Naar de inhoud

Miekemuis en haar Maatje

Dank voor je bezoek, kom gerust eens terug en wil je een berichtje nalaten in het gastenboek, dat staat aan de rechterkant hier wat verder naar beneden. Dank je wel
seniorennet.beseniorennet.be
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

wie kijkt die ziet

de nederige dienaar van dit blogje is een van de pietjes, rara waar?.... de speurneus die me er uit kan halen krijgt alvast een vermelding op mijn blogje.
Tip voor vandaag : ik heb steeds een bankje in de buurt....

 sorry .... maar collega's, vrienden en famillie kunnen niet deelnemen hahahahahaha 
prettige klaasavond aan de blogjes en niet vergeten de schoentjes te zetten
Geschreven door miekemous(ria2) om 19:52 Reageer op dit bericht

herinnering


Ik herinner mij het geluid
van kiezelstenen meegenomen door de golf
de wind die aankwam suizen door het dal
de daaropvolgende stilte voor de hel los brak
het knappend geluid van het breken van de tak

ik herinner mij het geluid van de stad
dat opsteeg naar de rots waarop wij stonden
waar wij de hemel bijna aanraken konden

het bonzen van mijn eigen hart in mijn oren
de zinderende warmte van de dag
de atmosferische trillingen die daarbij horen

ik herinner mij de adelaar
die gebruik makend van de thermiek
omhoog zweefde tot hij oploste in het blauw

het zijn de mooiste herinneringen
die ik beleefde samen met jou.

ik herinner mij Het kraaien van een haan
een rivier die neerstort in het ravijn
een kerkklok die ons liet weten
dat het tijd werd om te gaan
terwijl we wilden dat het eeuwig zo kon zijn

ik herinner mij de stille dorpen met hun oude huizen
waarvan we een moment een deel wilden zijn
gewoon door er een nachtje te slapen
of zomaar wat te zitten op het plein

ik herinner mij de geur van velden vol klaprozen
en bloeiende brem, het zoemen van de bijen
de trage schommelende gang van de koe

de geur van houtkachels en gerookte ham
ik herinner mij Precies dat ene plekje
waar jij me in jouw armen nam

onbekende uitgaven
Geschreven door miekemous(ria2) om 12:58 Reageer op dit bericht

hulp nodig?

moet ik echt niet helpen? .........echt niet je moet het maar zeggen ,..........of moet ik anders wachten tot de kerstboom staat?.... mij ook goed je zegt het maar vrouwke, je weet ik kan wel ne brave poes zijn  als ik wil ...  (maar niet voor lang)
Geschreven door miekemous(ria2) om 19:09 Reageer op dit bericht

Pitou

 klein beetje stout geweest met de schermlamp van vrouweke aan spelen geweest vrouwke nu erg boos op mij lamp is een heeeeeeeeeeeel klein beetje kapot
Geschreven door miekemous(ria2) om 18:42 Reageer op dit bericht

Schemerlamp

Schemerlamp voor de kerstdagen. Die maken we op 7/12/05 met de dames van het creatief atelier van de VLD.  Inlichtingen: via mijn e-mailadres

Geschreven door miekemous(ria2) om 18:33 Reageer op dit bericht

Sterretjes


Aan den hoogen, donk'ren  hemel,
Zie je sterren groot en klein.
'k zou wel eens een heel kort poosje,
Boven bij hen willen zijn.

En dan zou ik aan hen vragen;
Kun je  hier nu alles zien?
Alle boomen, alle huizen,
Ook de kinderen misschien.

En van al dat kijken,
Ben je zeker wel eens moe;
Kun je 's nachts dan niet gaan slapen,
Vallen nooit je oogjes toe?

Wacht, ik weet het; Als het dag is
En de zon is opgestaan,
Zie 'k geen sterretje meer schijnen.
Mag je dán soms slapen gaan?

kindergedichtje uit de oud doos    onbekende uitgaven

Geschreven door miekemous(ria2) om 15:37 Reageer op dit bericht

het grote bierlied


 Voor onze blogventjes die graag eens een pintje drinken...... klik op de foto
Wel even je geluid wat harder en swingen maar!
met de groetjes van de Sint en zijn pietjes

Geschreven door miekemous(ria2) om 15:26 Reageer op dit bericht

Sonnet 20

empty.gif

Natuur gaf jou een vrouwelijk gezicht
Mijn Meester-Meesteres voor wie ik schrijf,
Een vrouwenhart ook, zacht, maar niet gericht
Op vals gedraai, waartoe een vrouw soms neigt.

Haar oog bedriegt, terwijl het jouwe blinkt;
Al wat het ziet laat zich met goud verrijken;
Een man, die met zijn pracht haar pracht verdringt,
Waar mannen steels en vrouwen stil naar kijken.

Je zou eerst als een vrouw worden geboren,
Maar de natuur beviel je en ze deed
Er nog iets bij: zo heb ik je verloren,
Want net dat "iets" is niet aan mij besteed.

Zo pikte zij jou uit voor vrouwenpret;
Schenk mij jouw liefde, kruip met hen in bed.

William Shakespeare
vertaling Arie van der Krogt

Geschreven door miekemous(ria2) om 10:05 Reageer op dit bericht

liefde van

toon3.gif

Liefde
Zij was er ineens
Geheel onverwacht
En zij was de wereld
De dag en de nacht
De tafel en de stoelen
Het brood en het bed
Mijn eerste mijn tweede
En laatste couplet
De lach die ze lacht
Is al bijna een kus
Ze past in m'n armen
Het sluit als een bus
Ik hou van je, hou van je
Stamel ik zacht
dat is de liefde
ze komt onverwacht
je kunt haar niet zoeken
niet vragen niet wenken
niet organiseren
en ook niets bedenken
ze is er ineens
geheel onverwacht
en zij is de wereld
de dag en de nacht

Geschreven door miekemous(ria2) om 17:20 Reageer op dit bericht


De maan wordt sinds mensenheugenis iedere maand vol, dan neemt hij weer af, verdwijnt heel even... en daarna wordt hij weer opnieuw geboren.
En zo boven zo beneden.


Wij mensen worden geboren, groeien op, worden volwassen, worden oud, gaan dood en worden weer opnieuw geboren.
Zo boven zo beneden.


HET VERHAAL VAN DE MAAN


En op een dag, beter gezegd op een nacht wilde de maan de mensen zijn boodschap brengen.
In al zijn wijsheid liet de maan de spin tot zich komen.
En de maan zei tegen de spin: "Spin, ik wil dat jij de mensen mijn boodschap brengt. Zo boven, zo beneden." De spin liet zich zakken aan een fijn draadje. En langzaamaan zakte de spin van de maan naar de aarde.
De spin kwam op aarde en ging op weg naar de mensen. Maar op weg naar de mensen kwam de spin de haas tegen. En de haas zei tegen de spin: "Waar kom je vandaan, waar ga je naar toe, wat ben je aan het doen en wat ga je doen".


"Eh, niet zo gehaast, haas", zei de spin, "Jij bent altijd zo gehaast. Ik kom van de maan, ik ga naar de mensen en ga de mensen de boodschap van de maan brengen".
"Ach", zei de haas, "Ik ben veel sneller dan jij. Laat mij die boodschap maar brengen." En ‘zoef' weg was de haas.
Voordat hij goed en wel begrepen had wat de boodschap van de maan nu eigenlijk wel en niet was.


De haas kwam bij de mensen en riep alle mensen rond zich heen.
De mensen gingen in een grote kring rond de haas staan.
En de haas verkondigde: "Mensen, ik breng jullie de boodschap van de maan!”
En de mensen luisterden met grote hazenoren.
En de haas vervolgde: “De maan gaat dood, blijft dood. Mensen gaan dood, blijven dood."
De mensen keken elkaar aan. Ze keken naar de haas. Sommige mensen moesten lachen. De mensen vonden het een vreemde boodschap, boodschap van de haas, boodschap van de maan.


Maar ja, de haas die zegt het en het is de boodschap van de maan dus het zal wel waar zijn.  
De haas ging terug naar de maan


En de haas zei tegen de maan: "Maan, ik heb jouw boodschap aan de mensen gebracht".
"Wat!", zei de maan, "ik heb jou helemaal niet uitgekozen tot mijn boodschapper. Jij bent altijd veel te gehaast. Wat heb je in hemelsnaam de mensen verteld?"
"Nou", zei de haas, " ik heb de mensen verteld: “De maan gaat dood, blijft dood, mensen gaan dood, blijven dood".


“Wat, “ zei de maan, “Dat was heel mijn boodschap niet!”
De maan nam een tak en heeft de haas toen boven op zijn lip geslagen.
De lip van de haas is toen gespleten.   En sindsdien heeft de haas een spleetje in zijn lip. En veel van ons mensen denken dat wanneer we dood gaan, dood blijven.

Maar de mensen die dat geloven en denken die hebben de verkeerde boodschap van de haas ontvangen.
Kijk maar naar de maan, die wordt iedere maand weer opnieuw geboren.
En zo boven zo beneden...

 

Philip van der Zee.

Geschreven door miekemous(ria2) om 00:00 Reageer op dit bericht

mijn lief

Heb ik jou bedankt
Voor `t mooie dat je mij gaf
De zoete pijn van het verlangen
Brandt in mij als een wellustige straf

Zeg mij
Hoe kan ik je bedanken
Dat je mij het gevoel geeft
Wanneer ik je zie weglopen
Ik als een aan een boom gebonden
Hond kan janken

Wat moet ik met gevoelens
Die ik nooit had
En waar jij meestentijds
Niets mee kan beginnen

Je hebt me lief
Vanuit een andere stad
En ik weet jou zelfs
Op een afstand te beminnen

Toch blijft
Dat onbestemd gevoel
Dat branderige
Verlangen
Als een gesluierde maan
Boven onze bijzondere liefde
Hangen.

onbekende uitgaven
Geschreven door miekemous(ria2) om 12:36 Reageer op dit bericht

middernacht

zo rond middernacht
onder een licht laken van druppels
loop ik door een straat

sommigen slapen
zwakke schijnsels achter gordijnen
verraden wakkere anderen

zo rond middernacht
laverend door de plassen heen
loop ik door de stad

enkele sterretjes
steken af tegen de zwarte nacht
weerspiegeld in het water

zo rond middernacht
schrijvend voor de slaap
denk ik aan vanavond

hoe ik door deze stad liep
op weg naar huis
met de stilte rond me heen

zo rond middernacht
droom ik
hoe ik door de stad wil lopen

onder een heldere hemel
met jou aan mijn zij
de sterretjes weerspiegeld in je ogen


onbekende uitgaven
Geschreven door miekemous(ria2) om 11:25 Reageer op dit bericht

Meer van Miekemuis en haar Maatje

↑ Terug naar de berichten