Naar de inhoud

Met hart en ziel

Gedichten van Marina Geerinck
akke.beakke.be
Photobucket

Archief

Dessert



hij proefde de zoete smaak

van liefde op ’t eerste zicht

haar naam gegrift voor eeuwig

hield het verlangen brandend

 

koel was de schoonheid onder

haar perzikenhuid die uitnodigde

tot genot der onschuldigen

hij was gek op Belle-Hélene

 

en ik…Ik dreigde er vandoor te gaan

met Poire William


Marina Geerinck© Hartendame2

27 reacties Reageer op dit bericht

Gelukkig nieuwjaar




achter elke bocht

ligt een nieuwe horizon

waar vastgeroeste voornemens

worden herboren

de aarde is nog steeds dezelfde

als gisteren

toen ’t oude afscheid nam

en winterwarmte

de jongeling verwelkomde

hij heeft zijn intrede gedaan

en schuifelt langzaam

voorbij de feestvreugde

de wind fluistert zijn wensen

het nieuwe is slechts voor even

want begin en einde

zijn eeuwig verbonden

© Marina Geerinck
19 reacties Reageer op dit bericht

Op de drempel van 't oude


op de drempel van ’t oude

proef ik weemoed

geserveerd tussen wensen op papier

waar krullerig goud hoop tekent

 

op de drempel van ’t oude

kleeft nieuwsgierigheid

want tijd is vreemd in z’n omgang

en ‘houdbaarheid’ hem onbekend

 

op de drempel van ‘t oude

draag ik herinneringen

aan ’t voorbije jaar

dat reist zijn einde tegemoet

 

op de drempel van ’t oude

wens ik jullie allen

een gelukkig nieuwjaar


Marina Geerinck© Hartendame2

27 reacties Reageer op dit bericht

Kerstengel



uitverkoren was hij

vrede brengen zijn boodschap

terwijl God moeder aarde

in haar wintermantel hielp

en ijspegels als sierraden schonk

strooide hij met gulle hand

‘hoop en vertrouwen’ over daken heen

wonderen waren ‘niets’ meer voor deze eeuw

waar ‘vrede’ slechts het woordenboek kroonde

en geloof bleef hangen halverwege de kerstboom

zelfs de drie wijzen lieten hem in de steek

religies brachten twijfelende zielen

en zaaiden onrust eeuw na eeuw 

Kerstnacht… Heilige nacht…

laat eindelijk vredeszaad kiemen in alle harten

zodat pro en contra
vreedzaam hand in hand mogen gaan!


Marina Geerinck© Hartendame2


22 reacties Reageer op dit bericht

Het lot (kort verhaal)



Er was eens een nieuwsgierig engeltje, ééntje dat steeds maar vragen stelde aan God... tot de Almachtige het doodmoe werd om alsmaar te moeten anwoorden dat hij besloot om het engeltje naar de aarde te sturen, waar het zelf zijn antwoorden zou moeten gaan zoeken.
Na een hele tijd kwam het engeltje terug in de hemel, waar God benieuwd was naar het resultaat.

'En' vroeg hij, 'weet jij nu welk tijdstip ik uitkies om een ziel naar beneden te sturen?'
'Ja' knikte het engeltje overtuigd, 'wanneer een man en een vrouw een dansje gaan wagen...'
'Nee' glimlachte de vader, 'zoiets is geen dansje wagen, dit noem ik vrijen.'
'Nou goed vrijen dan' zuchtte het engeltje, ' Na een tijd zie ik die vrouw helemaal opzwellen?!'
'Tja, dat is het zwanger zijn' klonk het goedmoedig.
'Maar dan... dan zijn die opeens met drie!'
'Juist! Dat heet bevallen, het zieltje is dan eindelijk op aarde en bevindt zich in een aards lichaam.'
Hoofdschuddend ging het engeltje verder: 'Een tijdje later zie ik die man en vrouw allebei... met een andere man en vrouw!!'
Een diepe zucht ontsnapte nu de borst van het 'Hogere AL': 'Nu komt het scheiden.'
'Er wordt ruzie gemaakt, gescholden en zelfs gevochten om alles en nog wat!' Klonk het verontwaardigt uit de mond van het engeltje.
'Hebzucht viert hoogtij! Je hebt het over de verdeling van hun goederen...' Klonk de stem van het Hoger Al wat vermoeid.
'Dat kleine mensje, vader... dat hoort nergens meer thuis! Het huilt ganse dagen!'
'Klopt, zoiets noem ik kinderleed' zuchtte God en wreef zich over zijn baard.
'Kun jij... kun jij daar dan echt niets aan doen vader?' vroeg het engeltje triest.
'Dat is hun lot!' was het antwoord van de Almachtige, 'Elk mens draagt zijn lot, dit heb ik niet gekozen maar zijzelf, iedereen krijgt de kans op aarde om te leren en om ervaring op te doen...'
'LOT! LOT!' riep het engeltje nu verontwaardigt, 'jij kan dat lot toch omleiden!!'
'Hij' boog zich voorover en keek het engeltje droevig aan,
'Wat voor zin zou dit hebben??
Hoe meer richtingaanwijzers ik in het leven van de mens zet... hoe meer men gaat omrijden.'

God zuchtte en staarde naar de aarde... De mensheid was ondanks alle ellende en verdriet, nog steeds niet geleerd!


Marina Geerinck© Hartendame2
32 reacties Reageer op dit bericht

Hoop

                                                  
                                                
 
29 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Met hart en ziel

↑ Terug naar de berichten