“Zal een lievetje aan doen is goe” zei maatje deze morgen.
Een "lievetje" (een onderlijfje) het woord bracht gelijk zoete herinneringen naar boven.

Het is een woord dat al vele jaren in ons leven en dat van onze ouders is meegegaan en ons terugbrengt naar de jaren 1958/1960.

Maatje zijn en mijn ouders hadden op de camping in Blankeberge een zomerhuisje.

Camping 144 bij Léon en Simone, camping was een groot woord die tijd.

Een stuk grond tussen de koeien en de aardappelvelden midden in de polders en enkel te bereiken via een lange boereweg die je niet zag, als je die niet wist zijn.

Vooraan de camping een groot ijzeren hek en wat draad en klaar was kees.

Electriciteit was er niet in het begin, later met een draadje via de koeienstal en water was er voor de camping te krijgen via een pomp die tegen de melkstal stond en waarmee je dan je emmers kon vullen.

Wij hadden geluk net aan de koeienstal te staan zodat we niet ver moesten lopen .

Na een tijdje was de melkstal een winkeltje geworden waar je een beetje van een en ander kon krijgen, maar die meestal de versheid datum had overschreden maar wie malde daar om

Wij hadden de tijd van ons leven een groepje van 10/15 jongen mensen van allemaal dezelfde leeftijd tussen de 8 en 12 jaar over het kattenkwaad alleen al kan ik een boek schrijven

Als ik er aan denk we hadden echt een prachtige jeugd daar kan ik mijn ouders echt dankbaar voor zijn

Ze hadden met hun spaarcentjes een oude boerentram gekocht, en die was ingericht als caravan waarvan menige nu jaloers zouden van zijn

Vooraan waar de bestuurder vroeger zat was de keuken en achteraan de slaapruimte bedjes boven elkaar waar ik en mijn broer sliepen en ons ma en pa onderaan.

Verder was het middendeel ingericht met zetels en een keukentafel echt tof gezellig gordijntje hier en daar en zelfs in de winter lekker warm dank zij een butanevuur

Ma had de buitenkant in een soort lila geverfd een kleur dat ze zelf had gemaakt en in geen winkel te verkrijgen en de tram kreeg de naam “Doornroosje”

Willy zijn ouders hadden een huisje eerst gelijksvloer en dan had zijn pa er een verdiep opgezet met echte slaapkamers en luxe toen,

alsje weet dat de andere huisjes soms niet groter dan een tuinhuisje waren soms gewoon met een paar zeilen van een tent om het groter te krijgen

Maar iedereen was tevreden en een slot hoefde niet echt iedereen bleef uit het huis van de anderen je kon nog je geld op tafel laten liggen de week nadien was het er nog.

En iedere week kwamen we samen met zoveel andere, genieten van ons buitenverblijf

De zoon van boer Léon was het grootse varken van al en samen met Willy zijn broer en de Maurice hebben ze mij dikwijls het onderspit doen delven

Gelukkig was maatje er steeds om de traantjes te drogen en de plaaggeesten te verdrijven

Nu was Boer Léon steeds boer gebleven en wij mochten heel vaak mee naar veld om aardappels te rooien of de koeien te melken

De verse eitjes van de kippen te zoeken of de ganzen eten te geven,er was er eens eentje die me aanviel ja jongens, dat kwam aan een blauwe bil en een neep van je welste, de dag nadien was het beestje dood de boer had er geen kompassie mee, de nek om en gedaan als ze aanvallen is er niets meer mee te beginnen zei hij.

In ruil voor een stuk chocolade uit zijn winkel deden we de gekste werkjes en vonden het nog tof ook.

Zijn Simone zorgde voor de winkel en de inschrijvingen van de camping een doodbraaf mens die geen woord te zeggen had en veel moest werken, vraag me af of ze nog in leven is dan moet ze nu toch wel al in de 90 zijn

Léon is dood reeds vele jaren en van de zoon weten we alleen dat hij alles verkocht heeft en een garage is begonnen.

de camping bestaat al lang niet meer.

Wat heeft dit nu te zien met het” lievetje” wel lieve lezers onze boer Léon was preuts heel preuts en in badpak te korte broek en vooral een bloot bovenlijf op zijn camping mocht niet dan riep hij in het sappige West-Vlaams:

“Hella ge moet een lievetje aan doen man “

Verborgen camera bezorgt spermadonor in volle actie trauma

LOS ANGELES - Een Amerikaan die in een Californisch laboratorium regelmatig als spermadonor zijn kwakje toekomst van de mensheid kwam produceren, gaat het lab voor de rechter sleuren. De man zou immers tijdens zijn werkzaamheden door een verborgen camera zijn gefilmd.

De 27-jarige Ken Rigberg diende donderdag bij de rechtbank van Los Angeles klacht in tegen een lab in Pasadena, ten noorden van de Californische metropool. Een jaar lang produceerde Rigberg daar plichtsgetrouw zijn spermatozoïden, tot in juni 2005 een "ongewoon gaatje in het plafond" van het masturbatiekamertje Rigbergs aandacht trok. En, jawel, dat gaatje gaf een cameralens de gelegenheid om de privéactiviteiten van de gulle spermaschenker op pellicule vast te leggen.

De draaiende camera, aldus de klacht van Rigberg, is te wijten aan "onachtzaamheid" van de instelling. Dat belette de man niet om in een ruk "getraumatiseerd" te worden en behalve spijtbetuigingen ook compensatie in de vorm van veel dollars te eisen. Het trauma is, luidens de klacht, zo groot dat Rigberg bij elke intieme activiteit de adem van Big Brother voelt.

Dat ze goed kan schrijven weet ondertussen heel blogland.

Dat ze nu ook nog de toekomst gaat voorspellen en het nog juist is ook, zal voor velen een verrassing zijn.

Wel lieve bloggers, die Titipoes kan dat dus echt hè.

Ze voorspelde dat ik op de Gentse feesten het beest zou uithangen, terwijl Maatje lekker in de zetel lag te maffen.

Dat ik Gent op zijn kop zou zetten en pas onder de morgen doodmoe en met kapot gedanste schoenen terug naar huis zou gaan,

wel lieve bloggers, die dame had het voorspeld !
Hier zit een doodvermoeide muis die gisteren veel te lang is blijven hangen. 
Samen met haar dochter, schoonzoon en vrienden naar het
optreden van Chris Hageland geweest.

Chris Hageland ken ik nu ongeveer 20 jaar, al van toen hij pas begon op de groentemarkt tijdens de Gentse feesten.
 Ondertussen is de man uitgegroeid tot de keizer van de Gentse feesten,

met zijn mengeling van covers van folk, reggae, soul tot rock en pop

Zoals ieder grote starte Chris om 0.30 uur om door te gaan tot 03.00 uur  in de nacht, de ene cover na de andere, zonder stoppen of pauze.

 De groentenmarkt de plaats waar je moet zijn als je echt wil swingen, zingen en genieten.

Chris kwam na het optreden even goede dag zeggen, om samen met ons een pintje te drinken, dus lekker blijven hangen dan natuurlijk.

Vandaag zal het dus een officiële rustdag worden voor deze muis, en vanavond lekker vroeg in bed mijn oude botten laten rusten, mijn vermoeide kop te slapen leggen, met theezakjes de wallen onder mijn ogen te verdoezelen en de rimpels van vermoeidheid rijkelijk met olie in te smeren.
 

Maandag komt Chris nog eens optreden in Gent.
 Wie die wil zien, het is echt de moeite waard.

Ik zal er weer zijn, ik moet dinsdag niet werken, dus dat kan heel gevaarlijk worden.

Arme benen, arme oudjes als ik tegen woensdag nog niet helemaal ben hersteld van mijn nachtjes Gentse feesten.

En vanaf donderdag vliegen we er weer in,
 ik heb nog veel verf- en behangwerk op de slaapkamer,
de vloer is klaar en het plafond aangekocht,
 wachtende op de man die hem moet leggen.

De woonkamer is terug in orde.

Lang leven de Gentse feesten zie.

Niet helemaal gerust toch eens het pasgetrouwde koppel aan opbellen geweest

Midden van hun wittebroodsweek hebben ze liever geen meter aan de telefoon dacht ik maar toch….

Dag jongen hoe gaat het?

Ha meme goed zune zit op een feestje hoor je niet goed

Onze Steve veel lawaai aan de andere kant zei . Het is goed gekomen zulle meme, die mannen van de bouw hebben komen helpen voor de opkuis

Met die mannen van de bouw bedoelde hij zijn “ vrienden”, ze hadden nogal verschoten toen ze hoorde hoe het er aan toe was gegaan en hoe groot de schade wel was

Dit hadden ze niet gewild het was een grapje geweest die blijkbaar uit de hand was gelopen

In het hete van de strijd met een paar pintjes op zeiden ze

Ze hebben de kosten vergoed de kapotte stoelen kunnen worden vervangen alsook het keukenraam

De was en de plas ja dat was wat anders maar ook dat gaat goed komen zei Steve

Durfde het niette vragen; die autobanden?

Steve zei ja die banden das een ander probleem ze willen die niet terug van de bandencentrale en het container park is te duur

Maar meme heb al een bestemming hoor zie hij

Niet nadenken en niet vragen welke bestemming….. ken mijn petekind een beetje, wel zei hij binnen kort trouwt een nichtje van mijn vrouw en die banden…………..

Voelde nattigheid zag het aankomen zei nog; maar Steve jongen toch , maar die zag het helemaal zitten

Ze gaan niet binnenkomen meme zei hij zet ze allemaal aan de voor en achterdeur geen kat kan in huis,leg ze overal en ik, wel ik ben ze er mee kwijt.

Wou zeggen jongen toch dat doe je niet maar dacht mens hou je klep die gast is ze kwijt het kost hem geen cent en ze hebben het hem ook gelapt.

Ja, zal aan meme liggen zeker ik had … ja wat had ik er mee gedaan ook ergens aan de voordeur van een vriend gezet zeker, de appel valt niet ver van de boom als het er op aan komt

Dag jongen dan meeeeeeeee zei hij veel plezier op de Gentsefeest oké zei ik
.

Ondertussen is Maatje naar de kapper geweest, al zijn haar eraf, plets kaal en ongelooflijk sexy ziet die er uit

Mocht ik niet… ik zou …. Hmmmmmmmmmm..... niet nadenken        
ja het leven zoals het is.........

Nieuwtjes van Maatje

Sinds mijn laatste bericht is er weinig verandering in de toestand, behoudens dat ik nu mijn haar aan het verliezen ben. Sinds verleden vrijdag had ik opgemerkt dat er bij het kammen van mijn haar tamelijk haar in de borstel bleef zitten. Zaterdag was dat terug iets erger, en toen ik met de hand door mijn haar ging, haalde ik ganse plukken haar mee. En alle dagen kwam er meer haar weg door het borstelen, of gewoon tegen het oorkussen. Ik heb dus nu een heel frisse kop, komt feitelijk van pas met dit warm weer.

Voor de rest voel ik mij ok, ik heb nog weinig pijn aan de rug en de ribben, godzijdank, want dat vond ik het ergste van gans de zaak.

Vandaag heb ik het laatste pilleke met cortisone van de eerste serie ingenomen, nu is het wachten tot de 25° juli om met de tweede reeks chemotherapie te starten, ditmaal in dagopname, voor het toedienen van de 4 opeenvolgende infuusoplossingen, daarna terug gevolgd door de kuur thuis, zoals ik deze nu heb gedaan.
Ook zal ik de 25° een speciaal infuus krijgen met een botversterker, daarvoor dien ik de ganse dag binnen te gaan, voor de andere infuus dien ik alleen in de namiddag te gaan.

Dus, feitelijk voel ik mij goed, ik kan doen en laten wat ik wil, ik eet goed, ik slaap goed en krijg regelmatig vrienden en kennissen op bezoek, waarom zo ik moeten klagen?? Ik ben goed omringd en gesteund door familie, kennissen en vrienden, die ik nogmaals wil bedanken voor hun steun en medeleven.

Tot volgend nieuwsbericht

Maatje

Wanneer het is het niet meer plezant?
 vraag ik me af na een telefoon van Steven en Lindsay.

"Vrienden" hadden zijn huis aan versieren geweest na het drinken van een paar pintjes en nu hadden ze voor een paar 1000 euro aan schade.

Via een keukenvenster die ze hadden stukgeslagen (dubbel glas)
waren ze met 6 man in huis geraakt.

Bed was uitgebroken en alles naar de zolder verhuisd. Heel het huis zat onder de bloem en suiker, de nieuwe tapijten, de zetels tot in de kleerkast,
alle netjes gewassen kleden kunnen in de wasmachine,
de tapijten moeten naar de nieuwkuis, de bloem gaat er niet uit.

Al wat van eten in vooraad was is opengedaan.
De  nieuwe lederen salon moet volledig worden opgekuist,
 omdat daarin ook bloem was uitgestrooid

Op de ramen hadden ze eieren stuk geslagen die met de warmte goed was aangeplakt, samen met de bloem en confituur was het een plezant werkje.

In het huis waren maar liefst van al 35 oude autobanden die overal de toegang versperden.
Twee grote banden van een vrachtwagen hadden plaats gemaakt voor het bed, als je dan om 03,00 uur van je trouwfeest thuis komt zeker geen grap.

Erger was het gesteld met de nieuwe stoelen van de woonkamer,
ze hadden die op elkaar gestapeld, maar door het gewicht waren de fijne pootjes door het kunstleder gezakt waardoor er een paar stoelen onherroepelijk kapot zijn.

Steven kon er niet mee lachen; Alleen al het gebroken glasvenster en de stoelen vernieuwen kosten handen vol geld, de autobanden kunnen naar een container park maar blijkbaar moeten ze daar ook voor betalen: 5 euro per band x 35 stuks. Dan nog met je eigen wagen heen en terug rijden met iedere keer 4 banden in je auto, een klein fortuin voor jonge mensen.

Ze zijn al de hele dag aan poetsen, zei hij,
samen met zijn schoonmoeder en schoonbroer, erg heel erg.

Moet het dan echt op die manier?
 Het waren vrienden en collega’s zei hij plezant kan en mag,
 een beetje opkuis niet erg, een grapje ben ik voor te vinden, 
maar dat noem ik puur vandalisme en gelijk heeft die.

Ik zou die “Vrienden” laten betalen voor de schade heb ik gezegd
 maar ja het zijn vrienden, zei hij en hij wou geen ruzie .

Wie had dat verwacht mijn kleine Steven, klein??? die kerel is 1.80 m.

Ik kom net onder zijn arm door, en ik was gisteren een van de gelukkigste mensen ter wereld.

Zoon van mijn broer en oogappel van mijn ouders,en mijn petekind.

Hij had het niet gemakkelijk gehad in het leven tot nu toe.

Zoon van een drankverslaafde vader en seksverslaafde moeder,een moeder
die op haar 20^ste al 4 kinderen op de wereld had gezet,
en tweemaal een miskraan had gehad,
die op haar 21 jaar, iedereen achterliet omdat ze het niet meer aan kon, kortom: een kind met kinderen.

De kinderen werden in een home gezet, Steve ver weg van zijn drie zusjes waarvan de jongste pas 2 was.

Er was geen andere oplossing:
moeder wou de kinderen niet en hun pa kon er niet voor zorgen
en ging nog meer drinken.

Wij zelf konden die 4 kinderen ook niet opvangen,

in het weekend kwamen ze soms eens af
maar meer kon ik ook niet doen.

Ik had mijn eigen leven en zorgen.

In het home hebben de kinderen geleerd voor zichzelf op te komen,
 het goede en het kwade te onderscheiden,
 de ene heeft het begrepen, de andere niet.

De ene kon er weg mee, de andere ook niet.
En Steve die kon het niet.

Ondertussen was de moeder na een paar jaar weer opgedoken
 en had de meisjes van school gekregen,
haar zoon wou ze niet,
ze noemde hem een aap en dom kieken,
dus ze wou hem niet meer.

Steeds te groot voor zijn leeftijd en graatmager was hij, de pestkop van school,
op zijn 16 jaar had hij al vele scholen doorlopen, steeds met wisselent succes.

Op een dag kwam de klap, net 19 jaar
vertelde hij mijn dochter dat hij aan de drugs was
en niet zo maar een beetje,
 hij vroeg om hulp, en dan weer niet,en dan terug .

Ik bespaar jullie de lijdensweg,
mijn broer kon het weer niet aan, en had zijn eigen zorgen.
 Mijn ouders wilde wel maar waren te oud,
als meter heb ik dan mijn verantwoordelijkheid genomen om samen met hem de therapie te beginnen.

Twee maal per maand naar de sleutel in Brugge,
zelfs soms iedere week.
Bijna twee jaar lang, het verdriet, de verwijten, zijn slechte jeugd alles heb ik als meter daar te verwerken gekregen;
ik ben nog naar huis gereden niet weten wat  te beginnen van ellende
om zoveel leed en frustraties
dat ik Gent stond in plaats van Zelzate.

Gelukkig hebben we veel hulp gekregen van Broeder Tonny;
een schat van een man
die in Brugge zijn klooster openstelde voor jonge criminelen.

Steven ging van kwaad naar erger, niets was veilig ook hier thuis niet, van diefstal met geweld, tot vechten en drugs verkopen,  aankoop van een pistool waarmee hij wat in rond ging schieten op café,
gelukkig zonder verdere gevolgen buiten wat kogels in het plafond en een flink proces aan zijn been.

Steeds was Broeder Tonny daar om te helpen als het kon,
we kunnen die mens niet dankbaar genoeg zijn, 
en samen hebben we Steve over de drempel gekregen, terug op het pad met beide voeten op de grond,
 met vallen en opstaan, veel verdriet en miserie.

                                         maar de wil om te overleven

Verzoend met zijn vader en zijn zusters,'en vooral weg uit het milieu'
een toffe kerel die nu na een lange weg,  al 10 jaar zijn eigen weg is gegaan in de goede zin van woord.

Dus gisteren is hij getrouwd met Lindsay.
De trouwdatum stond al vast van in het begin van jaar maar blijkbaar hebben ze niet kunnen wachten:
hun eerste kindje zal geboren worden in november.

Samen met Broeder Tonny, mijn ouders en zijn vader, zussen hebben we gisteren zijn feest gehad, het was ook ons feest.
 Dankbaar dat alles goed terecht is gekomen en ik als meter fier kan zeggen
Petekind het gaat je goed, ik ben echt fier op jou, draag zorg voor je vrouw en kindje je weet wat het leven is, laat het anders zijn voor je nageslacht.

En  zeker die kerel zal het goed doen. Ik, zijn meter weet het voor 100%.
daarvoor hebben we te veel meegemaakt samen.
Hij is net als ik een Jorissen en onze pa zegt steeds;
Een Jorissen krijgen ze niet klein, nu niet en nooit.
En gelijk heeft die .
  

Nu weet ik van wie mijn vrouw dat zal hebben, zei de schoonzoon.

Ja, zei onze pa, die zal het van de moeder hebben en die van haar moeder, zot zijn doet geen zere.

Maatje zei: je weet als dat rostje iets in haar hoofd heeft,

 klapt het er maar uit, eerst en vooral zal het gebeuren, ze doet toch haar zin
 weer of geen weer, madame doet de grote kuis.

Ondertussen was deze madame haar woonkamer overhoop aan het halen
 en al het behang van de muur aan het trekken.

Moet dat nu echt? zei ons pa, veel te warm om te werken, goed zot zulle.

Zaterdag hebben we het trouwfeest van je petekind

en heel je huis is een puinhoop.

Zaterdag dat is nog lang hoor papa,
 en daarbij Steven trouwt niet hier in dit huis, maar in Brugge.

Dus als ik niet klaar ben dan doe ik verder op zondag, zei ik.

Zondag is geen dag om te werken zei papa, en hing de telefoon op.

Ondertussen had ik de schoonzoon zo ver gekregen dat hij met liefde en een vriend mijn grote wandspiegel van de muur kreeg zonder te breken.

En dan met behulp van de buurman en zijn vrouw hebben we mijn rolluik gemaakt

 (dat ik met stil geweld had overgetrokken), waardoor die weer naar beneden kon. Toffe gasten mijn buren.

Ondertussen was mijn dochter komen zien welk zot haar ma nu weer had gebeten.

En zijn we samen op het behang gevlogen waardoor

nu alles klaar staat om te behangen, morgen als het kan.

Ja, zot zijn doet soms een beetje zeer hahahahahaha

Tussendoor gaan we even naar de Gentse feesten natuurlijk en dan…..

Maandag begin ik de slaapkamer uit te breken,
Donderdag komen ze de vloer leggen en

 volgende week het plafond, dan nieuw behang in de slaapkamer en……….

het huis krijgt een grote schoonmaakbeurt. Dat zal nodig zijn na al dat veranderen

Ja, zot zijn we wel in deze familie.

Bij leven en welzijn, alle hulp is welkom, ik zoek en vind wel een werkje wees niet bang

JERUZALEM - Albert Einstein had een stuk of tien vriendinnen en vertelde zijn vrouw dat zij hem achtervolgden met ''ongewenste neigingen''. Dat bleek uit de 1400 openbaar gemaakte brieven en kaartjes van het genie.

De Italianen hebben gewonnen en Zelzate zal het geweten hebben gisteravond.

Met vele waren ze gekomen, die knappe gasten uit het zuiden in de gouden jaren van Sidmar de staalfabriek.

Ze kwamen en overwonnen menig Zelzaats meisjeshart, die stoere binken met donkere huid en zwarte haren.

Heden ten dagen zijn ze hier nog steeds met een clan, met een echte peetvader aan het hoofd en ze hebben goed geboerd.

De nieuwe generatie werk al lang niet meer op Sidmar
en hebben via immobiel kantoren en restaurantjes hun weg gevonden onder de Zelzaatse bevolking.

Gisteren was het dus feest, ze hadden op het terrein aan de watertoren een barbecue georganiseerd.

Met grote  tv schermen zouden ze de voetbal  volgen
en iedereen mocht er bij zijn.

Al van in de vroege middag reden ze luidruchtig door de gemeente met vlaggen, toeters en bellen
en tegen dat de wedstrijd moest beginnen was het feest al een succes.

Zwoele muziek, goede wijn en voetbal wat moet men meer hebben.

Ik ben niet voor de voetbal, na jaren van voetbalterreur
 met mijn ex, wil ik geen bal meer zien.

Voetbal beheerste heel zijn leven en alles moest daar voor wijken, dus voor mij geen voetbal meer had ik gezworen toen hij weg ging.

En toch gisteren …..even gaan zien en blijven plakken voor de buis.

Het verslag staat in iedere krant, winnen met penalty’s is ook niet dat, maar ze hebben gewonnen en dan was het hek van de dam.

Onze zuiderse buren werden gek van vreugde en hebben de halve nacht Zelzate onveilig gemaakt.

Luid toeterend reden ze rond de markt van Zelzate en slapen was het er eerste uur niet bij, niet erg als je niet moet werken maar deze had de vroegdienst en dan kan je daar niet echt mee lachen en dan nog …

God ze winnen ook niet iedere week de wereldbeker zeker.