Een tijd van komen en een tijd van gaan. Tot onlangs heerste er onzekerheid of voor de langst zetelende schepen van Brakel de tijd van politiek gaan gekomen was. Maar uiteindelijk wordt het geen vaarwel. Met de slagzin: "Op algemeen verzoek en in dienst van allen blijf ik nog 6 jaar" wil Marcel zoals 35 jaar terug nog eens de verrassingskandidaat zijn van de gemeenteraadsverkiezingen;

Ik ben Pros, de verantwoordelijke auteur van deze brief. Van roddelpraatjes, vroeger meer dan nu, liggen Marcel en ik niet langer wakker. We zeggen immers wat we doen en we doen wat we zeggen. Al tientallen jaren lang. Ook publiceren we nog steeds waar we zin in hebben maar we blijven altijd hoffelijk. . Vooral in de jaren 7O werden we bejubeld als plaatselijke vedetten. Daarna trok ik mij langzamerhand terug uit het openbare politieke leven, want intussen was Marcel sterk genoeg geworden om op zijn eentje de strijd aan te gaan.

Het weze mij toegelaten dat ik nog eens uitzonderlijk de politieke pen hanteer om uit de biecht te spreken over de verkiezingsmol 2OO6.

Het is zeker niet waar dat Van Snick met voorbedachten rade in de rol van martelaar zou zijn gekropen om dan als redder der verkiezingen triomfantelijk uit ballingschap terug te keren. Het is wel waar dat Marcel na herhaaldelijk aandringen  van zijn kiezers in het algemeen en van zijn geliefd Everbeek in het bijzonder een allerlaatste keer wil meedoen.

Voor dat aanvankelijk vaarwel was er wel meer dan één reden. Om te beginnen de leeftijdsgrens, waardoor hij zijn plaats wilde afstaan aan jongere kandidaten. Het is ook waar dat in tegenstelling met andere kandidaten wier politiek broodje nog niet is gebakken en staan te trappelen van ongeduld om schepen te zijn, dat voor Marcel van weinig belang is. Althans toch niet op het financiële vlak, want door in 2OO1, toen hij 60 jaar werd, zijn schepenpensioen niet op te nemen, deed hij Brakel een aanzienlijke besparing cadeau. Alsdusdanig is hij de goedkoopste werkkracht van de gemeente. Daarenboven kan hij als tweede in rangorde (op basis van dienstjaren en voorkeurstemmen) niet meer hoger klimmen. Herman De Croo valt immers toch niet te kloppen.

Maar "Het verdriet van Marcel" was wel de belangrijkste reden waarom Van Snick zijn vaarwel aankondigde en echt wou afhaken. Over bedoeld verdriet dat zowel van familiale als politieke aard was en een toegevoegd hoofdstuk wordt in het boek "Marcel klapt uit de biecht" wens ik hier niet verder uit te weiden. In de herfst van vorig jaar deed zich een ommekeer voor. Marcel zou met zijn goede vriend Ghislain een unieke campagne voeren onder het motto: "Op zoek naar de verkiezingsmol 2OO6". Maar tot overmaat van ramp kwam amper een maand later collega Nachtegael te overlijden. Marcel stond er weer alleen voor. Vaarwel of geen vaarwel! Gelukkig verscheen toen de burgervader als ontfermende engel vol luisterbereidheid. Schepen Van Snick kreeg een aantal waarborgen met betrekking tot onder meer het gemeentelijk onderwijs en de buitenschoolse kinderopvang, de polyvalente zaal en het jeugdhuis, de ontwikkelingssamenwerking en het jeugdbeleid.

Een bijkomstige reden voor  opnieuw kandidaat te zijn is om een mogelijke versnippering van het Brakelse politieke landschap te verhinderen. Weliswaar is Marcel een voorstander van de vrije meningsuiting met eerbied voor ieders overtuiging, maar een partij als het VB vindt hij hier overbodig omdat zich in Brakel geen vreemdelingenproblemen voordoen.  Al evenmin is er nood aan een kartel voor de vervlaamsing van onze gemeente . Met leraar Nederlands Marcel Van Snick als schepen van onderwijs en cultuur, is de Nederlandse taal en cultuur in goede handen.

Last but not  least wil hij uit solidariteit en collegialiteit als lijstduwer zijn mede kandidaten tot steun zijn .
Het is immers algemeen geweten dat Van Snick minstens 1 en misschien wel 2 zetels vertegenwoordigt. Stel je voor dat zonder hem, de VLD een paar mandaten meer moet afstaan. Of wat nog erger zou zijn dat door het afzijdig toekijken van Marcel de absolute meerderheid ontglipt. Men zou het de schepen die zolang zetelde nooit vergeven. Precies daarom wil Van Snick ( nu hij zich na de positieve verwerking van zijn louteringsproces weer even fit voelt als weleer) de verrassingskandidaat zijn.  Vrees niet, hij komt de huisdeurren niet plat lopen  .Dat was nooit zijn gewoonte. Maar wanneer het kandidaten leger van diverse pluimage de aftocht blaast, zal Marcel op 9 oktober ( de dag na de verkiezingen ) opnieuw paraat staan in dienst van allen . 
Altijd en overal.  Weer 6 jaar lang! 

Van harte een vredelievende verkiezingscampagne !

Pros  

Een tijd van komen en een tijd van gaan. Tot onlangs heerste er onzekerheid of voor de langst zetelende schepen van Brakel de tijd van politiek gaan gekomen was. Maar uiteindelijk wordt het geen vaarwel. Met de slagzin: "Op algemeen verzoek en in dienst van allen blijf ik nog 6 jaar" wil Marcel zoals 35 jaar terug nog eens de verrassingskandidaat zijn van de gemeenteraadsverkiezingen;

Ik ben Pros, de verantwoordelijke auteur van deze brief. Van roddelpraatjes, vroeger meer dan nu, liggen Marcel en ik niet langer wakker. We zeggen immers wat we doen en we doen wat we zeggen. Al tientallen jaren lang. Ook publiceren we nog steeds waar we zin in hebben maar we blijven altijd hoffelijk. . Vooral in de jaren 7O werden we bejubeld als plaatselijke vedetten. Daarna trok ik mij langzamerhand terug uit het openbare politieke leven, want intussen was Marcel sterk genoeg geworden om op zijn eentje de strijd aan te gaan.

Het weze mij toegelaten dat ik nog eens uitzonderlijk de politieke pen hanteer om uit de biecht te spreken over de verkiezingsmol 2OO6.

Het is zeker niet waar dat Van Snick met voorbedachten rade in de rol van martelaar zou zijn gekropen om dan als redder der verkiezingen triomfantelijk uit ballingschap terug te keren. Het is wel waar dat Marcel na herhaaldelijk aandringen  van zijn kiezers in het algemeen en van zijn geliefd Everbeek in het bijzonder een allerlaatste keer wil meedoen.

Voor dat aanvankelijk vaarwel was er wel meer dan één reden. Om te beginnen de leeftijdsgrens, waardoor hij zijn plaats wilde afstaan aan jongere kandidaten. Het is ook waar dat in tegenstelling met andere kandidaten wier politiek broodje nog niet is gebakken en staan te trappelen van ongeduld om schepen te zijn, dat voor Marcel van weinig belang is. Althans toch niet op het financiële vlak, want door in 2OO1, toen hij 60 jaar werd, zijn schepenpensioen niet op te nemen, deed hij Brakel een aanzienlijke besparing cadeau. Alsdusdanig is hij de goedkoopste werkkracht van de gemeente. Daarenboven kan hij als tweede in rangorde (op basis van dienstjaren en voorkeurstemmen) niet meer hoger klimmen. Herman De Croo valt immers toch niet te kloppen.

Maar "Het verdriet van Marcel" was wel de belangrijkste reden waarom Van Snick zijn vaarwel aankondigde en echt wou afhaken. Over bedoeld verdriet dat zowel van familiale als politieke aard was en een toegevoegd hoofdstuk wordt in het boek "Marcel klapt uit de biecht" wens ik hier niet verder uit te weiden. In de herfst van vorig jaar deed zich een ommekeer voor. Marcel zou met zijn goede vriend Ghislain een unieke campagne voeren onder het motto: "Op zoek naar de verkiezingsmol 2OO6". Maar tot overmaat van ramp kwam amper een maand later collega Nachtegael te overlijden. Marcel stond er weer alleen voor. Vaarwel of geen vaarwel! Gelukkig verscheen toen de burgervader als ontfermende engel vol luisterbereidheid. Schepen Van Snick kreeg een aantal waarborgen met betrekking tot onder meer het gemeentelijk onderwijs en de buitenschoolse kinderopvang, de polyvalente zaal en het jeugdhuis, de ontwikkelingssamenwerking en het jeugdbeleid.

Een bijkomstige reden voor  opnieuw kandidaat te zijn is om een mogelijke versnippering van het Brakelse politieke landschap te verhinderen. Weliswaar is Marcel een voorstander van de vrije meningsuiting met eerbied voor ieders overtuiging, maar een partij als het VB vindt hij hier overbodig omdat zich in Brakel geen vreemdelingenproblemen voordoen.  Al evenmin is er nood aan een kartel voor de vervlaamsing van onze gemeente . Met leraar Nederlands Marcel Van Snick als schepen van onderwijs en cultuur, is de Nederlandse taal en cultuur in goede handen.

Last but not  least wil hij uit solidariteit en collegialiteit als lijstduwer zijn mede kandidaten tot steun zijn .
Het is immers algemeen geweten dat Van Snick minstens 1 en misschien wel 2 zetels vertegenwoordigt. Stel je voor dat zonder hem, de VLD een paar mandaten meer moet afstaan. Of wat nog erger zou zijn dat door het afzijdig toekijken van Marcel de absolute meerderheid ontglipt. Men zou het de schepen die zolang zetelde nooit vergeven. Precies daarom wil Van Snick ( nu hij zich na de positieve verwerking van zijn louteringsproces weer even fit voelt als weleer) de verrassingskandidaat zijn.  Vrees niet, hij komt de huisdeurren niet plat lopen  .Dat was nooit zijn gewoonte. Maar wanneer het kandidaten leger van diverse pluimage de aftocht blaast, zal Marcel op 9 oktober ( de dag na de verkiezingen ) opnieuw paraat staan in dienst van allen . 
Altijd en overal.  Weer 6 jaar lang! 

Van harte een vredelievende verkiezingscampagne !

Pros  

Pros en Marcel ten tijde van hun legerdienst  midden de jaren 60.

Later sloten ze een intiem bondgenootschap en wisselden ze de wapens van de militaire  naar de politieke schouder. In de jaren 70 keerden ze met hun evenementen het toen nog niet gefusioneerde Everbeek onderste boven. Vooral onvergetelijk blijft hun grootste tweelingen parade uit de wereldgeschiedenis. Langzamerhand trok Pros zich uit het openbare politieke leven terug omdat Marcel zich intussen sterk genoeg voelde om op zijn eentje de verdere strijd aan te gaan. In de hierna volgende open brief ( die verscheen in het jongste nummer van “ Info Brakel –Lierde”) hanteert Pros nog eens uitzonderlijk de politieke pen om het vaarwel of geen vaarwel, Marcel toe te lichten.

 Pauselijke ambities

Als iedereen burgemeester van Brakel kan worden, wil Marcel als dienstdoende burgervader voor het pausschap gaan. Helaas houdt hij geen rekening met de leeftijdsgrens. Marcel is namelijk nog 10 jaar te jong om paus te worden.

Toen enige tijd geleden Herman van op zijn ziekbed in Michelbeke de gemeente Brakel bestuurde , deed hij denken aan de laatste dagen van Johannes Paulus de Tweede .

In het boek “Marcel klapt uit de biecht” heet dat hoofdstuk : “ Jezuïtenstreken met pauselijke allures”

Weten jullie dat ik op een dag ooit paus zal worden? Want wie wordt er paus ?

De beste onder de kardinalen.

En wie wordt er kardinaal? De beste onder de bisschoppen.

En wie wordt er bisschop ? De beste onder de dekens.

En wie is de beste onder de dekens?

Marcel en Pros natuurlijk, althans toch 30 jaar geleden.

is een e-mail verstuurd via het 'e-mail mij' formulier op uw blog https://blog.SeniorenNet.be/marcel2006.

                                       Titel: blog

                                       Bericht:
                                       proficiat Marcel ik heb je blog gelezen en ik moet eerlijk bekennen het leest gemakkelijk, het smaakt naar meer
doe zo voort
Cato

De verkiezingskoorts stijgt! 
Beste Marcel,
Mag ik mij zo vrij voelen je te verzoeken volgend bericht aan jouw blog toe te voegen.

Politieke mop van de week
"Wilfried Tortelboom gaat voor het burgemeesterschap" ( cfr De Beiaard van 30 juni )

Iedereen wereldkampioen , zo wil het Tom Boonen ! En iedereen burgemeester van Brakel , zo wenst het Wilfried Tortelboom.
Maar er kan natuurlijk slechts één burgemeester tegelijk zijn .
Zeker geen coalitie met het Vlaams Belang , orakelt Wilfried.  Alweer overbodige publiciteit voor de verkeerde partij.
Maar een coalitie met de VLD waarbij zoals 30 jaar geleden Wilfried burgemeester en Herman 1e schepen zou worden, is ditmaal absoluut uitgesloten .
Rest dan een coalitie met de CD&V - NVA...... Maar het zal de kiezers van die kartellijst afschrikken mocht vooraf aangekondigd worden dat een coalitiepartner de burgemeester toegewezen krijgt.
De grootste tegenstander is misschien wel het SPa bestuur zelf  ? Stoute tongen beweren immers dat in de wandelgangen van de SPa - Brakel het gerucht de ronde doet dat men iemand nog eens wil gebruiken om vervolgens te dumpen. Amaai!! Hopelijk niet op het containerpark .
Tot slot rijst de vraag : " Zal er wel een coalitie nodig zijn ?"
Groetjes, Cleopatra Everbeek

Nu zijn burgerlijke staat is gewijzigd , wacht schepen van Snick nog een andere metamorfose die heden 1 juli begint en eindigt op 8 oktober .
Over die "Honderd Dagen van Marcel" en nog zoveel andere dingen waarover hij uit de biecht spreekt , verneemt men door te surfen op deze blog. ( www.blog.seniorennet.be/marcel2006/ )
Persoonlijke berichten kunnen via : marcel.vansnick@gmail.com.
Lees eveneens de open brief met het ware verhaal over  " Vaarwel of geen vaarwel , Marcel " volgende dinsdag 4 juli in het maandblad " Info Brakel-Lierde "
Pas daarna zal een toelichting worden verstrekt over het ontstaan  en de bedoeling van deze blog

( Van 1 juli tot 8 oktober 2006 )

In het weekblad "De Beiaard" van 16 juni jl. ,editie Zottegem-Brakel ( blz. 5) verscheen over dat huwelijk het volgende : 

Vorige week trouwde de Brakelse schepen Marcel Van Snick met Pros Broeckaert. Om ongezonde nieuwsgierigheid te voorkomen , verliep de plechtigheid zo onopvallend mogelijk .Het is nochtans niet de bedoeling die echtverbintenis verborgen te houden, want door de gewilde ruchtbaarheid achteraf wordt het misschien wel het huwelijk van het jaar in onze regio.

Voorgeschiedenis
Marcel Van Snick " Het begon op een vrijdag de 13e . Het vroor en het sneeuwde .Bij een uitstapje na het lesgeven in de avondschool maakte Marcel met Pros kennis in een Geraardsbergs cafeetje .Buiten was het koud maar binnen lekker warm .Een kennismaking die uitgroeide tot een
" amitié particuliaire". Trouwen werd evenwel niet overwogen omdat toen het homohuwelijk nog niet was uitgevonden.

Het duo Mik en Pros
Begin de jaren 70 zette Marcel onder het motto  " Mik... Van Snick" het toen nog zelfstandige Everbeek politiek op stelten. Partner Pros kwam hem daarbij een flink handje toesteken.  Aanvankelijk beschouwd als een Geraardsbergse indringer, werd hij vrij vlug aanvaard . Beiden vormden het " Mik & Pros feestcomité " en wisten jaren lang gevarieerde evenementen met bijzonder succes te organiseren. Tussendoor durfden ze zich wel eens op een zachte wijze manifesteren als voorlopers van de holebibeweging . Maar ze gedroegen zich nooit aanstootgevend . Wel eerder als normale mannen die nog het meest vanal op het vrouwelijk geslacht aantrekkingskracht uitoefenden. In de eerste helft van de jaren 80 waren ze ook in Brakel-Centrum populair bij de start van het liberale tehuis " Liberty" 

35 jaar samen op verschillend adres
In het Burgerlijk Wetboek staat dat de echtgenoten tot samen wonen verplicht zijn . Marcel en Pros zijn al 35 jaar samen maar afwisselend op een verschillend adres. Met uitzondering van 10 jaar verblijf in Nederbrakel was Pros sedert zijn geboorte woonachtig in Geraardsbergen.Marcel verbleef regelmatig in Geraardsbergen en op andere plaatsen ,maar woont sedert zij prille jeugd in Everbeek. Als schepen is dat trouwens een wettelijke verplichting. Nu ze getrouwd zijn kozen ze als gezamenlijk verblijf voor de ouderlijke woning van Marcel die ze willen omtoveren tot een aangename fermette.

Intergemeentelijk huwelijk 
Het werd een kluif voor het duo om de huwelijksplaats aan te duiden. Marcel Van Snick: "De keuze van de huwelijksplaats werd een lastige bevalling. Zowel de burgerlijke stand van Geraardsbergen als deze van  Brakel wilden ons huwelijk voltrekken. Geraardsbergen als mijn geboorteplaats waar ik studeerde, mijn beroep uitoefende en een tweede verblijf heb, ook omdat ik de stad van Manneken-Pis als mijn tweede thuis beschouw en er eertijds voor de schoolgaande jeugd de "Zwartenacht" organiseerde. Brakel stelde prijs op dat huwelijk omdat ik er zolang schepen ben en er ambtenaar van de burgerlijke stand ben geweest." Uiteindelijk werd een salomonsoordeel geveld en had het huwelijk plaats in de trouwzaal van de Oudenbergstad. De Geraardsbergse schepen van bevolking Martine Duwyn funfeerde als ambtenaar in het bijzijn van getuige Marleen Gyselinck, de Brakelse schepen van burgerlijke stand. Ook de gouverneur bevond zich op dat ogenblik in het gotische stadhuis van Geraardsbergen. Aldus trouwden Marcel en Pros voor de wet in Geraardsbergen en met hun hart in Brakel, al beseffen ze dat het woord intergemeentelijk huwelijk niet als een officieel begrip mag worden opgevat.
(Bert Broos)