Voor wie het niet vond op de rommelmarkt

Reliek van Mère Matthieu Deleloë, Poperingse mystica, zusters Benedictinessen.

Vanaf 14 september 2007: De Grote Keer te Mesen

Onze eigen collectie is zeker goed gestoffeerd. We hebben in mindere mate reliekhouders. Dat wil niet zeggen dat er in de tentoonstelling in de kerk van Mesen geen reliekhouders zullen te zien zijn.

Onze vrees is duidelijk ongegrond geweest. Wie wil kennis maken met dit specifieke religieuze erfgoed die noteert alvast de activiteit. Van 14/09 tot 22/09/2007 kun je relieken in de houder, relieken op prentjes (suffragieën), relieken met de akten, ….gaan bezichtigen in de Kerk in Mesen.

We geven hier alvast enkele beelden. Een kruisreliek in het kruisje van de paternoster en de reliek van Mère Matthieu Deleloë, Benedictinessen Poperinge.

Voor de fans van het 'rijke Roomse leven' kan je een gedeelte van het kaakbeen van de H. Benedictus, 'de camissa' (een stukje uit het hemd) van Maria, relieken van Sint Jozef, een reliek van het Heilig Patertje van Hasselt…. tussen de vele andere relgieuze kleinoden bewonderen.

Kapelletjestocht

We hadden een gezellig weertje, de huis- en andere goden (en heiligen) waren met ons. Weliswaar niet met de grote groep, maar met een groot aantaal deskundigen in van alles wat hop en architectuur, fotografie en reportages…

We zijn de regionale landschapen dankbaar dat ze ons nu twee jaar naeen de honneur van de tocht geven. We blijven zo in de streek niet ten achter bij andere regionen… De derde CD-rom komt na nieuwjaar uit.

Ondertusen beloofde de Heer Deforche de kapelletjes van de Klijtte te ontsluiten, zodat we ze ook op de CD-rom kunnen plaatsen.

De regionale landschappen west-vlaamse heuvels vroeg aan de erfgoedvereniging Onzen Heertje om er werk van te maken om jaarlijkse een smaakmaker te verzorgen. Verleden jaar was het de beurt aan de kapelletjes van Roesbrugge-Haringe. Dit jaar is Reningelst aan de beurt. Met de fiets wordt een bescheiden parcours afgelegd. De gids geeft enkele typische aandachtspunten waarmee je zeker zelf nog heel wat zult kunnen meedragen om aan te voelen hoe de traditie dit religieus fenomeen heeft beleefd.

Kapelletjes getuigen van hoe mensen ervaren wat er tussen hemel en aarde kan meespelen. We hebben de magie afgezworen en vechten tegen holle magie…Maar wat hebben we in de plaats? Is ons dodend materialisme geen brug te ver? Hebben we wel het recht onze schouders op te halen voor de ontwapenende eenvoud van een hemelbestormend gebed?

Kapelletjes vertellen ons van de verscheidenheid waarmee mensen de menselijke miserie en angst – de condition humaine – beleven.

De kapelletjes tocht in Reningelst ingericht door de regionale landschappen vertrekt 26.08.2007 met de fiets om 14u00 aan de kerk van Reningelst en is gratis.

Vele volkskundigen  ontdekten in de mondelinge verhalen dat het Sint Jansevangelie wordt gelezen ter herinnering van de heksen die in de kerk aanwezig waren en die men wilde kennen.

Het Johannesevangelie begint in de trant van het eerste verbond "in het begin..". Johannes is tevens de schrijver van het boek over het einde met zijn apocalyptisch 'onbegrijpelijke' uiteindelijke boodschap. Het alomvattend beeld van de strijd van het licht tegen de duisternis suggereert de openheid om het Woord te 'gebruiken' – een eerder magisch fenomeen – tegen het kwade. Of  het omgekeerd "lezen van de mis" door de zwarte magie en het satanisme hiermee te maken heeft zou moeten onderzocht worden. Hier zou dan sprake zijn van het bestrijden van het kwaad door het kwaad. De "zwarte mis" zou dan begonnen zijn met het Sint Jansevangelie.

In Kasterlee werden volgens de verhalen rond de keksen door het begin van het Evangelie van Johannes heksen herkend (rapport Jef Goossens). Men wilde eens weten hoeveel heksen er eigenlijk in het dorp waren. De pastoor deed het volgende: na de mis begon hij het St.Jansevangelie te lezen terwijl de mensen buiten gingen. Maar de heksen die in de kerk zaten konden niet van hun stoel af en dat waren er verschillende.

Juni: Maand van het H. Hart

Zo hebben ze het bij Onze Lieve Vrouw Gasthuis, de RVT, de Plataan, de zusters aan de Ieperstraat en de Bruggestraat begrepen.
Het pastorale team, Zuster Rita en haar medewerkster zochten hun toevlucht bij Onzen Heertje – hoe kan het ook anders -… De erfgoedvereniging heeft uiteraard heel wat dat voor dit doel kan gebruikt worden.
De mini-tentoonstelling siert voor het ogenblik de glazen kast aan de ingang nog geheel de maand juni.
Zo zien de bewoners nog eens de schouwgarnituur, het borstbeeld en de bijhorende vazen. Het beeld met de gestrekte handen verwijst naar de Intronisatie, die in vele huisgezinnen, het beeld van het H. Hart terug in ere had hersteld. Het typische kruisje dat vaak aan de deur ging en de zware spijkers, die spreken over de gekruisigde herinneren ons aan de centrale theologie hoe uit het hart van Jezus de kerk werd geboren, bloed en water, eucharistie en doop…
Zijn 'striemen' heeft ons verlost.
Daar willen we met onze erfgoedvereniging ook onze verantwoordelijkheid nemen. De achtergrond van 'vervlogen' devotie willen we bewaren. Inderdaad enkele drunkwerken die met de H. Hartdevotie te maken hebben liggen op de planken.Ga maar gerust eens langs.

1 06 2007
Het verwondert natuurlijk niemand dat er hoge gasten over de vloer komen. Papieren afbeeldingen van pauzen en heiligen, nieuwe en oude, afgeschafte en recent heilig verklaarde hemelingen doen er dagelijks hun opwachting.
Maar we houden niet van 'plastic' VIP's. Een ogenblik hebben we gedacht dat we een verkeerde afspraak maakten. Er kwamen inderdaad 'hoge gasten'. De firma Verbiese kwam ons dak herstellen.
Inderdaad het was al een tijdje gepland en nu kwamen ze. En toch wel op de dag van ons 'hoog bezoek'. Iedereen mag het weten. We krijgen heel wat aandacht vanuit Ieper voor ons project. We zijn er echt dankbaar voor…
Elisabeth, van CO7, speurde naar de patroonheilige. We waren aangenaam verrast hoe de beschermelinge van Koningin Elisabeth van Hongarijë zich neerboog over de stumpers met een locatie waar het binnen regent en…- vooraal niet te denigrerend er is sanitaire voorziening, ook al is dat assorti met het erfgoedgeheel.
Nele, 'Cornelia' bewees haar erudiete achtergrond. We waren gedwongen de jeugdige horde, die onze santeboetiek bestormde, om hun leergierigheid en hun flarden religieuze kennis, anders in te schatten dan de doorsnee 'stuurlui aan wal' dat gewoon zijn.
Zo te zien zou er wel eens een klimaatverandering kunnen gepusht worden. De 'hoge gasten' van de erfgoedcel Ieper betokkelden de gevoelige snaren. Onze Frans die zat al 'world on line'. Dat heeft niets met de drank te maken, maar wel met het enthousiasme dat de bestuursploeg spijts de enge locatie toch deelt.
Ondertussen werden de gaten in het dak gedicht. De gesprekken optimaliseerden even geleidelijk de visies. Alle aanbevelingen worden meegenomen naar de volgende bestuursvergadering.

13 mei 2007 – De klas 50 jaar geleden.

In het Sint Janscollege te Poperinge hebben ze en boontje voor ons depot. Een tijdje geleden kwamen ze op verplaatsing les volgen. Hun bedrijvige leraar geschiedenis loopt het gevaar hen helemaal te desoriënteren. Eerst brengt hij hen een halve km. verder om ze in de 16^de eeuwse sfeer te brengen. De kudde streek neer in onze lokalen om er het Concilie van Trente te herbeleven.
Blijkbaar was dit een te verre reis. Ditmaal piloteerde de télé-tijdmachien hen slechts 50 jaar terug ter gelegenheid van hun Open Dag.
Hiertoe werden de wanden van het hoge klaslokaal (misschien juist nog geen 50 jaar oud) opgekleed en getooid met van ons erfgoedmateriaal.

Aan de wanden zie je op de foto's: wandprenten van voorheen. Er werden voor de gelegenheid ook beelden verhuisd. De levende beelden waren ook representatief aangekleed. Bij deze kun je hierover oordelen.

In onze eigen erfgoeddaglocatie begon het de zaterdag al.'s Zaterdags (21/04/2007) waren de vrijwilligers van Onzen Heertje al officieel van start gegaan.

Een Gala receptie verheugde de gelukkige bestuursleden om de unieke schenking van de Cera foundation. De lege stoelen waren de zitjes voor de genodigde gemeenteraadsleden en schepenen, die allemaal een uitnodiging kregen.We corrigeren hier uitdrukkelijk de zin die we in westhoek.be hebben gebruikt. Burgemeester en schepen van cultuur hadden zich verontschuldigd, alsmede twee andere gemeenteraadsleden.

Aan erfgoed ontbreekt het in de Trommelaarstraat niet. We hebben er inderdaad nog wat aan de KANT. Plaatsgebrek… en oplossingen. We hebben er dit weekend genoeg klokken horen over luiden. Ook de pers had er zijn idee over.
Geen gezeur de provincie kwam deze keer gul over de streep met een zestal prachtige vitrinekasten… We waanden ons in onzen Heertje voor een dag in het paradijs.

We speelden ze ook nog op verplaatsing: in Roeselare en in Talbot House ter stede prijkte ons St.-Anna-erfgoed.In de Trommelaarstraat was dat nog niet spectaculair te zien.

We zouden aan de objectiviteit geweld aandoen als we de interesse van de erfgoed-professionelen: cubeco en erfgoedcel zouden voorbijgaan. Wat de mensen van Onzen Heertje het meest heeft verheugd is de concluderende zin van de voorzitter van de RAR-Ieper-Poperinge dat het devotioneel erfgoed in Poperinge ontegensprekelijk kwalitatief hoog scoort wat het contextueel bewaren en wat de deskundige registratie en inventarisatie betreft. We nemen over uit de mailing: veel musea halen dit niveau niet. Ook het bezoekersaantal werd geëigend bijgehouden. De teller sloeg op het eindmoment af op 365 personen…. De ontsnapten niet meegerekend.

De publiekswerking van Onzen Heertje belooft. Op het interne netwerk zijn nu 1500 penningen (medailles) op te vragen. Het is nu nog alleen wachten op de volgende geslaagde sponsering en/of subsidiëring om de worldwide te gaan…

Bovenaan de groepsfoto op de opening.

Het is duidelijk de erfgoeddag in Poperinge staat onder het motto "kant". In Talbot House hebben ze een kantwerk kunnen recupereren dat heet schattig de site in de picture brengt. Het leent er zich toe om op deze erfgoeddag waar het om 'schatten' gaat een verhaal eraan te koppelen.

De tentoonstelling kan profiteren van meerdere spelers. Ook onze erfgoedvereniging, evenzeer als 't pensionaat zijn onmiddellijk bereid om "mee te spelen".