bereide en besluitvaardige hoofdpersoon is door de schrijver op overtuigende wijze neergezet. Met daarnaast flink wat raadsels in een door roddel en achterklap beheerst Limburgs dorp, waar corruptie en vriendjespollitiek aan de orde van de dag zijn en waar een buitenstaander buitenstaander blijft. Die sfeer is raak getroffen en levert voldoende spanning op. Een knappe roman.
Adembenemend spannend!
Bij een overlijden.
Verleden donderdag werd een goede collega en verre buur ten grave gedragen. Op de vooravond van deze uitvaart kwam een overlijdensbericht binnen van een wijze dame die in haar streek een monument wordt genoemd. Deze beide overlijdens, zo kort op elkaar brachten me bij deze gedachte.
Weggaan is iets anders
dan het huis uitsluipen,
zacht de deur dichttrekken
achter je bestaan, en niet
terugkeren.
Je blijft iemand op wie wordt gewacht.
Weggaan kun je beschrijven als
een soort van blijven.
Niemand wacht want je bent er nog.
Niemand neemt afscheid
want je gaat niet weg.
VERTROUWENMENSEN ZIJN MEER GEHANDICAPT DOOR EEN GEBREK AAN VERTROUWEN DAN DOOR HUN FYSIEKE BEPERKINGEN.
LIEFDE
TIJDENS ZIEKTE
EN VADER KAN DUS TERUG RECHTOP ZITTEN; HADDEN ZE MAAR WAT TIJD GENOMEN OM HEM BETER AAN TE KLEDEN, MAAR HIJ IS ER NOG; WEL EEN VERSCHIL SINDS VERLEDEN JAAR. LIEFDE IS TE ZIEN IN DE HANDDRUK.
1 reactie op dit bericht
Nog een fijne dag