mijn analyse van 2005
Voor mij een jaar om vlug te vergeten, is mijn eerste indruk.
Een jaar waarin assepoes na een droom van 27 jaar is wakker geworden,
en de ridder op het witte paard niets meer bleek dan een leugenaar en bedrieger .
Het was en jaar van pijn en verdriet,
maar iedere traan maakte me sterker,
en deed me beseffen dat de goede beslissing was genomen.
En bij iedere tegenslag nam de vechtlust toe,
ik zou en moest slagen dat had ik mezelf beloofd,
vooruit zien en niet langer achterom.
Het was ook het jaar waarin ik mezelf terug heb ontdekt,
en dingen die ik vergeten was terug heb opgenomen.
Het was het jaar waarin ik de echte vrienden heb ontmoet,
en de profiteurs heb leren kennen.
Het was een jaar van hard werken,
maar ik mag iedereen in de ogen zien.
Het was ook een jaar van dankbaarheid,
dankbaar dat ik nog steeds mijn ouders heb;
dankbaar voor de liefde, vriendschap… de steun… toen het voor mij niet goed ging van mijn dochter en haar man…, voor die twee schatten van kleinkindjes.
Voor de liefde en vriendschap van mijn maatje en zijn vrouw toen ik weer eens een dipje had, en hij er steeds was toen ik het echt nodig had.
Voor de echte vrienden en vriendinnen of de dames van de hobbyclub, waar ik mijn creativiteit kon ontplooien en ontspannen, voor de goede collega’s die er mijn slecht humeur moesten bijnemen op het werk, voor deze die het niet deden en mij met mijn voeten terug op de grond hebben gezet.
Dankbaar dat ik nog steeds kan werken omdat ik gezond ben,
Dankbaar voor die wilde poes omdat ze mijn leven wil delen.
Was het dus een jaar om te vergeten? Misschien wel niet, het heeft me tegenslag gebracht maar ook de kracht om sterker naar de toekomst te gaan, dus …..2006 hou je vast, ik kom er aan.
Met heel mijn hart dank voor jullie vriendschap, liefde en steun in het afgelopen jaar en mijn beste wensen voor 2006
ria
(miekmous ria2)
wensen
