Naar de inhoud

Met hart en ziel

Gedichten van Marina Geerinck
akke.beakke.be
Photobucket

Wijsheid



maak geen omwegen, zei je

hoeken en kanten vermijden

slingeren in bochten is gevaarlijk

 

de weg is niet altijd recht, zei ik

haarspelden en kleerscheuren…

levensstruikelingen gebeuren toch

 

volg niet klakkeloos de kudde, zei je

en kijk uit voor diepe waters

een roze bril beperkt het zicht

 

duisternis werkt misleidend, zei ik

je wijsheid brengt me licht

tot ’t einder van mijn levensdagen



Marina Geerinck© Hartendame2
Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

begrijphetnietje28 mei 2006 om 17:04
Mooie tekst. En dat de weg niet altijd rechtdoor gaat weet ik helaas goed genoeg
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Oma zijn is fijn!

ik ben het nog niet maar kan me voorstellen dat het heel leuk moet zijn


leeg was ’t glas dat dorst had gelaafd

waar geur van appelbloesems kleefde

gemarmerd blauw staarde naar ‘t geluk

van jonge benen die luidkeels joelden

hier zat een droom die werkelijkheid werd

 

kleine handen bewaarden zanderig de toekomst

ze streelden huid geschaafd aan tijd

’t hoofd vleide zich tegen ‘r moederlijke borst

waar levensgeluk een zingend hart bezorgde

kinderen van haar kinderen


Marina Geerinck© Hartendame2


1 reactie Reageer op dit bericht

Waar ben je...



droefheid tekent de dagen

die eindeloos glijden

zonder zicht naar toekomst

kleurloos draait de wereld

onverschillig de zon of maan

 

onbeantwoord blijven vragen

die geloof ondragelijk snijden

tot splinters van eeuwige hoop

achter blauw en wolken

zul jij wachten om verder te gaan

 

want gestolen werd de tijd op aarde

van jou en hen
in wiens harten je nu verder leeft



Marina Geerinck© Hartendame2



2 reacties Reageer op dit bericht

Lentekriebels



als een pas ontloken bloem
reikhalzend naar de eerste zonnestralen
een dier dat uit z'n winterslaap ontwaakt
de zwangere lucht ervaren
waarin kindergekweel weerkaatst
snuivend een dosis heerlijke geuren
terwijl het bloed steeds sneller
de aders doorstroomt
ontelbare kleuren
een wereld waarvan je droomt
...
ik noem het lentekriebels


Marina Geerinck© Hartendame


1 reactie Reageer op dit bericht

Begrijp-me-nietjes



ze plukte een rode roos

die gedroogd door tijd

knisperend herinneringen bewaarde

toen ooit ver-geet-me-nietjes als

kattebelletjes nog welig bloeiden

 

stilzwijgendheid bracht nu klaprozen

wiens gebogen hoofden droefheid

tekenden op oud behang

ze proefde wat hij zeggen wou

bloemen waren hun codetaal

 

alleen… begrijp-me-nietjes

waren nergens te koop



Marina Geerinck© Hartendame2

2 reacties Reageer op dit bericht

In een andere wereld...

(autistisch)


eindeloos is de blik
die negeert s’werelds onbegrip
onordelijke gedachten
doorstromen ’t brein

ritmisch vingerdraaien
op onhoorbare tonen
schrille keelgeluiden
doorbreken stilte

anonimiteit treedt buiten oevers
kinderlijke naïviteit stapt
uit haar kleren, gewaarborgd
is nu de aandacht…


Marina© Hartendame2




1 reactie Reageer op dit bericht

ijzerhard



ijzerhard is een plant en werd in de oudheden aanzien als heilig kruid dat bij verzoening en zuiveringsoffers de altaren sierden en de hoofden kroonden van personen die erbij betrokken waren



gebeeldhouwd door onbegrip
is ‘t gehavend hart dat schuilt
onder een rusteloos deken
gerafeld door wantrouwen
vertoont het franjes van ’t verleden

zielennat laat wortels groeien
van ‘ijzerhard’ gevlochten tot krans
zal ’t heilig kruid kronen het hoofd
fier gedragen vervaagt innerlijk leed
en knipoogt de toekomst tegemoet


Marina Geerinck© Hartendame
 
1 reactie Reageer op dit bericht

Dakloos



zonder omkijken naar…
verliet zij haar huis
en trok de wijde wereld in
een pandjeskraker gokte fout
had buiten de waard gerekend
toen een huisjesmelker zich
wilde verrijken op zijn rug
één misstap verbrijzelde
haar hele 'hebben en houden'


het leven van een
huisjesslak is niet alles
 

Marina Geerinck© Hartendame2



1 reactie Reageer op dit bericht

Gesprek tussen twee kinderen over België (verhaaltje)


De oudste zucht, terwijl ze de jongste al voor de derde maal uitlegt dat België, het kleinste land is.
De jongste houdt standvastig vol dat Groot Hertogdom Luxemburg kleiner is en dus is dat voor haar het kleinste land.
Dat is een Hertogdom! Geen land, klinkt het wederom verontwaardigd uit de mond van de grootste.
De jongste gaat aan de tafel zitten en kruist de armen, nee ze is niet akkoord!
Hoe weet de ander dat luxemburg een Hertogdom is en geen land en waarom is België dan een land en geen Hertogdom?
Daar weet de oudste onmiddellijk een antwoord op: 'Hertogdom luxemburg slimmeke! Het zegt het zelf hé? Hertogdom...'
Nee, de jongste is niet tevree met die uitleg, 'als België een land is waarom zeggen ze dan niet Belgenland?'
Nederland en Duitsland ja, dat zijn landen! vindt ze.
'Waarom moet jij zo dom zijn???' klinkt het op een gegeven ogenblik door de oudste die zich in een hoek gedreven voelt.
Ze diepte uit haar boekentas een Atlas tevoorschijn en legde deze open op de wereldkaart.
'Toon eens waar België ligt?' 
De jongste speurde de kaart nauwgezet af en drukte haar neus tegen de bladzijdes aan, om toch maar te vinden wat de oudste opdroeg.
Na een tijdje klonk het teleurgesteld: 'Ik vind het niet.'
De oudste lachte triomfantelijk en verklaarde: 'Tuurlijk niet, dat land is zo klein dat je het er niet eens ziet opstaan!'
Hiermee haar slag thuisgehaald te hebben sloeg ze de Atlas weer dicht.
Waarop de jongste zei: 'Nu ga ik nooit meer naar school, de juf vertelt toch alleen maar leugens!'


Marina Geerinck© Hartendame2

2 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Met hart en ziel

↑ Terug naar de berichten