ALLEEN

Het is de stille schreeuw die je overal waarneemt op welk sociaal medium dan ook, want we hebben verleerd elkaar te ontmoeten van mens tot mens Na late virtuele bezoeken is het tijd om het licht uit te doen, en weer heb je kansen gemist mensen van vlees en bloed te zien. Een buurman ontmoet je zelfs slechts nog via mail.

Inspecteur Erlendur Sveinsson bezoekt in de Oostfjorden zijn ouderlijk huis, dat sinds jaren leeg staat. Hij wordt er opnieuw herinnerd aan de verdwijning van zijn broertje, waar hij zich persoonlijk verantwoordelijk voor voelt. Maar niet alleen gebeurtenissen uit zijn eigen leven, ook andere onopgeloste zaken komen bovendrijven. Zo raakte jaren geleden tijdens een storm in de bergen een groep Britse soldaten spoorloos. In dezelfde nacht verdween ook een jonge vrouw, die nooit meer werd teruggevonden. Erlendur dwingt zich tot een confrontatie met het verleden. Via herinneringen van oude mensen uit de omgeving herleeft het verleden stukje bij beetje. De oude IJslandse bevolking uit de kleine nederzettingen langs de oostkust en het onherbergzame landschap worden heel beeldend geschetst. Een ongewone prachtige misdaadroman met een sfeervolle IJslandse couleur locale, mooie dialogen, goede karaktertekening en een boeiend plot.

Een ieder die van literaire thrillers houdt kan ik deze schrijver aanbevelen.

Een man stapt op een dag op de trein in India.
Terwijl hij instapt verliest hij één van zijn schoenen.
De schoen belandt vlak naast het spoor en omdat de trein al begon te rijden, kon de man zijn schoen niet meer pakken.

Kalm deed hij ook zijn andere schoen uit en gooit die beheerst naar de schoen die al naast het spoor lag.

Een medepassagier vroeg de man verbaasd waarom hij dat deed. De man glimlachte en zei: "Die arme man die mijn verloren schoen langs het spoor vindt, vindt nu een paar dat hij kan gebruiken."

En in Zijn gebed spoorde Jezus aan ons te vragen om dagelijks brood. Wij moeten niet biddden om een overvloed aan brood, maar elke dag om voldoende brood voor één dag.

Goede vrienden of vriendinnen
helpen je om het belangrijke
terug te vinden als je het kwijt bent...
jouw glimlach, jouw hoop, jouw moed.

Vriendschap bezit een onnoemelijke kracht,
het is een lichtpunt in donkere momenten,
ze biedt je een veilige haven, ze geeft troost
en maakt het leven zoveel mooier.

Breder Weltmann is erfgenaam van een groot vermogen dat zijn familie heeft opgebouwd toen kolenmijnen winstgevende ondernemingen waren. Zijn familie bezat de eerste en laatste mijn in Zuid-Limburg. Nu woont hij in het grote huis op het grote landgoed totdat op een dag zijn huis in brand staat en wordt verwoest. Hij heeft geen idee wie de brandstichter is. Dat wordt ook niet duidelijk als hij, op bezoek bij zijn neef, zwaar wordt mishandeld. Langzaam aan blijkt een en ander met het verleden te maken te hebben en Breder gaat op onderzoek in oude mijnarchieven en op reeds lang afgesloten plaatsen. De langzame omwenteling van naïeve, aarzelende en bange man tot een tot actie bereide en besluitvaardige hoofdpersoon is door de schrijver op overtuigende wijze neergezet. Met daarnaast flink wat raadsels in een door roddel en achterklap beheerst Limburgs dorp, waar corruptie en vriendjespollitiek aan de orde van de dag zijn en waar een buitenstaander buitenstaander blijft. Die sfeer is raak getroffen en levert voldoende spanning op. Een knappe roman.

Adembenemend spannend!