Naar de inhoud

Joe Harris en The Pink-Umbrellas

Geyskens Paul.
seniorennet.beseniorennet.be

joskeharris2fs.gif welcom2ddiamond5to.gif
De tijd van toen, wie zou die niet willen overdoen... Image and video hosting by TinyPic Vanwege de omvang van dit blog gelieve de archieven te raadplegen in de rechterkolom... Veel plezier Paul

BIOGRAFIE van PIET VEERMAN
    zanger van THE CATS.
Terwijl geen einde aan de verschrikkingen van de oorlog, die al bijna drie jaar duurt, wordt hij geboren op 1 Maart 1943. Dankzij de liefde en toewijding van zijn ouders,de ligging van Volendam aan de boorden van de Zuiderzee met zijn mogelijkheden tot ruilhandel en de (verse) koeiemelk van de boeren, groeit hij op zonder echt op een oorlogskind te lijken. Eerder het tegenovergestelde, want zijn moeder bezigt het standpunt: een stevige jongen is een gezonde jongen.
Als leadzanger/ componist/  , tekstschrijver , gitirist heeft Piet Veerman, samen met de CATS en sinds 1985 als solozanger, meer dan 30 gouden, platina, en diamanten albums in ontvangst mogen nemen
Solo heeft hij alweer 12 albums op zijn naam staan, waarvan Rolling On A River, Back To You, The Best of, My Hart en Soul, Cry Of Freedom, en In Between de gouden status behaalden.
De " Sailing Home" cd die als titel zijn eigen naam
 mee kreeg om het publiek ervan in kennis te stellen dat er een einde was gekomen aan de CATS periode na de tour van 1985 en hij zijn muzikale weg alléén zou vervolgen is bijna twee keer PLATINA geworden, met natuurlijk de singleSAILINg Home als trekker, die 5 weken op de eerste plaats stond in Nederland en België.
Zijn buitenlandse reizen.
Zweden-  Noorwegen-  Duitsland-  Zwitserland-  Oostenrijk-  Frankrijk- Spanje-  Indonesië-
Waar hij en zijn jongens van de CATS min of meer aanzien werden als de ambasadeurs van Nederland
Discografie.
1 Sailing home.
2  Walking together.
3  A new tomorow.
4  Whenever you need me.
5  Go on home.
6  Cry of freedom.
7  Fellow me.
8  Boy from nowhere.
9  Mexical girl.
10 Soledad.
11 My special prayer.
12 Arms of Mary.
13Goog year for the roses.
14Free.
15 Walk in the room.
16Ticket to heaven.
17 La Paloma.
18 Recuerda.
19 Onder the boardwalk.
20Heaven stoog still.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Korte biografie van GEORGE BAKER

Toen in de sombere oorlogsjaar 1944, en wel op 08 December,een kleine baby, genaamd Hans Bouwens, in een ziekenhuis in Hoorn, zijn eerste kreetje slaakte, bevroede niemand dat hier eens de wereld vermaarde zanger, componist, tekstschrijver, en platenproducer George Baker uit zou groeien. Toch kwam zijn muzikaliteit snel boven drijven, n.m.l op vierjarige leeftijd kreeg de kleine Baker van zijn oma een monharmonika en tot grote verwondering van familieleden en buurtbewoners wist hij al snel de toenmalige populaire deuntjes van de radio na te spelen. Zijn zangtalent kwam al op 6-jarige leeftijd boven drijven toen hij, overigens met grote tegenzin naar de Zondagsschool moest van zijn moeder.Later vertelde hij vaak in interviews, dat de stichtelijke woorden van de juffrouw z'n deur voorbij gingen, maar dat het zingen in het kinderkoor het feest van de week was. Wilden zijn vriendjes brandweerman, politieagent of piloot worden, hij zei steevast, ik word zanger.
Hoe vind je dit bericht? 5 stemmen
Reageer op dit bericht

THE Cats stoppen met optreden.

Het aller allerlaatste optreden van THE CATS in Belgie.

Op zekere dag kreeg ik het bericht van Jan Tuf, de CATS stoppen met optreden. Ik kreeg van Jan nog één datum voor een optreden in Belgie. Ik keek in mijn agenda, en zocht wie het eerste de CATS hadden geboekt in hun begin stadium van de optredens in Belgie,en ik vond dat die inrichter de voorkeur kreeg, die hapte natuurlijk direct toe. Dus na dat optreden was het afgelopen, geen optredens meer in Belgie. De eigenaar van de Thierbrau in Torhout belde mij of het niet mogelijk was de Cats nog éénmaal in zijn zaak te krijgen voor een optreden, dat was voor 99% uitgesloten, maar beloofde hem toch dit te proberen. Een paar dagen later moest ik in Volendam zijn, en wie zaten daar, de Cats, de volledige groep. Na wat "geklets", en een paar pintjes, kwam ik te voorschijn. Eerst was het van "neen", gedaan is gedaan, tot iemand van de groep zei, luister, Paul heeft zich vroeger uit de naad gewerkt voor zijn Nederlandse groepen, dit kunnen wij voor hem wel doen.
De dag van hun allerlaatste optreden in Belgie was aangebroken, ik was al om 18 uur in Torhout, bijna terplaatse bemerkte ik dat aan kruispunten zoveel politieagenten stonden om het verkeer te regelen, ik dacht eerst dat er een fietskoers of zoiets moest passeren, maar nee, het was voor het allerlaatste optreden van de CATS
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Reageer op dit bericht

Als ik sommige berichtjes lees die ik binnen krijg, ben ik wel wat verlegen. Sommige van hen denken dat ik een uitzonderlijk muzikant was, maar niets is minder waar, ik was gewoon " goed", dan hebt ge nog héél goede, héél héél goede, nog meer goede, Nee ik kan zowat in alles " mijne plan trekken" Moest ik al eens invallen in één of ander fanfare of harmonie, geen probleem, dat gebeurde regelmatig in de tijd dat ik nog een" manneke" was. Was er een concert in Meerhoutgestel, gingen een paar muzikanten van Tessenderlo helpen, en omgekeerd gebeurde ook. Terwijl mijn vrienden naar feestjes of kermissen gingen, ging de Paul wat" nootjes" blazen, in feite deed ik dat graag, en heb er ook veel van geleerd.
Waar ik altijd echt op geoefend heb was op de " klank ( toon)".
Als ge veel van die grote binken van jaren 30 sax hoort spelen, wat improvisatie betreft formidabel, maar veel hadden wel " nen toon gelijk" nen lege emmer " , zo'n bibberend gedoe. Als ge tenor blaast, moet die tenor klinken, speelt ge bariton, moet die bariton klinken , ik heb wel een héél aantal bekken ( monstukken), en rietjes gekocht en uitgegeprobeert, en uiteindelijk ook gevonden.
Een goede raad aan opkomende saxofonisten
De sax is een gevoelsinstrument, die moet kunnen kraken als er gekraakt moet worden, en ge moet die kunnen bespelen dat de haren op Uw armen rechtop komen staan. Koop ge een nieuwe sax, smijt die bijgaande " bek" weg, probeer bekken, want mondstukken en rietjes zijn héél belangrijk.

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Reageer op dit bericht

WAT HAD IK MISSCHIEN BETER GEDAAN???
ZOU IK OPNIEUW DEZELFDE KEUZE DOEN??
1 Ik had mijn diploma metaalbewerker, spec. draaier-frezer-mecanica.
Ik was ingelijfd bij het leger bij de ORDENANCE. Na 8 maanden opleiding werd ik sergant specialist klas3. Ik werd naar SIEGEN overgeplaatst om daar te werken? in garage voertuigen op wielen, moto's, kleine rupswagens (brencarriers  +Loyd) Wij deden de 6 maandelijkse inspecties van die voertuigen. Mijn taak was dat ik voertuigen teste, en de mekaniekers herstelde de gebreken die ik had genoteerd, dag in dag uit, van s'morgens tot s'avonds. Toen mijn legerdienst bijna ten einde liep werd ik bij de companie officier geroepen, die mij vroeg om eventueel bij te tekenen, ik mocht mijn strepen houden, nog wat verder studeren, zo zou ik kunnen ADJUDANT scecialist. klas 1. worden. Had ik dat gedaan, had ik nu wel een pensioentje zeker het huidige X 4.
Waarom heb ik dat niet gedaan? Mijn saxofonneke.
2 Mijn vader had conecties met een grote firma. Op zekere dag belde mijn vader mij van uit Brussel, of ik geinteresserd was om in de Congo te gaan werken als onderhouds technieker in een brouwerij. Ik was toen 21 jaar, dus was het in 1954, dat was nog de goede tijd in Congo. De enige vereisten waren; ik moest eerst trouwen, en 6 maand stage lopen in Nederland. Dat zouden dan 3 termijnen van 3 jaar, met telkens één jaar verlof (door betaald) tussen in, dus in toteel 11 jaar, het verlof meegerekend, dus een dik pensioen op 32 jarige leeftijd.
Waarom heb ik dat niet gedaan? Voor mijn grootmoeder, en ook voor mijn saxke.

Als iemand mij moest vragen of ik opnieuw zou kiezen voor muzikant??????

"AWEL" JA.   maar ik zou geen contracten van drie maand meer doen, zeker als er thuis iemand is zoals toen,op drie kinderen moest letten, zeker weten!!!!!!!!!
Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Reageer op dit bericht

Geschenk van mijn petekind SILVANA.

Silvana en ook mijn schoonzoon hadden mij vroeger eens horen zeggen dat ik spijt had indertijd mijn instrumenten verkocht te hebben, al was het maar om ze ergens op een mooie plaats op statief te installeren. Waarschijnlijk had de klein ( ze was toen 5à6 jaar) haar vader aangespoord om op zoek te gaan naar een sax. Bij eerstkomende vaderdag had ze mijn instrumentje bij, een
oudje, maar wel volledig vernieuwd en bespeelbaar.
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Reageer op dit bericht

Einde Nederl. groepen - Einde orkestoptredens.....30/30

Na dat tornooi met Beckers B.B gespeeld te hebben, ging ik terug naar de tandarts om een nieuwe foto van mijn gebit, en ja, mijn tand was gebroken in het tandvlees. Die man wist dat ik muziekant was, en dat die voortanden zeer belangrijk waren, daarom stelde hij voor de tand niet te trekken, maar een gat te boren van onderkant tand tot in de wortel, en daar een PIN in te kloppen, niet zo plezierig, en ik ben al geen tandartsfreek. Ik kwam daar "bezweet van schrik" buiten, zo rond 14.uur, pijn pijn  pijn, nog erger dan voordien, maar ik veronderstelde dat die pijn wel zou minderen. s'Avonds was die verdoving   "presies" nog niet uitgewerkt, dat voelde allemaal zo raar aan, mijn vrouw kreeg mij in de mot, mijn mond hing half open, mijn rechteroog ging niet meer dicht, ik zag er wel prachtig uit. De volgende morgen was dat allemaal nog veel erger, ik stapte direct naar de huisdokter, die gaf daar zo'n mooie Latijnse naam aan, en hij stuurde mij direct naar een specialist. Die wist mij te vertellen dat het ontsteking was op de hoofdzenuw, ergens aan het oor komt die zenuw  uitde schedel, en bediend, 1 naar het voorhoofd ( fronsen) 2 naar de ooghoek ( plimpen) 3 naar de mondhoek, en 4 naar de kin, op ieder van die plaatsen stak hij een naald ( ik zeg naald, maar het waren "presies" vogelpikpunten. Die pinnen waren verbonden aan een machine, en moest dan trachten te " fluiten", daar kwam geen "fluit" uit, dit kan ik nu nog niet, fluiten. Hij wist mij ook te vertellen dat die verlamming waarschijnlijk kort van duur was, 2à3 weken, in uitzonderlijke gevallen "blijvend", bij mij dus. Ik ben bijna 2 jaar naar de kinesist gegaan ( als zelfstandige), zelfs de Zaterdag mocht ik gaan,, dus zesdagen per week, ik heb wel een heleboel electriciteit te slikken gekregen, genoeg om een gans jaar een lamp van 100 wat te laten branden, maar het was allemaal "nopi"
Met de Nerderl.groepen ging het ook minder, ik kon met zo'n gezicht niet de baan op,ik had schrik als de telefoon ging, want de mensen verstonden mij bijna niet. Eten en drinken (ook roken) was een probleem, in t' kort "ik was een vrak"
Na twee jaar ben ik naar een homeopaat gegaan, de eerste sessie duurde bijna 2 uur (die mannen vragen de pieren uit uwen neus) Ik kreeg een voorschrift voor mijn pillen, een doos met 30 stuks, genummerd van één tot dertig, in die volgorde moest ik die innemen. Na die maand ging ik terug, ik kreeg weer zo'n lading, na opnieuw deze ingenomen te hebben, stond mijn gezicht terug op zijn plaats, alleen mijn voorhoofd aan de rechterkant fronst niet zo fel als links, dat is wel niet zo erg, erger,de spieren van mijn bovenlip zijn niet stevig genoeg om de "bek" van mijn instrument te omklemmen ,als ik blaas op mijn sax, vliegt de wind naar alle kanten, behalve in mijn pijp,( met pijp bedoel ik wel mijn sax) ik ben niet " winddicht".
Ik heb in mijn leven dikwijls zware klappen gekregen, maar buiten sterfgevallen van naaste familieleden, was deze klap wel de zwaartste, "het niet meer kunnen spelen."
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Reageer op dit bericht

Public Relations van

Wat was voornamelijk mijn werk.
Ik moest gewoon bij klienten mijn groepen voorstellen, ik had alle matriaal bij, posters, biografie's, singeltjes. Ik wist wie en wanner bepaalde groepen in de hitparade stonden, dank zij VERONICA, toen nog "illigale" zender, maar voor ons ZEER bij zonder. Het moeilijke was wel, de orkesten hier speelde 6 uur, mijn groepen deden maar 2 X 45 min., dus er moest nog een tweede orkest of d.j bijgeplaatst worden. De kontrakten voor nabije datum's waren het moeilijkste, zo had ik voor maan october 72 maar twee datums, maar na een tijdje verliep het vlotter dan verwacht.
Dus , ik sloot NOOIT zelf een kontrakt af. Ik noteerde al de gegevens en stuurde die door naar VOLENDAM, zij stuurde mij deze terug ondertekend, ik bezorgde de inrichter het dubbel kontrakt, welmoest ik een goede agenda aanleggen, ik moest wel vermijden dat een bepaalde groep niet te dikwijls in dezelfde omgeving optrad.
Na een tijd moest ik niet meer zoveel de baan op, en werden de datum's telefonisch geregeld
Ik had wel het kleinste bureeltje, maar was wel een van de grootste Boekingskantoren van die tijd in Belgie
Wat werken met Hollanders betreft. Ik heb nooit met eerlijker mensen gewerkt,
zo waren ook hun groepen, misschien omdat het VOLENDAMMERS waren, of toch van in die buurt.








Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Reageer op dit bericht

Ik mis wel het drukke leven in de muziek 28/30

Ik zat wel onrechtstreeks in de muziek, maar miste wel een beetje het drukke gedoe van optredens,maar dat veranderde vlug.
Op zekere dag kreeg ik telefoon van de heer VERMEER, ja die met zijn zeer grote meubelzaak, HET HOF VAN WESTERLO. Hij had een van zijn stokeerplaatsen laten opruimen, en daar had hij een dancing van laten maken, zeer mooi, en zo'n 1.000 zitplaatsen. Vermeer had twee zonen, één speelde orgel, en de andere was zanger. Samen met nog een paar andere jongens hadden zij een groepje gevormd, maar Vermeer wilde er iets groots van maken. Louis Neefs werkte toen ook voor Vermeer als Public Relation, hij moest de mensen die met "bussen" kwamen verwelkomen en rondleiden, en tussendoor een liedje brengen in de dancing. Zoals gezegd, Vermeer wilde een groot orkest, een big-band, maar zijn twee zonen moesten er wel inblijven, Paul kunt ge dat regelen?? Natuurlijk!!!!!
Bij thuiskomst belde ik direct PIT DE KONING, saxofonist uit Mechelen om een afspraak te maken. Pit vond dat een goed idée.De muzikanten zouden wij wel vinden, maar de muziek voor Big-Band, dat was iets anders.Toen wij dat zegde tegen Vermeer, moesten wij op zijn bureel komen, de Pit kreeg 100.000 fr mee om naar Engeland te vliegen, en muziek voor Big Band te zoeken, mij gaf hij geld om hier in België te zoeken, maar dat is hier niet te vinden.
Pit speelde niet alleen goed sax, maar schreef ook muziek uit voor groot orkest, zodat wij op redelijke tijd een redelijk repertoire hadden. De muziekanten vonden wij ook vrij vlug, de BRT had toch FRANCIS BAY opgedoekt, veel van hen waren vrij, en waren kontent om te kunnen spelen, en ook iets te verdienen.
Na een paar repetities was het orkest klaar, zo ook de nummers die Louis Neefs
zou brengen.
Wij moesten kort na de middag beginnen spelen, als de dancing "vol" zat, kwam Vermeer naar het podium, en moesten wij stoppen met spelen, éénmaal nam hij ons zelfs mee met zijn autobus naar een bijgelegen dorp, en ging hij met ons de foor rond, schietbarak en ander atrakties, allemaal op zijn kosten.Na een uurtje...   " nu gaan we terug, de zaal zal wel leeggelopen zijn, zodat het volk dat daar straks niet binnen kon, nu wel binnen zit. Hij had gelijk ook.
Van VERMEER-THEYS werd van alles verteld, maar ik wil wel zeggen...
IK HEB NOOIT ZO'N BAAS GEHAD, wij waren ingeschreven als bediende, na 14 dagen moesten wij ons voorschot gaan halen, eind van de maand was het afrekening, op tijd onze ziekenbon. Op mijn  25 jaar muziekant alleen hier bij VERMEER in orde geweest.
Later heeft hij nog een aangelegen stokeerplaats vrijgemaakt, en verbonden met de bestaande dancing, nu waren er 2.000 zitplaatsen
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Reageer op dit bericht

In 1974 kwam MARLENE DIETRICH naar Belgie, een optreden in VORST NATIONAL, een in ELISABETHS ZAAL, een in CARE in AMSTERDAM. Een week voor datum van optreden kwam de rythme-sectie overgevlogen, voor de blazers zou de inrichter instaan, zo kwam hij bij RENE BECKERS BIg-BAND terecht. Er was één week dagelijkse repetitie voorzien, ( ook betaald ), de muziek was niet zo speciaal, het waren wel copies van copies, niet zo duidelijk dus. 
Bij de laatste repetitie werd er flink gewerkt in de zaal, de geluidsinstallatie, en de verlichting werden opgesteld en opgehangen. Op zeker ogenblik stond er een mevrouw voor op het podium die aanwijzingen gaf, waar de spots moesten geschoven worden. Zij was gekleed in jeans die zeker niet uit een "stockamericain" kwam, maar wel op maat gemaakt, dat was MARLENE DIETRICH.
De inrichter wist ons later te vertellen welke eisen mevrouw stelde, ze moest afgehaald worden in een bepaalde wagen, er mochten geen foto's genomen worden, de kleedkamer moest op het zelfde niveau als het podium zijn, zodat ze als het nodig was met een rolstoel kon verplaatst worden (die had zij bij ) De binnenzijde van haar kleedkamer moest in rode "floer"zijn. Tijdens het optreden stonden er " bodygards" klaar, moest er iets gebeuren. Achter het gordijn van het podium stonden vier grote tafels tegen mekaar,; daar op lag haar nertssenmantel, met allemaal kaartes er rond geplaatst , in drie talen , NIET AANRAKEN. Dat was de mantel die zij droeg in de film.                DE BLAUWE ENGEL. Ik ben wel fier zo'n madam begeleid te hebben, ik een klein saxofoniske uit LOOI

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Reageer op dit bericht

Eind HOF VAN WESTERLO- Begin RENE BECKERS big-band 27/30.

Na een viertal maanden.
Opeens was Louis Neefs er niet meer, was hij opgestap? afgedankt? wij wisten het niet zo goed.
Een paar muziekanten gingen naar het bureel om te vragen wat er feitelijk gebeurd was, waarschijnlijk was Vermeer in een slechte bui, en wist te vertellen, als het ons niet aanstond, wij konden opstappen, wat wij ook deden, zonder Louis zou het vroeg of laat toch gedaan zijn.

Korte tijd nadien kwam ik René Beckers tegen, die ook directeur van de muziekschool was, hij ging een bigband oprichten, en vroeg mij of ik intresse had om mee te doen, wat ik ook" zo wie zo" aannam. De repetities zouden in het gemeentehuis Tessenderlo s'Maandags s'avonds. Voor mijn groepen geen enkele hinder.
Hij had al een 10 tal muziekanten, leeraren uit de muziekschool wel allemaal klasiekers, wel zeer goede lezers, met zijn conecties had hij vlug 18 man tesamen.
Mijn schoonbroeder EDDY HOUSE speelde niet alleen sax alto (zeer goed zelfs)
maar schreef veel stukken voor Big Band.
Het was niet de bedoeling om veel te gaan optreden met dit orkest, maar wij moesten toch eens uitpakken. Zo speelde wij in CASINO in KNOKKE, en voor de BRT-radio.
Op de volgende optredens ben ik wel fier................
In 1973 trok het orkest op samen met SLIDE HAMPTON trombone ,en        GEORGE COLEMAN , sax tenor, twee Amerikaanse jazz- muziekanten, wel bij de
3 beste van Amerika geplaatst.
In 1974 nodigde MARLENE DIETRICH de band uit om haar te begeleiden bij haar concerten Belgie en Nederland.
Wij traden op in met haar op in VORST NATIONAL- Brussel.
                                                        Elisebethzaal Antwerpen
                                                        Caré Amsterdam
Op 6 Maart 1975 verscheen de Big Band voor de eerste keer op het kleine  scherm,tijdens " Hasselt Internationaal" een Latijns- Amerikaans tornooi voor professionals.Ook voor het Belgisch kampioenschap Standaard dansen voor amateurs werd er beroep gedaan op de Big Band En toen het BelgischVorstenpaar op bezoek kwam naar Limburg, werd er weer beroep gedaan op de Big- Band. Blij om dit alles te hebben meegemaakt.
( vervolgt)
Hoe vind je dit bericht?
Reageer op dit bericht

René Beckers big-band plus ook nog de YELLOW-Citi big band 26/30.

Met mijn Nederlandse groepen ging het uitstekend, ik stond ook 24 uur paraat voor hen en ook voor mijn klienten. Ik had voor mij persoonlijk wel de Maandag avond, en Donderdag avond, want na Beckers werd ik ook gevraagd als sax Bariton bij Yellow Citi band ,wat ik ook "gretig" had aangenomen. De Yellox Citi band, dat was echt professioneel, muziekanten uit orkesten zoal Francis Bay- Harry Segers, plus mannen die jaren lang in andere gekende groepen.

Intussen had ik bijna al de Nederlandse topgroepen onder mijn hoede.
THE CATS -  GEORGE BAKER SELECTION-  DIZZI MANS BAND -ARNE JANSSEN ( van meisjes met rode haren) MOUTH EN Mc NEAL- TEACH IN ( eerste in songfestival voor Nederland ) PETER EN DE ROCKETS- LEFT SIDE-
HAPPY FAMILIE,bestond uit groep UNIT GLORIE + BONNIE St CLAIRE + ROBERT LONG ( ook goede popzanger) + HAERTS OF SOUL
TEE SET. AD VISSER ( dj Veronica)  KREIN TORINGA ( dj Veronica)
PUSSY CAT,....e.a.

Met Beckers bb zouden wij binnenkort in Hasselt een  Latijns - Amerikaans tornooi voor professionals moeten spelen.
Met de Yellow Citi een maand later een jaarlijks consert Maar er gebeurde wel iets ernstig, voor mij persoonlijk toch.

Na de repetitie bij Beckers, de laatste voor het danstornooi, zoals gewoonlijk gingen wij na de repetitie een paar pintjes drinken, deze keer misschien wel een paar paar. Ik kwam wat later thuis dan gewoonlijk, en wilde mijn gezin niet wakker maken, stil in het donker naar de badkamer, ik "strunkel "over iets, en met mijn mond juist op de rand van de wastafel, mijn linker snijtand door mijn bovenlip, (een klein winkelhaak,) als ik aan mijn tand voelde, was het om in mijn broek te p...  s'Anderen daags direct naar de tandarts om een foto te laten maken, en ja, hij zag een " lijntje " in de wortel, misschien gewoon een fout, ik moest een paar dagen wachten, was de lijn breder, dan was mijn tand gebroken
in het tandvlees.
Het optreden in Hasselt ( het danstornooi ) heb ik zo gespeeld, mijn lip was al bijna dicht, dat geneest nogal vlug, maar " mijnen " tand!!!!!!
Na een tijdje zo gespeelt te hebben,en onder de pauze,( ik heb zo'n klein spleetje tussen mijn twee voortanden) heb ik met een stukje van een bierkaartje tussen mijn voortanden " gefrommeld "zodat die vast geblokeerd zat,en het ging wel al beter, maar na het optreden was mijn mondstuk wel mooi rood gekleurd, het was een avond waar precies geen eind aan kwam, zolang duurde dat spel.
                                                                                                   (vervolgt)
Hoe vind je dit bericht?
Reageer op dit bericht

De Grote Stap 25/30.

De tijd van het einde bij het orkest begon te naderen. Het boekingskantoor van Harris was een dikke flop. Ik moest dringend " uit de pijp komen"
Ik was intussen juist hertrouwd ( mijn eerste vrouw overleed op 36 jarige leeftijd)  had drie kinderen, 13-5-2 jaar oud.
Ik de wagen in, en naar Volendam.
Ik kende de broers JAN-JAAP en LARY BUYS, van boekingskantoor BLW, was dus geen" goeie" reklame . Jan was de oudste, en stichter van BOEKINGSKANTOOR VOLENDAM. Jan was de manager van The Cats, Jaap van de George Baker Selection en Dizzymans Band - Lary van Leftside, plus nog verschillende opkomende groepen.
Ik kwam met Jan en Jaap te spreken over groepen, en eventuele optredens in Belgie, niet zo gemakkelijk na de slechte ervaringen die zij hadden gehad met BLW. Ik wilde met hun groepen werken, maar ik moest ze wel "exklusief" hebben, dus ieder optreden moest langs mij gebeuren, ik sprak nogal zelfverzekerd, maar ik zag Jaap naar Jan knikken,en spraken hetvolgende af, JAAP zou één dag naar België komen, en mee de baan opgaan.Dat gebeurde,en Jaap ging terug naar Volendam met 12 kontrakten. Ik had wel de beste zalen uitgekozen, die ik al jaren kende van er zelf opgetreden te hebben. ( vervolgt)
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Reageer op dit bericht

1972 Het beruchte jaar voor de \

Tot nog toe hadden wij als zelfstandig muziekanten braaf onze driemaandelijkse bijdrage als zelfstandige betaald , en ook braaf onze belastingen betaald, maar wij hoorden links en rechts dat er moeilijkheden op komst waren voor de muziekanten "kwa" RMZ. De grote vraag dat ZIJ stelden was, WIE IS DE WERKGEVER???? Ja, dan maar de leiders van de orkesten ( diegene die het kontrakt afsloot) dat was het gemakkelijkste. Tura en Harris , en waarschijnlijk nog andere hadden daarvan al bericht gekregen. Ik had een voorgevoel, er gingen veranderingen komen, Jos kon altijd alleen met de "ritmesectie" gaan optreden, en dat gebeurde dan ook, de blazers zouden eindigen oktober 1972.

Voor die tijd starte Jos met nog een paar colega's een boekingskantoor,n.m.l.
BLW boekingskantoor te St Truiden, en mij had hij gevraagd om de baan te doen. Zij hadden alles wel groot gezien, zij huurde een mooi pand, met alles er op en er aan, burelen als ministers, maar meestal zat ik daar wel alleen.
De B stond voor BELET JOS- was ook boekhouder, dus wijnig op post.
De L stond voor Liesbeth is achternaam van Joe hij begon laat-en stopte vroeg
De W stond voor Wagemans, stond in voor buitelandse groepen, en veddetten.
Ik heb daar alles geleerd wat ik later zeker niet moest gaan doen.
Om een voorbeeld te geven,Wagemans bestelde 5 datums van bvb George Baker Selection, gaf zelfs plaats van optreden op die er nog niet waren, en probeerde dan toch maar die datums te plaatsen, bleef hij met één datum over, huurde hij vlug ergens een zaaltje, hing wat poosters op, dat werd natuurlijk een dikke flop,zo zonder reklame.
                                                                                     ( vervolgt)



Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Reageer op dit bericht

Met wie hebben wij zoal gewerkt,begeleid, en in voorprogramma.23/30.

1970 Wat werk betreft, zelfde als de voorgaande jaren , van de ene zaal naar feesttenten, van feesttenten naar dancings.Soms traden wij op met een speciale gastvedette. Met ons orkest speelden wij bvb met....
De meeste Belg. namen van toen+bvb
JESSE EN JAMES in Meerhout.
STRANGERS in Blankenberg.
ENGELBERT HUMPERDING in Putte
DAVE BERRY in Putte
ADAMO in Herk de stad
FREDDY SUNDER in Londerzeel
GILBERT BECAUD in Waregem
Ik persoonlijk  heb later gewerkt met volgende artiesten.( na J.Harris)
PAUL DAVINCHY  in TESTELT.(de hoge stem van de RUBBETS)
MARLENE DIETRICH .Vorst National BRUSSEL
                                           Elisabethzaal ANTWERPEN
                                           Carré AMSTERDAM (de drie in 1974)
DALIDA    "voorpr."       Zaal GOLDMUNTZ in ANTWERPEN
SLIDE HAMPTON - Beste Amerik. trombonist-zie Jaz Middelheim
GEORGE COLEMAN Amerikaanse sax.tenor
(ik laat hier een ruimte open,want er komen zeker nog namen bij)

Ik heb zeker geen dikke nek, maar ik ben wel fier om dat meegemaakt te hebben, en klein "saxofonisteke "gewoon uit Tessenderlo.         ( vervolgt-).
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Reageer op dit bericht

Waar ik ook wel fier over ben, is om MARLENE DIETRICHT begeleid te hebben met R.B BIG-BAND.Eén optreden in VORST NATIONAL. Eén optreden in ELISABETHSZAAL Antwerpen, en Eén optreden in CARE in Amsterdam Dit was in 1974

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Reageer op dit bericht

Afwerken van maand kontrakt in AKEN. 22/30.

Wij zijn al in 1970.
Januari 1970 begon ons kontrakt, één maand op dezelfde plaats, ieder dag op en neer. Wij hadden al dikwijls gespeeld met tussendoor atrakties, maar nog niet zoals hier in AKEN.
Wij moesten spelen in het restaurant LA BELLE EPOQUE voor luister publiek.
Het programma zag er als volgt uit.
                                            Januar 1970.
                             Taglich abends ab 20.00 Uhr.
                     Gastspiel zum ersten Mal in Deutschland.
                                 Joe Harris.
                        And The Pink-Umbrellas. 
                   das belgische Starseptett-eine musikalische    
          Sensation - bekannt durch zahlreiche schallplatten
                     sowie Fernsehaufzeichnungen.
                             Charles van Dijk.
                  der meister der frohen Unterhaltung
                und ein Könner an der Hifi Stereoanlage

                                Worchester
                    in seinen extravaganten Balancen

                                    Lamara.
                   in einen akrobatischen Cocktail

                          Erwin und Eva Angelas.
                   in einer Parodie auf den Montmartre.

                                 Maria Angeles.
                  in akrobatischen Tanz- und elastikshows
Wij moesten alleen de gaten opvullen, zeer mooie post hier in Aken Duitsland
                                                         ( vervolgt)                              
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Reageer op dit bericht

Meer van Joe Harris en The Pink-Umbrellas

↑ Terug naar de berichten