31 MAART


31 MAART
In kleine dierbare dingen
ligt de herinnering bewaard
ik laat ze even zingen
van wat vandaag toch is verjaard.
31 MAART

31 MAART
In kleine dierbare dingen
ligt de herinnering bewaard
ik laat ze even zingen
van wat vandaag toch is verjaard.
Uw barmhartigheid loof ik, Heer,

BELOKEN PASEN = DE ZONDAG NA PASEN
ZONDAG VAN DE GODDELIJKE BARMHARTIGHEID
Uw barmhartigheid loof ik, Heer,
eeuwig voor alle mensen, saam.
Zij geeft uw diepste inborst weer,
voortdurend wonder van uw Naam.
Uit de Drie-eenheid welt ze groot
als uit één enk’le liefdeschoot,
Zij zal zich tonen in de ziel,
volledig, als de sluier viel.
De bron van Uw Barmhartigheid
schenkt ons geluk en levenskracht,
zo zingt elk schepsel met ’t heelal,
vervoerd, luid uw barmhartigheid.
Gods diepste mildheid staat nu klaar
door Jezus’ leven en zijn kruis,
wanhoop en twijfel niet, zondaar,
barmhartig, heiligt God uw huis.
Twee stralen wellen uit Uw Hart,
bron van Uw liefde, goede Heer,
die cherubijn noch engel redt
maar wel de mens van zondig zeer.
Uit gezangen van de Heilige Zuster Faustina.
Dagboek, 522.
ZALIG PAASFEEST!
DE GOEDE WEEK
Gebed tot Jezus, aanwezig in de H. Eucharistie
Heer Jezus,
Hier aanwezig in de H. Eucharistie,
ieder dag opnieuw gaat Gij op tocht met mij,
en Gij zegt:
“Mijn wegen zijn niet uw wegen.”
Het komt er dus op aan, Heer, dat ik U volg,
en Uw Woord wordt mij tot zegen.
Ja, Uw Woord is een lamp voor mijn voeten,
het is een licht op mijn pad.
Gij gaat voorop, Heer Jezus,
doorheen de nauwe poort,
de smalle weg op, die leidt ten leven.
Die smalle weg loopt ook doorheen mijn eigen hart,
tot aan de deur waar Gij klopt en wacht.
Vandaag open ik de deur van mijn hart voor U, Heer Jezus,
en ik ben blij dat ik mijn albasten vaasje,
vol liefde voor U breken mag.
U die mijn God en Leidsman ten leven zijt.
Amen.
Uit anonieme mystiek©
Mooie bezinningen voor deze Goede Week vindt u op de site
http://www.geloofenleven.be/ en dan DIAPRESENTATIES aanklikken
Uit mijn jeugd - DE LENTE

Uit mijn jeugd
DE LENTE
Soms slenteren mijn gedachten
langs de met blauw bedekte weiden;
Soms kan ik uren blijven wachten
Zou dat mijn hart kunnen verblijden?
Een boterbloem die streelt mijn blik
Een merel vliegt snel voorbij
Mijn hoofd die schudt een ware knik
ik voel mij toch zo blij.
Ik zoek naar iets, en ik zie niets
dan groene knoppen op de lentebomen.
Mijn blik vergaat in een zonnig iets
ik zie de hemelen blauw en hij gaat open.
Kom binnen, nieuwe lente,
kom binnen in mijn jonge hart,
kom binnen met je levensrente
kom binnen, bij mij heel zacht.
Neem weg, de koude winter,
neem weg de slechte geest,
neem weg die ruwe hinder,
neem weg ,het kwade dat er is geweest.
Breng mee, een zon warm en goed,
breng mee, een lied dat kweelt stille vree,
breng mee, een geur die wonderen doet,
breng mee een hart dat zegt een stille bee.
Zeg dank, aan de goede God,
zeg dank aan de mooie natuur,
zeg dank aan uw levenslot,
zeg dank, en maak dat het voor altijd duurt.
Fran 4-02-1974
Heer, ik heb genoeg.
Heer, ik heb genoeg.
Heer, ik heb genoeg,
ik heb twee ogen,
als diamanten zo kostbaar,
een mond, om te fluiten,
en een gezondheid,
die niet te betalen is.
Heer, ik heb genoeg,
ik heb de zon aan de hemel,
ik heb een dak boven mijn hoofd
ik heb werk voor mijn handen
ik heb een welgevulde tafel
om van te eten,
en ik heb mensen om lief te hebben.
Anoniem dankgebedje.
IK ZAG JOU

IK ZAG JOU
Ik zag jou en vanaf dat moment
was u geen beeld voor mij.
Al was uw gelaat getrokken in verbetenheid.
Langs deze tekenen kon ik de hardheid
in uw ogen zien, als raakte uw kijken,
uitgekeken op de verstarrende blindheid van deze wereld.
Ik zag het, toen wist ik vanaf dat moment
dat niets meer u kon raken,
alleen mijn handen, die voelde je altijd aan,
’t was alsof je die nooit meer zou loslaten.
Ik hou van jou, ik hou uw beeld mij immer voor de ogen.
Ik zweef bijna, zo immer innig hou ik van jou.
Nog nooit heeft de zon zo verzachtend voor mij
geschenen als toen je zei, ik hou van jou.
Zo zoetig geurde die roze bloesem,
zo streelde hij mijn neus,
als op die lentemorgen,
ik jouw liefde in mijn hart voor altijd sluiten zou.
Gedicht van Fran 29-3-1985 ©
VASTEN

LENTE

Poëziehoekje
LENTE
Het zal een vroege lente zijn
de natuur zit vol met leven.
Alle voorjaarsbloemen en de jasmijn
gaan nu die tekenen geven.
Het zal een vroege lente zijn
bij ’t botten van de bomen.
In hun vloeiende lijn
staan ze reeds te dromen.
Het zal een vroege lente zijn
de vogels zijn zo kwiek.
Ze vinden het zo fijn
en zingen reeds hun lied;
Het zal een vroege lente zijn
de zon zendt haar milde stralen.
Ze strelen het gordijn
en gaan door de kamer dwalen.
Het zal een vroege lente zijn
en dat de wereld mag verstaan,
dat licht en de zonneschijn
door elk mensenhart gaan.
Francine De Wilde.ã
DE LIEFDE
DE LIEFDE
Wie Gods liefde aanvaardt
werkt in dienst van de dienende liefde.
Liefde bron van alle leven,
voor al het geschapene in de natuur,
voor mens en dier.
Liefde draagt bij tot alles,
is voelbaar in elk werk,
want alles strekt tot eerbaarheid.
Liefde bevindt zich in de kleinste dingen,
attentievol gedaan.
Liefde is niet beperkt, is grenzeloos.
Liefde is wereldwijd…
ã van Francine De Wilde 4/ 01/1983
BIDWEEK VOOR DE EENHEID
BESTE BEZOEKER GA EENS NAAR 19 tot 25 JANUARI 2008 100 JAAR BIDWEEK VOOR DE EENHEID
Mooie diapresentatie "Bid onophoudelijk"
De winter
De winter is een somber en guur,
de dagen zijn van korte duur.
Gezellige tijd om een paar uur
te mijmeren bij het haardvuur.
Uit ‘levensweerspreuken’
door Francine De Wilde©
Nieuwjaar 2008!

Dinsdag 1 januari 2008.
Nieuwjaar 2008!
Zo 2007 gaat,
en klokslag 12 slaat,
’t Nieuwe jaar is begonnen,
wat heeft 2008 verzonnen?
Wie zal het weten?
Zo gaat dat in het leven…
Wij drinken een heildrank,
op ’t Nieuwjaar lang.
Leute en plezier,
overal vertier
mensen komen en gaan
en wensen het beste voortaan.
Doch, elk jaar heeft zijn zin
met verlies of gewin
het gaat zijn stempel drukken
op iets en wat dat niet of wel mag lukken.
Toch, laat ons hopen
want de vrede des harten is niet te kopen
Het is niet schoner dan dat
in een zuiver mensenhart.
“Gelukkig en goed Nieuwjaar 2008, aan allen!”
Francine De Wilde.©
Kerstmis ziet men in vele dingen

Poëziehoekje
KERSTMIS
Kerstmis ziet men in vele dingen
van het dagelijks bestaan.
In kinderstemmen die zingen
in het werk, met vreugde gedaan.
Kerstmis ziet men in vele dingen
zomaar in huis en langs de baan.
In de mensen die ons omringen
soms moeilijk om mee op pad te gaan.
Kerstmis ziet men in vele dingen
de arme, de bange, de eenzame, de verlatene, alleen.
Men vindt het in alle rangen en kringen
de herders om ons heen.
Kerstmis ziet men in vele dingen
in de dieren hun genegenheid.
En zij die kwamen en gingen
in liefde en blijheid.
Kerstmis ziet men in vele dingen
in het diepste van ons hart.
Hoort, de kerstklokken klingen
een Goddelijk Kind werd ons gebracht.
Francine De Wilde.©
Wilt u een zonnige dag

Wilt u een zonnige dag
begin dan met een glimlach
wil niet altijd meer en meer,
dankt ook eens de Heer.
Uit ‘levensweerspreuken’
door Francine De Wilde©
Roodborstje

Barre, koude vrieslucht
geeft de aarde een korstje.
In het stille winters gehuchtje
trippelt een roodborstje.
Uit ‘levensweerspreuken’
door Francine De Wilde©
Het weer is mistig buiten

Het weer is mistig buiten,
dra zullen de klokken luiden,
Kerstmis,
feest van verlossing en vrede,
voor immer een wijde wereldbede.
Uit ‘levensweerspreuken’
door Francine De Wilde
December WEERSPREUKJE

WEERSPREUKJE
VAN FRANCIEN
De natuur ligt door stilte omgeven,
december brengt barre kou,
wind en regen,
als de laatste maand van ’t jaar,
is zij de feestmaand,
van het gulle gebaar.
Uit ‘levensweerspreuken’
door Francine De Wilde
Afscheid van 2007

Afscheid van 2007
Het was geen pad vol rozen,
jouw afscheid en het laatste liefkozen,
een keerpunt in mijn leven,
besef van eigen tijdelijkheid,
in grote eeuwigheid.
De sterren zien in de nacht,
bloemen plukken overdag,
de eenvoud is des dingen,
zoals Gods licht gaat van mens tot mens,
voortaan leg ik in elk gebed een zegenwens.
Dagmar©
Herfstmijmering
Herfstmijmering
De herfst rukt aan de bomen
dra zal de winter komen.
Bladeren vallen keer op keer
insgelijks lopen mensen heen en weer.
Zo gaat het seizoen,
zo gaat de tijd van toen.
Zo komen wij en gaan,
wie kan er aan weerstaan?
Eenmaal zal het licht verschijnen,
en zullen de wolken verdwijnen.
Kunnen velen het nog aan,
om in de schijnwerpers te staan?
Want jaren en tijden gaan,
doch de eeuwigheid blijft bestaan.
Blijven dromen, blijven hopen,
de vrede des harten kan men niet kopen.
Met de herfst dwalen zovelen af,
als koren tussen het kaf.
Alleen wie in een zuiver hart durft te kijken,
zal zien dat de lente niet veraf is te lijken.
Francine De Wildeã