Woensdag 12 december 2007
Het lot (kort verhaal)
Er was eens een nieuwsgierig engeltje, ééntje dat steeds maar vragen stelde aan God... tot de Almachtige het doodmoe werd om alsmaar te moeten anwoorden dat hij besloot om het engeltje naar de aarde te sturen, waar het zelf zijn antwoorden zou moeten gaan zoeken.
Na een hele tijd kwam het engeltje terug in de hemel, waar God benieuwd was naar het resultaat.
'En' vroeg hij, 'weet jij nu welk tijdstip ik uitkies om een ziel naar beneden te sturen?'
'Ja' knikte het engeltje overtuigd, 'wanneer een man en een vrouw een dansje gaan wagen...'
'Nee' glimlachte de vader, 'zoiets is geen dansje wagen, dit noem ik vrijen.'
'Nou goed vrijen dan' zuchtte het engeltje, ' Na een tijd zie ik die vrouw helemaal opzwellen?!'
'Tja, dat is het zwanger zijn' klonk het goedmoedig.
'Maar dan... dan zijn die opeens met drie!'
'Juist! Dat heet bevallen, het zieltje is dan eindelijk op aarde en bevindt zich in een aards lichaam.'
Hoofdschuddend ging het engeltje verder: 'Een tijdje later zie ik die man en vrouw allebei... met een andere man en vrouw!!'
Een diepe zucht ontsnapte nu de borst van het 'Hogere AL': 'Nu komt het scheiden.'
'Er wordt ruzie gemaakt, gescholden en zelfs gevochten om alles en nog wat!' Klonk het verontwaardigt uit de mond van het engeltje.
'Hebzucht viert hoogtij! Je hebt het over de verdeling van hun goederen...' Klonk de stem van het Hoger Al wat vermoeid.
'Dat kleine mensje, vader... dat hoort nergens meer thuis! Het huilt ganse dagen!'
'Klopt, zoiets noem ik kinderleed' zuchtte God en wreef zich over zijn baard.
'Kun jij... kun jij daar dan echt niets aan doen vader?' vroeg het engeltje triest.
'Dat is hun lot!' was het antwoord van de Almachtige, 'Elk mens draagt zijn lot, dit heb ik niet gekozen maar zijzelf, iedereen krijgt de kans op aarde om te leren en om ervaring op te doen...'
'LOT! LOT!' riep het engeltje nu verontwaardigt, 'jij kan dat lot toch omleiden!!'
'Hij' boog zich voorover en keek het engeltje droevig aan,
'Wat voor zin zou dit hebben??
Hoe meer richtingaanwijzers ik in het leven van de mens zet... hoe meer men gaat omrijden.'
God zuchtte en staarde naar de aarde... De mensheid was ondanks alle ellende en verdriet, nog steeds niet geleerd!
Marina Geerinck© Hartendame2
32 reacties op dit bericht
En zo is het.....
Precies....zichzelf.
Groetjes van Elizabeth.
http://blog.seniorennet.be/merusa
dag Marina,dank voor het bezoek,en reactie
ja marina,de zin of de onzin van het leven,ik denk dat we het nooit zullen leren,daarom zijn we de mens!!!!!!heel fijne feestdagen Marina van Jean en Georgette.Groetjes uit Koekelare
Marinake, wij komen u een leuke dinsdag wensen.
Echte vriendschap openbaart zich pas
in tijd van nood en van verdriet
Door heel kleine dingen vaak
blijkt wie echt is en wie niet.
Lieve groetjes.
hallo Marina
Schitterend verhaal Marina met een duidelijke moraal, heb het met bewondering gelezen. Nog bedankt voor je bezoekje.
Ik wil je nog graag een fijne voorlaatste week van dit jaar wensen.
Liefs, Katrien
https://blog.seniorennet.be/katrien10usje/
https://blog.seniorennet.be/vraagjes/
Groetjes uit Koekelare
Marinake, wij komen u een leuke avond wensen.
Al slijt de deurmat niet van je bezoekjes en lopen we bij jou ook zelden aan, toch blijft de band die tussen ons gegroeid is voor altijd als een warm gevoel bestaan.
Lieve groetjes.
Prachtig gedicht Marina
Prachtig gedichtje marina ik heb weer genoten
Blogbezoek.
Luc.
Hallo
Hallo
:-)
wat een leuke tekst! Deed en doet me denken aan drie jeugdboeken die Katie Velghe schreef over een jonge Engel, Pepijn, die op aarde neerdaalt om voor "zijn mens" een goede bewaarengel te zijn. ("Pepijn en het duistere Parfum", "Pepijn en het wonderkabinet", en onlangs "Pepijn en de doos der deugden".
:-)
een fijn weekend nog verder Marina
groetjes
Borriquito
http://borriquito.skynetblogs.be
goedeavond
Prachtig geschreven lieve Marina
Hallokes Marina
Ik breng jullie graag een bezoekje
en wens een gezellig weekeinde
Groetjes Dion
Wat ben jij toch een kanjer, Marina.
"Er zijn meer oude zuipers dan oude artsen."
François Rabelais Frans schrijver 1494-1553
olé olà kan niet anders zeer dierbaar olé olà voor opatje mooie tekst
Vriendschap van twee mensen
wat hebben we nog te wensen
jullie waren er voor ons dit jaar
stonden altijd voor ons klaar
Ze zijn ons erg dierbaar geworden
maar dat is even niet aan de orde
Zelf genoeg mee gemaakt
toch ook voor ons steeds weer paraat
mzt de groetjes en knufkusje opatje joaquim
een heel mooi verhaaltje Marina
Ik wens julie alvast een fijn weekend
Groetjes van Corry
Goedenacht Marina! Mooi geschreven! Groetjes van ons mams, oma van Kelseyke* xxx
GOEIE MORGEN
Hallo Marina
mooi geschreven lieve Marina
Dat is nu eens een prachtig en waar verhaal Marina.
Wij zijn er weer maar in de toekomst zullen de groetjes aan onze blogvrienden enkele graden minder worden gezet.
Toch zullen wij regelmatig nog eens langskomen en onze vrienden niet vergeten.
Ondertussen wensen Elvira en Pierre jullie een hartelijke donderdagavond.
dag Marina
Het verdriet van God.
Omdat de mens nooit iets leert
heeft Hij er zich van afgekeerd.
Al méér dan tweeduizend jaar doet de mens Hem zeer.
Avond groetjes.
Marina met deze wens ik u een fijne donderdag. Prachtig verhaal en spijtig genoeg met echte werkelijkheid. Voor straks slaap zacht.
Lieve groetjes.
Groetjes uit Lommel !!
Mooi geschreven Marina
Ik ben terug van de partij ,eerst de pc stuk en dan zonder internet gezeten
Lieve Marina
Marina, dat is gewone pure realititeit in een fictief verhaal, prachtig !!!!
hallo
Mooi geschreven Marina