Afscheid nemen
In aansluiting bij vorig onderwerp
"Het is een voorrecht
een goed mens te zijn..."
De diep betreurde overledene was een goed mens. Zijn voornaam Angel verwijst naar angelus, engel. Een mens met engelengeduld. Een plichtsbewust man. Een minzame echtgenoot voor Monique en een lieve pa voor zoon Patrick en schoondochter Ria.
Geboren en getogen in het landelijk mooie Everbeek. En er ook op de drempel van zijn vijfenzeventigste verjaardag overleden. In Everbeek-Boven vierde hij zijn trouwdag en midden vorig jaar in Everbeek-Beneden zijn "Gouden Huwelijksjubileum". Ook dorpsgenoot Marcel Van Snick was aanwezig voor een gelegenheidstoespraak.
Enkele jaren terug sloeg op nog te jonge leeftijd het noodlot toe. Maar Angel wist met een bewonderenswaardige positieve ingesteldheid de fatale ziekte moedig te dragen. Tot wanneer het echt niet meer kon.
Moge hij nu in vrede rusten.
Ook voor kleindochter Céline, zijn oogappel, valt het vaarwel moeilijk. Om het met de woorden van Toon Hermans te zeggen:
"Afscheid nemen is het moeilijkste in het leven.
Je leert hert eigenlijk nooit"
