Vrijdag 24 augustus 2007
Column 'Trut'
"Ik wist het! Ik wist het hé!"
Verbaasd keek ik mijn vriendin aan, "Wat wist je?" vroeg ik omdat ze met een verbeten trek om haar mond en een venijnige blik naar de gsm in haar hand staarde, meestal voorspelde dit niet veel goeds, integendeel... Storm op komst!
"Ik wist het!" siste ze nogmaals.
"Als jij me nu eens vertelt wat je wist, dan weet ik het ook!"
"Die baan... Ik heb ze niet!"
"Tja..."
"Tja?? Is dat alles wat jij kan zeggen?" Furieus gooide ze de gsm in haar handtas, wenkte de ober en bestelde ons beider nog een rode martini on the rocks.
"Wat wil je dan dat ik zeg? Jammer, ja natuurlijk vind ik het jammer al begrijp ik echt niet waarom je nu zo nodig een baan wil zoeken?"
"Ik zoek ze niet 'zo' nodig, ik wil er gewoon één!" Klonk het vastberaden.
"Heb je al eens geïnformeerd bij een uitzendbureau?"
"Uitzend... Bach, nee zeg!" riep ze luider dan gewild en trok een gezicht alsof ik net iets vies had vertelt. " Zo'n interimbureau is een profiterende zaak die leeft van de werkende mens!"
"Is dat niet altijd zo in het leven? Kijk maar eens hoeveel instanties er niet draaien op de kap van de werkende mens!"
"Ja, nee... Ik wil niets met zo'n bureau, vroeger bestonden die ook niet en de mensen vonden toch zelf werk, dus zal dat nu ook wel lukken."
Een goed gedacht is altijd goud waard, dacht ik en verplaatste mijn blik naar het raam. Het was pijpenstelen beginnen regen en opeens schoot me iets te binnen...
"Heb jij het dak van je cabrio..." Verder kwam ik niet, ze keek me aan alsof ze het in Keulen hoorde donderen, greep in haar handtas naar de autosleutels, wrong zich tussen de dicht op elkaar staande tafeltjes door, mompelde nog iets dat op een vloek geleek en verdween.
Ik zag haar hollen door de gietende regen, nipte van mijn martini en wachtte geduldig tot ze terug kwam. Er was niet eens veel tijd verstreken, toen ze hijgend en kletsnat weer op de zachte fluwelen bank plaats nam.
"Hij was verdomme dicht! Ik zag het al van toen ik op de hoek kwam, verdorie mijn kapsel naar de vaantjes! Ze nam haar zakspiegeltje dat ze altijd bij de hand had, en gleed met alle vingers van haar hand door haar haren! Bestudeerde haar gezicht en vroeg ter bevestiging: "Hoe zie ik er uit?"
Als een verzopen kat, wilde ik eigenlijk antwoorden maar haar blik hield me tegen en zei: "Goed alleen wat nat, je make-up is niet uitgelopen maak je geen zorgen."
"Klote dag is het! Eerst die baan, nu dit!"
" Ach kom er zijn ergere dingen in het leven, morgen kun je er om lachen" probeerde ik te sussen, we kenden elkaar al heel lang en wisten wat we van elkaar konden verwachten. "Vertel nu eens waarom je zo graag een baantje wilt want nu weet ik het nog steeds niet!"
"Ok, herinner jij je Gertrude? De zoveelste vrouw van Robert!" voegde ze dat laatste er minachtend aantoe omdat ik een bedenkelijk gezicht trok.
"O' die!" Antwoordde ik lachend bij de gedachte aan het 'rare vrouwmens' die ons onlangs was voorgesteld, een zeer zelfverzekerend type en voor de eerste keer in zijn leven had Robert een vrouw gevonden die hem niet wou 'om de centjes'
De weinige keren dat ik haar had ontmoet, droeg ze een mannenpak met een nonchalant geknoopte das en steeds had ze een handtas bij zich, waar misschien wel haar hele kleerkast in kon, zo'n echt 'Mary Poppins' geval. Het was me opgevallen dat ze steeds dat 'enorme geval' op de tafel plaatste, net voor haar neus. Misschien was ze wel helemaal niet zo zelfverzekerd als ik dacht... en gebruikte ze die handtas alleen maar om zich achter te verbergen.
"Juist, die trut!" haalde de stem van mijn gesprekspartner me uit gedachten, "Wel, die werkt ook en iedereen vindt dat mens de max, zelfs... mijn man!"
"Jouw man? Omdat ze werkt? Begrijp ik niet, jouw echtgenoot wou toch geen werkende vrouw omdat het niet bij zijn status van tandarts paste?"
"Aha, nu hoor ik het ook eens van een ander! Dat is het nu juist, hij beweert dat het mijn keuze is geweest om niet uit werken te gaan in geval er een hele schare kinderen zouden komen... Trouwens, de tijd van moeder aan de haard is voorbij, nu ben je 'in' als je jezelf als vrouw kan bewijzen in de zakenwereld."
Op mijn onderlip bijtend probeerde ik de lachkriebels te onderdrukken, als vrouw 'in' zijn omdat je een plekje veroverd in de zakenwereld?
"Weet je, het moet toch fijn zijn als vrouw de baas kunnen spelen over de mannen? Stel je voor meisje... allemaal mannelijke bedienden en een vrouw aan de top!" Ze balde haar vuisten en zei met triomfantelijk blik: "Dat zou mega, mega..."
"... Niets zijn voor jou!" maakt ik haar zin af, "Vergeet niet dat je in zulke wereld keihard moet zijn en ervaring moet hebben. Wat ga je op je curriculum vitae zetten? Je studies en daarna in kleine lettertjes.... zoveel jaren huismoeder? Ze zullen je zien komen, onderaan de trap zul je moeten beginnen en bewijzen wat je in je mars hebt."
"Als die trut dat kan, dan kan ik dat ook!"
"Je vergeet één ding... Die Gertrude, is wel manager maar... waar en van wie? Van papa's bedrijf! Logisch toch dat dochterlief dan een hoge functie bekleedt??"
Mijn vriendin zuchtte, keek me aan en zei: "Ja, zelfs al ziet ze er niet uit hé? Stel je voor als je voor haar werkt, hoe heet je bazin? TRUT!"
Onze blikken kruisten elkaar waarop we beiden in een lach schoten, "Zullen we maar, het heeft opgehouden met regenen."
Nog steeds grinnikend liepen we de straat door, straks zou ze Gertrude wel vergeten zijn, dacht ik nog. Aan de hoek van de straat gekomen, kreeg ik opeens een felle duw van haar arm, "Och nee!! Zeg dat het niet waar is!!"
Ik keek in de mij aangewezen richting, de plaats waar we voordien de auto hadden achtergelaten! Net voor haar wagen had zich een eveneens donkerkleurige cabrio geplaatst... Weliswaar met gesloten dak! Voorzichtig kwam ik naderbij en zag naast de afgesloten cabrio er eentje staan waarvan de eigenaar straks niet zo heel gelukkig zou zijn.
"Wat nu, alles is kleddernat!" riep mijn vriendin met wanhopige stem en haalde een pakje paieren zakdoekjes te voorschijn waarmee ze de zetels probeerde droog te wrijven.
Nog voor ik antwoord kon geven, weerklonk een diepe mannenstem.
"Dat is nu typisch iets voor vrouwen hé! Die kunnen nooit eens vooruit denken!"
Gelijktijdig draaiden we ons om en keken in het ongeschoren gezicht van een jonge man, die grijnzend naar de open wagen wees. Hij liet een bulderende lach volgen op zijn woorden wat mijn vriendin boos maakte: "Zeg eens snotneus, bemoei je met je eigen zaken, wil je!"
De jonge man grijnsde breed en antwoordde met een stem vol leedvermaak:
"Ja madammeke gij zult met een natte broek thuiskomen straks!"
"En jij... Jij zou maar beter maken dat je weg komt of straks zit jij met een volle pamper!" Kaatste mijn vriendin de bal terug, en keek de man strijdlustig aan.
"Kom, laten we maar liever gaan" probeerde ik een eind te maken aan de situatie voor deze uit de hand zou lopen.
"Die dame heeft gelijk, ge kunt maar beter gaan enne... vergeet uw dak niet..."
"Hersenloze kwezel!"
"Zijt blij meiske dat hij... haha, hij...krimpvrij is...haha, als ik deze joke straks aan mijn vrienden vertel..."
"Had ik wel gedacht! Zo zie je er ook uit... "
"Hoe zie ik er dan uit??"
Naar haar wagen toelopend, schokschouderde ze: "Als een ezel die nooit een rijbewijs heeft gehaald en daardoor nog steeds met zijn fiets rondtoert!"
Waarschijnlijk had hij er opeens genoeg van, kwam een stapje dichterbij en riep venijnig luid: "TRUT! Stomme trut!"
Toen hij zich met forse stappen verwijderde zag ik dat hij fietsspelden droeg aan zijn broekspijpen, vandaar...
Mijn vriendin die al weer kon lachen vroeg: "Heb je het gehoord wat die zei?
TRUT"
Marina Geerinck© Hartendame2
22 reacties op dit bericht
cabrio
keigoed verhaal, heb er hartelijk mee kunnen lachen!
goed weekend!
Goedeavond Marina!
!!!
Lieve groet Michelly
:-)
een fijne dinsdag je toegewenst
groetjes
Borriquito
http://borriquito.skynetblogs.be
Hallo Marina
Prachtig!!
heerlijk die twee!
Mooi
Er waren vier babytjes die gelijktijdig gedoopt werden , waaronder ons Robyn .
Marina ik wilde er een mooi prentje bijzetten met groetjes maar toen ik het erbij wilde doen , kwam er " no copy " hoe komt dat , bij die anderen gaat dat toch wel die reacties geven , hoe doen die het dan ?
Fijne avond Marina,
En zo zie je maar hé...ze wilde zijn zoals die "trut" en wat werd ze...een "trut " hihi...
Dus conclusie: blijf gewoon jezelf!
Groetjes x
hoi marina..liefs vanuit noordbrabant...
Marina nog een fijne zondagavond en een goed begin van de week...helaas wordt het weer kouder...
doeiiiiiiiiiiiii...liefs en pakkerds van ANNECHIEN..
Echt
Prachtig geschreven Marina
, lieve groetjes uit Limburg
iets
totaal anders maar ook hier je het heel mooi te verwoorden. Groetjes,
Dag Marina dat heb je mooi geschreven ik wens je ...
Goede middag Marina
lange column
Lieve Marina
hahaha
en ik heb genoten !
Groetjes !
olé olà lieveke amaai zellfs met hart en ziel olé olà hahahihi zeer mooi
Eerst dacht ik : niet aan denken’, dat heb ik toen gedaan , maar twee seconden later, dacht ik er tóch weer aan . nee , zo eenvoudig is dat niet , want weet je , wat je doet , je denkt er ook aan als je denkt dat j’ er niet aan denken moet ….toch doe ik dat want….. Ik hou van jou
met de groetjes en knuffels opatje joaquim
Lieve Marina
Lieve vriendin
Lieve groet van Dion
heerlijk
Lieve Marina, zie je nou wel? Ik heb smakelijk zitten lachen hihihi...zag het helemaal voor me.....Weer es wat anders hè? Alles oké met je? Ik wens je een fijn zonnig weekend...met cabrio....Veel liefs meidje en dikke knuff van Rozemarijn.