
De tijd van toen, wie zou die niet willen overdoen...
Vanwege de omvang van dit blog gelieve de archieven te raadplegen in de rechterkolom...
Veel plezier Paul

Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Als ik sommige berichtjes lees die ik binnen krijg, ben ik wel wat verlegen. Sommige van hen denken dat ik een uitzonderlijk muzikant was, maar niets is minder waar, ik was gewoon " goed", dan hebt ge nog héél goede, héél héél goede, nog meer goede, Nee ik kan zowat in alles " mijne plan trekken" Moest ik al eens invallen in één of ander fanfare of harmonie, geen probleem, dat gebeurde regelmatig in de tijd dat ik nog een" manneke" was. Was er een concert in Meerhoutgestel, gingen een paar muzikanten van Tessenderlo helpen, en omgekeerd gebeurde ook. Terwijl mijn vrienden naar feestjes of kermissen gingen, ging de Paul wat" nootjes" blazen, in feite deed ik dat graag, en heb er ook veel van geleerd.
Waar ik altijd echt op geoefend heb was op de " klank ( toon)".
Als ge veel van die grote binken van jaren 30 sax hoort spelen, wat improvisatie betreft formidabel, maar veel hadden wel " nen toon gelijk" nen lege emmer " , zo'n bibberend gedoe. Als ge tenor blaast, moet die tenor klinken, speelt ge bariton, moet die bariton klinken , ik heb wel een héél aantal bekken ( monstukken), en rietjes gekocht en uitgegeprobeert, en uiteindelijk ook gevonden.
Een goede raad aan opkomende saxofonisten
De sax is een gevoelsinstrument, die moet kunnen kraken als er gekraakt moet worden, en ge moet die kunnen bespelen dat de haren op Uw armen rechtop komen staan. Koop ge een nieuwe sax, smijt die bijgaande " bek" weg, probeer bekken, want mondstukken en rietjes zijn héél belangrijk.
Ik ben een klein beetje verlegen.

WAT HAD IK MISSCHIEN BETER GEDAAN???ZOU IK OPNIEUW DEZELFDE KEUZE DOEN??
1 Ik had mijn diploma metaalbewerker, spec. draaier-frezer-mecanica.
Ik was ingelijfd bij het leger bij de ORDENANCE. Na 8 maanden opleiding werd ik sergant specialist klas3. Ik werd naar SIEGEN overgeplaatst om daar te werken? in garage voertuigen op wielen, moto's, kleine rupswagens (brencarriers +Loyd) Wij deden de 6 maandelijkse inspecties van die voertuigen. Mijn taak was dat ik voertuigen teste, en de mekaniekers herstelde de gebreken die ik had genoteerd, dag in dag uit, van s'morgens tot s'avonds. Toen mijn legerdienst bijna ten einde liep werd ik bij de companie officier geroepen, die mij vroeg om eventueel bij te tekenen, ik mocht mijn strepen houden, nog wat verder studeren, zo zou ik kunnen ADJUDANT scecialist. klas 1. worden. Had ik dat gedaan, had ik nu wel een pensioentje zeker het huidige X 4.
Waarom heb ik dat niet gedaan? Mijn saxofonneke.
2 Mijn vader had conecties met een grote firma. Op zekere dag belde mijn vader mij van uit Brussel, of ik geinteresserd was om in de Congo te gaan werken als onderhouds technieker in een brouwerij. Ik was toen 21 jaar, dus was het in 1954, dat was nog de goede tijd in Congo. De enige vereisten waren; ik moest eerst trouwen, en 6 maand stage lopen in Nederland. Dat zouden dan 3 termijnen van 3 jaar, met telkens één jaar verlof (door betaald) tussen in, dus in toteel 11 jaar, het verlof meegerekend, dus een dik pensioen op 32 jarige leeftijd.
Waarom heb ik dat niet gedaan? Voor mijn grootmoeder, en ook voor mijn saxke.
Als iemand mij moest vragen of ik opnieuw zou kiezen voor muzikant??????
"AWEL" JA. maar ik zou geen contracten van drie maand meer doen, zeker als er thuis iemand is zoals toen,op drie kinderen moest letten, zeker weten!!!!!!!!!
Geschenk van mijn petekind SILVANA.
oudje, maar wel volledig vernieuwd en bespeelbaar.
Einde Nederl. groepen - Einde orkestoptredens.....30/30
Met de Nerderl.groepen ging het ook minder, ik kon met zo'n gezicht niet de baan op,ik had schrik als de telefoon ging, want de mensen verstonden mij bijna niet. Eten en drinken (ook roken) was een probleem, in t' kort "ik was een vrak"
Na twee jaar ben ik naar een homeopaat gegaan, de eerste sessie duurde bijna 2 uur (die mannen vragen de pieren uit uwen neus) Ik kreeg een voorschrift voor mijn pillen, een doos met 30 stuks, genummerd van één tot dertig, in die volgorde moest ik die innemen. Na die maand ging ik terug, ik kreeg weer zo'n lading, na opnieuw deze ingenomen te hebben, stond mijn gezicht terug op zijn plaats, alleen mijn voorhoofd aan de rechterkant fronst niet zo fel als links, dat is wel niet zo erg, erger,de spieren van mijn bovenlip zijn niet stevig genoeg om de "bek" van mijn instrument te omklemmen ,als ik blaas op mijn sax, vliegt de wind naar alle kanten, behalve in mijn pijp,( met pijp bedoel ik wel mijn sax) ik ben niet " winddicht".
Ik heb in mijn leven dikwijls zware klappen gekregen, maar buiten sterfgevallen van naaste familieleden, was deze klap wel de zwaartste, "het niet meer kunnen spelen."
Public Relations van
Ik moest gewoon bij klienten mijn groepen voorstellen, ik had alle matriaal bij, posters, biografie's, singeltjes. Ik wist wie en wanner bepaalde groepen in de hitparade stonden, dank zij VERONICA, toen nog "illigale" zender, maar voor ons ZEER bij zonder. Het moeilijke was wel, de orkesten hier speelde 6 uur, mijn groepen deden maar 2 X 45 min., dus er moest nog een tweede orkest of d.j bijgeplaatst worden. De kontrakten voor nabije datum's waren het moeilijkste, zo had ik voor maan october 72 maar twee datums, maar na een tijdje verliep het vlotter dan verwacht.
Dus , ik sloot NOOIT zelf een kontrakt af. Ik noteerde al de gegevens en stuurde die door naar VOLENDAM, zij stuurde mij deze terug ondertekend, ik bezorgde de inrichter het dubbel kontrakt, welmoest ik een goede agenda aanleggen, ik moest wel vermijden dat een bepaalde groep niet te dikwijls in dezelfde omgeving optrad.
Na een tijd moest ik niet meer zoveel de baan op, en werden de datum's telefonisch geregeld
Ik had wel het kleinste bureeltje, maar was wel een van de grootste Boekingskantoren van die tijd in Belgie
Wat werken met Hollanders betreft. Ik heb nooit met eerlijker mensen gewerkt,
zo waren ook hun groepen, misschien omdat het VOLENDAMMERS waren, of toch van in die buurt.
Ik mis wel het drukke leven in de muziek 28/30
Op zekere dag kreeg ik telefoon van de heer VERMEER, ja die met zijn zeer grote meubelzaak, HET HOF VAN WESTERLO. Hij had een van zijn stokeerplaatsen laten opruimen, en daar had hij een dancing van laten maken, zeer mooi, en zo'n 1.000 zitplaatsen. Vermeer had twee zonen, één speelde orgel, en de andere was zanger. Samen met nog een paar andere jongens hadden zij een groepje gevormd, maar Vermeer wilde er iets groots van maken. Louis Neefs werkte toen ook voor Vermeer als Public Relation, hij moest de mensen die met "bussen" kwamen verwelkomen en rondleiden, en tussendoor een liedje brengen in de dancing. Zoals gezegd, Vermeer wilde een groot orkest, een big-band, maar zijn twee zonen moesten er wel inblijven, Paul kunt ge dat regelen?? Natuurlijk!!!!!
Bij thuiskomst belde ik direct PIT DE KONING, saxofonist uit Mechelen om een afspraak te maken. Pit vond dat een goed idée.De muzikanten zouden wij wel vinden, maar de muziek voor Big-Band, dat was iets anders.Toen wij dat zegde tegen Vermeer, moesten wij op zijn bureel komen, de Pit kreeg 100.000 fr mee om naar Engeland te vliegen, en muziek voor Big Band te zoeken, mij gaf hij geld om hier in België te zoeken, maar dat is hier niet te vinden.
Pit speelde niet alleen goed sax, maar schreef ook muziek uit voor groot orkest, zodat wij op redelijke tijd een redelijk repertoire hadden. De muziekanten vonden wij ook vrij vlug, de BRT had toch FRANCIS BAY opgedoekt, veel van hen waren vrij, en waren kontent om te kunnen spelen, en ook iets te verdienen.
Na een paar repetities was het orkest klaar, zo ook de nummers die Louis Neefs
zou brengen.
Wij moesten kort na de middag beginnen spelen, als de dancing "vol" zat, kwam Vermeer naar het podium, en moesten wij stoppen met spelen, éénmaal nam hij ons zelfs mee met zijn autobus naar een bijgelegen dorp, en ging hij met ons de foor rond, schietbarak en ander atrakties, allemaal op zijn kosten.Na een uurtje... " nu gaan we terug, de zaal zal wel leeggelopen zijn, zodat het volk dat daar straks niet binnen kon, nu wel binnen zit. Hij had gelijk ook.
Van VERMEER-THEYS werd van alles verteld, maar ik wil wel zeggen...
IK HEB NOOIT ZO'N BAAS GEHAD, wij waren ingeschreven als bediende, na 14 dagen moesten wij ons voorschot gaan halen, eind van de maand was het afrekening, op tijd onze ziekenbon. Op mijn 25 jaar muziekant alleen hier bij VERMEER in orde geweest.
Later heeft hij nog een aangelegen stokeerplaats vrijgemaakt, en verbonden met de bestaande dancing, nu waren er 2.000 zitplaatsen


In 1974 kwam MARLENE DIETRICH naar Belgie, een optreden in VORST NATIONAL, een in ELISABETHS ZAAL, een in CARE in AMSTERDAM. Een week voor datum van optreden kwam de rythme-sectie overgevlogen, voor de blazers zou de inrichter instaan, zo kwam hij bij RENE BECKERS BIg-BAND terecht. Er was één week dagelijkse repetitie voorzien, ( ook betaald ), de muziek was niet zo speciaal, het waren wel copies van copies, niet zo duidelijk dus.
Bij de laatste repetitie werd er flink gewerkt in de zaal, de geluidsinstallatie, en de verlichting werden opgesteld en opgehangen. Op zeker ogenblik stond er een mevrouw voor op het podium die aanwijzingen gaf, waar de spots moesten geschoven worden. Zij was gekleed in jeans die zeker niet uit een "stockamericain" kwam, maar wel op maat gemaakt, dat was MARLENE DIETRICH.
De inrichter wist ons later te vertellen welke eisen mevrouw stelde, ze moest afgehaald worden in een bepaalde wagen, er mochten geen foto's genomen worden, de kleedkamer moest op het zelfde niveau als het podium zijn, zodat ze als het nodig was met een rolstoel kon verplaatst worden (die had zij bij ) De binnenzijde van haar kleedkamer moest in rode "floer"zijn. Tijdens het optreden stonden er " bodygards" klaar, moest er iets gebeuren. Achter het gordijn van het podium stonden vier grote tafels tegen mekaar,; daar op lag haar nertssenmantel, met allemaal kaartes er rond geplaatst , in drie talen , NIET AANRAKEN. Dat was de mantel die zij droeg in de film. DE BLAUWE ENGEL. Ik ben wel fier zo'n madam begeleid te hebben, ik een klein saxofoniske uit LOOI
Eind HOF VAN WESTERLO- Begin RENE BECKERS big-band 27/30.
Opeens was Louis Neefs er niet meer, was hij opgestap? afgedankt? wij wisten het niet zo goed.
Een paar muziekanten gingen naar het bureel om te vragen wat er feitelijk gebeurd was, waarschijnlijk was Vermeer in een slechte bui, en wist te vertellen, als het ons niet aanstond, wij konden opstappen, wat wij ook deden, zonder Louis zou het vroeg of laat toch gedaan zijn.
Korte tijd nadien kwam ik René Beckers tegen, die ook directeur van de muziekschool was, hij ging een bigband oprichten, en vroeg mij of ik intresse had om mee te doen, wat ik ook" zo wie zo" aannam. De repetities zouden in het gemeentehuis Tessenderlo s'Maandags s'avonds. Voor mijn groepen geen enkele hinder.
Hij had al een 10 tal muziekanten, leeraren uit de muziekschool wel allemaal klasiekers, wel zeer goede lezers, met zijn conecties had hij vlug 18 man tesamen.
Mijn schoonbroeder EDDY HOUSE speelde niet alleen sax alto (zeer goed zelfs)
maar schreef veel stukken voor Big Band.
Het was niet de bedoeling om veel te gaan optreden met dit orkest, maar wij moesten toch eens uitpakken. Zo speelde wij in CASINO in KNOKKE, en voor de BRT-radio.
Op de volgende optredens ben ik wel fier................
In 1973 trok het orkest op samen met SLIDE HAMPTON trombone ,en GEORGE COLEMAN , sax tenor, twee Amerikaanse jazz- muziekanten, wel bij de
3 beste van Amerika geplaatst.
In 1974 nodigde MARLENE DIETRICH de band uit om haar te begeleiden bij haar concerten Belgie en Nederland.
Wij traden op in met haar op in VORST NATIONAL- Brussel.
Elisebethzaal Antwerpen
Caré Amsterdam
Op 6 Maart 1975 verscheen de Big Band voor de eerste keer op het kleine scherm,tijdens " Hasselt Internationaal" een Latijns- Amerikaans tornooi voor professionals.Ook voor het Belgisch kampioenschap Standaard dansen voor amateurs werd er beroep gedaan op de Big Band En toen het BelgischVorstenpaar op bezoek kwam naar Limburg, werd er weer beroep gedaan op de Big- Band. Blij om dit alles te hebben meegemaakt.
( vervolgt)
René Beckers big-band plus ook nog de YELLOW-Citi big band 26/30.

Met mijn Nederlandse groepen ging het uitstekend, ik stond ook 24 uur paraat voor hen en ook voor mijn klienten. Ik had voor mij persoonlijk wel de Maandag avond, en Donderdag avond, want na Beckers werd ik ook gevraagd als sax Bariton bij Yellow Citi band ,wat ik ook "gretig" had aangenomen. De Yellox Citi band, dat was echt professioneel, muziekanten uit orkesten zoal Francis Bay- Harry Segers, plus mannen die jaren lang in andere gekende groepen.Intussen had ik bijna al de Nederlandse topgroepen onder mijn hoede.
THE CATS - GEORGE BAKER SELECTION- DIZZI MANS BAND -ARNE JANSSEN ( van meisjes met rode haren) MOUTH EN Mc NEAL- TEACH IN ( eerste in songfestival voor Nederland ) PETER EN DE ROCKETS- LEFT SIDE-
HAPPY FAMILIE,bestond uit groep UNIT GLORIE + BONNIE St CLAIRE + ROBERT LONG ( ook goede popzanger) + HAERTS OF SOUL
TEE SET. AD VISSER ( dj Veronica) KREIN TORINGA ( dj Veronica)
PUSSY CAT,....e.a.
Met Beckers bb zouden wij binnenkort in Hasselt een Latijns - Amerikaans tornooi voor professionals moeten spelen.
Met de Yellow Citi een maand later een jaarlijks consert Maar er gebeurde wel iets ernstig, voor mij persoonlijk toch.
Na de repetitie bij Beckers, de laatste voor het danstornooi, zoals gewoonlijk gingen wij na de repetitie een paar pintjes drinken, deze keer misschien wel een paar paar. Ik kwam wat later thuis dan gewoonlijk, en wilde mijn gezin niet wakker maken, stil in het donker naar de badkamer, ik "strunkel "over iets, en met mijn mond juist op de rand van de wastafel, mijn linker snijtand door mijn bovenlip, (een klein winkelhaak,) als ik aan mijn tand voelde, was het om in mijn broek te p... s'Anderen daags direct naar de tandarts om een foto te laten maken, en ja, hij zag een " lijntje " in de wortel, misschien gewoon een fout, ik moest een paar dagen wachten, was de lijn breder, dan was mijn tand gebroken
in het tandvlees.
Het optreden in Hasselt ( het danstornooi ) heb ik zo gespeeld, mijn lip was al bijna dicht, dat geneest nogal vlug, maar " mijnen " tand!!!!!!
Na een tijdje zo gespeelt te hebben,en onder de pauze,( ik heb zo'n klein spleetje tussen mijn twee voortanden) heb ik met een stukje van een bierkaartje tussen mijn voortanden " gefrommeld "zodat die vast geblokeerd zat,en het ging wel al beter, maar na het optreden was mijn mondstuk wel mooi rood gekleurd, het was een avond waar precies geen eind aan kwam, zolang duurde dat spel.
(vervolgt)
De Grote Stap 25/30.
Ik was intussen juist hertrouwd ( mijn eerste vrouw overleed op 36 jarige leeftijd) had drie kinderen, 13-5-2 jaar oud.
Ik de wagen in, en naar Volendam.
Ik kende de broers JAN-JAAP en LARY BUYS, van boekingskantoor BLW, was dus geen" goeie" reklame . Jan was de oudste, en stichter van BOEKINGSKANTOOR VOLENDAM. Jan was de manager van The Cats, Jaap van de George Baker Selection en Dizzymans Band - Lary van Leftside, plus nog verschillende opkomende groepen.
Ik kwam met Jan en Jaap te spreken over groepen, en eventuele optredens in Belgie, niet zo gemakkelijk na de slechte ervaringen die zij hadden gehad met BLW. Ik wilde met hun groepen werken, maar ik moest ze wel "exklusief" hebben, dus ieder optreden moest langs mij gebeuren, ik sprak nogal zelfverzekerd, maar ik zag Jaap naar Jan knikken,en spraken hetvolgende af, JAAP zou één dag naar België komen, en mee de baan opgaan.Dat gebeurde,en Jaap ging terug naar Volendam met 12 kontrakten. Ik had wel de beste zalen uitgekozen, die ik al jaren kende van er zelf opgetreden te hebben. ( vervolgt)
1972 Het beruchte jaar voor de \
Tot nog toe hadden wij als zelfstandig muziekanten braaf onze driemaandelijkse bijdrage als zelfstandige betaald , en ook braaf onze belastingen betaald, maar wij hoorden links en rechts dat er moeilijkheden op komst waren voor de muziekanten "kwa" RMZ. De grote vraag dat ZIJ stelden was, WIE IS DE WERKGEVER???? Ja, dan maar de leiders van de orkesten ( diegene die het kontrakt afsloot) dat was het gemakkelijkste. Tura en Harris , en waarschijnlijk nog andere hadden daarvan al bericht gekregen. Ik had een voorgevoel, er gingen veranderingen komen, Jos kon altijd alleen met de "ritmesectie" gaan optreden, en dat gebeurde dan ook, de blazers zouden eindigen oktober 1972.
Voor die tijd starte Jos met nog een paar colega's een boekingskantoor,n.m.l.
BLW boekingskantoor te St Truiden, en mij had hij gevraagd om de baan te doen. Zij hadden alles wel groot gezien, zij huurde een mooi pand, met alles er op en er aan, burelen als ministers, maar meestal zat ik daar wel alleen.
De B stond voor BELET JOS- was ook boekhouder, dus wijnig op post.
De L stond voor Liesbeth is achternaam van Joe hij begon laat-en stopte vroeg
De W stond voor Wagemans, stond in voor buitelandse groepen, en veddetten.
Ik heb daar alles geleerd wat ik later zeker niet moest gaan doen.
Om een voorbeeld te geven,Wagemans bestelde 5 datums van bvb George Baker Selection, gaf zelfs plaats van optreden op die er nog niet waren, en probeerde dan toch maar die datums te plaatsen, bleef hij met één datum over, huurde hij vlug ergens een zaaltje, hing wat poosters op, dat werd natuurlijk een dikke flop,zo zonder reklame.
( vervolgt)
Met wie hebben wij zoal gewerkt,begeleid, en in voorprogramma.23/30.

1970 Wat werk betreft, zelfde als de voorgaande jaren , van de ene zaal naar feesttenten, van feesttenten naar dancings.Soms traden wij op met een speciale gastvedette. Met ons orkest speelden wij bvb met....De meeste Belg. namen van toen+bvb
JESSE EN JAMES in Meerhout.
STRANGERS in Blankenberg.
ENGELBERT HUMPERDING in Putte
DAVE BERRY in Putte
ADAMO in Herk de stad
FREDDY SUNDER in Londerzeel
GILBERT BECAUD in Waregem
Ik persoonlijk heb later gewerkt met volgende artiesten.( na J.Harris)
PAUL DAVINCHY in TESTELT.(de hoge stem van de RUBBETS)
MARLENE DIETRICH .Vorst National BRUSSEL
Elisabethzaal ANTWERPEN
Carré AMSTERDAM (de drie in 1974)
DALIDA "voorpr." Zaal GOLDMUNTZ in ANTWERPEN
SLIDE HAMPTON - Beste Amerik. trombonist-zie Jaz Middelheim
GEORGE COLEMAN Amerikaanse sax.tenor
(ik laat hier een ruimte open,want er komen zeker nog namen bij)
Ik heb zeker geen dikke nek, maar ik ben wel fier om dat meegemaakt te hebben, en klein "saxofonisteke "gewoon uit Tessenderlo. ( vervolgt-).

Afwerken van maand kontrakt in AKEN. 22/30.
Januari 1970 begon ons kontrakt, één maand op dezelfde plaats, ieder dag op en neer. Wij hadden al dikwijls gespeeld met tussendoor atrakties, maar nog niet zoals hier in AKEN.
Wij moesten spelen in het restaurant LA BELLE EPOQUE voor luister publiek.
Het programma zag er als volgt uit.
Januar 1970.
Taglich abends ab 20.00 Uhr.
Gastspiel zum ersten Mal in Deutschland.
Joe Harris.
And The Pink-Umbrellas.
das belgische Starseptett-eine musikalische
Sensation - bekannt durch zahlreiche schallplatten
sowie Fernsehaufzeichnungen.
Charles van Dijk.
der meister der frohen Unterhaltung
und ein Könner an der Hifi Stereoanlage
Worchester
in seinen extravaganten Balancen
Lamara.
in einen akrobatischen Cocktail
Erwin und Eva Angelas.
in einer Parodie auf den Montmartre.
Maria Angeles.
in akrobatischen Tanz- und elastikshows
Wij moesten alleen de gaten opvullen, zeer mooie post hier in Aken Duitsland
( vervolgt)
Vijfdaagse tournée in FRANKRIJK. 21/30.

Langs een impressario dhr.Delcuve uit Drongen hadden wij dit kontrakt aangenomen, wij haden nog nooit in Frankrijk opgetreden, daarom had hij de twee eerste kontrakten meer in gewone zalen gemaakt, zodat wij een doorzicht kregen van wat het Franse publiek zoal wilde, voor het grote werk begon.Het eerste optreden was in een gewone dancing, niet veel verschillend van hier. Ook het publiek was ongeveer hetzelfde als hier, wij speelde de dancing vol, ze kwamen denkelijk wel uit nieusgierigheid naar dat Belgisch orkest,of uit gewoonte, want Harris had nooit een plaat uitgebracht in Frankrijk.Hoe dat stadje hete, weet ik niet meer, in ieder geval niet zo ver over de Belgische grens.
Na het optreden bleven wij in dat stadje overnachten, om s'anderendaags naar
de volgende dancing te surfen. Dat was al veel dieper in het land,, ook deze naam van de stad kan ik niet meer herinneren, ( zal waarschijnlijk den ouwendag zijn) Wat deze zaal betreft, dat had ik nog nooit gezien, 2.000 zitplaatsen, de zijwanden waren volledig in spiegel, zodat alles nog groter toonde, er hingen meters hoge affichen van Sylvie Vartan, Johhny Hollidy, en hier en daar een "poosterke" van Joe Harris en The Pink-Umbrella's.
Boven de dancing was er een even grote cinema, en beneden naast de dancing een grote "catch zaal" , gans dat "spul" was van dezelfde eigenaar. Het optreden verliep echt geweldig , want de baas wilde ons terug, maar voor één kontrakt die afstand doen, was niet te doen.Na het opteden zijn wij gewoon naar onze volgende bestemming gereden, alleen wat geslapen in de auto , kwamen wij tegen de middag aan. De drie volgende optredens waren in casino's, de muziek die wij daar moesten brengen was wel niet van hetgeen wij in de twee vorige zalen hadden gespeeld ,maar na een half uurtje wisten wij wel wat we moesten brengen, wij speelde ook regelmatig voor de Amerikanen in SCAPE bij Bergen (Mons), die muziek brachten wij ook daar. Dat was ook daar in Frankrijk wat deze mensen moesten hebben. Wij waren toch wel blij om terug in Begie te zijn, maar dat hadden wij toch maar weer meegemaakt, OPTREDEN IN FRANCE
( vervolg)
JOE HARRIS en THE PINK-UMBRELLA\\\'S in BOBEJAAN LAND20/30

Jos had een kontrakt aangenomen om te werken in Bobejaanland. Bobejaanland was toen nog niet van wat het nu is, maar er was toch al flink bijgebouwd. (ik bewonder Bob en zeker ook José om van een modderpoel te maken wat het later is geworden.)Achter op zijn domein had Bob een "SPIEGELTENT" laten bouwen, daar zouden wij een maand alle dagen optreden. Wij speelde die elke dag vol, dikwijls hadden wij ook bussen met "mongooltjes", maar dan speelden wij nummers die zij misschien wel kende, zodat die gastjes konden mee zingen of dansen. Het moeilijke was wel, als er eentje op het podium klom, stond het podium na twee minuten bomvol. De ene nam de "rumba bollen, dan andere nen " tamboerijn "en klopten en zongen er duchtig op los.
De zuster van José was de grote chef van de spiegeltent, " nen echte gendarm". Als het wat kalm was in de tent, of er werd niet genoeg verteerd, belde zij naar haar zus, dan moesten wij altijd in looppas naar de grote zaal met onze spullen om daar wat nummers te brengen, wie het laatste aankwam kreeg geweldig naar zijn voeten.
Alex den orgelist was nogal "nen toffe gast", hij had daar een meisje leren kennen, in de pauze stond hij wat "te flik flooien " achter de gordijn van het podium, en pech, José had dat gezien, dat was daar " nen kleine oorlog".
De bekende acordeonist ROGER EGGERMOND speelde van kort na de middag in het cafetaria van Bob, gelegen in de zelfde bouw als de grote zaal,hij had aan Bobejaan gevraagd of ik vroeger kon opkomen om met hem te spelen tot wanneer ik met Joe Harris moest optreden, dat heb ik dan ook gedaan. Dubbel "posten maken" was toch gewoon.
Bij het opmaken van het kontrakt, had Joe, Bobejaan wel gezegd dat hijzelf,één week niet kon optreden met ons, daar hij in SPLIT een zekere zangwedstrijd moest gaan doen. MICHA MARA zou hem vervangen, dus Micha heef haar "debuut" gemaakt bij ons. Bobejaan is bij het eerste optreden van haar eens komen luisteren, heeft wat opmerkingen gemaakt, en zij heeft achter het podium lange tijd zitten wenen Och arme. ( vervolgt)
Terug thuis, na een zwaar seizoen in Blankenberg.....19/30


Terug thuis hadden wij paar dagen rust, maar dan begonnen de optredens weer, de meeste bij onze vaste zalen - dancings - en feesttenten. Ik moet wel zeggen de jaren eind 1960 begin jaren 70 waren goude tijden voor de muzikanten, in het kleinste dorpje werden er feesttenten geplaats, dan weer voor een voetbalclub dan weer voor een ander vereniging, die tijden komen wel niet meer terug,
.Soms lees ik in de "boekskes" vedetten zeggen dat ze het druk hebben, en als ge dan hun agende bekijkt hebben ze een tiental optredens, soms nog minder. Er zullen wel artiesten zijn die optredens dubbelen, maar geloof mij, dat is maar van korte duur, de spelen hun eigen tijdelijk succes kapot.
Op de eerste plaats zijn ze te vroeg, de tweede plaats ongeveer op het juiste tijdstip, op de derde plaats zijn er al mensen naar huis, daar ze veel te laat terplaatse waren, verkeerd !!! Doe één optreden goed, maak wat tijd voor de "fans", dat is 100 maal beter voor de duur van Uw cariere.
Ik ben even aan 't afwijken, maar dat moest ik wel even kwijt.
Met ons orkest ging het goed, André den drummer werd vervangen opnieuw met Gilbert Haesen, die ook vroeger bij ons speelde, Maurice Rayen tweede tenor sax, werd vervangen door Jos ...... ? uit Werchter , ook sax tenor, Jerry de sologitarist, zanger, ging als gitarist- zanger bij Will Tura, die werd vervangen door de sologitarist van "THE SHAKES- SPEARE'S" CHRIS. Aan de accordeon terug MARCEL VERVAET uit Eeklo, dus hadden wij weer een zevenmans orkest.
De shakes-speares was een groep uit Australië, die waren hier in Belgie op goed geluk aangeland, maar na een tijd kregen de meeste heimwee,BRAIN de zanger, en CHRIS de gitarist bleven hier. THE SHAKES-SRAERES hebben wel een dikke hit gemaakt, die nog altijd gedraaid wordt, de titel ben ik wel vergeten, als
die mij te binnen schiet, voeg ik deze wel bij ( vervolgt )
Bijna einde kontrakt EDEN........18/30.


Wij hadden nog een paar dagen te gaan in "EDEN " Blankenberg, en waren stilaan aan het uitbollen;
Wij hadden het gans seizoen " vollen bak " gespeeld, ook de vermoeidheid begon parten te spelen.
Wat de baas ( uitbater) betreft, een toffe kerel, maar wel streng, zag hij iets op het podium wat hem niet aanstond, zagen wij ( meestal) dat hij dat noteerde, en dan moesten wij na het optreden op rapport komen
Wat het logement betreft, alles verliep vlot "Joséke Harris "kookte goed, verzorde ons met ons coifure en kleren, dat was allemaal dik O.K.
s' Nachts na het optreden was het soms wel druk in het appartement De jonge muzikanten hadden al vroeg vriendinnen gemaakt, die soms na het optreden nog een kofie kwamen drinken, dan kon het druk worden.
Na de eerste week had ik een klein Jazz-club ontdekt, niet zo ver van den eden, met een viermans orkest, zeer goede muzikanten, zeer goede muziek. Daar ging ik dikwijls na het optreden nog een koffie drinken, en bleef ik daar een paar uur genieten.
Door de dubbele posten die ik voordien gemaakt had,was ik aangepast aan weinig slaap.
Soms reed ik na optreden naar Tessenderlo, waar ik woonde, dan wel met Joe Harris zijn "VAILLANT. In die tijd was er nog geen snelheidsbeperking, en was er niet zoveel verkeer, Ik ben geweest dat ik op 1 uur thuis was, alleen om even thuis te zijn, maar ik had wel mijn gezin gezien. (vervolgd)

