Wie kent de kerel in het kinderbad nog? BRIAN

Marc Dex in zijn glorie dagen.
Klik op de foto voor vergroting, klik dan nog eens op de vergroting.

De secretaris van WILL TURA ( foto 1968 ).
Klik op de afbeelding voor vergroting, klik dan nog eens op de vergroting.

Optreden van Leah Thys in Elisabethzaal te Antwerpen.
Ik heb in de 'RODE LOPER 'alleen maar flitsen gezien van het optreden, maar heb wel met veel bewondering gekeken. Dat Leah een goede actrice is, en dan ook haar ' waar ' kan verkopen wisten wij al, maar dan ook nog de moed heeft gevonden om een hele reeks van liedjes te brengen van toch wel een speciaal iemand zoals zeker Marlène Dietrich, chapeau.
Ik vond ook fijn te horen zeggen van haar, dat ze tijdens het optreden er aan dacht dat ooit de echte MARLENE daar echt had gestaan waar zij nu stond, wel dat heb ik nu ook nog altijd. Als er beelden op TV zijn van om het even welk programma die door gaan in die zalen, kijk ik altijd naar de plaats waar ik toen ergens moet gezeten hebben. Want in 1974 heb  ik als gewoon saxofoniske van Tessenderlo de eer gehad om toen in het begeleidingsorkest te spelen, samen met muziekanten uit de René Beckers Big Band.
Het eerste optreden was te Vorst National, het tweede optreden in de Elisabetszaal, en het derde optreden in Carré in Amsterdam.

Maria Magdalena (Marlene) Dietrich (Berlijn, 27 december 1901 - Parijs, 6 mei 1992) was een Duits/Amerikaans actrice en zangeres.

Op 27 december 1901 wordt Maria Magdalena Dietrich geboren. Ze heeft lang geprobeerd het idee op te houden dat ze in 1904 geboren was. Haar voornaam "Marlene" creëert zij als kind uit haar beide voornamen. Zij zou hem later gebruiken als een pseudoniem waarmee de hele wereld haar zou aanspreken. Grote bekendheid krijgt ze met haar rol als revuezangeres Lola in de film Der blaue Engel, vooral met het lied Ich bin von Kopf bis Fuß auf Liebe eingestellt. Deze film uit 1929 wordt nu gezien als een van de meest tijdloze films ooit gemaakt. Tijdens de Tweede Wereldoorlog wordt ze nog bekender met haar vertolking van het lied Lili Marleen, geschreven in 1915 en aan weerszijden van het front geliefd (zij het in verschillende talen).

In 1930 verhuist Marlene Dietrich naar de Verenigde Staten. Daar werkt ze met de Oostenrijkse regisseur Josef von Sternberg. Ze wordt door Hitler gevraagd terug te keren naar Duitsland. Hij ziet in haar het toonbeeld van de Duitse vrouw. Maar ze weigert. Ze verafschuwt alles waar Hitler voor staat. In de oorlog gaat ze voor de geallieerde soldaten aan het front optreden om hun moreel te versterken. Vanwege haar moeder, die de hele oorlog in Berlijn is blijven wonen, wordt Marlene een van de eerste niet-militairen die na de bevrijding de grens van Duitsland oversteken. Ze treedt nog éénmaal in Berlijn op, waarna ze er nooit meer terugkeert. Dit omdat ze wordt uitgejoeld als verraadster.

Marlene is niet zomaar een filmster. Ze is een symbool voor velen. Haar stijl wordt later gekopieerd door Madonna en ook door Britney Spears. Maar niet alleen haar uiterlijke verschijning, ook haar seksuele uitstapjes zorgen voor bewondering en minachting. Ze kwam er openlijk voor uit biseksueel te zijn. "Ein bisschen bi schadet nie" is een uitspraak van haar. Onder haar vrienden bevonden zich het Amerikaanse sekssymbool Mae West, schrijver Ernest Hemingway, Noël Coward en Hildegard Knef. Ze had onder andere relaties met John F. Kennedy, Mercedes D'Acosta, Jean Gabin en Claudette Colbert.

Marlene begint wanneer haar filmcarrière stokt een nieuwe loopbaan als zangeres en entertainster. Concerttournees en optredens in Las Vegas met een orkest onder leiding van Burt Bacharach brengen haar nieuwe faam. Met Marlene zelf gaat het minder goed: zij raakt verslaafd aan alcohol, slaappillen en barbituraten en heeft steeds meer moeite haar ouderdom te verbergen. Op tournee in Australië breekt zij "spontaan" een van haar fameuze benen. Zij zal nooit meer in de openbaarheid verschijnen.

Op 6 mei 1992 overlijdt ze, na 15 jaar als een kluizenaar geleefd te hebben, in haar appartement in Parijs. Als een gebaar van verzoening wordt ze begraven in Berlijn.

Marlenes dochter Maria Riva publiceert na haar moeders dood een onthullend boek over haar moeder waarin de schandalen, het drank- en drugsmisbruik en de egocentriciteit van de grote Dietrich worden onthuld. Het boek wijst ook op Marlenes discipline, vakmanschap en haar inzet voor de geallieerde zaak in de Tweede Wereldoorlog.

Een deel van Marlenes bezittingen, waaronder haar garderobe en haar "Haute couture" is in het filmmuseum in Berlijn ondergebracht.