Donderdag 1 februari 2007
HONDENGEBED
Als ik eens broos en zwak zou zijn
En niet meer slapen kan van pijn,
Doe dan wat nodig is, want och,
Die laatste dag verliest men toch
Ik weet dat het je droef zal maken
Dwing toch je zelf niet te verzaken,
Dan meer, dan enig andere dag,
Blijkt wat je liefde echt vermag.
We hadden het jarenlang zo goed,
Dat geeft ons ook die laatste moed.
Jij wil toch ook niet dat ik lijd?
Laat mij dus gaan te rechter tijd.
En breng mij waar men hulp mij biedt,
Eén bede slechts, verlaat mij niet!
Houd mij zacht pratend tegen je aan,
Totdat mijn ogen breken gaan...
Je weet, al is het later pas,
Dat dit heus voor mijn bestwil was.
Al gaf mijn staart zijn laatste groet,
Ik lijd niet meer en dat is goed.
Treur niet omdat het lot bewerkt,
Dat jij, juist jij, mijn tijd beperkt.
Wij waren elkaar zo na!
Laat dat jouw troost zijn als ik ga...
Als ik eens broos en zwak zou zijn
En niet meer slapen kan van pijn,
Doe dan wat nodig is, want och,
Die laatste dag verliest men toch
Ik weet dat het je droef zal maken
Dwing toch je zelf niet te verzaken,
Dan meer, dan enig andere dag,
Blijkt wat je liefde echt vermag.
We hadden het jarenlang zo goed,
Dat geeft ons ook die laatste moed.
Jij wil toch ook niet dat ik lijd?
Laat mij dus gaan te rechter tijd.
En breng mij waar men hulp mij biedt,
Eén bede slechts, verlaat mij niet!
Houd mij zacht pratend tegen je aan,
Totdat mijn ogen breken gaan...
Je weet, al is het later pas,
Dat dit heus voor mijn bestwil was.
Al gaf mijn staart zijn laatste groet,
Ik lijd niet meer en dat is goed.
Treur niet omdat het lot bewerkt,
Dat jij, juist jij, mijn tijd beperkt.
Wij waren elkaar zo na!
Laat dat jouw troost zijn als ik ga...
Geschreven door Zilveren Schepen om 20:28
Reageer op dit bericht