hoed passen
MOP VAN DE DAG
Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd
Ik liep op een rommelmarkt.
Voor mij stapte een leuke meid, lange benen, kort rokje
Bij een kraampje met petjes en hoedjes,
uitgestald op een laag tafeltje, bleef ze staan.
Ze bukte voorover om een hoedje te pakken.
Ik zag dat het rokje omhoog kwam.
Liefhebber die ik ben, bleef ik staan kijken.
Ze bleef maar voorover bukken en telkens voor een spiegeltje
een ander hoedje passen.
Bij het vijfde hoedje draaide ze zich om en keek mij recht in de ogen.
Amaai, vreesde ik, nu wordt ze pissig,
want ze heeft het door dat ik naar haar heb staan kijken.
Ze frommelde wat met haar handen aan het hoedje en vroeg mij:
"En, staat ie?"
Wat bedeesd en tegelijk opgewonden antwoordde ik:
"Ja, al vanaf het tweede hoedje"
