Berichten van 7 juni 2008

Waar is de waardigheid?
Marcel vraagt  zich af  wat Albert Brakelaar bedoelt. Welke waardigheid?
"Ik zou nog het meest van al mijn aftocht betreuren".
Volgens mijn verkiezingsresultaat mocht ik tot einde 2012 schepen
blijven. Het is uitsluitend ik die mijn ontslag vroeg. Ik was zelfs bereid
mijn mandaat zonder vergoeding te blijven uitoefenen, maar dat mag niet.
Ik had mij eertijds ook niet kunnen voorstellen dat mijn inkomen groter
kon zijn zonder werken. Het omgekeerde van "Loon naar werk".
Over die financiele complicaties wil ik hier niet verder uitweiden.
Hoe dan ook ...
Marcel is de eerste Zilveren Schepen van Brakel
Nooit eerder werd een afscheidnemende schepen zo gevierd
en met geschenken overladen.
Wat heb ik dan als 67-jarige te betreuren?

Politieke ster van Elst
Voorbeeldig Gemeenteraadslid Sabine Hoeckman

Inderdaad ben ik van oordeel dat Stefaan Devleeschouwer
de beste man op de beste plaats is om mij als schepen op
te volgen, vooral met bevoegdheden als onderwijs, cultuur
en ontwikkelingssamenwerking. Het schepenambt komt
hem immers ook toe als gevolg van zijn voorkeurstemmen op
8 oktober 2006 : het hoogste aantal na André Flamand (VLD).

Maar dat betekent zeker niet dat ik minder respect zou hebben
voor mijn andere medekandidaten, waaronder onze geliefde
Sabine Hoeckman. Zowel in 1994, als in 2000 en 2006 heb
ik haar via een verkiezingsfolder zo gunstig mogelijk aanbevolen
aan de kiezer. Ieder keer behaalde zij een flink resultaat, maar
helaas kwam zij  telkens een aantal stemmen te kort voor
een schepenzetel.

Trouwens had ik Sabientje vooraf ingelicht over het laten
verschijnen van de foto waarover Albert Brakelaar zich nutteloos
zorgen maakt.
Nooit gehoord van schalkse (politieke) humor?

Vorige 2 onderwerpen lezen/herlezen
MIJN AANBEVOLEN OPVOLGER
Volgens Albert Brakelaar zou ik volop bezig zijn met de
recyclage van Stefaan Devleeschouwer. Ik dacht dat
het Stefaan was die zich als milieuschepen met dergelijke
materie moet bezighouden. Het was ook deze Stefaan
die zich ruim 30 jaar geleden geroepen voelde om mij
ooit in de politiek op te volgen. Wellicht was dat de reden
waarom hij bij de gemeenteraadsverkiezingen graag
dicht bij mij stond op de lijst en zich aankondigde als de
Medelijstduwer van Marcel Van Snick. In 2008 werd
zijn droom werkelijkheid. Ik heb hem altijd opgehemeld
omdat Stefaan dat verdient. Waarom zou ik hem dan
nu recycleren? Albert toch!