NIES in de neus

 IS HET GOED

ALLES KOMT GOED, WAT DIT GOEDKOMEN

VOOR JOU DAAR EN NU OOK MOGE BETEKENEN! 

ALS JE ER MAAR IN GELOOFT!

Liefde is het enige antwoord op gemis.

Ik kies voor liefde!

Koudste nacht van het winterseizoen, die hebben wij weer gehad!

Om 6 uur in Ukkel -8.3°C
Melle -7.0
Retie -7.9
Koksijde -7.4
Zaventem -9.7
Kleine Brogel -9.8
Elsenborn -17.0

En straks noteren we dan terug de warmterecords of het te veel aan water. ik had de gewoonte uitzonderlijke temperaturen en/of weersomstnadigheden te noteren in een agenda. En dan merk je hoe vlug je die koude, die warmte, de langdurige regens zo vlug vergeten bent.

Het zijn de woorden van twee vrienden die ik al jaren ken. Mensen die langdurig ziek zijn en het meestal niet laten merken. Ze staan op en hervallen, maar ze lachen en ze trekken zich op aan de muziek. Maar eens helemaal alleen, vloeit er een  traan, of wenen ze een nacht lang... De ene strijdt al vijftien jaar tegen kanker, de ander lijdt bijna al twintig jaar aan de ziekte van Parkinson. Dan gebeurt het dat ze zeggen: Laat me nu maar alleen...

NU HET ZO KOUD IS!

Niet wij hebben God bemind, HIJ heeft ons het eerst bemind.
Wie denkt dat hij zelf kan beminnen, denkt nog dat de zon rond
de aarde draait. hij is nog uit de tijd van voor Copernicus en Gallei.
Het centrum zijn niet wij, maar God.

HIJ is de zon en wij de planeet, of eerder nog een kleine maan van een grote planeet.
Wie altijd zegt:"ik heb God lief en ik doe alles voor Hem", kan niet
anders dan in een impasse geraken waar hij niet meer uitkomt.

Hij wordt ontmoedigd of hij wordt hoogmoedig.
Ontmoedigd omdat het "ik"vermoeid raakt, omdat het dagelijks
ondervindt dat het faalt. Wie kan rechtop blijven op het slappe koord
van eigen krachten? Ofwel verdwijnt hij in de illusie van eigen volmaaktheid.

Er is maar een uitweg: naar God gaan en Hem erkennen als het
centrum. HIJ doet het. Jezus had het al lang gezegd: "Zonder MIJ kun je niets!"

- Hieruit bestaat de liefde, niet wij hebben God liefgehad,
maar HIJ heeft ons liefgehad, en HIJ heeft Zijn Zoon gezonden om
onze zonden uit te wissen", ( Joh.4,10)

Kom, Heer Jezus, en bemin mij.....

Geachte vrienden medebloggers, eerst en vooral van harte dank voor de fijne reacties de voorbije dagen op mijn blog, via welke weg dan ook. Verder kan ik u meedelen dat de gezondheidstoestand van vader de goede kant opgaat, en hij er ook duidelijk veel beter uitziet. Nu hij begint te klagen over kleinigheden is dat meteen een goed teken, al verlangt hij asap zijn rollator te gebruiken en ziet hij uit naar zijn fiets. Eigenlijk dit korte bericht daar wij elkaar weinig of niet zullen 'zien', daar ik een begrafenis dien bij te wonen, en de overige tijd al vlug gespendeerd zijn.  Ik laat jullie dan ook zomaar nog een foto na uit mijn rijk album.

Groeten en dank,

Maarten

 BEN JE VOORBEREID OP DE GROTE KOUDE DIE ONS TE WACHTEN STAAT?

ZELF HEB IK ME ALVAST GOED INGEDUFFELD.

EERT UW VADER EN UW MOEDER

Verleden donderdag werd een goede collega en verre buur ten grave gedragen. Op de vooravond van deze uitvaart kwam een overlijdensbericht binnen van een wijze dame die in haar streek een monument wordt genoemd. Deze beide overlijdens, zo kort op elkaar brachten me bij deze gedachte.

Weggaan is iets anders
dan het huis uitsluipen,
zacht de deur dichttrekken
achter je bestaan, en niet
terugkeren.

Je blijft iemand op wie wordt gewacht.

Weggaan kun je beschrijven als
een soort van blijven.

Niemand wacht want je bent er nog.
Niemand neemt afscheid
want je gaat niet weg.

MENSEN ZIJN MEER GEHANDICAPT DOOR EEN GEBREK AAN VERTROUWEN DAN DOOR HUN FYSIEKE BEPERKINGEN.

TIJDENS ZIEKTE

  EN VADER KAN DUS TERUG RECHTOP ZITTEN; HADDEN ZE MAAR WAT TIJD GENOMEN OM HEM BETER AAN TE KLEDEN,  MAAR HIJ IS ER NOG; WEL EEN VERSCHIL SINDS VERLEDEN JAAR. LIEFDE IS TE ZIEN IN DE HANDDRUK.

EEN JAAR GELEDEN ....

 Mag je vrij gebruiken. Liepen net zelf bij me binnen.