Naar de inhoud

Joe Harris en The Pink-Umbrellas

Geyskens Paul.
seniorennet.beseniorennet.be

joskeharris2fs.gif welcom2ddiamond5to.gif
De tijd van toen, wie zou die niet willen overdoen... Image and video hosting by TinyPic Vanwege de omvang van dit blog gelieve de archieven te raadplegen in de rechterkolom... Veel plezier Paul

Berichten van 1 maart 2006 tot 31 maart 2006

Zondag 5 maart 2006

Geschenk van mijn petekind SILVANA.

Silvana en ook mijn schoonzoon hadden mij vroeger eens horen zeggen dat ik spijt had indertijd mijn instrumenten verkocht te hebben, al was het maar om ze ergens op een mooie plaats op statief te installeren. Waarschijnlijk had de klein ( ze was toen 5à6 jaar) haar vader aangespoord om op zoek te gaan naar een sax. Bij eerstkomende vaderdag had ze mijn instrumentje bij, een
oudje, maar wel volledig vernieuwd en bespeelbaar.
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Reageer op dit bericht
Zaterdag 4 maart 2006

Einde Nederl. groepen - Einde orkestoptredens.....30/30

Na dat tornooi met Beckers B.B gespeeld te hebben, ging ik terug naar de tandarts om een nieuwe foto van mijn gebit, en ja, mijn tand was gebroken in het tandvlees. Die man wist dat ik muziekant was, en dat die voortanden zeer belangrijk waren, daarom stelde hij voor de tand niet te trekken, maar een gat te boren van onderkant tand tot in de wortel, en daar een PIN in te kloppen, niet zo plezierig, en ik ben al geen tandartsfreek. Ik kwam daar "bezweet van schrik" buiten, zo rond 14.uur, pijn pijn  pijn, nog erger dan voordien, maar ik veronderstelde dat die pijn wel zou minderen. s'Avonds was die verdoving   "presies" nog niet uitgewerkt, dat voelde allemaal zo raar aan, mijn vrouw kreeg mij in de mot, mijn mond hing half open, mijn rechteroog ging niet meer dicht, ik zag er wel prachtig uit. De volgende morgen was dat allemaal nog veel erger, ik stapte direct naar de huisdokter, die gaf daar zo'n mooie Latijnse naam aan, en hij stuurde mij direct naar een specialist. Die wist mij te vertellen dat het ontsteking was op de hoofdzenuw, ergens aan het oor komt die zenuw  uitde schedel, en bediend, 1 naar het voorhoofd ( fronsen) 2 naar de ooghoek ( plimpen) 3 naar de mondhoek, en 4 naar de kin, op ieder van die plaatsen stak hij een naald ( ik zeg naald, maar het waren "presies" vogelpikpunten. Die pinnen waren verbonden aan een machine, en moest dan trachten te " fluiten", daar kwam geen "fluit" uit, dit kan ik nu nog niet, fluiten. Hij wist mij ook te vertellen dat die verlamming waarschijnlijk kort van duur was, 2à3 weken, in uitzonderlijke gevallen "blijvend", bij mij dus. Ik ben bijna 2 jaar naar de kinesist gegaan ( als zelfstandige), zelfs de Zaterdag mocht ik gaan,, dus zesdagen per week, ik heb wel een heleboel electriciteit te slikken gekregen, genoeg om een gans jaar een lamp van 100 wat te laten branden, maar het was allemaal "nopi"
Met de Nerderl.groepen ging het ook minder, ik kon met zo'n gezicht niet de baan op,ik had schrik als de telefoon ging, want de mensen verstonden mij bijna niet. Eten en drinken (ook roken) was een probleem, in t' kort "ik was een vrak"
Na twee jaar ben ik naar een homeopaat gegaan, de eerste sessie duurde bijna 2 uur (die mannen vragen de pieren uit uwen neus) Ik kreeg een voorschrift voor mijn pillen, een doos met 30 stuks, genummerd van één tot dertig, in die volgorde moest ik die innemen. Na die maand ging ik terug, ik kreeg weer zo'n lading, na opnieuw deze ingenomen te hebben, stond mijn gezicht terug op zijn plaats, alleen mijn voorhoofd aan de rechterkant fronst niet zo fel als links, dat is wel niet zo erg, erger,de spieren van mijn bovenlip zijn niet stevig genoeg om de "bek" van mijn instrument te omklemmen ,als ik blaas op mijn sax, vliegt de wind naar alle kanten, behalve in mijn pijp,( met pijp bedoel ik wel mijn sax) ik ben niet " winddicht".
Ik heb in mijn leven dikwijls zware klappen gekregen, maar buiten sterfgevallen van naaste familieleden, was deze klap wel de zwaartste, "het niet meer kunnen spelen."
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Reageer op dit bericht
Vrijdag 3 maart 2006

Public Relations van

Wat was voornamelijk mijn werk.
Ik moest gewoon bij klienten mijn groepen voorstellen, ik had alle matriaal bij, posters, biografie's, singeltjes. Ik wist wie en wanner bepaalde groepen in de hitparade stonden, dank zij VERONICA, toen nog "illigale" zender, maar voor ons ZEER bij zonder. Het moeilijke was wel, de orkesten hier speelde 6 uur, mijn groepen deden maar 2 X 45 min., dus er moest nog een tweede orkest of d.j bijgeplaatst worden. De kontrakten voor nabije datum's waren het moeilijkste, zo had ik voor maan october 72 maar twee datums, maar na een tijdje verliep het vlotter dan verwacht.
Dus , ik sloot NOOIT zelf een kontrakt af. Ik noteerde al de gegevens en stuurde die door naar VOLENDAM, zij stuurde mij deze terug ondertekend, ik bezorgde de inrichter het dubbel kontrakt, welmoest ik een goede agenda aanleggen, ik moest wel vermijden dat een bepaalde groep niet te dikwijls in dezelfde omgeving optrad.
Na een tijd moest ik niet meer zoveel de baan op, en werden de datum's telefonisch geregeld
Ik had wel het kleinste bureeltje, maar was wel een van de grootste Boekingskantoren van die tijd in Belgie
Wat werken met Hollanders betreft. Ik heb nooit met eerlijker mensen gewerkt,
zo waren ook hun groepen, misschien omdat het VOLENDAMMERS waren, of toch van in die buurt.








Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Reageer op dit bericht
Woensdag 1 maart 2006

Ik mis wel het drukke leven in de muziek 28/30

Ik zat wel onrechtstreeks in de muziek, maar miste wel een beetje het drukke gedoe van optredens,maar dat veranderde vlug.
Op zekere dag kreeg ik telefoon van de heer VERMEER, ja die met zijn zeer grote meubelzaak, HET HOF VAN WESTERLO. Hij had een van zijn stokeerplaatsen laten opruimen, en daar had hij een dancing van laten maken, zeer mooi, en zo'n 1.000 zitplaatsen. Vermeer had twee zonen, één speelde orgel, en de andere was zanger. Samen met nog een paar andere jongens hadden zij een groepje gevormd, maar Vermeer wilde er iets groots van maken. Louis Neefs werkte toen ook voor Vermeer als Public Relation, hij moest de mensen die met "bussen" kwamen verwelkomen en rondleiden, en tussendoor een liedje brengen in de dancing. Zoals gezegd, Vermeer wilde een groot orkest, een big-band, maar zijn twee zonen moesten er wel inblijven, Paul kunt ge dat regelen?? Natuurlijk!!!!!
Bij thuiskomst belde ik direct PIT DE KONING, saxofonist uit Mechelen om een afspraak te maken. Pit vond dat een goed idée.De muzikanten zouden wij wel vinden, maar de muziek voor Big-Band, dat was iets anders.Toen wij dat zegde tegen Vermeer, moesten wij op zijn bureel komen, de Pit kreeg 100.000 fr mee om naar Engeland te vliegen, en muziek voor Big Band te zoeken, mij gaf hij geld om hier in België te zoeken, maar dat is hier niet te vinden.
Pit speelde niet alleen goed sax, maar schreef ook muziek uit voor groot orkest, zodat wij op redelijke tijd een redelijk repertoire hadden. De muziekanten vonden wij ook vrij vlug, de BRT had toch FRANCIS BAY opgedoekt, veel van hen waren vrij, en waren kontent om te kunnen spelen, en ook iets te verdienen.
Na een paar repetities was het orkest klaar, zo ook de nummers die Louis Neefs
zou brengen.
Wij moesten kort na de middag beginnen spelen, als de dancing "vol" zat, kwam Vermeer naar het podium, en moesten wij stoppen met spelen, éénmaal nam hij ons zelfs mee met zijn autobus naar een bijgelegen dorp, en ging hij met ons de foor rond, schietbarak en ander atrakties, allemaal op zijn kosten.Na een uurtje...   " nu gaan we terug, de zaal zal wel leeggelopen zijn, zodat het volk dat daar straks niet binnen kon, nu wel binnen zit. Hij had gelijk ook.
Van VERMEER-THEYS werd van alles verteld, maar ik wil wel zeggen...
IK HEB NOOIT ZO'N BAAS GEHAD, wij waren ingeschreven als bediende, na 14 dagen moesten wij ons voorschot gaan halen, eind van de maand was het afrekening, op tijd onze ziekenbon. Op mijn  25 jaar muziekant alleen hier bij VERMEER in orde geweest.
Later heeft hij nog een aangelegen stokeerplaats vrijgemaakt, en verbonden met de bestaande dancing, nu waren er 2.000 zitplaatsen
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Reageer op dit bericht

Meer van Joe Harris en The Pink-Umbrellas

↑ Terug naar de berichten