Voorbij de streep

onzichtbare tranen

huil ik vaak

bewaar ze als kristallen parels

in ’t diepst van mijn hart

 ...
ooit zal ik ze rijgen
tot een snoer van verhalen


Marina Geerinck© Hartendame2

getroost je even de moeite
dieper te lezen dan de woorden
die slechts als bladvulsel dienen

aanschouw voor één keer de letters
die volgens de wil van de schrijver
als geplooide obstakels een barrière vormen
en leesblindheid veroorzaken van witregels

enkel ervarenheid kan ze ontknopen


Marina Geerinck© Hartendame2

opgehoopt verlangen

veegt ze bij elkaar

langgeleden was geplant

wortels wiens dorre oogst

nu eenzaamheid tooide

gedachten sloegen te pletter

tegen gebroken arduin

waartussen geduld overwoekerd

werd door ’t zaad van ergernis

tijd vrat gaten

waardoor schaduwen

onherkenbaar verminkt

een kleurloze regenboog tekent

toekomst…

toch herinnert ze zich nog

de gouden regen


Marina Geerinck© Hartendame2

Lippen dwalen
in zachtheid
van fluwelen kusjes
over m’n huid
waar poriën
huiverend
de geur van liefde
loslaat.
Ogen aanschouwen
naaktheid
door vingers gestreeld
die gevoelig, de snaar
bespelen
met liefde door jou
gestemd
in extase
drijvend op roze wolken
waar hemel en aarde
samenvloeien onder
een sonnet
van engelenkoor
die tedere beloftes
als Kiemend zaad
in hartsverlangen
achterlaat


Marina Geerinck© Hartendame2

Als leed en pijn
je dagelijkse metgezel zijn
dan ga je wel eens anders denken
en aan de kleine dingen des leven
meer aandacht schenken

Marina Geerinck© Hartendame2

hij wist het

zere schenen

lieten hinken

‘waaghals die hij was’

raakte de top

waar namen gebeiteld

zonder waarde

‘zijn gelijk onhaalbaar’

ging te ver

strijdend tegen macht

kreeg hij de strop

‘ongenaakbaar leeft verder’

ivoren torens

vertonen barsten

gelijmd door bedrog

‘rechtvaardigheid zal zegevieren’

weet hij in zekerheid

na het zaaien

ze scheren voorbij
die hoog en laagvliegers
vaker dan men wil
trekken je door ijle lucht
waar roze wolken
schijnzwangerschap bezorgen
euforie van korte duur
duwt humeur beneden peil
als grauwgrijs weer overheerst


Marina Geerinck© Hartendame2

mooie woorden... geloven
toen… nu

hoop vervlogen!

harde klappen…verdragen

verleden… heden

nooit vragen!

volledig leeggezogen…verteerd

gisteren…vandaag

er waren dromen in ’t mensenleven

die onrealistisch bleken te zijn

er waren zorgen die men begroef

in de schoot van moeder aarde

er waren tranen die men proefde

zelfs als de wonden reeds waren geheeld

er waren littekens diepgekerfd in 't hart

tot…

de ziel niet langer meer huisde

in het diepbeproefd omhulsel dat hem

ten dienste was geweest om zijn leerschool
te doorstaan.


Marina Geerinck© Hartendame2

Niets in het leven word je zo maar aangeboden, voor alles moet je moeite doen, als 't ware vechten en vooral veel moed hebben om te doorstaan wat op je levenspad ligt, want geluk... is niet zo vanzelfsprekend.
Wat sommigen ook beweren makkelijk is het leven helemaal niet, begrijpelijk als je het verhaal van de schepping met enig inzicht bestudeerd.
Het doel dat ieder van ons hier op aarde heeft is verschillend en hangt af van het karma dat je meedraagt. Ingewikkeld? Inderdaad, maar zo moet het anders was het wellicht te simpel en zouden we de aarde weer verlaten zonder enige ervaring en zeker en vast... met dezelfde fouten terugkeren bij onze schepper en zegt men niet; 'Van je fouten leer je?' Raar als je het mij vraagt want waarom worden er dan nog zoveel fouten gemaakt op deze wereld, als ik kijk naar de geschiedenis en naar het heden waarin ik leef, lijkt het alsof een foutloze wereld nooit zal bestaan...
Uiteraard wil ik niemands hoop ontnemen en gaat het hier over de gedachten van een enkeling misschien met wat volgelingen...
In ieder geval, ik denk als mijn uur is aangebroken ik een onderhoud zal vragen met de Allerhoogste...En hem eens zal zeggen wat ik denk van het leven en van de mens die hij geschapen heeft...
Want hier zitten nogal sjarels tussen!