Kleedkamers voor artiesten 50 jaar terug.
Ik lees soms in de "boekskes" dat er artiesten zijn die klagen over de omkleedkamers die voor hen bestemd zijn. Kunt ge U voorstellen hoe het héél vroeger was, 50 jaar terug? Wij hebben echt meegemaakt dat wij ons moesten omkleden in de kelder ( meestal plaatst onder het podium) waar aardappelen, zelfs kolen opgestapeld lagen, met een paar stoelen om onze kleding op te stapelen. Soms moesten wij twee per twee binnen om ons te verkleden, omdat de ruimte te klein was voor heel de groep in eens.Dan waren er ook kleine gemeente zaaltjes waar meestal toneel werd gespeeld, met links, rechts, ook achterkant van het podium van die geschilderde "decors" hingen of stonden,(landschappen, of een muur uit een boerenhuis nageschilderd,) maar met de kermis werd in deze zaaltjes gedanst.Daar stonden dan een paar stoelen, of een afgedankte café tafel, waar wij onze zaken konden opstapelen.Ik heb ook persoonlijk meegemaakt in Kapelle op den bos, de kleedruimte was ook in de kelder onder het podium, maar wel proper, voldoende ruimte, en kapstokken om onze kleding op te hangen, dat was al een luxe. Wij waren omgekleed, gereed om te beginnen spelen,iedereen op zijn Paasbest. Eén van de garçons kwam beneden, er moest nog een "vat aangestoken" worden, die plaatst zijn stempel, mist, en gans de groep werd bespoten met bier, ik stond het dichtste bij het vat, ( als het iets met bier te maken had, stond ik meestal op de eerste plaats)ik had wel de volle laag gehad.Gelukkig hadden wij altijd meer dan één kostuum bij, dus maar vlug verwisseld. Gelukkig moesten wij s'nachts niet stoppen voor de rijkswachters, want de geur van bier zou ons direct veraden hebben.



