Naar de inhoud

Joe Harris en The Pink-Umbrellas

Geyskens Paul.
seniorennet.beseniorennet.be

joskeharris2fs.gif welcom2ddiamond5to.gif
De tijd van toen, wie zou die niet willen overdoen... Image and video hosting by TinyPic Vanwege de omvang van dit blog gelieve de archieven te raadplegen in de rechterkolom... Veel plezier Paul

Berichten van 1 mei 2006 tot 31 mei 2006

Dit wil ik toch nog even "kwijt".

Toen ik afgeschreven was als muzikant met mijn toen scheve "smoel", iets wat mij een dikke mercedes had gekost, en ook volendam had opgegeven, omdat ik met zo'n gezicht niet meer de baan op kon, ik had zelfs schrik als de telefoon ging, omdat de mensen mij bijna niet verstonden, moest ik wel uit de pijp komen, ik had toen niet alleen mijn vrouw maar ook vier snaken rondlopen. Ik had vroeger als monteerder ( montage van metalen gebinten, hoogte werker dus) gewerkt. Ik was nu 46 jaar geworden. Na mijn tweede telefoon die ik deed kon ik een proef als lasser monteerder gaan afleggen, wat ik ook deed, en ik kon s'anderen daags beginnen. Ik vergeet nooit mijn eerste werkdag, op de koolmijn van Beringen.Een ploeg monteerders had een werk afgemaakt, en onder lag "nen hoop" oude ijzer, en dat moest opgeruimd worden, niet te vergeten, dat lag zowat verspreid in een vuile natte "slammassa" ( slam= héél fijn koolstof)Ik heb nu wel geen schrik van werken, maar ik durf wel te zeggen dat ik tranen in mijn oger kreeg. Een paar maanden terug gewerkt met grote artiesten, en nu met mijn voeten in de slamsmodder, maar ik dacht, wacht maar een beetje.
Na enkele dagen kreeg ik eindelijk het echte werk, lassen en branden.
Na een 6 tal maanden ben ik en drie medewerkers van baas veranderd, een aannemer van Tessenderlo. Eén van deze mannen Jean,werd aangesteld als chef monteur, hij was daar zeker bekwaam voor. Maar na enkele maanden ging hij terug naar zijn vorige baas ( hij kreeg een veel dikker loon dan vroeger)
Mijn baas van Tessenderlo stelde mij aan als "chefmonteur" en toen ben ik er wel ingevlogen. Ik nam de " plans"  mee naar huis, bestudeerde deze glad van buiten, ik durf wel zeggen dat ik kon  planlezen.
Tot ik na een zestal jaren later op het werk mij niet zo goed voelde en naar de dokter ging, werd daar vastgesteld dat ik beter op ziekekas ging ( ik wist nog niet dat dat bestond), ik mocht van hem niet hoger dan 1 meter klimmen, niet meer dan 10 kgr tillen, geen machines bedienen, er " schoot" niet veel meer over.
Nu dat ik dat weer aan de hand had, heb ik wel een jaar in mijne zetel gezeten gelijk ' ne zombie", tot mijn vrouw mij aanspoorde om een hobby te gaan doen, ik ben naar een vriend fotograaf gegaan, heb mij een fototoestel met de nodige lenzen aangeschaft, en heb mij op fotografie gestort. Hierover vertel ik wel meer in de rechter kolon van mijn blogske.
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Reageer op dit bericht

De zeven onrustigste dagen en nachten uit mijn leven.

Het was in de tijd dat ik nog voor Volendam werkte met Nederlandse popgroepen. Op zekere dag, de deurbel rinkelde, ik ging de deur openen, en daar stond een heer, ik ben gene kleine, maar die was nog kop en nek groter dan ik, en dubbel zo breed.
Kom binnen, en zet U. Met wat kan ik U helpen?
Mijnheer Geyskens, U plaats Nederlandse groepen hier in Belgie.
Nee, ik bemiddel tussen de inrichters en de groepen, dus als tussen persoon.
Dus U bent wel de werkgever..
 NIET.Die man " dramde "maar door, en het ging maar van WERKGEVER, en met terugwerkendekracht Januri 1970, ik was er echt niet goed van.
Na een uurtje vertrok hij eindelijk, ik zou nog wel van hem horen.
Ik belde direct Volendam, en ik moest zo vlug mogelijk die man bellen en een afspraak regelen, wat ik ook deed. Die afspraak was geregeld voor juist een week later, Volendam zou bij mij thuis komen met hun boekhouder ( gene gewone)
Zeven dagen en nachten was ik niet om aan te spreken. De beruchte dag was aangebroken, Jaap was er al een uur voordien met hun boekhouder, dhr List.
Mijnheer de hoofdkontroleur begon weer van werkgever en met terugwerkende kracht, en List die lachte maar, en hoorde nog niet de helft van wat die heer vertelde, ik was razend. Als mijnheer de hoofdkontroleur uitgesproken was begon List, die scheen de Belgissche wetgeving beter te kennen dan die mijnheer, die ik als maar kleiner en kleiner zag worden. Na een uur was hij vertrokken, hij ging alles eens uitpluizen, ik heb er wel nooit nog iets van gehoord.
Natuurlijk was ik geen werkgever, ik sloot geen kontrakten af, ook niet ondertekenen, ik ontving geen "gage", en ik betaalde de groep niet uit. Maar ge moogt gerust zijn,
IK WAS DAT NIET.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Reageer op dit bericht

ROCK AND ROLL

ROCK AND ROLL.

Dit is een aangenamer epistel, dat was" efkes den goeien tijd" de jaren 60-70, de tijd dat de jeugd nog kon dansen, de ene wat beter dan de andere, maar toch.
Rock, boogie-woogi, swingkes, dat was wel héél aangenaam om te zien dansen, maar ook plezierig om te spelen, er zat nog melodie in de muziek, af en toe een " soloke sax", een soloke gitaar", op de knieen,de sax in de lucht, de gitaar in de nek, en de muziek ging maar door.
Ik begin al zowat te spreken zoals mijn grootvader vroeger, als ik als 12 jarige naar Jazz muziek zat te luisteren zei hij dat het juist
negermuziek was, is het misschien omdat ik ook als grootvader de muziek ( dat electronisch gebulder) van tegenwoordig niet zo kan " apriciëren" of zijn er nog zo'n mensen.

Hoe vind je dit bericht?
Reageer op dit bericht

DRUGS.

Drugs.

Muzikanten worden wel eens aanzien als druggebruikers, wel, ik heb op mijn 25 jaar muzikant toch wel met een paar honderd muzikanten gewerkt, de enige drugs die ik heb zien gebruiken waren een paar pintjes bier, een hoop sigaretten, en soms een sterk drankske. Ik denk dat het momenteel nog altijd zo is. Wel als ik soms op TV, die" mega dancings" zie, en daar een paar duizend, ik dacht te zeggen dansers, ik weet niet hoe ik dat moet noemen, laat mij zeggen, huppelendearmzwierende jeugd bezig zie, en die dat als het moet 48 uur volhouden, denk ik wel dat in dat millieu meer gebruikers zijn dan onder de muzikanten.
Ik spreek hier niet over de HEEL GROTE namen, dat zijn de mannen die al 87 vrouwen thuis hebben gehad, al wat drank betreft hebben gedronken, een paar miljoen op hun bankrekening, grote villa's in het buitenland,27 auto's voor de deur hebben staan, ergens een JET op een vlieghaven, een jacht in ik weet niet waar, die spuiten en snuiven hun lichaam vol met dat spul, en denken dan nog dat ze beter spelen, dat denken ze, maar niets is minder waar.
 Hopelijk ook dit recht gezet.





Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Reageer op dit bericht

SEX??? DRUGS??? ROCK AND ROLL!!!!

SEX.

Muzikanten worden meestal omschreven als echte "lady-killers", niets is minder waar. Ik ga U hier niet vertellen dat er soms geen "graantje" meegepikt werd door sommige, maar niet omdat ze muzikant zijn, wel omdet ze het op een schaaltje aangeboden kregen. De roddels die hier overgaan zijn fel overdreven. Juist zoals wij in onze jonge tijd, al eens " stoefte" tegen onze kamaraden als we weer eens met een meisje waren uitgegaan, wij vertelde dan sommige dingen waar geel "fluit" van waar was. Ik heb véél later ondervonden dat de meisjes, ook de jonge vrouwtjes wel eens dingen vertelde tegen hun vriendinnen, waar ook geen " fluit" van waar was, maar zo krijgen de muzikanten wel een minder goede naam. Wat ik wel moet zeggen, als ge boven op het podium staat, denken vele " waw", beginnen zelfs te gillen als ge opkomt, en dan hebt ge nog geen noot geblazen.
Het zijn niet altijd de muzikanten die iets uitlokken, de vrouwtjes staan niet achter. Ik heb hopelijk met deze de goede naam van muzikant een beetje rechtgezet.

Hoe vind je dit bericht?
Reageer op dit bericht

BIOGRAFIE van PIET VEERMAN
    zanger van THE CATS.
Terwijl geen einde aan de verschrikkingen van de oorlog, die al bijna drie jaar duurt, wordt hij geboren op 1 Maart 1943. Dankzij de liefde en toewijding van zijn ouders,de ligging van Volendam aan de boorden van de Zuiderzee met zijn mogelijkheden tot ruilhandel en de (verse) koeiemelk van de boeren, groeit hij op zonder echt op een oorlogskind te lijken. Eerder het tegenovergestelde, want zijn moeder bezigt het standpunt: een stevige jongen is een gezonde jongen.
Als leadzanger/ componist/  , tekstschrijver , gitirist heeft Piet Veerman, samen met de CATS en sinds 1985 als solozanger, meer dan 30 gouden, platina, en diamanten albums in ontvangst mogen nemen
Solo heeft hij alweer 12 albums op zijn naam staan, waarvan Rolling On A River, Back To You, The Best of, My Hart en Soul, Cry Of Freedom, en In Between de gouden status behaalden.
De " Sailing Home" cd die als titel zijn eigen naam
 mee kreeg om het publiek ervan in kennis te stellen dat er een einde was gekomen aan de CATS periode na de tour van 1985 en hij zijn muzikale weg alléén zou vervolgen is bijna twee keer PLATINA geworden, met natuurlijk de singleSAILINg Home als trekker, die 5 weken op de eerste plaats stond in Nederland en België.
Zijn buitenlandse reizen.
Zweden-  Noorwegen-  Duitsland-  Zwitserland-  Oostenrijk-  Frankrijk- Spanje-  Indonesië-
Waar hij en zijn jongens van de CATS min of meer aanzien werden als de ambasadeurs van Nederland
Discografie.
1 Sailing home.
2  Walking together.
3  A new tomorow.
4  Whenever you need me.
5  Go on home.
6  Cry of freedom.
7  Fellow me.
8  Boy from nowhere.
9  Mexical girl.
10 Soledad.
11 My special prayer.
12 Arms of Mary.
13Goog year for the roses.
14Free.
15 Walk in the room.
16Ticket to heaven.
17 La Paloma.
18 Recuerda.
19 Onder the boardwalk.
20Heaven stoog still.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Reageer op dit bericht

Korte biografie van GEORGE BAKER

Toen in de sombere oorlogsjaar 1944, en wel op 08 December,een kleine baby, genaamd Hans Bouwens, in een ziekenhuis in Hoorn, zijn eerste kreetje slaakte, bevroede niemand dat hier eens de wereld vermaarde zanger, componist, tekstschrijver, en platenproducer George Baker uit zou groeien. Toch kwam zijn muzikaliteit snel boven drijven, n.m.l op vierjarige leeftijd kreeg de kleine Baker van zijn oma een monharmonika en tot grote verwondering van familieleden en buurtbewoners wist hij al snel de toenmalige populaire deuntjes van de radio na te spelen. Zijn zangtalent kwam al op 6-jarige leeftijd boven drijven toen hij, overigens met grote tegenzin naar de Zondagsschool moest van zijn moeder.Later vertelde hij vaak in interviews, dat de stichtelijke woorden van de juffrouw z'n deur voorbij gingen, maar dat het zingen in het kinderkoor het feest van de week was. Wilden zijn vriendjes brandweerman, politieagent of piloot worden, hij zei steevast, ik word zanger.
Hoe vind je dit bericht? 5 stemmen
Reageer op dit bericht

THE Cats stoppen met optreden.

Het aller allerlaatste optreden van THE CATS in Belgie.

Op zekere dag kreeg ik het bericht van Jan Tuf, de CATS stoppen met optreden. Ik kreeg van Jan nog één datum voor een optreden in Belgie. Ik keek in mijn agenda, en zocht wie het eerste de CATS hadden geboekt in hun begin stadium van de optredens in Belgie,en ik vond dat die inrichter de voorkeur kreeg, die hapte natuurlijk direct toe. Dus na dat optreden was het afgelopen, geen optredens meer in Belgie. De eigenaar van de Thierbrau in Torhout belde mij of het niet mogelijk was de Cats nog éénmaal in zijn zaak te krijgen voor een optreden, dat was voor 99% uitgesloten, maar beloofde hem toch dit te proberen. Een paar dagen later moest ik in Volendam zijn, en wie zaten daar, de Cats, de volledige groep. Na wat "geklets", en een paar pintjes, kwam ik te voorschijn. Eerst was het van "neen", gedaan is gedaan, tot iemand van de groep zei, luister, Paul heeft zich vroeger uit de naad gewerkt voor zijn Nederlandse groepen, dit kunnen wij voor hem wel doen.
De dag van hun allerlaatste optreden in Belgie was aangebroken, ik was al om 18 uur in Torhout, bijna terplaatse bemerkte ik dat aan kruispunten zoveel politieagenten stonden om het verkeer te regelen, ik dacht eerst dat er een fietskoers of zoiets moest passeren, maar nee, het was voor het allerlaatste optreden van de CATS
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Reageer op dit bericht

Meer van Joe Harris en The Pink-Umbrellas

↑ Terug naar de berichten